Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

paok90wO ΠΑΟΚ που γνώρισα ως έφηβος, ο ΠΑΟΚ που με πήρε στην αγκαλιά του και με μεγάλωσε σαν δεύτερη μάνα και δεύτερος πατέρας μαζί, ο ΠΑΟΚ που με έσωσε από χίλιους θανάτους όταν η πρέζα μύριζε τις φλέβες των πιτσιρικάδων με τα τσουλούφια και τις μηδενικές αντιστάσεις, ο ΠΑΟΚ των σημερινών, κουρασμένων γκριζομάλληδων ήταν κάτι που δεν μπορούσες να εξηγήσεις με λόγια. Δεν είχε απάντηση κανένα ερώτημα που τον αφορούσε. Δεν συγκρινόταν. «Επειδή ΠΑΟΚ», έλεγες και καταλάβαινε ο άλλος, χαμήλωνε το βλέμμα και συνέχιζε το δρόμο του, δεν ασχολιόταν μαζί σου.

Σήμερα, ο ΠΑΟΚ έχει καταντήσει στα μάτια της γενιάς που τον σηκώνει στις πλάτες ως ο καλύτερος. Ο δυνατότερος. Ο πιο τρελός. Έχει περάσει από τη σφαίρα του υπερφυσικού στην κανονικότητα, μπορεί να συγκριθεί, να έχει αντιπάλους και ανταγωνιστές. Δεν είναι αυτό που βρίσκεται ολόκληρο στον καθένα αλλά αυτό που ο καθένας κουβαλάει για να προσφέρει στο σύνολο. Έσπασε σε κομμάτια. Απομαγνητίστηκε. Γειώθηκε. Προσγειώθηκε. Δε σε οδηγεί, τυφλά και λυτρωτικά, να ακολουθήσεις την αύρα του. Περιμένει, κάθε φορά, να τη φτιάξεις από την αρχή. Περιμένει, κάθε φορά, να τα δώσεις όλα και να παλέψεις για να παραμένεις «καλύτερος». Δεν έχει «επειδή ΠΑΟΚ», τώρα πρέπει να εξηγείς, να δίνεις επιχειρήματα, να πιάνεις χίλιες παραμέτρους, να το συζητάς.

Ο ΠΑΟΚ, ως Ιδέα και ως μαγικό βοτάνι για τις καταραμένες ψυχές που τον απαρτίζουν, προδόθηκε από την κουλτούρα της μάζας, την ομογενοποίηση, την ανάγκη των σύγχρονων νέων να ταυτιστούν όχι με κάτι μεγαλύτερο ή λαμπρότερο από αυτούς αλλά με μια ομάδα ανθρώπων με κοινά χαρακτηριστικά σε άμεσα αντιληπτό επίπεδο. Το χρώμα της μπλούζας, ο ρυθμός των συνθημάτων, το πλήθος των πυρσών, η μαζικότητα της συμμετοχής έγιναν παράγοντες διαφορετικότητας και σύγκρισης με τις αντίστοιχες των άλλων κερκίδων, ισοπεδώνοντας το ισχυρότερο χαρακτηριστικό της ασπρόμαυρης που δεν ήταν άλλο από την αδιαφορία της για τις συγκρίσεις. Ήταν ο ΠΑΟΚ και όλοι οι άλλοι. Και οι άλλοι το ήξεραν, δεν έμπαιναν ποτέ στον κόπο να συγκριθούν μαζί σου. Τώρα μπορούν. Θα χάσουν, φυσικά, πάντα θα χάνουν, αλλά τώρα τολμούν να σε κοιτάξουν στα μάτια. Επειδή έγινες σαν αυτούς. Έγινες «οπαδός μιας ομάδας» και όχι φορέας μιας ακατανόητα μεγαλειώδους Ιδέας που χόρταινε πνευματικά κάθε μέλος της. Ο καλύτερος, ο δυνατότερος, ο πιο τρελός -αλλά για να είσαι «ο καλύτερος» σημαίνει πως έχεις επιτρέψει να συγκριθείς.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038