Nαζί

Nαζί

Είμαστε στη Δράμα,...

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

  • Nαζί

    Nαζί

    Saturday, 20 October 2018 19:09
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56

j92Κοινός τόπος των ανώριμων, των κομπλεξικών και των ηλίθιων είναι η απέχθειά τους για τον καθρέφτη. Τους λες «κοίτα στον καθρέφτη σου και θα βρεις όλες τις απαντήσεις, δεν πρόκειται να ακούσεις εμένα όσα και να σου πω».

Έχεις προαποφασίσει τι θα μου πεις και πού θα γράψεις όσα σου απαντήσω, αλλά συνεχίζεις να με ρωτάς μέχρι να ειπωθεί αυτό που σε βολεύει. Δε θα σε βολέψει. Όσο κι αν σκούζεις, όσο κι αν χτυπιέσαι, κάποια στιγμή θα πρέπει να το πάρεις απόφαση πως ο κόσμος δε θα ταιριάζει πάντα σε αυτό που έχεις εκ των προτέρων στο μυαλό σου πως θα συμβεί.

Ο δικός μου καθρέφτης δε με ενοχλεί, κοιτιέμαι κάθε πρωί όταν πλένομαι και δε με τρομάζει αυτό που βλέπω. Έχει ρυτίδες άσχημες, να μου θυμίζουν άγριες εποχές και ντροπές που θα μπορούσα να έχω αποφύγει, έχει σημάδια από καυγάδες και δαγκώματα από φίδια, αλλά δεν έχει άλλη μαυρίλα. Δεν ντρέπομαι γι’ αυτό που είμαι, για τη ζωή και τις πράξεις μου. Αντιθέτως. Με βρίσκω μια χαρά. Λίγο ζαλισμένο από την κακή μου μοίρα, λίγο ταλαιπωρημένο, αλλά πιο γεμάτο από ποτέ. «Μιλάς εσύ που οι Παοκτσηδες» -ναι, ρε, μιλάω εγώ. Έχω κερδίσει το δικαίωμα να μιλάω, δεν είμαι «οι Παοκτσήδες», είμαι ένας από αυτούς και δε σου επιτρέπω να συμφωνείς ή να διαφωνείς εκ των προτέρων με βάση την εικόνα που έχεις φτιάξει στο μυαλό σου για το ασπρόμαυρο σύμπαν.

Αν εσύ έχεις πρόβλημα και μου επιτίθεσαι με βρισιές και κατάρες επειδή δεν θεωρώ κατώτερο αλλά απλώς διαφορετικό κάποιον που υποστηρίζει άλλη ομάδα ή είναι μαύρος, κόκκινος, μπλε ή πολύχρωμος ή οτιδήποτε, τότε η απάντηση σε κάθε ερώτημά σου βρίσκεται στον καθρέφτη σου: Κοίτα προσεκτικά και μετά τόλμα να ξανασκεφτείς πως είσαι ανώτερος από οποιονδήποτε τυχαίνει να διαφέρει μαζί σου, είτε επειδή επέλεξε είτε επειδή γεννήθηκε έτσι. Τη δική σου ζωή ξοδεύεις μισώντας, όχι τη δική μου. Καμία ζωή δεν θα βρεις να χαράξεις όσο συνεχίζεις να μην καταλαβαίνεις πως αυτά που μας χωρίζουν είναι αυτά που μας ενώνουν -στις κερκίδες, στους δρόμους, στην καθεμέρα μας. Ξοδεμένη ζωή, χαράμι, να ψάχνεις διαρκώς τις διαφορές σου με τον καθένα. Είτε Παοκτσής είσαι είτε οτιδήποτε άλλο.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038