Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

nightΑπό τις 4:00 βρίσκομαι σε ένα χωριουδάκι που είμαι σίγουρος πως θα δυσκολευτώ να το βρω στο χάρτη, στο οποίο δεν ξέρω κανέναν και δεν πίστευα πως θα πατήσω το πόδι μου εδώ στη ζωή μου, αράζω σε μια στάση και περιμένω να πάει 6 παρά, να περάσει λεωφορείο προς Θεσσαλονίκη.

Τριγύρω μου σέρνεται μια ήρεμη αγέλη κοπρόσκυλων, τα οποία ως τώρα έχουν ξυπνήσει δύο φορές για να γαβγίσουν μανιασμένα σε ισάριθμα τρακτέρ που πέρασαν από το δρόμο. Ήταν και τα μοναδικά οχήματα που έχω δει εδώ και μια ώρα.

Από το βάθος φτάνει στη μύτη μου μια μυρωδιά από τα παιδικά μου χρόνια -ζεστό ψωμί, ο φούρνος του χωριού πρέπει να είναι το μοναδικό κτίριο με ζωή τούτη την ώρα. Πολλά κουνούπια, ξαποσταίνουν στο κινητό πριν μου επιτεθούν για άλλη μια φορά. Τελειώνει και το νερό, δεν πήρα τίποτα φαγώσιμο μαζί μου, αλλά ευτυχώς έχω τσιγάρα και μπαταρία. Άρχισαν τα κοκόρια, σολάρουν στο μουγκρητό του ηλεκτρικού ρεύματος στις θαμπές λάμπες της πλατείας. Έχει κρύο για καλοκαίρι, η ζακέτα ήταν καλή ιδέα.

Ποτέ δεν κώλωσα να κάνω οτιδήποτε για το μεροκάματο. Ή το νυχτοκάματο. Ώρες ολόκληρες αναμονής, ξημερώματα και μεσημέρια, κρύο, ζέστη, βροχή, χιλιόμετρα περπάτημα και περιπέτειες μοναχικές όπως τότε που δεκαπέντε χρόνων άλλαζα δέκα αυτοκίνητα με οτοστόπ για να πάω στον ΠΑΟΚ. Ξημερώνει. Μόλις διάβασα πως ο Μπεργκ παίρνει 2.750.000 ευρώ καθαρά και γκρινιάζει για οφειλή μιας δόσης 275.000 ευρώ, τα έβαλα στο κομπιουτεράκι, είναι ο μισθός που θα πάρω αν δουλεύω για περίπου 450 χρόνια, ξοδεύοντας στα πήγαινε έλα περισσότερες ώρες από όσες χρειάζεται ο Μπεργκ για προπόνηση. Ο Μπεργκ, ο Πρίγιοβιτς, ο Κλάους, ο καθένας.

Όσο και να με παιδεύει η ζωή, όσες φορές κι αν πήγε να με τσακίσει, δε θα ακούσεις από το στόμα μου γκρίνια καμιά, μόνο ευτυχία και χαμόγελα έχει απ' το πρωί ως το βράδυ. Οι λύπες, οι στεναχώριες, οι γκρίνιες με βρίσκουν μόνο όταν βλέπω, όταν σκέφτομαι, όταν ασχολούμαι με τον ΠΑΟΚ. Και αναρωτιέμαι αν σε μια άλλη ζωή δεν είχα γνωρίσει τον ΠΑΟΚ, θα ήμουν ένας απολύτως ευτυχισμένος άνθρωπος; Ή θα έψαχνα κάτι άλλο να με στενοχωρεί και να διώχνει την ασφυξία της μόνιμης χαράς και της αισιοδοξίας;

Ήρθε το λεωφορείο. Μπαίνω για το δεύτερο κομμάτι της επιστροφής. Μετά θα μπω για το τρίτο, θα φτάσω σπίτι, θα πνιγώ με τα μαχμουρλήδικα γέλια των κοριτσιών πριν τις πάμε στα σχολεία τους. Θα πέσω για ύπνο την ώρα που η πόλη θα έχει ξυπνήσει και θα απέχω για άλλη μια μέρα από τους ρυθμούς της. Θα ξυπνήσω το μεσημέρι, θα ξαναμαζευτεί η οικογένεια για το θορυβώδες, χαρούμενο τσίρκο που εδώ και χρόνια αποκαλούμε σπίτι μας, πώς περάσατε, τι μάθατε, τι φάγατε, τι ζωγραφίσατε, θα ξαναβραδιάσει και θα τις αποχαιρετήσω πάλι με ένα φιλί για τη νέα περιπέτεια που θα χρειαστεί προς και από τη δουλειά. Ο Μπεργκ ας πάρει 2.750.000 καθαρά. Εγώ έχω ανθρώπους που μ' αγαπάνε και δεν ξέρω κανέναν που με μισεί.

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε &p ...

Read more
Ενασαπομάς

Ενασαπομάς

Έχουμε μείνει στο κυλικείο, στο Παλατάκι, έξι άτομα. Το ματς αρχίζει σε λίγα λεπτά, ο Λαός ακούγεται ...

Read more
Εδώ

Εδώ

Στη Θύρα 4 δεν πηγαίνω &s ...

Read more
Όραμα

Όραμα

Το όραμά μου για τον &al ...

Read more
Γουρλού

Γουρλού

Έκανα στην άκρη σήμερα, έμεινα σπίτι να προσέχω τα παιδιά, έφυγε η Άννα να φέρει το τρίποντο με τη Β ...

Read more
Ζουμπούλης

Ζουμπούλης

Σκόραρε στο ντεμπού ...

Read more
Προειδοποίηση

Προειδοποίηση

Οι ώρες που περάσαμ ...

Read more
Γιατί

Γιατί

Πάντα το θέμα είναι το γιατί. Γιατί γράφεις κάτι. Γράφεις γιατί πληρώνεσαι, γράφεις γιατί γουστάρεις ...

Read more
Κλείστε

Κλείστε

Κλείστε τους συνδέσμους να σωθεί ο ελληνικός αθλητισμός.  ...

Read more
Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία τέσσ&epsil ...

Read more
Σιγή

Σιγή

Με τον Αλφαβήτα έχο&upsi ...

Read more
Οπαδογράφοι

Οπαδογράφοι

Έχουμε, λοιπόν, ένα όνομα συγκεκριμένου ανθρώπου που προσπαθεί εντεταλμένα να κάνει κακό στον ΠΑΟΚ: ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.