Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

pinocchio- Κάνατε ντου να μπείτε χωρίς προσκλήσεις;
- Όχι, ρε, δεν έμπαινες χωρίς πρόσκληση την ώρα που πήγαμε, απλώς σκεφτόμασταν τι να κάνουμε.
- Αφού είπανε πως κάνατε ντου.
- Ποιος το είπε;
- Το sdna.

Το sdna, λοιπόν. Τι γράφει το sdna: «Ένταση επικράτησε μεταξύ αστυνομίας και οπαδών του ΠΑΟΚ πριν την έναρξη του ημιτελικού κυπέλλου με αντίπαλο τον Ολυμπιακό στο Αλεξάνδρειο. Οπαδοί της ομάδας της Θεσσαλονίκης επιχείρησαν να μπουν στο κλειστό χωρίς προσκλήσεις με αποτέλεσμα η αστυνομία να μην τους επιτρέψει την είσοδο. Τότε τα… αίματα άναψαν με αποτέλεσμα να σημειωθούν επεισόδια, με τους οπαδούς να πετούν πέτρες και φωτοβολίδες».

«Επικράτησε ένταση»; Ναι.
«Άναψαν τα αίματα»; Ναι.
«Επιχείρησαν να μπουν χωρίς προσκλήσεις»; Όχι.

Όχι, ρε φίλε, δεν έγινε τέτοιο πράμα. Ήμασταν ένα μέτρο από τη διμοιρία, στην είσοδο του Παλέ και προσπαθούσαμε να υπολογίσουμε ποιο είναι το κοντινότερο περίπτερο για να πάρουμε τσιγάρα πριν αρχίσει το ματς. Με τα έργα του Μετρό μπερδευτήκαμε, να πάμε από εδώ, να πάμε από εκεί -όπως το συζητάμε, μας απωθούν. Επειδή, λογικά, δημιουργούσαμε θέμα έτσι μαζεμένοι έξω από τα κάγκελα που είχαν απλώσει. Ενοχλούσαμε. Ήμασταν επικίνδυνοι, θεωρητικά θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα ντου κι ό,τι γίνει. Αλλά κανείς δε μιλούσε για ντου. Κάποιοι έπαιρναν τηλέφωνα, άλλοι έψαχναν προσκλήσεις δεξιά κι αριστερά, άλλοι έβριζαν τη διοίκηση, άλλοι ήταν απογοητευμένοι.

Ντου δεν έπαιζε: Είχε μια διμοιρία, μετά δύο κλούβες παραταγμένες, στο βάθος φαίνονταν κι άλλα κράνη. Δεν υπήρχε χώρος για κάτι τέτοιο, ακόμα κι αν κάποιος είχε την περίεργη διάθεση να το επιχειρήσει. Και να περνούσες τους πρώτους, θα έπρεπε να χωθείς ένας-ένας ανάμεσα από τις κλούβες, πίσω από τις οποίες σε περίμεναν οι επόμενοι. Ψάχναμε την άκρη, πώς να μπούμε, αλλά για ντου δε μιλούσε κανείς, τουλάχιστον την ώρα που έγινε το συμβάν.

Ως συνήθως, έγινε ένα τίναγμα για να πάμε δέκα μέτρα πιο πέρα. «Τι πάθατε, ρε»; Γυρνάμε, τους κοιτάμε. «Πάτε καλά, ρε μαλάκες; Τι βαράτε χωρίς λόγο, ποιος σας πείραξε»; Τα ασφαλίτικα μηχανάκια σάρωναν το δρόμο πάνω-κάτω, το ένα χωρίς πινακίδες. Η κυκλοφορία συνεχιζόταν κανονικά. Την ώρα που άρχισαν οι μπάτσοι να βαράνε τους κοντινούς, περνούσαν τα αυτοκίνητα και τα αστικά κανονικά, το σκηνικό γίνεται δυο μέτρα από το δρόμο, σχεδόν πάνω στο δρόμο κι ο κόσμος οδηγείται μέσα στο δρόμο.

Γυρνάνε όλοι μέτωπο για να καταλάβουν τι παίχτηκε, νέο κύμα από τους φρουρούς της τάξης. Κάποιοι περνάνε απέναντι. Οι αστυνομικοί βρίζουν μεταξύ τους, κάτι δεν πάει καλά, φωνάζουν, γκρινιάζουν για κάποιον που κάτι δεν είπε ή δεν κατάλαβε, έχουν εσωτερική κόντρα. Αρχίζουν οι πέτρες, αρχίζουν τα μπαμ-μπουμ. Πηγαίνουμε στο περίπτερο, τα μηχανάκια συνεχίζουν να κινούνται αντίθετα στο ένα ρεύμα που κόβεται. Συνεχίζουν και να μαλώνουν μεταξύ τους, όλοι με πολιτικά.

Επιστρέφουμε, βλέπουμε μια ρεπόρτερ να περιγράφει τη ζημιά σε ένα αυτοκίνητο που έφαγε πέτρα στο πίσω παρμπρίζ. Αυτή η ρεπόρτερ του Alpha έχει ένα βιντεάκι στο άρθρο του sdna που λέει τις αρλούμπες περί «νεαρών που θέλησαν να μπουν στον αγωνιστικό χώρο χωρίς προσκλήσεις». Κι άντε αυτή λέει τις παπαριές της, η ιστοσελίδα πώς την πατάει και υιοθετεί όσα λέει. Να γράφανε «σύμφωνα με τη ρεπόρτερ του Alpha», να το καταλάβω.

Αυτό, προς αποκατάσταση μιας αλήθειας επειδή έτυχε να το ζήσω από μέσα. Σημαντικό ή ασήμαντο, καλό είναι να μη φορτωνόμαστε με πράγματα που δεν έχουμε κάνει. Για τον αγώνα, το παρασκήνιο, τους χειρισμούς και τη συμπεριφορά της γελοίας μας διοίκησης ας το συζητήσουμε όταν θα έχουμε ηρεμήσει. Χάσαμε από έναν καλύτερο αντίπαλο και ποτέ δεν τρελαινόμαστε περί αγωνιστικού όταν χάνουμε δίκαια και η άλλη ομάδα είναι καλύτερη. Τρελαινόμαστε, όμως, όταν το πρόβλημά μας είναι οι «δικοί μας» άνθρωποι -τόσο μεγάλο ήταν το καραγκιοζιλίκι που το αγωνιστικό πέρασε σε δεύτερο πλάνο. Κατόρθωσαν να ξεπεράσουν το περσινό ξεφτιλίκι της Γλυφάδας, εκεί που λέγαμε πως τέτοια μαλακία δεν έχει ξαναγίνει ποτέ. Και ξενέρωσαν όλο τον κόσμο, αυτόν που σε λίγες μέρες θα καλούν στο Παλατάκι να τους στηρίξει, όπως πέρσι με τα δεκαπέντε ευρώ νταηλίκι στον πρώτο ημιτελικό. Δε θυμάμαι τόσο ομαδικό και καθολικό βρισίδι σε διοίκηση από τον καιρό του Γούμενου, ρε φίλε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038