Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

ballaΗ Χουλιγκάνα κατέβηκε πασχαλιάτικα στην αυλή με την καινούργια της μπάλα ΠΑΟΚ, αν και δεν υπήρχε κανένας για να παίξει μαζί της. Όλα τα παιδιά εξαφανισμένα στις σούβλες και τις ταβέρνες, η γειτονιά έρημη. Λίγη ώρα μετά, εμφανίστηκε ένας που είχε ξεμείνει, όπως εμείς, που την είχε δει στην αυλή από το παράθυρο, οπότε κάποια στιγμή άρχισε να ακούγεται ο ήχος από τα σουτάκια που ρίχνανε στο πλακόστρωτο. Παίζανε ώρες, μέχρι που βράδιασε και κατέβηκα να τη μαζέψω. «Μπαμπά, το ξέρεις πως ο Α είναι Άρης». Το ξέρω, μου το έχεις ξαναπεί. «Άκου τι μου είπε, πως αν τον δει ο μπαμπάς του να παίζει με μπάλα ΠΑΟΚ θα τον κρεμάσει ανάποδα». Σιγά, μωρέ, μια μπάλα είναι, δεν άλλαξε ομάδα για να έχει θέμα με τον πατέρα του -«όχι, μπαμπά, σκέψου αν έπαιζα εγώ με μπάλα Άρης, δε θα με κρεμούσες ανάποδα»;

Και αρχίζει πάλι η κατήχηση του υγιούς φιλάθλου. Ρε Ηλέκτρα, τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Ο καθένας υποστηρίζει όποια ομάδα θέλει και δε μαλώνουμε για τις ομάδες. Ο Α είναι φίλος σου κι εσύ είσαι φίλη του κι ας υποστηρίζετε διαφορετικές ομάδες. Και στο σχολείο τα παιδιά δεν είναι όλα ΠΑΟΚ αλλά κάνετε παρέα και είστε αγαπημένοι. Εμείς είμαστε ΠΑΟΚ, πηγαίνουμε στο γήπεδο και περνάμε καλά και ούτε κοροϊδεύουμε ούτε ασχολούμαστε με τους άλλους. Ο Α με τον πατέρα του πηγαίνουν στην Άρη και περνάνε κι αυτοί καλά που είναι Άρης και ο καθένας με την ομάδα του. «Δηλαδή εσύ έχεις φίλους που είναι άλλες ομάδες»; Φυσικά. Ο Γιάννης και ο Θόδωρος είναι παναθηναϊκοί. Ο Βασίλης είναι αρειανός. Ο Γιώργος είναι Ηρακλής. Ο Αντώνης είναι ΑΕΚ. Η Χριστίνα είναι ολυμπιακός. Με όλους αυτούς είμαστε φίλοι και δεν αφήνουμε τις ομάδες να μας χωρίζουν. Και ο παππούς σου παναθηναϊκός είναι, τι να κάνουμε τώρα. «Εντάξει, κατάλαβα, εμείς είμαστε ΠΑΟΚ αλλά οι φίλοι μας μπορούν να είναι και άλλη ομάδα». Ακριβώς. Δεν έχουμε πρόβλημα με τις άλλες ομάδες, αλλά εμείς αγαπάμε τον ΠΑΟΚ.

Άραξα πίσω ευχαριστημένος από την κουβέντα, αφού το θεωρώ πολύ σημαντικό να μη μεγαλώσω τα παιδιά μου ως τυφλούς χούλιγκαν που μισούν οτιδήποτε διαφορετικό, αλλά να μάθουν να αγαπάνε τη δική τους ομάδα και να σέβονται τους υπόλοιπους. Και λέω στην Άννα «αν ήμασταν σε ταινία, τώρα ο σκηνοθέτης θα έβαζε ένα μοντάζ με τα μούτρα μου στο Καραϊσκάκη, το Χαριλάου, το Καυτανζόγλειο, τη Φιλαδέλφεια, το ΟΑΚΑ, να βγάζω αφρούς και να τρέχουν τα σάλια όσο βρίζω μάνες και πατέρες και καταριέμαι και προσβάλλω ό,τι ιερό και όσιο έχουν οι απέναντι, να τους πετάω μπουκάλια, ξύλα και πέτρες, να ορμάω στα κάγκελα με χειρονομίες και να ζουμάρει στα γουρλωμένα, υγρά μου μάτια που βγάζουν σπίθες στις αντίπαλες κερκίδες όπου έχω βρεθεί. Και μετά, θα άνοιγε το πλάνο και θα με έδειχνε πάλι στην καρέκλα μου σήμερα, να χαμογελάω αυτάρεσκα που ρητορεύω περί φίλαθλου πνεύματος και αγάπης για το συνάνθρωπό μας. Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038