Ενισχυτές

Ενισχυτές

Με κάθε αντίπαλο...

Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

  • Ενισχυτές

    Ενισχυτές

    Monday, 23 October 2017 23:18
  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01

iao01Το «τερν αράουντ» του Βακάρου στο Παλατάκι, στη «γιορτή» για τα 90 χρόνια του ΠΑΟΚ, ήταν η πιο αξιολύπητη στιγμή που έζησα στα χρόνια της διοίκησης Σαββίδη.

Και η πιο συμβολική: Στο παρκέ η ζωντανή ιστορία του ΠΑΟΚ, από τη δεκαετία του ’50 και τους παίκτες που σήκωσαν το πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα μέχρι τη σύγχρονη εποχή, περνώντας πολύ εύστοχα από τις ενδιάμεσες δεκαετίες και αναδεικνύοντας μέσα από τους αγαπημένους καλεσμένους ήρωες την αγωνιστική γιγάντωση της μπασκετικής ομάδας του ΠΑΟΚ ως τη σημερινή της παρακμή. Οι βετεράνοι γύρισαν να αποθεωθούν από τον κόσμο στην κερκίδα αλλά ο «οικοδεσπότης», είτε ενεργώντας μόνος του είτε κατόπιν υπόδειξης, (εγώ, προσωπικά, το θεώρησα και το θεωρώ ακόμα ως πρωτοβουλία του) τους κάλεσε, αγγλιστί, να γυρίσουν τις πλάτες στον κόσμο και να στραφούν προς τον «ευεργέτη», όπως χαρακτήρισε ο τύπος με το μικρόφωνο τον Ιβάν Σαββίδη. Ο Σαββίδης κατέβηκε και τους συνεχάρη. Όσο γινόταν αυτό, εμείς βλέπαμε τις πλάτες τους. Χειροκροτούσε ο κόσμος με μανία, μπράβο, μπράβο. Φώναξε κάποιος «εμείς έχουμε δώσει πιο πολλά λεφτά γι’ αυτούς τους παίκτες από τον Σαββίδη και μας γυρίζουν την πλάτη». Φύγαμε. Δεν παλευόταν.

Γράφω δημοσίως ως «Ισοβίτης» κοντά δυόμισι χρόνια. Βρίσιμο έχω φάει αρκετό, όπως όλοι που ασχολούνται με το συγκεκριμένο άθλημα. Δε με ενοχλεί, ειδικά το βρίσιμο «επειδή είμαι Μπαογκτζής», από κάτι καμένους κυβερνοχούλιγκαν με ψυχολογικά ανυπαρξίας. Δε βρίζουν εμένα, βρίζουν αυτό που εκπροσωπώ και αυτό που εκπροσωπώ δεν έχει ανάγκη από εμένα να το υπερασπιστώ, είναι αλεξικέραυνο ούτως ή άλλως. Το βρίσιμο από τους Παοκτσήδες, όμως, είναι άλλο κομμάτι. Στους εκατό που με βρίζουν, οι ενενήντα είναι Παοκτσήδες. Κι από τους ενενήντα, οι ογδόντα εννιά με βρίζουν όποτε γράφω κάτι -που οι ίδιοι θεωρούν πως είναι- εναντίον του Ιβάν Σαββίδη. Μ’ αυτούς έχω ένα θέμα -πώς να απαντήσεις σε Παοκτσάκια, στημένα ή όχι, χωρίς να χάσεις την ουσία; Εκεί έχω αποτύχει. Επειδή τους έδωσα δυσανάλογα λιγότερο ή περισσότερο βάρος.

Πριν λίγες μέρες βρέθηκα στην Αθήνα ως ομιλητής σε ένα φεστιβάλ, σε συζήτηση με τίτλο «Επιχειρηματίες και οπαδοί: Ένας κόσμος σε σύμπλευση ή ένας κόσμος σε ρήξη». Ήθελα (και θέλω) να γράψω όσο πιο εκτενέστερα γίνεται για τη συγκεκριμένη εμπειρία, καθώς βρέθηκα να μιλάω σε ένα γεμάτο θέατρο με οπαδούς κατά βάση αθηναϊκών ομάδων, στο κέντρο της Αθήνας, με περιφρούρηση από έξω επειδή οι αφίσες έγραφαν «συνδεσμίτης ΠΑΟΚ» και το πέσιμο ήταν σοβαρό ενδεχόμενο, κάτι που μου στέρησε την οικογένειά μου να είναι παρούσα, να αναλύω την κατάσταση στο οπαδικό του ΠΑΟΚ και όλα τα καλά και τα κακά που το αποτελούν. Και ο κόσμος άκουσε, κατάλαβε, συμφώνησε ή διαφώνησε, ήρθε και με βρήκε μετά και το συζητούσα με ανθρώπους που δεν είχα συναντήσει ποτέ και δε θα ξανασυναντήσω στη ζωή μου, με γάβρους, με αεκτσήδες, με βάζελους, με πανιώνιους, με δικούς μας Νότιους, με άσχετες κυρίες που είχαν έρθει νωρίτερα για άλλες δράσεις και είδαν φως και μπήκαν και βρέθηκαν απέναντι σε μια κουβέντα που δεν είχαν ιδέα πως είχε λόγο ύπαρξης, ανακαλύπτοντας έναν παράλληλο κόσμο με τον δικό τους που παλεύει να κρατηθεί όρθιος και με το μέτωπο καθαρό μέσα στη βρωμιά της εποχής. Η εισήγησή μου άρχισε απαντώντας απευθείας στο ερώτημα της κουβέντας μονολεκτικά: «Ρήξη». Δεν υπήρξε επιχειρηματίας που να ασχολήθηκε με τον ΠΑΟΚ και να μην έφυγε κυνηγημένος. Επικεντρώνοντας στο ερώτημα, δεν υπήρξε επιχειρηματίας να προσπαθήσει να διαφθείρει τους οπαδούς του ΠΑΟΚ και να τα καταφέρει. Σκόρπιες περιπτώσεις υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν -σφουγγοκωλάριοι, γλείφτες, ζήτουλες και πεινασμένα σκυλάκια που αλυχτάνε για ένα κόκαλο. Αλλά δούλοι του Μαρινάκη ή μπράβοι του Μελισσανίδη δε θα μπορούσαμε ποτέ να γίνουμε όπως συμβαίνει κάτω. Όχι μόνο επειδή είμαστε απείρως πιο σκληροπυρηνικοί και υπερβολικοί στην αγάπη μας για τον ΠΑΟΚ, με ό,τι θετικό και αρνητικό περιλαμβάνει αυτό, αλλά και επειδή δεν υπήρξε κάποιος με ανάλογο μέγεθος να θέλει να μας διαφθείρει. Συμπεριλαμβανόμενου του τρέχοντα διοικητικού ηγέτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, του Ιβάν Σαββίδη. Πέντε μπαγλαμάδες υπάρχουν που τον λιβανίζουν δεξιά κι αριστερά, άλλος επειδή του βρήκε δουλειά, άλλος επειδή ψάχνει δουλειά, άλλος επειδή πραγματικά τον πιστεύει, αλλά ο κύριος όγκος του ΠΑΟΚ τον βλέπει όπως εγώ: Νιώσε ΠΑΟΚ, πράξε ΠΑΟΚ και μείνε εδώ χίλια χρόνια. Ούτε ψίχουλα περιμένουμε να μας μοιράσεις, ούτε μπίζνες να κάνουμε μαζί σου, ούτε δουλίτσες να μας χώσεις. Μη μας ντροπιάζεις, μην παίζεις βρώμικα, μην ανακατεύεις τα τέσσερα γράμματα σε ό,τι κάνεις έξω από αυτά και είσαι άρχοντας.

Είναι κάποιες γεροντοκόρες της κερκίδας που ποτέ δεν έγιναν όσο σημαντικοί θα ήθελαν να γίνουν. Κάποιοι Μαχητές της Θύρας 9 που εμφανίστηκαν με γκρίζο μαλλί μαζί με τους ξεπεσμένους ψευτοεπαναστάτες της Ρεβολουθιόν. Και οι κλασικοί οπαδοί-τηλεθεατές, που γι’ αυτούς ο ΠΑΟΚ δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα προϊόν που καταναλώνουν αγοράζοντας συνδρομές στην τηλεόραση για να το βλέπουν, μπλουζάκια από την μπουτίκ, κούπες, αναπτήρες και μπρελόκ με το σήμα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Αυτοί γιατί να με αφορούν. Δε με αφορούν. Όποτε κοιτάχτηκα στον καθρέπτη δεν ντράπηκα γι’ αυτό που είδα. Και ο καθρέπτης μου είναι οι άνθρωποι όπως εγώ, αυτοί που ούτε πιο σημαντικοί νιώθουν ούτε πιο ασήμαντοι, αυτοί που απαρτίζουν την κερκίδα που μετακινείται όπου υπάρχουν ασπρόμαυρες φανέλες, αυτοί που άμα μιλήσεις μαζί τους μπερδεύεσαι πως είναι εγώ κι εγώ αυτοί, επειδή μια ζωή το ίδιο πράγμα ψάχνουμε και για το ίδιο πράγμα μιλάμε: Τον ΠΑΟΚ που θα συναντήσει τα όνειρά μας και όχι τον ΠΑΟΚ που θα μας τα αλλάξει.

Θα γράψω για το ένα, θα γράψω για το άλλο, θα προσβάλω, θα κράξω, θα θυμώσω, θα κοροϊδέψω, θα ειρωνευτώ. Σε όλα έχω ασυλία, εκτός αν αναφέρω τη λέξη «Σαββίδης» χωρίς να ακολουθεί λιβάνισμα. Οι αυτόκλητοι υπερασπιστές θα αρχίσουν το πέσιμο, «ποιος είσαι εσύ, ρε στραβοστόμη, που θα πιάσεις στο στόμα σου το βουνό, τον ευεργέτη, τον σωτήρα μας». Πέρασα μια ζωή στην κερκίδα προσπαθώντας να βρίσκω ισορροπίες και θα με αποκαλέσουν «στραβοστόμη» στα σαράντα και κάτι. Δεν έχουν γνωρίσει στραβοστόμηδες, προφανώς. Τυχεροί είναι. Ο μεγάλος τους πατερούλης που κανείς δεν δικαιούται να κακολογεί πρέπει να μένει εκτός κριτικής, εκτός ευθύνης. Επειδή «πληρώνει». Εμ, δεν πληρώνει μόνο. Πληρώνεται κιόλας. Επενδύει. Βάζει λεφτά, παίρνει κάτι άλλο. Όχι λεφτά. Επιχειρηματίας είναι, επιτυχημένος επιχειρηματίας σύμφωνα με τους υπερασπιστές του, άρα πώς γίνεται να χάνει σε μια μπίζνα που επιμένει για πέμπτο χρόνο να τον ματώνει. Δεν χάνει. Κερδίζει. Και καλά κάνει που κερδίζει, εννοείται -όσο κερδίζει, τόσο θα παραμένει εδώ να μετατρέπει την ποδοσφαιρική ομάδα, από μια μετριότητα που κάθε χρονιά αναρωτιόμασταν πόσοι θα μείνουν στο τέλος που άρχιζαν πάντα οι προσφυγές και οι αποχές από τις προπονήσεις, σε μια κανονική ομάδα όπου όλοι πληρώνονται την πρώτη του μήνα κι από εκεί και πέρα σου γνέφει «τώρα θα έχουμε όλοι απαιτήσεις». Να κερδίζει. Μαγκιά του. Όλοι κερδίζουμε.

Αν τα γράφω τόσο περίπλοκα και δεν καταλαβαίνεις γιατί ασχολούμαι διαρκώς με τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ με τον τρόπο που ασχολούμαι τότε λυπάμαι, δεν έχω άλλο τρόπο. Πραγματικά το αναφέρω, δεν έχω άλλο τρόπο γραψίματος, από το σχολείο ακόμα μου το ‘λεγαν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, «πιο απλά, μην το μπλέκεις και το αναλύεις τόσο πολύ». Δεν μπορώ αλλιώς. Μέσα από την κριτική βγάζω τον πόνο μου γι’ αυτό που θα μπορούσε να είναι ο ΠΑΟΚ με τέτοιον άνθρωπο στο τιμόνι, παρακολουθώντας τον να βυθίζεται στη μιζέρια και τον αυτισμό, κάνοντας τα ίδια λάθη καθημερινά, λέγοντας τις ίδιες βλακείες, παραμένοντας κάτι διαφορετικό από τον κόσμο που τον ακολουθεί. Αν έχω τόση δύναμη πια, που μπορώ να επηρεάσω ολόκληρο μεγιστάνα και τεράστιο οικονομικό παράγοντα με τα γραπτά μου, τότε με έχω ξεπεράσει. Αλλά αν ήμουν τόσο καλός δε θα γέμιζα κάθε μέρα αυτό το μπλογκ περιμένοντας κάποιον να με φωνάξει για ένα μεροκάματο: Θα ήμουν εγώ που θα φώναζα άλλους να έρθουν να κάνουν μεροκάματα για μένα. Συνεπώς, τη θέση μου την ξέρω. Μη με γαμάτε περισσότερο από όσο αντέχω.

Το δικό μου πρόβλημα ως μπλόγκερ με τον Ιβάν Σαββίδη δεν είναι ο Ιβάν Σαββίδης. Είναι οι αυτόκλητοι ερμηνευτές των προθέσεών του, οι αυτόκλητοι υπερασπιστές της εικόνας του, οι αυτόκλητοι υβριστές των -κατ’ αυτούς- εχθρών του. Ο ίδιος ο Σαββίδης, με όσα έχω καταφέρει να μάθω και όσα έχω συγκεντρώσει από τους δικούς μου ανθρώπους που έχουν βρεθεί κοντά του κάποια στιγμή, είναι, πάνω-κάτω, αυτό που θέλω να είναι: Οραματιστής, φιλάνθρωπος, καθαρός. Η θλιβερή, παλιομοδίτικη συντηρητική εικόνα του Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια που βγαίνει από άλλες δράσεις του είναι δευτερεύουσα, έχει να κάνει με την προσωπική του διαδρομή και την ξεχωρίζω από την ανάμειξή του στον ΠΑΟΚ. Πώς φτάνει να παρουσιάζεται ως ένας αδύναμος, εύθραυστος άνθρωπος για να χρειάζεται υπεράσπιση ή καθοδήγηση είναι δικό του θέμα. Δεν την πατάω. Τον σέβομαι, τον θεωρώ συνοδοιπόρο, τον θεωρώ ως μέλος της ασπρόμαυρης οικογένειας. Και έχω απαιτήσεις από αυτόν που και το Τσάμπιονς Λιγκ να μου φέρει εγώ θα συνεχίζω τη μουρμούρα ως να ψοφήσω ζητώντας κάτι παραπάνω. Κάτι παραπάνω. Μπορείς, μην το αρνείσαι, συνέχισε πιο ψηλά, τόσο ψηλά που να μην μπορούν να μας δουν ούτε με τα τηλεσκόπια. Μα, καλά, δεν ευχαριστιέσαι ποτέ; Τι σχέση έχει αυτό. Θα ευχαριστηθώ μόνος μου, μέσα μου, θα λυγίσω από ηδονή, όπως στο παρελθόν, αλλά να σταματήσω να θέλω περισσότερα; Πολλά μου ζητάς.

Ξέρω πως δεν είμαι πολύ έξυπνος. Αν ήμουν, δε θα την είχα πατήσει τόσες φορές. Ξέρω, επίσης, πως δεν είμαι πολύ χαζός. Αν ήμουν, δε θα μεγάλωνα την απήχηση των γραφομένων μου κάθε μέρα. Πόσο χαζοί είναι αυτοί που με θεωρούν τόσο χαζό ώστε να μην αντιλαμβάνομαι σε ποιο περιβάλλον κινούμαι, σε ποιους απευθύνομαι και τι αντιδράσεις μπορεί να έχουν όσα γράφω καθημερινά. Περνάνε διάφοροι από τη σελίδα, με βρίσκουν, μου τα χώνουν. Αλλά περνάνε. Άλλοι με συγχαίρουν. Δεν έχει σημασία. Ο ΠΑΟΚ έχει σημασία. Να γίνουμε πιο καλά. Να πάμε ένα σκαλί παραπάνω. Να παραμείνουμε οπαδοί κι όχι πελάτες. Να μη χάνουμε κόσμο στη διαδρομή. Να δίνει ο καθένας ό,τι έχει κι αυτός που έχει πολλά να δίνει τα πιο πολλά. Πού είναι το παράλογο σ’ αυτήν τη σκέψη. Προσωπικά, δεν έχω να κερδίσω τίποτα απ’ όσα γράφω. Γνώρισα δέκα ανθρώπους, έχασα άλλους δέκα. Σε όποιον μου πρότεινε κάτι με αντίτιμο είπα «όχι». Όπου βρεις κάτι δικό μου η τιμή είναι «μηδέν». Τσάμπα. Μηδέν από μηδέν ίσον μηδέν. Τι πας να μου χρεώσεις; Δεν ξέρω. Αλλά μη με αναγκάζεις να σου φερθώ όπως μου φέρεσαι εσύ. Ποτέ και κανένας από την ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν μου έχει ζητήσει να κατεβάσω κάποιο κείμενο ή να το πετσοκόψω, αλλά βρέθηκαν πολλοί αυτόκλητοι να μου κουνήσουν το δάχτυλο, εκπροσωπώντας την, υποθέτω εν αγνοία της.

Για πόσο βλάκα με θεωρείς να μην καταλαβαίνω πως αν τα έγραφα όλα αυτά για τον Μαρινάκη ή τον Μελισσανίδη τώρα θα είχα καταλήξει, στην καλύτερη, με ένα πληκτρολόγιο στο κεφάλι; Να μην αντιλαμβάνομαι πως ο Σαββίδης έχει απίστευτη ανοχή στην κριτική που δέχεται από μένα και από οποιονδήποτε; Αν λειτουργούσε όπως άλλοι στη θέση του προφανώς αυτό το μπλογκ θα είχε κλείσει από το πρώτο του άρθρο, με την επίθεση στον Ιβάν για το χάλι του τελικού. Δεν λειτουργεί έτσι. Δεν το ξέρω απλώς, το ζω καθημερινά. Ανοίγω ένα ηλεκτρονικό φύλλο χαρτί και γράφω ό,τι μου κατέβει χωρίς να τρέμω μη μου την πέσει στο δρόμο κανένα βανάκι. Ηλίθιος είμαι; Τυφλός; Να μπορώ να χαρακτηρίζω ως «αποτυχημένο» τον άνθρωπο που έχει ρίξει τα περισσότερα φράγκα στα 90 χρόνια ιστορίας του ΠΑΟΚ και να μην αντιλαμβάνομαι πως μπορώ να το κάνω επειδή μου το επιτρέπει; Λίγα χιλιόμετρα από τα γραφεία του γράφονται όλα αυτά, μία ή δύο φορές κάθε εβδομάδα είμαι σε συγκεκριμένη θέση στο Παλατάκι, πίνω τον καφέ και την μπύρα μου στο ίδιο στέκι, μιλάω με τους ίδιους ανθρώπους, η φάτσα μου είναι γνωστή στους πάντες, τα στοιχεία μου και η διεύθυνσή μου και τα τηλέφωνα και το ΑΜΚΑ και το ΑΦΜ μου το έχει με ένα απλό νεύμα κι εγώ δε φοβάμαι να του τα χώνω, πόσο βλάκας θα ήμουν αν δεν το εκτιμούσα αυτό κι αν δεν το θεωρούσα απόδειξη μεγαλείου; Πόσο βλάκας είσαι εσύ που δεν το καταλαβαίνεις;

Όνειρο

Όνειρο

«Είναι το όνειρό μου να τελειώσω την καριέρα μου στον ΠΑΟΚ, έστω και για 10 μέρες. Αυτό είναι το όνε ...

Read more
Επανάστασις

Επανάστασις

Συγκεντρωμένο το &alpha ...

Read more
Κλυταιμνήστρα

Κλυταιμνήστρα

Δε νομίζω να υπάρχει κάποιος που δεν την έχει δει, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Η καλύτερη ελληνική ταινία ...

Read more
Νικόλας

Νικόλας

Εκείνοι οι πολύωρ&omi ...

Read more
Πραγματικότητα

Πραγματικότητα

Ο φίλος μου ο Βαγγέλης με χαρακτήρισε χθες ως «τον τελευταίο φίλαθλο σ’ αυτή την πόλη που δεν ακούει ...

Read more
Αύριο

Αύριο

Αύριο είναι η μέρα που απαντώνται όλα τα ερωτήματά μας για τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης σχετικά ...

Read more
Ζούκοφ

Ζούκοφ

Τούτος εδώ είναι ο Νικόλας ο Τόσκας. Η κορυφή στην ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της Ε ...

Read more
Πούλημα

Πούλημα

Στον τελικό του 2003 δεν είχα εισιτήριο. Ήταν να πάω, ήταν να μην πάω, περίεργη κατάσταση, τελικά δε ...

Read more
Λουκούμι

Λουκούμι

Το περσινό φάιναλ φο&r ...

Read more
Μίκι

Μίκι

He’s fat / He’s round / He’s worth a million pounds («Είνα& ...

Read more
Σαμπατακίδης

Σαμπατακίδης

22 Φεβρουαρίου 1976. Με την εντός έδρας ισοπαλία κόντρα στον Άρη, ο ΠΑΟΚ μένει τέσσερις πόντους πίσω ...

Read more
Συνθέτες (2)

Συνθέτες (2)

Οι συνθέτες των συνθημάτων μαςΜέρος 2ο ...

Read more

Θανασάκης

logo