Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

l72H τελευταία ερώτηση που μου έκανε κάποιος από το κοινό στην ομιλία μου τον περασμένο Οκτώβρη στην Αθήνα δεν ήταν ερώτηση: «Εγώ, φίλε, έχω πάει στους φανατικούς και του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ και ξέρεις τι κατάλαβα; Όλοι είναι εγκληματίες».

Κι εκεί που το πράμα κυλούσε ωραία και το ένιωθα πως με το κοινό, που αποτελούνταν στο συντριπτικό του ποσοστό από οπαδούς αθηναϊκών ομάδων, μιλούσαμε την ίδια γλώσσα, ήρθε ο τύπος και γκρέμισε κάθε επιχείρημα που αράδιαζα επί μισή ώρα πως οι οπαδοί των ομάδων δεν είναι παρά ο διπλανός σου, ο γείτονάς σου, ο συγγενής σου, ο φίλος σου, ο συνεργάτης σου, που έχει ένα μονάχα διαφορετικό χαρακτηριστικό από εσένα: Αγαπάει μία αθλητική ομάδα. Ούτε εξ ορισμού εγκληματίας είναι, ούτε περιθωριακός, ούτε δικαιολογείται το κρατικό μένος εναντίον των ανθρώπων που στερούνται κάθε συνταγματικού τους δικαιώματος επειδή απλώς θέλουν να πάνε σε ένα γήπεδο να δούνε έναν αγώνα -κάτι που αποτέλεσε βασικό θέμα στην εισήγησή μου.

«Γάμα τον, μαλάκας είναι», ήταν η πρώτη αντίδραση από κάποιον εκεί κοντά. Ναι, αλλά με το «γάμα τον» δεν μπορείς να μεταφέρεις οτιδήποτε. Δεν έχεις τη δυνατότητα να δώσεις μια πληροφορία, να αλλάξεις τη γνώμη κάποιου, ανταλλάσσοντας ιδέες και εμπειρίες. Δεν προσπαθείς να ανοίξεις έναν κλειστό εγκέφαλο, να τον κάνεις να σκεφτεί από μόνος του πόσο έχει γεμίσει με βλακεία, να ανοίξει καμιά τρύπα, να αεριστεί. Δεν υπήρχε χρόνος. Αρκέστηκα, στο πηγαδάκι, να σημειώσω πως «όλοι οι εγκληματίες μπορεί να υποστηρίζουν μία ομάδα, αλλά αυτό δεν κάνει όσους υποστηρίζουν μία ομάδα εγκληματίες». Ο ένας που κατεβάζει μια τζαμαρία επειδή είναι γεμάτος συμπλέγματα, τρώει παντόφλα από τη μάνα ή τη γυναίκα του και ξεφορτώνει σε μια ξένη πόλη δίχως λόγο μετατρέποντας τους υπόλοιπους σαράντα εννιά του πούλμαν του σε πεδίο βολής των ματατζήδων παραμένει ένας που έκανε μια μαλακία. Δε θα φορτωθούν όλοι το ξεφόρτωμα του ενός. Δε θα ‘πρεπε, τέλος πάντων. Τις έχω φάει για χαζομάρες άλλων, τις έχουν φάει άλλοι για χαζομάρες δικές μου.

Ο ολοκληρωτικός χαρακτηρισμός κοινωνικών ομάδων με βάση τις ακραίες συμπεριφορές ή πράξεις μικρού μέρους των ομάδων αυτών είναι ξεκάθαρα κοινωνικός ρατσισμός. «Όλοι οι Παοκτσήδες είναι πρεζάκια». «Όλοι οι γάβροι είναι νεοναζί που τους ταΐζει ο πρόεδρος». «Όλοι οι αεκτσήδες είναι μπράβοι του Μελισσανίδη». «Όλοι οι οπαδοί είναι χούλιγκαν». «Όλοι οι σύνδεσμοι τα παίρνουν». «Όλες οι κερκίδες πρέπει να μείνουν άδειες, να βλέπουμε τα ματς από την τηλεόραση».

Δεν μπορεί να ξεσκίζουμε από το πρωί όλο τον κόσμο της ΑΕΚ για τη φρικτή πράξη ενός μαλάκα. Ενός εγκληματία. Ενός ανθρωπόμορφου ασπόνδυλου. Γενικώς, τη φχαριστιέμαι την καζούρα στα χανούμια επειδή με έχουν πληγώσει προσωπικά και έχω μεγάλο μίσος γι’ αυτούς, επειδή σε κάθε ματς που τους είχα απέναντι με ξενέρωναν με τις καντάδες και τα πορομποπόμ και ακόμα και σε τελικό Κυπέλλου να πάμε μ’ αυτούς εγώ θα σκάσω με ακουστικά και το New Bermuda τέρμα να μην τους ακούω, δεν τους μπορώ. Δεν είναι πως οι αεκτσήδες μου είναι συμπαθείς ή κάτι παρόμοιο, αντίπαλοι είναι, όπως όλοι. Αλλά αν δεν είσαι εφτά χρονών, το ξέρεις πως θα βρεις έναν μαλάκα σε κάθε γωνία -κιτρονόμαυρο, ερυθρόλευκο, ασπρόμαυρο, γαλάζιο, πράσινο. Ο συγκεκριμένος μαλάκας έτυχε να κρατάει κίτρινη μπογιά. Ας επικεντρωθούμε στο χέρι που κρατούσε την μπογιά και όχι στο χρώμα της. Την ίδια βαρύτητα θα είχε το έγκλημα όποιο χρώμα κι αν ήταν η μπογιά. Το ίδιο θα πονούσε, το ίδιο θα τραυμάτιζε το πλασματάκι η βαρβαρότητα. Να βρούμε το χέρι. Μπορούμε να το βρούμε, αυτοί οι τύποι αν δε μοιραστούν τη μαλακία τους ασφυκτιούν. Ελπίζω να το βρει η ίδια η κιτρινόμαυρη κερκίδα, αυτή που λοιδωρείται σήμερα στο σύνολό της -και, μέσω αυτής, όλοι μας.

Τούρτα

Τούρτα

Όποιος θυμάται έναν π& ...

Read more
Γεωγραφία

Γεωγραφία

Αυτή είναι η παγκόσμι ...

Read more
Μόκο

Μόκο

Ο σοφός φίλος μου ΚΠ ζητά συσπείρωση, ομοψυχία και κοινή πορεία απ’ όλους στο δρόμο για τον μεγάλο σ ...

Read more
Βόθρος

Βόθρος

Στις 10 Μαΐου 2013 ήρθε το τέλος εποχής στην εθελοτυφλία και των τελευταίων φιλάθλων του Ολυμπιακού ...

Read more
Χημεία

Χημεία

Το μεγαλύτερο πανί &pi ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Και ναι! Η κόρη μου έγινε παγκόσμιο φαινόμενο! Φυσικά, δεν έχει 5.000.000 Like και 1.000.000 ...

Read more
027-3138075

027-3138075

«Σκοτώθηκα για ένα εισιτήριο», απάντησε η Άννα όταν τη ρώτησα γιατί ήταν ματωμένα τα χέρια της. ...

Read more
Φανέλες

Φανέλες

Τετάρτη βράδυ, εκεί που πίνει το γάλα της πίσω μου, σταματάει να ρουφάει και ρωτάει: «Μπαμπά, γιατί ...

Read more
Κλασαμέντες

Κλασαμέντες

Ο πιτσιρίκος προχθές δίπλα μου στο αστικό είχε αγχωθεί. Του λέει η κοπέλα μαζί του (αδερφή, ξαδέρφη, ...

Read more
0012

0012

Κι όμως, όχι απλώς φέραμ ...

Read more
Περηφάνια

Περηφάνια

Πλησιάζει η επίσημη αγωνιστική περίοδος, αρχίζει σιγά σιγά και η φθινοπωρινή περίοδος της κωλοτούμπα ...

Read more
Σκουπίδια

Σκουπίδια

Μετρήθηκες, γάβρε. Προχθές, χθες, σήμερα, κάθε μέρα μετριέσαι. Και κάθε φορά αποδεικνύεις, την τελ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.