Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

s43Να θυμάσαι επετείους, γενέθλια, γάμους, γεννήσεις, θανάτους, με ορόσημο κάποιον αγώνα.

Η μία κόρη μου γεννήθηκε μετά το ΠΑΟΚ-Άρης γιατί θυμάμαι που λέγαμε με τον γυναικολόγο μη σπάσουν τα νερά την ώρα του παιχνιδιού και δε θα βρίσκουμε αναισθησιολόγο που ήταν και οι δύο χούλιγκαν, η άλλη μετά τον ημιτελικό με τον Αστέρα, η σύζυγος κοιλοπονούσε και το ακούγαμε στο ραδιόφωνο, τι σακατιλίκι κι εκείνο, στο γάμο μας παραλίγο να μας πάρει διπλό ο Ακράτητος και μας κορόιδευαν στα Ζαγοροχώρια οι ντόπιοι στην ταβέρνα που το βλέπαμε, στο γάμο του κολλητού ακούγαμε στο ράδιο το ΠΑΟΚ-Ατρόμητος κεκλεισμένων, στο γάμο του άλλου τρέχαμε στο αυτοκίνητο που δεν είχε τότε κινητά να του λέμε κάθε τόσο στ’ αυτί το σκορ του τελικού μπάσκετ με τον Παναθηναϊκό, δουλειά καλή έπιασα παραμονές του τελικού με το σκουλήκι, στο στρατό πήγα την άλλη μέρα από το ΠΑΟΚ-Ιωνικός που ευχαριστούσα τον Αντόλφο για το ξεπροβόδισμα, πρώτη βραδιά σε δικό μου σπίτι τη μέρα του Μακάμπι-ΠΑΟΚ με τον Μουστάφ, πρώτο τσιγάρο με την ΑΕΚ στην Τούμπα, πρώτο τσιγάρο μπροστά στη μάνα μου με τον Πανιώνιο που ο Μπάνε μπήκε με πυρετό, έβαλε εικοσιτόσους πόντους και χρεώθηκε πέντε ψεύτικα φάουλ, δεν άντεχα άλλο, έβγαλα το πακέτο από την καβάτζα στο μπουφάν και κάπνισα μπροστά της, πρώτη φορά είδα τον πατέρα μου να δακρύζει στα πέναλτι με την Μπάγερν, χάσαμε τον έναν μετά το ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός που δεν ήρθα, γιατί δεν ήρθα, γιατί το ‘χασα το τελευταίο, χάσαμε τον άλλο πριν το ΠΑΟΚ-Άρης και στο γήπεδο είχε λουλούδια στη θέση του και την άλλη μέρα στην εφημερίδα έγραφε ένας ρουφιάνος οι οπαδοί του ΠΑΟΚ κάνουν την κηδεία του Άρη, τόσα ήξερε, κι όλα τα μικρά και τα μεγάλα της ζωής σου, το πρώτο παιδικό πάρτι την ώρα του Βέροια-ΠΑΟΚ με την τρελή βροχή επειδή δεν είχε άλλη ανοιχτή ημερομηνία, στο δεύτερο ξέραμε τα κόλπα και δε χάσαμε το ΠΑΟΚ-Άρης, θα χάναμε τα πανηγύρια της γειτονιάς στο 0-1 και τη μούγγα στα τρία γκολ που ακολούθησαν, ούτε να το χαρούμε δεν μπορούσαμε μετά την τεσσάρα στο Καραϊσκάκη, αγόρασα μπλε βέρμαχτ το πρωί του ΠΑΟΚ-Δάφνη 81-45 και σιγά μην ξεχάσω ποτέ μου το σκορ, πάθαμε μαζί με την Άννα έλκος κι εγώ πήγα σέρνοντας ως το γήπεδο μη χάσω τα πανηγύρια με την Καστοριά στο 6-0 τελευταία αγωνιστική, πότε πήγαμε διακοπές εκεί που άκουγα στην παραλία το Μακάμπι-ΠΑΟΚ που θα γυρνούσαμε δήθεν το χάρτινο 0-3 με το Λουκά, πότε πήγαμε διακοπές αλλού που πεταχτήκαμε να δούμε το ΠΑΟΚ-Σπάρτακ και γυρίσαμε κορνάροντας τρεις ώρες διαδρομή, πότε πήγαμε Λονδίνο, πότε πήγαμε Άμστερνταμ, πότε πήγαμε εδώ, εκεί, παντού, κάθε παιχνίδι μια καρφίτσα στο ημερολόγιο και η ζωή μας τριγύρω απ’ αυτό, πες μου, τρελογιατρέ, τι άλλο χρειάζεσαι να σου πω, πόσο βαθιά μου να ψάξω για να βγάλεις τη διάγνωση;

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB