Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

1apomasΗ 29η Νοεμβρίου 2016, η νύχτα που δεν ξημέρωνε σε κανένα Παοκτσήδικο σπίτι, εξελίχθηκε στην Άγια Νύχτα του σύγχρονου ΠΑΟΚ -έστω, της εποχής Σαββίδη. Μετά από τέσσερα χρόνια μουδιάσματος, ο άνθρωπος που είχε αναλάβει τη διοίκηση της ΠΑΕ πήγε κόντρα στη λογική του βολικού και του αναίμακτου, κάνοντας αυτό που έπρεπε να είχε κάνει από καιρό: Έκοψε το πιο άρρωστο κύτταρο της ομάδας για να σταματήσει να τη μολύνει. Και η συνέχεια τον δικαίωσε, αυτόν και λίγους γκρινιάρηδες που παρακολουθούσαν με ανοιχτό στόμα τη μετάλλαξη του πιο γελοίου τύπου που έχει φορέσει τη φανέλα μας τελευταία σε αρχηγό, σε μέντορα των πιτσιρικάδων, σε σύμβολο του ΠΑΟΚ μέσω των ψευτοτσαμπουκάδων και των γουρλωμένων ματιών του.

Ο Τζαβέλας τα είχε όλα και τα έχασε όλα σε μια βραδιά. Αρχηγός με περιβραχιόνιο, βασικός σε όποια θέση τον βολεύει, με την πλειοψηφία του κόσμου στα social media να βρίζουν όποιον τον κακολογούσε, με το σύνολο των ντόπιων ΜΜΕ να του απλώνει φωτοστέφανα σε κάθε άρθρο, με τον γιο του προέδρου να του κάνει αβάντα σε κάθε ζόρι. Στο μυαλό του και στον μικρόκοσμό του, ήταν βασιλιάς. Ξύπνησε ένα πρωί και όλοι άρχισαν να λένε αυτό που έβλεπαν, πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Ο πρόεδρος, ο κόσμος, τα ΜΜΕ. Ως και ο αντιπρόεδρος τον αρνήθηκε τρεις φορές πριν ξημερώσει η επόμενη μέρα.

Ο Τζαβέλας σκούζει από πόνο και θα σκούζει για πάντα. Ο ΠΑΟΚ που προσπάθησε να καταστρέψει είναι ο ΠΑΟΚ που τον κατέστρεψε και, ως γνήσιος νάρκισσος, δε θα το χωνέψει ποτέ. Ούτε ποτάρες στην παραλία, ούτε σέλφι με τους πιστούς ακόλουθους, ούτε αποθεωτικά άρθρα από τους οπαδογράφους που σε μια νύχτα σταμάτησαν να αναλύουν το πολυεργαλείο της άμυνας του ΠΑΟΚ αλλά ξέχασαν να μας αναλύσουν γιατί σταμάτησαν έτσι απότομα. Ο Τζαβέλας βλέπει πως ο ΠΑΟΚ βρήκε υγεία, ηρεμία και προσανατολισμό μόλις λίγες μέρες μετά την αποκαθήλωσή του, ο Τζαβέλας κάθε βράδυ κοιμάται γνωρίζοντας πως το πρωί τον περιμένει προπόνηση με μια άγνωστη ασιατική ομάδα της πλάκας, ο Τζαβέλας ξέρει πως το μόνο που άφησε πίσω είναι το στίγμα του τρύπιου. Του πουλημένου, όπως έλεγε παλιά η κερκίδα. Του προδότη. Και ξέρει πως δεν μπορεί, πλέον, να κάνει τίποτα -ο παράδεισος κι η κόλαση σε ένα ξημέρωμα. Η ιστορία έγραψε και θα γράφει για πάντα, τέλος, δε θα βγάλει αυτό το τατουάζ από την υστεροφημία του ποτέ.

Κάποιοι συνεχίζουν να τον αγαπάνε και να τον αναπολούν. Δεκτό -ακόμα και κατά συρροή δολοφόνοι παίρνουν επιστολές λατρείας στη φυλακή, σε έναν ποδοσφαιριστή θα κολλήσουμε. Κάποιοι δεν έχουν πειστεί ακόμα, είτε επειδή όντως δεν έχουν πειστεί και δικαίωμά τους να έχουν υψηλά στάνταρ κριτικής σκέψης, είτε επειδή πριν την 29η Νοεμβρίου έβρισαν τόσες μάνες Παοκτσήδων που έγραφαν και μιλούσαν εναντίον του τότε ειδώλου τους και δεν έχουν μούτρα. Αλλά οι χειρότεροι είναι αυτοί με το επιχείρημα πως δεν μπορεί ένας άνθρωπος να έχει κάνει τόσο κακό. Ας ανοίξουν ένα βιβλίο ιστορίας στην τύχη, σε οποιαδήποτε περίοδο, να διαβάσουν τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος, αν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, αρκεί να έχει μεγάλο ταλέντο στο χτίσιμο ή το γκρέμισμα.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB