Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

insidestory

insidestory

Τα βιβλία του 2017,...

Θέση

Θέση

«Πάρε θέση» και...

  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08
  • insidestory

    insidestory

    Sunday, 24 December 2017 14:17
  • Θέση

    Θέση

    Thursday, 21 December 2017 11:30

m67Τις τελευταίες ημέρες σας έχω βαρεθεί, ρε φίλε, να μου λέτε και να μου γράφετε για τον «Σέρβο παικταρά» που φέραμε και τον «Σέρβο βομβαρδιστή» των αντίπαλων δικτύων. Ελβετός είναι ο άνθρωπος. Ελβετός.

Από την Ελβετία, από το Σεντ Γκάλεν, όπου υπάρχει μια μικρή κοινότητα Σέρβων. Επέλεξε την ελβετική ποδοσφαιρική υπηκοότητα, συνεπώς θα πρέπει να μάθουμε να τον αποκαλούμε βάσει της δικής του επιθυμίας να αγωνίζεται με την Εθνική Ελβετίας (εφόσον κληθεί, που θα κληθεί μετά τα όργια που θα κάνει με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, να πούμε).

Ο Πρίγιοβιτς είναι μόλις ο δεύτερος Ελβετός που θα φορέσει τα ασπρόμαυρα. Ο ΠΑΟΚ είχε επιλέξει Ελβετό τερματοφύλακα την πρώτη χρονιά που επιτράπηκαν οι ξένοι στο ελληνικό πρωτάθλημα, την περίοδο 1974-75, τον Ρενέ Ντεκ (μαζί με τον Νέτο Γκουερίνο), και από τότε δεν είχε ποτέ Ελβετό στη σύνθεσή του. Έλα, πάμε με τα γούρια τώρα, «ήρθε μια φορά Ελβετός το 1974-75 και πήραμε την επόμενη χρονιά το Πρωτάθλημα, ο Γουερίνο που ήρθε μαζί του σταμάτησε το 1983-84 και πήραμε την επόμενη χρονιά το Πρωτάθλημα, ξαναφέρνουμε Ελβετό και θα πάρουμε την επόμενη χρονιά το Πρωτάθλημα, ενώ θα ξαναπάρουμε το Πρωτάθλημα την επόμενη χρονιά από αυτήν που θα σταματήσει ο Βραζιλιάνος ο Ενρίκε που ήρθε μαζί του». Για όποιον γελάει, έχω μια ντουζίνα δικούς μου που τα πιστεύουν, να έρθετε σε έναν καφέ να σας τους γνωρίσω.

Ο Αλεκσάνταρ Πρίγιοβιτς έχει αγωνιστεί στην Ιταλία (Πάρμα, 1 ματς), στην Αγγλία (League One, με Γιόβιλ και Νορθάμπτον, 14 ματς/2 γκολ), στην Ελβετία (Σιόν και Λοζάνη, 56 ματς/8 γκολ), στη Νορβηγία (Τρόμσο, 37 ματς/10 γκολ), στη Σουηδία (30 ματς/10 γκολ), στην Τουρκία (Μπολουσπόρ, 31 ματς/16 γκολ) και στην Πολωνία (Λέγκια, 72 ματς/24 γκολ). Έχει και 4 συμμετοχές με τις U20/U21 Εθνικές της Ελβετίας, με 1 γκολ στο ντεμπούτο του. Συνολικά, σε 245 επίσημες συμμετοχές έχει πετύχει 71 γκολ. Ο μέσος όρος καριέρας του είναι ίδιος με του Γκουερίνο, δηλαδή ένα γκολ ανά 3,5 αγώνες -αδόκιμη η σύγκριση επιθετικών άλλων εποχών και πρωταθλημάτων, αλλά το σημειώνω για τη σύμπτωση). Σε Τουρκία και Πολωνία, βέβαια, τα τελευταία τρία χρόνια, οι μέσοι όροι του απογειώνονται με 40 γκολ σε 103 ματς (ενδεικτικά, τον ίδιο μέσο όρο είχαν στον ΠΑΟΚ ο Βούκιτς, ο Σαράφης, ο Φρούσος).

Εντάξει, τα νούμερα δεν παίζουν μπάλα. Μπορεί ο τύπος να βάλει 20 γκολ ως το τέλος της χρονιάς, να βγει πρώτος σκόρερ και να κάνει χατ-τρικ στον τελικό του Κυπέλλου. Μπορεί να τον βρούνε λιπόθυμο στο Μαρκίζ και να τον στείλουνε δανεικό σε κάναν Πασγιάννενα ή στη Βέροια από Σεπτέμβρη. Θα δούμε. Αλλά από στατιστικής άποψης είναι μια χαρά. Εξαιρώντας το εξωφρενικό γεγονός πως πήραμε παικταρά που δεν μπορεί να αγωνιστεί στην Ευρώπη, τα υπόλοιπα στοιχεία του εμένα με ικανοποιούν. Εν αναμονή του ντεμπούτου του, όπου θα επιδιώξω να είμαι παρόντας για να ακούσω και το πρώτο «άντε ρε με το ταγάρι που μας έφερε πάλι να πούμε ρε βγάλ’ τονα έξω ρε να πούμε ξέρω ‘γώ δηλαδή τον χασογκόλη ρε τον φλώρο τον λούλη ρε τι είναι αυτά ρε να πούμε κάνε καμιά μεταγραφή ρεεε».

Αλάνια

Αλάνια

Από πού να το πιάσεις τώρα αυτό το θέμα και πώς να βρεις ισορροπία ανάμεσα στους «κυριλέδες» και τα ...

Read more
Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη συμμετοχ ...

Read more
Τουρίστας

Τουρίστας

Δυόμισι μήνες που έχω αυτήν τη σελίδα έχω σβήσει μόνο ένα σχόλιο. Κακώς, βέβαια, αλλά το έσβησα, έπρ ...

Read more
Αντίο

Αντίο

Είσοδος 24/02/2007 77’ ΠΑΟΚ- ...

Read more
Δολοφόνοι

Δολοφόνοι

Παραστρατιωτική ορ& ...

Read more
0042

0042

Ο Τζερόντ Μουστάφ πρ&ome ...

Read more
Κολλήματα

Κολλήματα

Είμαι ο τελευταίος που δικαιούμαι να κρίνω κολλήματα, εμπάθεια και μίσος για έναν παίκτη του ΠΑΟΚ. Ε ...

Read more
Μαιευτήριο

Μαιευτήριο

It’s a boy? It’s a girl? It’s a ΠΑΟΚ! Ο μέ&gamma ...

Read more
Γιούχα

Γιούχα

Δεν μπορώ να θυμηθώ α&p ...

Read more
Ρέιβερ

Ρέιβερ

Καλό το Μέταλ, καλά τ&alph ...

Read more
Σαλώμη

Σαλώμη

Στις 17 Οκτωβρίου 2007 &omicr ...

Read more
Κάποιοι

Κάποιοι

Κάποιοι Παοκτσήδες δεν έχουν χρήματα για να πάνε στο γήπεδο. 10 Ευρώ τους περισσεύουν όλα κι όλα, τα ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.