Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

n65Πέρασαν τρία χρόνια από το ιστορικό απόγευμα στο Ζηρίνειο. Από μία σημαδιακή δράση του κόσμου του ΠΑΟΚ, ο οποίος έβραζε λόγω της ντροπιαστικής και αδιανόητης χορηγίας της «Ελληνικός Χρυσός» στην ομάδα βόλεϊ.

Θύρα 4, Νεάπολη, Κορδελιό, ξεπηδούσαν οι σύνδεσμοι εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην κίνηση των διοικούντων και τη συμπαράστασή τους στους Χαλκιδικιώτες, στον αγώνα τους εναντίον της βρωμιάς της Ελντοράντο. Οι Αθηναίοι έφτασαν την αντίδραση στην κορύφωσή της: Μπήκαν στο γήπεδο και κόλλησαν αυτοκόλλητα πάνω στις φανέλες των παικτών, στο σημείο όπου υπήρχε η διαφήμιση της εταιρείας. «Έξω ο Χρυσός». Παλέψαμε όλη τη χρονιά, σε έναν εμφύλιο όπου οι κλασικοί λοβοτομημένοι χειροκροτητές τηλεθεατές/ιστοσελιδοφάγοι έβριζαν όποιον αντιστεκόταν και ο κόσμος που δεν δεχόταν να λερώνεται ο Δικέφαλος από εταιρείες-καταστροφές δε σταματούσε να φωνάζει. Την επόμενη χρονιά η χορηγία έγινε κάπως πιο μουλωχτά, ώσπου φτάσαμε πέρσι να είμαστε καθαροί. Έξω ο Χρυσός από τον ΠΑΟΚ. Κερδίσαμε.

Χθες, η ομάδα μπάσκετ του Άρη Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε την αντίστοιχη δική της ντροπή: «Η ΑΡΗΣ Κ.Α.Ε. βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει τη συνεργασία της με την κορυφαία ελληνική εταιρεία μη αλκοολούχων ποτών, «Coca-Cola Τρία Έψιλον», η οποία θα είναι χορηγός της ομάδας μας για την αγωνιστική περίοδο 2016-17». Και εδώ αρχίζει το πράμα να έχει ενδιαφέρον, αναμένοντας την αντίστοιχη αντίδραση του κόσμου του Άρη, ο οποίος καλείται να αγκαλιάσει την εταιρεία στην οποία κάνει μποϊκοτάζ εδώ και τρία χρόνια όλη η Ελλάδα: Την εταιρεία που έκλεισε επτά εργοστάσια και άφησε στο δρόμο 2.500 ανθρώπους, ίσως την εταιρεία με το χειρότερο κοινωνικό πρόσωπο αυτή την περίοδο στη χώρα, με δικαστικούς αγώνες εναντίον των απεργών, ασφαλιστικά μέτρα, αγωγές και όλο το πακέτο που έχει στη διάθεσή της μία πολυεθνική όταν λερώνεται η εικόνα της -όταν το Brand δέχεται επίθεση. Ένα από τα όπλα είναι και η εισχώρηση στον επαγγελματικό αθλητισμό, για να βελτιώσει το προφίλ της (όσο μπορεί να βελτιώσει το προφίλ της μια ομάδα που επιλέγει τον Άρη για να διαφημιστεί, αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο).

Όπως και στον ΠΑΟΚ, όπου η αθλιότητα ήταν επιλογή μιας μικρής ομάδας ανθρώπων, η ευθύνη του ξεπουλήματος δεν ανήκει στον κόσμο. Ανήκει, όμως, η ευθύνη της προστασίας της ιστορίας της ομάδας, η αντίδραση στην ξεφτίλα, η ακύρωση της ταύτισης ομάδας και πολυεθνικής -ειδικά αυτής της πολυεθνικής, τις κινήσεις της οποίας όποιος δεν γνωρίζει ας φροντίσει να μάθει. Δεν είναι περίπλοκο: Μας φέρανε τον Ελληνικό Χρυσό, τον στείλαμε στο διάολο. Τους φέρανε την Κόκα-Κόλα, θα περιμένουμε να δούμε πόσο διψάνε για φράγκα ή αν είναι διατεθειμένοι να μην πιουν «ούτε γουλιά», όπως τους καλεί το απεργιακό κίνημα εδώ και 1.119 ημέρες. Αν είναι ζωντανοί, στην τελική, ή αν έχουν περάσει κι αυτοί στην απάθεια και το σφουγγοκωλαρισμό του αφεντικού, όπως κάποιοι συνάδελφοί μας στο Νότο.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB