Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

l50Τρίτη μέρα στη σειρά που οι οργισμένες ανακοινώσεις των Μαχητών της Θύρας 9 δε σταματάνε να γεμίζουν το διαδίκτυο.

Ο πολυπληθέστερος Σύνδεσμος Φίλων του ΠΑΟΚ στον κόσμο συνεχίζει να διαμαρτύρεται για τα γεγονότα του Σαββάτου και ο απεριόριστος σεβασμός μου στις απόψεις κάθε μέλους του είναι δεδομένος. Ο Κούλης από το Γιοχάνεσμπουργκ, η Κατίνα από το Μπουένος Άιρες, ο Σάκης από το Κατμαντού, ο Λούλης από το Άνω Παγοχώρι της Γροιλανδίας, ο Χάμπος από το Νοβοσιμπίρσκ. Η Γιούλη από το Παλαιοχώρι, ο Κώτσος από το Πάπιγκο, ο Στελλάρας ο βαρύμαγκας από τα Καλάβρυτα. Και πολλά άλλα ιστορικά στελέχη του οπαδικού μας κινήματος, που ο λόγος τους προκαλεί ανατριχίλα. «Πώς είναι δυνατό να επιτρέψατε στους γάβρους να φωνάξουν συνθήματα μέσα στο Παλέ».

Έχετε δίκιο. Προσωπικά, ήμουν έξω από το Αλεξάνδρειο από το μεσημέρι και το είδα όλο το έργο. Όλοι κάτι φλώροι ήμασταν και τρέμαμε. Το λέγαμε μεταξύ μας, «αν δούμε έστω και έναν με κόκκινο κασκόλ τρέχουμε και δε σταματάμε αν δε φτάσουμε Μηχανιώνα». Μας δίνανε προσκλήσεις και δεν τις παίρναμε, έκλαιγε ο Τσαλόπουλος και μας παρακαλούσε, ο Παϊσιάδης είχε βγάλει κι έναν πάκο με λεφτά και τα μοίραζε, «όποιος μπει μέσα θα του δώσω από ένα κατοστάρικο να πιει γκαζόζα και να φάει ένα ροξάκι» και δεν τολμούσε κανείς να πλησιάσει. Είχαν και μπράβους μαζί τους, άρπαξαν μερικούς δικούς μας και με το ζόρι τους πήραν τις ταυτότητες και έγραφαν τα στοιχεία τους στις προσκλήσεις και τους κουβάλησαν μέσα σηκωτούς. Αυτοί μπήκαν, με την απειλή όπλου, οι υπόλοιποι φοβηθήκαμε και μείναμε απ’ έξω. Γιατί άμα θέλαμε μπαίναμε, αυτό είναι γεγονός και πρέπει να καταγραφεί. Οι συλλήψεις απ’ έξω έγιναν από την Αστυνομία Μόδας, πιάσανε κάποιους που φορούσανε τρακτερωτά με άσπρη κάλτσα.

Ποιο Αθλητικής Βίας και ποια Νομοθεσία να φοβηθούμε. Επειδή κάποιοι έχουμε από δύο παιδιά; Επειδή κάποιοι πληρώνουν διατροφές και βλέπουν τα παιδιά τους δυο φορές το μήνα; Επειδή αν λείψουμε μία μέρα από τη δουλειά μας θα προσλάβουν τον επόμενο με το βασικό μισθό; Επειδή οι πιο πολλοί δεν είχαν ούτε για μια μπύρα και φτάσαμε να κάνουμε γύρο τα μπουκάλια όπως έκαναν παλιά τα παλιόπαιδα με τα τσιγάρα στα πούλμαν; Επειδή οι μισοί έχουνε φάκελο ή έχουν συλληφθεί κρατώντας τους πυρσούς που είχε κεράσει ο άλλος πρόεδρος για να κάνει ατμόσφαιρα; Επειδή εκατοντάδες τηλέφωνα παρακολουθούνταν ακόμα κι αν έπαιρνες ένα φίλο σου να ρωτήσεις αν θα έρθει για πέντε επί πέντε; Επειδή γύρω από το γήπεδο ήταν σπαρμένοι δεκάδες μπάτσοι με πολιτικά έτοιμοι να σου καταστρέψουν τη ζωή με μια περίεργη κίνηση;

Ακόμα και με την προστασία της αστυνομίας ήρθαν σαράντα άτομα με προσωπική νταντά ο καθένας. Πριν τέσσερις μήνες, εμείς είχαμε κατεβεί με το τρένο της γραμμής -αυτοί θα ανεβούν με το τρένο μόνο όταν φτιάξει το κράτος τριπλές ράγες για να υπάρχει από ένα τρένο της αστυνομίας σε κάθε πλευρά και από ένα ελικόπτερο πάνω από κάθε βαγόνι. Εσύ, Κούλη από το Γιοχάνεσμπουργκ κι εσύ, Χάμπο από το Νοβοσιμπίρσκ, μπορείτε την επόμενη φορά να έρθετε από εδώ να μας δείξετε πώς γίνεται. Να πάρετε τις προσκλήσεις σας παίζοντάς το παράγοντες της πετοσφαίρισης, να μπείτε στο γήπεδο μπροστά στις κάμερες και τις διμοιρίες και να αρχίσετε τους γάβρους στις σφαλιάρες, άνετοι κι ωραίοι, περνώντας τα επόμενα χρόνια πίσω από το κάγκελο, μια και δεν έχετε κάτι άλλο στη ζωή σας που να αξίζει την παρουσία σας. Καμιά οικογένεια, κανένα φίλο, κανέναν άνθρωπο που να σας χρειάζεται. Εμείς εδώ, οι φλώροι, θα συνεχίσουμε να ανεβοκατεβαίνουμε και να ταξιδεύουμε παντού χωρίς νταντάδες και με το ασπρόμαυρο κασκόλ στο λαιμό όπως μάθαμε κι όπως κάνουμε από τα δεκατέσσερά μας χρόνια.

Βασιλάκης

Βασιλάκης

Η μεγαλύτερη διαιτ&e ...

Read more
Γιούροκαπ

Γιούροκαπ

Δεκαοχτώ χρόνια πριν, ο «μπασκετικός» Λαός του ΠΑΟΚ είχε φτυσμένο και πάλι το Ευρωπαϊκό Κύπελλο και, ...

Read more
Εδώ

Εδώ

Στη Θύρα 4 δεν πηγαίνω &s ...

Read more
Καντίνα

Καντίνα

ΠΑΟΚ στο σπίτι. Δεν είσαι καλεσμένος σε όλα τα πάρτι, τι να κάνουμε, γι’ αυτό υπάρχει η Nova. ...

Read more
Επιλοχίας

Επιλοχίας

Στο στρατό με σέβονταν και με φοβόντουσαν για τους λάθος λόγους. Λόγω ηλικίας και βαθμού, ένα και το ...

Read more
Φωτάκια

Φωτάκια

Φορούσε πόσο καιρό η κόρη μου αυτά τα σαχλαμαρίστικα παιδικά παπούτσια με τα φωτάκια που αναβοσβήνου ...

Read more
Αδιάφορος

Αδιάφορος

Ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης, για μένα, είναι απλώς ένας ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ. Όπως και όλοι. Ένα ονομα ...

Read more
Μοντέρνο

Μοντέρνο

Μαρκ-Βιβιέν Φοέ, ετών 28. &Alph ...

Read more
Βοηθητικό

Βοηθητικό

Να σημειώσω εξαρχής, για να μην το ξεχάσω στο τέλος και μπερδέψω κανέναν, πως ο αγώνας βόλεϊ ΠΑΟΚ-Εθ ...

Read more
Κηδείες

Κηδείες

Επί μία εικοσαετία &kap ...

Read more
Τούβλα

Τούβλα

Ξυπνάς κάθε πρωί με το άγχος τι μαλακία θα διαβάσεις πάλι και πόσο ρεζίλι θα γίνεις ως Παοκτσής. ...

Read more
0039

0039

H εικόνα του με την α&up ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.