Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

danteinferno«Η Κόλαση» του Ντάντε: Το πιο ανατριχιαστικό έργο που έχω διαβάσει ποτέ, η πιο φρικιαστική περιγραφή του σκοταδιού της ανθρώπινης ψυχής, γραμμένη πριν από οκτώ αιώνες, σαφώς ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά μνημεία της ανθρωπότητας.

Η αντανάκλαση όλου του Μεσαίωνα στο χαρτί, μέσω της πένας του εγκεφαλικού λαβύρινθου του Ιταλού Ντάντε Αλιγκιέρι, που στα ελληνικά αποδόθηκε ως «Δάντης». Το ταξίδι του στην Κόλαση, το οποίο ακολουθείται από τη μετάβαση στο Καθαρτήριο και το πέρασμα στον Παράδεισο, η εφιαλτική του φαντασίωση των «Κύκλων Της Αμαρτίας» και οι αιώνιες τιμωρίες των καταραμένων ψυχών. «Δες το αλληγορικά», μου είχε πει ο αγαπημένος μου καθηγητής, «ο τύπος δεν ήταν τόσο καμένος όσο νομίζεις να τα πιστεύει όλα αυτά».

«Αλληγορικά». Το βιβλίο είναι γραμμένο σε τρίστιχα, η συμμετρία του «3» είναι διάχυτη στο βιβλίο, όσα τα σερί πρωταθλήματα που πήρε ο ΠΑΟΚ. Η Κόλαση από την οποία περάσαμε όλη τη χρονιά, το Καθαρτήριο των ημιτελικών, ο Παράδεισος των τελικών. Αφηγητής της ιστορίας ο δικός μας Ντάντε, να μας περνάει από το ένα κεφάλαιο στο άλλο, φλεγόμενος στην αρχή και ανήμπορος να βρει το δρόμο του, αλλά οδηγός μας στην κάθαρση και την τελική είσοδό μας στην Εδέμ της κούπας μέσα στην κόλαση των άλλων, στο «μέγα πλήθος των αχρείων, που ‘ναι στο Θεό μισητοί και στους εχθρούς Του ακόμη». «Αλληγορικά». Ακόμα και ο Μποτιτσέλι ζωγράφισε την «Κόλαση» του Ντάντε σε σχήμα κούπας, σαν αυτήν που σήκωσε ο ΠΑΟΚ την Κυριακή, πόσο πιο αλληγορικά να το δω, όλα ταιριάζουν.

Ο Ντάντε έλειπε από την προχθεσινή γιορτή, ένα από τα πιο χαβαλετζίδικα απογεύματα που έχω ζήσει από την κερκίδα του ΠΑΟΚ. Το σχόλιο ενός φίλου έφτασε μέχρι το κόκαλο: «Ήρθαν, πάνω κάτω, όσοι έρχονταν σε όλα τα ματς». Έλειπε ο Ντάντε αλλά η φανέλα με το 18 φορέθηκε από τους συμπαίκτες του, στο πιο αστείο σετ της ιστορίας του βόλεϊ, όπου η γυναικεία ομάδα του ΠΑΟΚ κέρδισε τους άντρες και το ματς διακόπηκε λόγω επεισοδίων, αποβολών, ντου στον διαιτητή και επικό κράξιμο και γιούχες από την εξέδρα προς τους πρωταθλητές. Ο Ντάντε δεν ήταν μαζί μας επειδή έπρεπε να είναι παρών στη δική του Κόλαση και τον δικό του Παράδεισο, εκεί όπου είναι κάθε μέρα Πρωταθλητής και Κυπελλούχος και MVP για τον Αντόνιο με την εγκεφαλική παράλυση, τον εννιάχρονο γιο του που κάνει όλα μας τα προβλήματα να σωπαίνουν και την γκρίνια για έναν χαμένο πόντο ή ένα σερβίς στο φιλέ να μην έχουν καμιά σημασία.

Φεύγοντας, ο Ντάντε ζήτησε συγνώμη από τον κόσμο για κάποιες κακές εμφανίσεις του. Δημοσίως, θέλω εγώ να του ζητήσω συγνώμη για την γκρίνια μου από τη γωνιά μου στο Παλατάκι γι’ αυτές τις κακές εμφανίσεις. Δε με άκουσε κανείς, ούτε εγώ δεν άκουγα την ίδια μου την γκρίνια, αφού στα περισσότερα ματς ήμουν μόνος με μουσική τέρμα στα ακουστικά -έχω βρει ένα περίεργο γούρι φέτος κι όποτε δεν το έβαλα σε λειτουργία χάσαμε. Αλλά, ρε υπερπαίκτη και υπεράνθρωπε, τι μαλακίες σου έλεγα πως «δεν κουνιέσαι μισό μέτρο» και «δεν πηδάς ούτε εφημερίδα» και τέτοια χαζά, όχι απλώς με βούλωσες με όσα έκανες στους τελικούς, με έκανες να ανατριχιάσω όταν έμαθα τι σέρνεις στην πλάτη και με εξευτέλισες για το μεγάλο μου στόμα το στραβό το Παοκτσήδικο που μιλάει χωρίς να σκέφτεται ώρες ώρες.

Αμαράλ Ντάντε, συγνώμη και σ’ ευχαριστώ. Δε θα σε ξεχάσω ποτέ. Κι αν κάποτε έχω τη δυνατότητα, θα σηκώσω στην είσοδο του γηπέδου, προς τιμήν σου, αυτό που γράφει η «Πύλη Της Κολάσεως» στο βιβλίο του άλλου Ντάντε, του μεσαιωνικού, να το βλέπουν οι αντίπαλοι και να μην έχουν ψευδαισθήσεις για το τι τους περιμένει μόλις πατήσουν στο ταραφλέξ:
«ΑΦΗΣΤΕ ΚΑΘΕ ΕΛΠΙΔΑ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΠΑΤΕ».

Μπασκετάκι-2015

Μπασκετάκι-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
Κλίκμπεϊτ

Κλίκμπεϊτ

Κάποια στιγμή χθες &tau ...

Read more
0003

0003

Το κλάμα της Ναντ, το & ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Τόσες δεκαετίες πνίγουμε τον καημό μας στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, αλλά από μέσα μας η φλόγα δε σ ...

Read more
Eπιστολή

Eπιστολή

Προς ΓΤΠΑΕ ΠΑΟΚ, Κύριο Σαββίδη Ιβάν Αγαπητέ Πρόεδρε, μετά τον τελικό του ΟΑΚΑ, πριν δύο χρόνια, σου ...

Read more
Συμπεράσματα

Συμπεράσματα

Κριτική ΠΑΟΚ-Γκαζιαντέπ 67-76 Συμπεράσματα από τα φιλικά βγάζει ο Μαρκόπουλος και οι βοηθοί του. Εμ ...

Read more
Υπομονή

Υπομονή

Σοβαρά τώρα, σ’ εμένα θα κάνεις μάθημα για την υπομονή; Σ’ εμένα θα κουνήσεις το δάχτυλο και θα με δ ...

Read more
Μασέλα

Μασέλα

Ο σώγαμπρος ολυμπ&io ...

Read more
Άβαταρ

Άβαταρ

Η Ηλέκτρα είναι 6,5 ετών. &T ...

Read more
Γιόχανσον

Γιόχανσον

Ο μοναδικός Δανός που έχει φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ είναι ένα ανεπανάληπτο παλτό ονόματι Γέσπερ Το ...

Read more
Περίεργο

Περίεργο

Έγραψα ένα κατεβατό τρία πέιτζ ντάουν για τη μεταγραφή Παπαδόπουλου και τα έσβησα. Δεν έχει σημασία ...

Read more
Κεκλεισμένων

Κεκλεισμένων

Το πιο ηλίθιο μέτρο &ta ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.