Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

p23Στις 31 Μαΐου 2016, μετά τη λήξη του ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός για τα πλέι-οφ, οι περισσότεροι κατέβηκαν προς την Παραλία για το πάρτι που θα γινόταν με τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου.

Εγώ έπρεπε να πάω κάπου αλλού. Κατέβηκα τα στενά από την Τούμπα κάθετα ως την Παπαναστασίου και μπήκα στο 10 για να φτάσω Νέα Ελβετία, όπου με περίμεναν οι δικοί μου για τη συνέχεια της βραδιάς. Στη στάση «Γήπεδο Άρη» το αστικό άνοιξε τις πόρτες αλλά κάποιοι πιτσιρικάδες το εμπόδιζαν να τις κλείσει.

Στεκόμουν όρθιος στη μεσαία πόρτα, με το κινητό στο χέρι, ακούγοντας μουσική. Φορούσα ένα άσπρο μπλουζάκι του Πανελλήνιου Συνδέσμου Φίλων ΠΑΟΚ Αθηνών, όπου στιλιστικά ο Δικέφαλος είναι δυσδιάκριτος από απόσταση, κοντά στην καρδιά. Είκοσι άτομα με κίτρινες μπλούζες, στις οποίες υπήρχε επάνω ένα κωμικό μπουλντόγκ και η επιγραφή «Super 3», ερευνούσαν το αστικό από τα παράθυρα, ουρλιάζοντας και βρίζοντας. Έσκυψα για να ελέγξω τους συνεπιβάτες, αγχωμένος μήπως ταξιδεύει μαζί μου κανένας ευερέθιστος συνοπαδός. Ήμασταν πέντε άτομα που είχαμε ανεβεί μαζί μετά το ματς, αλλά δεν κινήθηκε κανείς, ούτε ήταν κάποιος από εμάς στολισμένος με κασκόλ, καπελάκι ή καμία καφρίλα που να τραβάει την προσοχή. Έμειναν όλοι ψύχραιμοι.

Ένας από τους τύπους που είχαν στήσει το καρτέρι στη στάση ανέβηκε το πρώτο σκαλί. Με είδε. Το είδε αυτό που φορούσα, δεν μπορεί να μην το είδε. Αλλά είδε κι εμένα. Σαραντάρης, γκριζομάλλης, ήρεμος, με τα ακουστικά στ’ αυτιά, χαλαρός, με το βλέμμα στο κινητό. Δε σήκωσα τη ματιά μου, αλλά τον είδα σε δέκατα όπως ανέβαινε, σγουρομάλλης, ακούρευτος, το πολύ δεκαεφτά, μελαχρινός. Κοντοστάθηκε δυο-τρία δευτερόλεπτα, μετά κατέβηκε και το αστικό ξεκίνησε για την επόμενη στάση, «Βούλγαρη», την τελευταία πριν τον Τερματικό Σταθμό Χαριλάου. Τους είδα αχνά, από το πίσω παρμπρίζ όπως απομακρυνόταν το Δεκάρι, να κοιτάζουν οι μισοί προς το λεωφορείο μας και οι άλλοι μισοί προς το επόμενο, για νέο έλεγχο οπαδικών ταυτοτήτων. Κατέβηκα στη Βούλγαρη, δεν πήγα ως το τέρμα και μέχρι να μπω στο επόμενο μέσο μεταφοράς μου είχε κολλήσει και σιγοψιθύριζα «Βου-Βου-Βούλγαρη» και γελούσα μόνος μου, όσο περπατούσα προσεκτικά, τσεκάροντας τα στενά γύρω από το γήπεδο του Άρη.

Όποιος πιστεύει πως το περιστατικό που κατέληξε στην -κατ’ ουσία- δολοφονία του Νάσου είναι κάποια εξαίρεση προφανώς δεν έχει και μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα. Οι συμπλεγματικοί οπαδοί φασίστες κυκλοφορούν ελεύθεροι, δεν είναι «προνόμιο» καμίας ομάδας και αφορούν σε όλους τους πολίτες που βρίσκονται με κόκαλα σπασμένα και μελανιές και τραμπουκισμούς στα νοσοκομεία επειδή, απλώς, φοράνε ένα μπλουζάκι ή ένα κασκόλ της ομάδας τους στην πόλη όπου αυτή εδρεύει και αγωνίζεται. Μπορεί οι γριές να είναι τα μεγαλύτερα πουστράκια τα τελευταία χρόνια και ο τρόπος δράσης τους να παραπέμπει σε παλαιομοδίτικο φασισμό, αλλά όλα αυτά που γράφουνε τα πανιά που σηκώνονται σε όλα τα γήπεδα, που οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, αντιστοιχούν το καθένα σε ένα παρόμοιο πούστικο καρτέρι ή πέσιμο. Κι αν δε σου έχει συμβεί μέχρι τώρα, αυτό δε σημαίνει πως δεν μπορεί να σου συμβεί ή δε σου έχει συμβεί και τη γλίτωσες χωρίς καν να καταλάβεις από πού γλίτωσες.

Οι μεγάλοι μάγκες φοράνε παντελόνια. Κι ένας από τους πιο μεγάλους μάγκες που έχω γνωρίσει στη ζωή μου με τράβηξε μια φορά από το φλάι, με έσυρε στη γωνιά του δρόμου και με έβαλε ασπίδα στους βάζελους που ανέβαιναν πλάι μας την Κλεάνθους, αρχές δεκαετίας του ’90, για να τους ενημερώσει πως το κασκόλ ενός απ’ αυτούς φαινόταν κάτω από το μπουφάν. Χιλιάδες οπαδοί του ΠΑΟΚ old school αρχών δεκαετίας ’90, χιλιάδες οπαδοί του ΠΑΟΚ πεζοί να ανεβαίνουν την Κλεάνθους για το γήπεδο και πέντε βάζελοι που για κάποιο λόγο ανέβαιναν μαζί μας, ώστε να φτάσουν μέχρι την 8 και να μπουν με τους δικούς τους. Αν τα κρόσσια από το κασκόλ του τύπου τα είχε πρωτοδεί ο λάθος άνθρωπος κι όχι ο Σήφης, θα τους έτρωγαν ζωντανούς. Αλλά ο αληθινός μάγκας ποτέ δε θα την έπεφτε πέντε χιλιάδες σε πέντε ανθρώπους, ο μάγκας γράφει την ιστορία του στους δρόμους, περπατώντας ευθεία, με αντίδραση και με αντεπίθεση όταν του κλείνουν το δρόμο, όχι με πουστριλίκια και με ντροπές.

Προτάσεις

Προτάσεις

Υπάρχουν αυτοί που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο περιστασιακά, όταν δείχνει η τηλεόραση κάνα ματς κι ...

Read more
Δικαιοσύνη

Δικαιοσύνη

ΠΑΟΚ-Γκινγκάμπ 1-2. Εκτέλεση πέναλτι σε ευρωπαϊκό ματς στην Τούμπα, με το σκορ 0-1, σε αγώνα που με ...

Read more
Μπασκετάκι

Μπασκετάκι

Ποτέ δε μάλωσα με κάποιον που βρίζει τον Κοντό, αν και τελευταία το πράμα έχει παρασοβαρέψει. Χαλιέ ...

Read more
Εγκλεισμός

Εγκλεισμός

- Πείτε μου το όνομά σ&alp ...

Read more
Πρωταθλήτρια

Πρωταθλήτρια

Την προηγούμενη φορά που πήραμε Πρωτάθλημα, κερδίζοντας πάλι τον Ολυμπιακό, βρισκόμουν σε ένα τρένο ...

Read more
0044

0044

Ό,τι μαλακία έκανα πιτ&s ...

Read more
Σουρεαλισμός

Σουρεαλισμός

«Σουρεαλισμός» (&Ups ...

Read more
Κομπλεξικοί

Κομπλεξικοί

Εκτός από Παοκτσής είμαι και φίλαθλος. Εκτός από Παοκτσής και φίλαθλος, είμαι πλέον και συνδρομητής ...

Read more
0017

0017

Αναδρομικά, η μεγαλ ...

Read more
Λευτεριά

Λευτεριά

Σαφώς και είναι τεράστιο θέμα η σύλληψη, προφυλάκιση και παραμονή επί τόσο μεγάλο διάστημα των συνοπ ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
24

24

Τον Δεκέμβριο του 20 ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.