Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

kaytaΕμφανίστηκε το πρωί μια «ανακοίνωση» φίλου/φίλων του Ηρακλή, η οποία απευθύνεται στους Παοκτσήδες και, μεταξύ άλλων, τους εύχεται/καταριέται «ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΕ ΕΣΑΣ... ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ... ΣΕ Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΑΤΕ». Η συγκεκριμένη ανακοίνωση χαρακτηρίστηκε από αρκετό κόσμο ως «ένας μαλάκας είναι, δεν είναι αντιπροσωπευτική των οπαδών του Ηρακλή». Το δέχομαι αυτό ως επιχείρημα, δηλαδή πως ένας ανύπαρκτος ξεφτίλας κάθισε και ξέρασε όλο το κόμπλεξ του προς ενάμισο εκατομμύριο ανθρώπους και όλοι οι άλλοι Ηρακλειδείς δε συμμερίζονται την άποψή του για «καρκίνο στα παιδιά» των Παοκτσήδων και ό,τι άλλο γράφει στο παραλήρημά του ο υπάνθρωπος που τη σύνταξε. Ναι, αλλά.

Ναι, αλλά το συγκεκριμένο ποστάρισμα δεν έμεινε ορφανό. Την άποψη για τον «καρκίνο» σ’ εμάς, στα παιδιά μας και σε ό,τι αγαπάμε την επιδοκιμάζουν, δημοσίως και δίχως καμία ντροπή, διακόσιοι άνθρωποι. Κάποιοι από αυτούς τη χαρακτηρίζουν ως «τέλεια» και βάζουν και καρδούλες από κάτω, ο Σταυρος Παπακαμμενος, ο Λάμπης Ηλωνίδης, ο Νικόλας Παπατέρπου, η Κλειώ Κυροπούλου, ο Μιχάλης Κόπτσης, ο Κώστας Σαββίδης, ο Νίκος Παπαγιαννόπουλος, ο Andreas Kyprianou, άνθρωποι, δηλαδή, που ζουν ανάμεσά μας, οι περισσότεροι στην πόλη μας, είναι φίλοι, συγγενείς, γείτονες, συνεργάτες μας, κάποιοι από αυτούς θα έχουν παιδιά, κάποιοι θα έχουν δικούς τους ανθρώπους με καρκίνο. Δεν είναι «ένας μαλάκας». Είναι πολλοί. Εκατοντάδες, τουλάχιστον.

Δεν μπορώ να ευχηθώ/καταραστώ καρκίνο σε κανέναν οπαδό, καμίας ομάδας. Δεν μπορώ να πέσω σε αυτό το επίπεδο, ούτε συμπλέγματα έχω, ούτε απωθημένα να τα ξεσπάσω σε γνωστούς ή αγνώστους επειδή υποστηρίζουν άλλη ομάδα ποδοσφαίρου. Το χώμα στον τάφο του Νάσου ακόμα είναι ζεστό και κάποιοι μιλούν για «το μίσος που θα βρούμε μπροστά μας». Πόσο ακόμα, δηλαδή, θα βρούμε μπροστά μας, πόσους νεκρούς θα μετρήσουμε εξαιτίας του μίσους που τρέφουν κάποιοι θρασύδειλοι που στην ανυπαρξία τους κατασκευάζουν εχθρούς για να κρύψουν την ασχήμια τους στον καθρέπτη.

Εγώ θα ευχηθώ, ειλικρινά και μέσα από την καρδιά μου, υγεία σε όλους τους Ηρακλειδείς, σε όλους τους αρειανούς, σε όλο τον κόσμο. Ακόμα κι αυτοί που σήμερα εύχονται στα παιδιά μου να πάθουν καρκίνο, εγώ δε θα ανταποδώσω την κατάρα, δεν έχω μάθει έτσι, δε νιώθω κακία στην ψυχή μου, είμαι λειψός από τέτοια συναισθήματα. Να είναι χαρούμενοι, ευτυχισμένοι, καλότυχοι, να ζήσουν όλοι τους άλλα ενενήντα χρόνια και να γιορτάσουν τα 200 χρόνια του Ηρακλή το 2108, να καμαρώσουν τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους, τα δισέγγονά τους -τα οποία θα είναι ΠΑΟΚ, φυσικά, αφού σε λίγα χρόνια δε θα υπάρχει άλλη ομάδα στην πόλη να υποστηρίξουν, θα τα καμαρώνουν με τα ασπρόμαυρα ρούχα και τα ασπρόμαυρα κασκόλ και θα τους δίνουν και χαρτζιλίκι να πιουν από μια μπύρα πριν πάνε στην Τούμπα.

Χημικά

Χημικά

Η αλόγιστη χρήση χημικών είναι γνωστή, ως φράση, στον μέσο οπαδό του ΠΑΟΚ. Ενδεχομένως και άλλων ομά ...

Read more
Φιλοξενούμενoι

Φιλοξενούμενoι

Πραγματικά, πολύ σημ&alpha ...

Read more
Ζούκοφ

Ζούκοφ

Τούτος εδώ είναι ο Νικόλας ο Τόσκας. Η κορυφή στην ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της Ε ...

Read more
Καλλιθέα

Καλλιθέα

Μια φορά θα έτρωγα ξύλο επειδή με πέρασαν για οπαδό αντίπαλης ομάδας. ...

Read more
Παιδάκια

Παιδάκια

Κάφροι οπαδοί του ΜΠΑΟΥΓΚ επιτέθηκαν σε μικρά αθώα παιδάκια ακαδημίας του Ολυμπιακού. Make my day. ...

Read more
Παγκόσμιοι

Παγκόσμιοι

Έχουν απλωθεί σε όλ& ...

Read more
Παλαβομάρα

Παλαβομάρα

Φυσικό είναι να μιλά&epsi ...

Read more
Ταλιμπάν

Ταλιμπάν

Οι αστυνομικοί είναι φίλοι μας. Εγώ ελληνική αστυνομία άι λάικ, μεγάλα γούστα, τι να πρωτοθυμηθεί κα ...

Read more
Ελικοπτεράκι

Ελικοπτεράκι

Έχω οπισθοχωρήσει αρκετές φορές, είτε για ανασύνταξη είτε για επανεκτίμηση της κατάστασης, αλλά λα ...

Read more
Πίεση

Πίεση

Δεν τον ξέρω τον Σταύρο Κόλκα. Γενικώς, επαφές με δημοσιογράφους έχω μόνο με 2-3 που ανταλλάξαμε μην ...

Read more
Bούλα

Bούλα

Σαν σήμερα, στις 25/03/2006, ο ΠΑΟΚ κερδίζει στην άδεια Τούμπα την Καλλιθέα με 2-1, με δύο εύστοχα π ...

Read more
Έξω

Έξω

Τελικά, ξεπεράστηκε κάθε ιστορικό προηγούμενο. Η πιο φασιστική, η πιο απροσδόκητα αυταρχική απόφαση ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.