Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

logariasmosΠριν από τρία χρόνια είχα γράψει, στο κείμενο «Επανάσταση», την εξής παράγραφο: «Επανάσταση είναι να πληρώνεις τη ζημιά και να μη μουρμουρίζεις. Ήθελες να τα σπάσεις, ήθελες να παραμιλάει η Ευρώπη με τους πυρσούς σου, ήθελες να πετάξεις ψάρια και να κάνεις καζούρα στη χούντα. Μαγκιά σου. Και πιο μεγάλη μαγκιά σου που θα πληρώσεις και το λογαριασμό. Με πουρμπουάρ. Να είσαι κιμπάρης, έβγαλες γούστα, το φχαριστήθηκες». Ο ΠΑΟΚ πλήρωσε με 15 πόντους αντί για 3, δηλαδή έδωσε πουρμπουάρ τέσσερις φορές το λογαριασμό από τα γούστα του ημιτελικού. Αν είχαμε κερδίσει στον τελικό του ΟΑΚΑ μπορεί να μας φαινόταν και μικρό το μπουρμπούρι, «βάλτε μας και μείον 10 από το επόμενο πρωτάθλημα, ούτε που μας ενδιαφέρει».

Ο κόσμος του ΠΑΟΚ απαίτησε μαζικά, τόσο μαζικά όσο ποτέ άλλοτε, από την ομάδα να φύγει από το γήπεδο στον περσινό ημιτελικό. «Φύγετε, φύγετε, φύγετε». Και επειδή δεν έφευγε, την έδιωξε μόνος του. Επέλεξε να κάνει πάλι αυτό που γουστάρει και να πληρώσει το λογαριασμό με συλλήψεις και δικαστήρια για τους μπουκαδόρους και τιμωρία της έδρας για την ομάδα. Απαίτησε μαζικά, μέσω social media, από την ομάδα να μην κατεβεί στον δεύτερο ημιτελικό. Η ομάδα συμφώνησε, γνωρίζοντας τι προβλέπεται από τους κανονισμούς. Και πλήρωσε, πάλι, το λογαριασμό για τις πράξεις της. Αποκλείστηκε χωρίς αγώνα από τον τελικό, ξεκίνησε με τρεις πόντους λιγότερους την επόμενη χρονιά.

Στο πρώτο φετινό ματς με τον Ολυμπιακό, η ομάδα τραβήχτηκε στα αποδυτήρια -η αναγούλα από τη διαιτησία του Αρετόπουλου δεν είχε όριο, ως συνήθως. Εκεί σκεφτήκαμε το λογαριασμό αν δεν ξαναβγαίναμε: Αφαίρεση δέκα πόντων. Ψάξαμε στις τσέπες μας και τις βρήκαμε άδειες. Δε μας έπαιρνε. Δεν είχαμε να πληρώσουμε τόσα πολλά. Ξαναμπήκαμε, με σκυμμένα κεφάλια, έληξε η παρωδία μετά από λίγο και γυρίσαμε τουλάχιστον με το μηδέν, χωρίς να χάσουμε κι άλλους δέκα. Θα μπορούσαμε να πετάξουμε δέκα βαθμούς και να ξαναγράψουμε την ιστορία άλλης μιας ανταρσίας, όμως δεν είναι κάθε μέρα για τέτοιες μάχες -σηκώσαμε λευκή σημαία για να ελαχιστοποιήσουμε τις απώλειες. Αλλά δεν κάναμε μαγκιές όταν ξέραμε πως ο λογαριασμός μας ήταν λειψός.

Όταν χτυπάς διαιτητές και παράγοντες υπάρχει τιμοκατάλογος. Αν αυτός ο τιμοκατάλογος γράφει δίπλα «μείον έξι βαθμοί», τότε θα τον πληρώσεις με έξι βαθμούς, εφόσον είσαι κιμπάρης, εφόσον είσαι μάγκας, εφόσον είσαι κύριος και θέλεις το κούτελο καθαρό. Το ξέρεις εκ των προτέρων, υπάρχει τυπωμένος, αναρτημένος σε δημόσια θέα. Θα δώσεις τις κλωτσιές σου στον διαιτητή, στον παρατηρητή, θα ρίξεις και πέντε χαστούκια, μπινελίκια, κοπάνημα και σπρώξιμο μέχρι το καμαράκι, θα γεμίσουν οι ιστοσελίδες και οι εφημερίδες με τις φωτογραφίες που δείχνουν πως δεν ανέχεσαι να σε «αδικούν», εδώ είναι Πειραιάς, ρε στημένοι, οι αμαρτίες πληρώνονται. Κι όταν σε φωνάζουν να κανονίσεις το λογαριασμό, φωνάζεις, σα φλώρος και κακομαθημένο που είσαι, πως «εγώ δεν έκανα τίποτα». Δεν έφαγες, δεν ήπιες, δεν έσπασες. Σε έχουν δει όλοι, τα έχουνε γράψει όλοι, υπάρχουν ντοκουμέντα, φωτογραφίες, βίντεο -«δεν ήμουν εγώ». Όσο σκούζεις, ακούγονται τα φράγκα στην τσέπη, όλοι ξέρουν πως έχεις να πληρώσεις, όπως θα έκανες αν ήσουνα πραγματικός μάγκας και κιμπάρης και Πειραιώτης μιας εποχής που έχει πεθάνει. Αλλά εσύ δεν ξέρεις από μπέσα ούτε από μαγκιά. Στο μεγάλο ζόρι, απειλείς και πως θα το πεις στον μπαμπά σου που «θα κανονίσει» να τη βγάλεις, πάλι, καθαρή. Όπως θα έκανε κάθε αρχετυπικός φλώρος που έχει το πουστριλίκι ως τρόπο ζωής.

Έτσι μου ‘ρχεται, ρε σκατόφλωρε γάβρε, αν κάτσει και φας, όπως πρέπει, μείον έξι πόντους κι αν έχω κερδίσει τον Πλατανιά, να κερδίζω την Κέρκυρα την τελευταία αγωνιστική με 7-0 και να μπουκάρω στο 89’ να το διακόψω μόνος μου. Έλα, μην κλαψουρίζεις, πάρε ένα ακόμα πρωτάθλημα για τη συλλογή των κλεμμένων, εγώ το μόνο που θέλω είναι να βγάζω γούστα και να πληρώνω το λογαριασμό κάθε φορά. Και να περπατάω στην πιάτσα με το κεφάλι ψηλά και να μου βγάζουν το καπέλο αυτοί που πιάνουν τη μύτη τους όποτε περνάς εσύ για να αποφεύγουν την μπόχα.

“Won’t Bow, Don’t Know How”
«Δε θα σκύψουμε το κεφάλι, δεν ξέρουμε πώς»
Παραδοσιακό των Black Indians της Νέας Ορλεάνης

Κυμαινόμενο

Κυμαινόμενο

Η οργάνωση μιας εκδρομής από την επαρχία για Τούμπα ήθελε πολύ τρέξιμο. Απλή εκδρομή, ας πούμε ένα Π ...

Read more
Ραβασάκια

Ραβασάκια

Ο Γιώργος Γεωργιάδης ζήτησε από τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ να γράψουν σε ένα χαρτάκι, ανώνυμα, τι ...

Read more
Ευγνωμοσύνη

Ευγνωμοσύνη

Θα παίζαμε σήμερα μ&epsilon ...

Read more
Aγγελόσκυλα

Aγγελόσκυλα

Δεν υπάρχει περίπτωση να μιλήσεις με αφοσιωμένους Μουτζαχεντίν του Άγγελου και να μη σπάσουν τα νεύρ ...

Read more
Kρίμα

Kρίμα

Απαντώντας σε όλους μαζί, ο λόγος που δεν ασχολούμαι με τον Άρη είναι πως δε βρίσκω κάποιο λόγο να α ...

Read more
Εμφύλιοι

Εμφύλιοι

Τα σούτια μεταξύ μας στην κερκίδα πόσο μεγάλο κεφάλαιο είναι. ...

Read more
Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα &s ...

Read more
Πορομποπόμ

Πορομποπόμ

Την προλάβαμε και τη Φιλαδέλφεια πριν την γκρεμίσουν, πάλι καλά. Δεν ήθελα να πηγαίνω με τους αεκτσή ...

Read more
Τζαμποσακούλα

Τζαμποσακούλα

Δεν είναι δυνατό να μεταφέρεται γονιδιακά αυτό το πράμα. Κι όμως, κάθε μέρα επαληθεύεται, αυτό το πα ...

Read more
Λιποτάκτης

Λιποτάκτης

Εγώ για τα χρέη μιας Ανώνυμης Εταιρείας δεν πολεμάω. Ό,τι είχα το έδωσα στα τσιμέντα, στα κάγκελα, ...

Read more
Σεβασμός

Σεβασμός

Είναι η λέξη-κλειδί. Είναι η λύση για όλα τα προβλήματά μας. Είναι αυτό που χάσαμε κάπου στη διαδρομ ...

Read more
Πόντος

Πόντος

Ας πούμε πως παίζει ένα φανταστικό ΠΑΟΚ-Άρης, ντέρμπι από τα παλιά στο μπάσκετ. Μεγάλο ντέρμπι, το π ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.