Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

n65Πέρασαν τρία χρόνια από το ιστορικό απόγευμα στο Ζηρίνειο. Από μία σημαδιακή δράση του κόσμου του ΠΑΟΚ, ο οποίος έβραζε λόγω της ντροπιαστικής και αδιανόητης χορηγίας της «Ελληνικός Χρυσός» στην ομάδα βόλεϊ.

Θύρα 4, Νεάπολη, Κορδελιό, ξεπηδούσαν οι σύνδεσμοι εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην κίνηση των διοικούντων και τη συμπαράστασή τους στους Χαλκιδικιώτες, στον αγώνα τους εναντίον της βρωμιάς της Ελντοράντο. Οι Αθηναίοι έφτασαν την αντίδραση στην κορύφωσή της: Μπήκαν στο γήπεδο και κόλλησαν αυτοκόλλητα πάνω στις φανέλες των παικτών, στο σημείο όπου υπήρχε η διαφήμιση της εταιρείας. «Έξω ο Χρυσός». Παλέψαμε όλη τη χρονιά, σε έναν εμφύλιο όπου οι κλασικοί λοβοτομημένοι χειροκροτητές τηλεθεατές/ιστοσελιδοφάγοι έβριζαν όποιον αντιστεκόταν και ο κόσμος που δεν δεχόταν να λερώνεται ο Δικέφαλος από εταιρείες-καταστροφές δε σταματούσε να φωνάζει. Την επόμενη χρονιά η χορηγία έγινε κάπως πιο μουλωχτά, ώσπου φτάσαμε πέρσι να είμαστε καθαροί. Έξω ο Χρυσός από τον ΠΑΟΚ. Κερδίσαμε.

Χθες, η ομάδα μπάσκετ του Άρη Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε την αντίστοιχη δική της ντροπή: «Η ΑΡΗΣ Κ.Α.Ε. βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει τη συνεργασία της με την κορυφαία ελληνική εταιρεία μη αλκοολούχων ποτών, «Coca-Cola Τρία Έψιλον», η οποία θα είναι χορηγός της ομάδας μας για την αγωνιστική περίοδο 2016-17». Και εδώ αρχίζει το πράμα να έχει ενδιαφέρον, αναμένοντας την αντίστοιχη αντίδραση του κόσμου του Άρη, ο οποίος καλείται να αγκαλιάσει την εταιρεία στην οποία κάνει μποϊκοτάζ εδώ και τρία χρόνια όλη η Ελλάδα: Την εταιρεία που έκλεισε επτά εργοστάσια και άφησε στο δρόμο 2.500 ανθρώπους, ίσως την εταιρεία με το χειρότερο κοινωνικό πρόσωπο αυτή την περίοδο στη χώρα, με δικαστικούς αγώνες εναντίον των απεργών, ασφαλιστικά μέτρα, αγωγές και όλο το πακέτο που έχει στη διάθεσή της μία πολυεθνική όταν λερώνεται η εικόνα της -όταν το Brand δέχεται επίθεση. Ένα από τα όπλα είναι και η εισχώρηση στον επαγγελματικό αθλητισμό, για να βελτιώσει το προφίλ της (όσο μπορεί να βελτιώσει το προφίλ της μια ομάδα που επιλέγει τον Άρη για να διαφημιστεί, αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο).

Όπως και στον ΠΑΟΚ, όπου η αθλιότητα ήταν επιλογή μιας μικρής ομάδας ανθρώπων, η ευθύνη του ξεπουλήματος δεν ανήκει στον κόσμο. Ανήκει, όμως, η ευθύνη της προστασίας της ιστορίας της ομάδας, η αντίδραση στην ξεφτίλα, η ακύρωση της ταύτισης ομάδας και πολυεθνικής -ειδικά αυτής της πολυεθνικής, τις κινήσεις της οποίας όποιος δεν γνωρίζει ας φροντίσει να μάθει. Δεν είναι περίπλοκο: Μας φέρανε τον Ελληνικό Χρυσό, τον στείλαμε στο διάολο. Τους φέρανε την Κόκα-Κόλα, θα περιμένουμε να δούμε πόσο διψάνε για φράγκα ή αν είναι διατεθειμένοι να μην πιουν «ούτε γουλιά», όπως τους καλεί το απεργιακό κίνημα εδώ και 1.119 ημέρες. Αν είναι ζωντανοί, στην τελική, ή αν έχουν περάσει κι αυτοί στην απάθεια και το σφουγγοκωλαρισμό του αφεντικού, όπως κάποιοι συνάδελφοί μας στο Νότο.

0042

0042

Ο Τζερόντ Μουστάφ πρ&ome ...

Read more
Κατσούλης

Κατσούλης

Ιστορική στιγμή. Οπαδοί του ΠΑΟΚ, του Άρη Θεσσαλονίκης και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης μαζί στις κερκίδε ...

Read more
Μαναβοκούταβο

Μαναβοκούταβο

Όταν με ρωτούσαν στο χωριό «τίνος είσαι εσύ» και απαντούσα «ο εγγονός του Μανάβη» δεν είχα ιδέα τι θ ...

Read more
Γέννα

Γέννα

Στην 4Α άναβαν φωτιές &kappa ...

Read more
Ατζέντης

Ατζέντης

- Hello.- Hello, Mr. Agent, I’m calling from PAOK…- Yes, yes, I know who you are.- So, ...

Read more
Τηλεόραση

Τηλεόραση

Έχω δει σε αγγλική pu ...

Read more
Αγγελίδης

Αγγελίδης

Δεκαπέντε χρόνια είχε κολλήσει το μυαλό μου στο όνομα «Αγγελίδης» και δεν πήγαινα στο μπάσκετ. ...

Read more
Μεγάλωσα

Μεγάλωσα

Κριτική ΠΑΟΚ-Ατρόμητος Χαλκηδόνας 2-1. Το να φιλοξενείς Βλαμμένο Αθηναίο Παοκτσή δεν είναι εύκολο πρ ...

Read more
Έφυγε

Έφυγε

Ήμουν εκεί στο ντεμπούτο του, με τη Λοκομοτίβ Τυφλίδας, όπου ξεπετάχτηκε από το πουθενά και σκόραρε ...

Read more
Βόθρος

Βόθρος

Στις 10 Μαΐου 2013 ήρθε το τέλος εποχής στην εθελοτυφλία και των τελευταίων φιλάθλων του Ολυμπιακού ...

Read more
Λάιβσκορ

Λάιβσκορ

Ζωντανή περιγραφή το& ...

Read more
Άπιστοι

Άπιστοι

Στην ιστορία του Κ&upsil ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.