Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

nasosΗ περίπτωση του ασύλληπτου κομπλεξισμού που επιδεικνύει εδώ και αρκετό καιρό η αυτοαποκαλούμενη ως «Αυτόνομη» Θύρα 10 έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.

Επιθέσεις σε γυναικόπαιδα, επιλεγμένα πεσίματα σε αγώνες με λίγο κόσμο και ελάχιστο οργανωμένο, καρτέρια στο σκοτάδι δέκα με έναν, φέιγ-βολάν που μιλάνε για Παοκτσήδες «μετανάστες στην πόλη τους». Όπως συμβαίνει σε κάθε απότομη και περίεργη αλλαγή ομαδικής συμπεριφοράς, ψάξε τον έναν που κρύβεται από πίσω. Τον έναν που ξεσηκώνει, οργανώνει, καθοδηγεί τα πρόβατα για να ικανοποιήσει τα συμπλέγματά του. Ποιος ξέρει πόσο ξύλο έφαγε μικρός στο σχολείο από έναν Παοκτσή ή ποιος Παοκτσής του έφαγε καμιά γκόμενα ή, τέλος πάντων, τι τον σημάδεψε στην παιδική του ηλικία και τον έκανε να μισεί τους Παοκτσήδες πιο πολύ από την αγάπη του για οτιδήποτε άλλο στη ζωή, όπως μπορεί να καταλάβει ο καθένας παρακολουθώντας τον τρόπο που δρα η συγκεκριμένη συμμορία.

Οι λίγοι συμπλεγματικοί που τα τελευταία χρόνια κινούνται στο σκοτάδι ύπουλα και με το πουστριλίκι γαλανόλευκη σημαία τους δυνάμωσαν, συνέχισαν να χτυπάνε περαστικούς με ασπρόμαυρα μπλουζάκια, να κάνουν κοριτσάκια στο χάντμπολ να ουρλιάζουν, να κοπανάνε ζευγαράκια που περνάνε έξω από τη βάση τους. Καμία σχέση με οπαδισμό, καμία σχέση με αγάπη για την ομάδα τους, παρά μόνο εγκληματικές πράξεις στο όνομά της. Ατιμώρητοι, ασύλληπτοι, δήθεν «ελευθεριακοί» -λες και υπάρχει άνθρωπος με ελευθεριακή σκέψη και τρόπο ζωής που δέρνει κόσμο στα τυφλά. Ψεύτικοι. Υποκριτές. Αντιποιητές δοξασμένων ταυτοτήτων που ποτίστηκαν με ιδρώτα και αίμα από τη γενιά που διαδέχτηκαν.

Τώρα έχουν έναν άνθρωπο που χαροπαλεύει στα χέρια τους. Όχι οι γριές, όχι οι οπαδοί του Ηρακλή, όχι η Αυτόνομη Θύρα 10. Τον έχουν οι συγκεκριμένοι πέντε, δέκα μπάσταρδοι που επί χρόνια συνεχίζουν να ντροπιάζουν το οπαδικό μας σύμπαν λειτουργώντας ως μπράβοι των φασιστικών ιδεών τους στις οποίες φοράνε μάσκες ελευθεριακών πεποιθήσεων. Προσωπικά, δεν πρόκειται να βρίσω γριά, δεν πρόκειται να ασχοληθώ με κανέναν οργανωμένο του Ηρακλή για «εκδίκηση» ή «αντίποινα» -θα ψάξω τον έναν, τους δύο, τους πέντε-δέκα εγκληματίες με το αίμα στα χέρια τους. Οπαδικά, τους διαλύουμε όποτε θέλουμε, είμαστε δέκα προς έναν και είμαστε είκοσι προς έναν με τον αδερφό μας να δίνει μάχη να κρατηθεί στη ζωή. O Νάσος δεν ήταν θύμα καμίας οπαδικής μάχης, αλλά του κομπλεξισμού λίγων ηλίθιων, άσχετων με τις Ιδέες και τις Αρχές που μας χωρίζουν και μας ενώνουν.

Ο μόνος που συνεχίζει το ίδιο έγκλημα δίχως να κρύβει την ταυτότητά του και δε φοβάται τη σύλληψη είναι ο χαφιές. Θα περιμένουμε να δούμε αν οι μπάτσοι συλλάβουν τους χαφιέδες τους ή θα τους αφήσουν να συνεχίσουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να συνεχίσουν να χτυπάνε κρυμμένοι στα στενά τα Παοκτσάκια που γυρίζουν ένας-ένας από την Τούμπα, να συνεχίσουν να μπουκάρουν στη Μίκρα σε ματς όπου πηγαίνω με την επτάχρονη κόρη μου. Θα περιμένουμε. Θα κάνουμε ησυχία για να μην ενοχλήσουμε τον Νάσο όσο παλεύει. Μετά, δε θα περιμένουμε. Θα τους περιμένουμε. Θα τους περιμένουμε μέσα στο σκοτάδι τους να μας ορμήσουν, αλλά από ‘δώ και πέρα δε θα είμαστε ένας-ένας.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038