Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

Φως

Φως

Εγώ δεν είχα τέτοια...

Βράχια

Βράχια

1 Οκτωβρίου 1992 - 1...

Χημεία

Χημεία

Το μεγαλύτερο πανί...

  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01
  • Φως

    Φως

    Thursday, 05 October 2017 15:03
  • Βράχια

    Βράχια

    Sunday, 01 October 2017 13:44
  • Χημεία

    Χημεία

    Friday, 29 September 2017 15:13

paok4Ο Μεγαλύτερος Παοκτσής Όλων Των Εποχών ετοιμάζεται να κλείσει τα μάτια του. Το ξέρει πως ήρθε το τέλος, του το ‘χουν πει οι γιατροί, το νιώθει κι ο ίδιος, είναι θέμα ωρών.

Ξαπλωμένος στο νεκροκρέβατο, αναπολεί τα μεγαλεία, τις χαρές και τις λύπες που έζησε δίπλα στην ομάδα της καρδιάς του και νιώθει γεμάτος, νιώθει πλήρης, ξέρει πως κανείς άλλος δεν είχε την τύχη να ζήσει τόσα πολλά. Πρωταθλήματα, Κύπελλα, τελικοί, εκδρομές, γήπεδα, συνθήματα, απογοητεύσεις, συγκινήσεις, όλα τα πρόλαβε. Έζησε και την αποθέωση των συνοπαδών του, το σημαντικότερο παράσημο που μπορεί να έχει ένας Παοκτσής, δεν είναι και λίγο να σε φωνάζουν Μεγαλύτερο Παοκτσή Όλων Των Εποχών, να σε καλημερίζουν όλοι μ’ αυτό και να σε χαιρετάνε. Ήρθε η ώρα να φύγει.

Δίπλα του, η αγαπημένη του σύζυγος και τα τέσσερα παλικάρια του, ο καθένας πρόεδρος σε ένα σύνδεσμο, γνωστοί και ως οι Γιοι του Μεγαλύτερου Παοκτσή Όλων Των Εποχών. Στενοχωριούνται, αλλά δεν κλαίνε –ξέρουν πως ο πατέρας τους φεύγει ολοκληρωμένος, τίποτε άλλο δεν του ‘χει μείνει να ζήσει. Γνωρίζουν πόσο μεγάλη κληρονομιά τους αφήνει και είναι έτοιμοι να την τιμήσουν. Έχουν στολίσει το δωμάτιο με κασκόλ, πανιά, φωτογραφίες του δίπλα σε άσους από την εποχή του Συντριβανιού μέχρι σήμερα, ενώ από τα ηχεία παίζουν διαρκώς συνθήματα και τραγούδια του ΠΑΟΚ.

Έξω από το δωμάτιο του νοσοκομείου βρίσκονται όλες οι διοικήσεις από όλα τα αθλήματα του ΠΑΟΚ, καθώς σε όλα πήγαινε και όλα τα βοηθούσε. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλει, χάντμπολ, οι πάντες, ντυμένοι με ασπρόμαυρες φανέλες. Λίγο πιο ‘κεί, όλοι οι αθλητές, επαγγελματίες, ερασιτέχνες, ενήλικες και όλες οι ακαδημίες, με τις φόρμες τις ομάδας, έχουν δώσει σε όλους ρεπό τέτοια μέρα για να βρεθούν στο πλευρό του.

Από το παράθυρο του νοσοκομείου βλέπει από κάτω δεκάδες χιλιάδες λαού, με πυρσούς, τύμπανα, φωνάζουν όλοι συνθήματα, ενωμένοι, χοροπηδάνε, πετάνε χαρτάκια, κάνουν αμπαλαέες, μερικοί φοράνε ακόμα τα φλάι ανάποδα, ενώ η αστυνομία έχει στείλει και ειδικό κλιμάκιο με διμοιρία ντυμένη ρετρό 90ς και γίνεται μπάχαλο κάπου στην άκρη με κάτι παλιούς.

Σφίγγει το χέρι της αγαπημένης συζύγου του και της κάνει νόημα να σκύψει, της λέει κάτι στο αυτί. «Φεύγω, είμαι έτοιμος. Φώναξε το συμβολαιογράφο». Σηκώνεται η σύζυγος και φωνάζει να μπει στο δωμάτιο ένας κυριούλης με γυαλάκια και χαρτοφύλακα που περίμενε υπομονετικά έξω από το πρωί. Μπαίνει ο συμβολαιογράφος, κάθεται στην καρέκλα δίπλα του, βγάζει τα χαρτιά του και ετοιμάζεται να γράψει. Ο Μεγαλύτερος Παοκτσής Όλων Των Εποχών αρχίζει, με πολλή δυσκολία, ψιθυριστά, ανάμεσα στο βήχα των τελευταίων λεπτών της ζωής του, να του υπαγορεύει. «Εγώ, ο Μεγαλύτερος Παοκτσής Όλων Των Εποχών, έχοντας σώας τας φρένας, δηλώνω και υπογράφω»… Ζαλίζεται, γέρνει στο πλάι. Τρέχει η νοσοκόμα, τον χαϊδεύει λίγο στο μέτωπο, παίρνει να συνέρχεται. «Τον χάνουμε», κάνει νόημα στους τριγύρω.

Ο Μεγαλύτερος Παοκτσής Όλων Των Εποχών καταφέρνει να ανοίξει πάλι τα μάτια, θολωμένος, ψάχνει πάλι το χέρι της συζύγου και το σφίγγει να πάρει κουράγιο, παίρνει μια ανάσα, παίρνει δεύτερη, κάνει ένα γύρο το δωμάτιο με το βλέμμα, σταματάει στον κυριούλη με τα χαρτιά, δακρύζει. Ρουφώντας τη μύτη, βήχοντας, προσπαθεί να ολοκληρώσει. Ο συμβολαιογράφος περιμένει με κομμένη την ανάσα με το στιλό στα χέρια. Του επαναλαμβάνει. «Εγώ, ο Μεγαλύτερος Παοκτσής Όλων Των Εποχών, έχοντας σώας τας φρένας, δηλώνω και υπογράφω»…

«Δηλώνω και υπογράφω», λέει ο Μεγαλύτερος Παοκτσής Όλων Των Εποχών με συγκινητική προσπάθεια, «πως λίγο πριν κλείσω τα μάτια μου γίνομαι αρειανός». Παγώνουν όλοι στο δωμάτιο, μέχρι κι η σύζυγος τραβάει απότομα, από ένστικτο, το χέρι της απ’ το δικό του. Ο συμβολαιογράφος μένει ακίνητος, δε γράφει τίποτα, προσπαθεί να συναντήσει το βλέμμα του για επιβεβαίωση. «Γράφ’ το να το υπογράψω», του λέει ο Μεγαλύτερος Παοκτσής Όλων Των Εποχών, «γρήγορα, δεν έχω άλλο χρόνο, φεύγω». Το γράφει. Του δίνει το χαρτί και ο Παοκτσής, με τρεμάμενο χέρι και με όλη τη δύναμη της ψυχής του, βάζει την τζίφρα. Πέφτει ανακουφισμένος, μετά από τόση προσπάθεια, στο μαξιλάρι του και κλείνει τα μάτια, κλαίγοντας με αναφιλητά, ενώ κι ο βήχας του έχει αρχίσει να αγριεύει.

Οι γιοι του τρελαίνονται. Κοιτιούνται, δεν ξέρουν τι τους βρήκε έτσι ξαφνικά. Ο πιο μεγάλος δίνει μια κλωτσιά στο σίδερο του κρεβατιού, ο πιο μικρός πάει να του ορμήσει, μπαίνουν οι άλλοι και τους τραβάνε, τους βγάζουν από το δωμάτιο. Αναστάτωση απ’ έξω, μαθαίνεται τι έγινε με το συμβολαιογράφο, ψιθυρίζουν όλοι, «ο Μεγαλύτερος Παοκτσής Όλων Των Εποχών αλλαξοπίστησε στα στερνά του, έγινε σκουλήκι», μετά γίνεται πιο δυνατό το σούσουρο, στη συνέχεια ακούγονται φωνές κι έπειτα βρίζουν όλοι, οι διοικήσεις, οι αθλητές, κάποιοι προσπαθούν να μπουκάρουν στο δωμάτιο οργισμένοι, άλλοι κλαίνε και δεν το πιστεύουν, σπάνε αντικείμενα, τηλεοράσεις στην υποδοχή, βρίσκει ευκαιρία κι ένας παλιός να αδειάσει ένα ντουλάπι με χάπια που βρήκε μπόσικες τις νοσοκόμες που δεν ήξεραν κι αυτές πώς να φερθούν.

Μαθαίνεται το νέο και κάτω στον κόσμο. Μπροστά η Νεάπολη και το Κορδελιό και η Θύρα 4, τους βλέπει μέσα από τα δάκρυα να ουρλιάζουν, να χοροπηδάνε από οργή και θυμό, αρχίζουν να πετάνε κοτρώνες στα παράθυρα του νοσοκομείου, μία σπάει και το τζάμι, το τιμητικό κλιμάκιο των ρετρό αστυνόμων αρχίζει τους ελιγμούς, χαμός από κάτω, καίγεται η μισή πόλη. Ξεκινάνε τα συνθήματα για τον πρώην, πλέον, Μεγαλύτερο Παοκτσή Όλων Των Εποχών, να ψοφήσεις ρε, βρωμοσκούληκο, ρουφιάνε, προδότη, άρης, άρης, αρειανοί, κλαίει ο κόσμος και σπάει ό,τι βρίσκει, φωτιές, κοτρώνες, ξηλώνουν τα πάντα, φτάνει και άλλη αστυνομία, κανονική, μοντέρνα, με δακρυγόνα και κρότου-λάμψης, έχει αδειάσει το δωμάτιο κι έχει μείνει μόνος του, με τη σύζυγο, δίπλα του ακόμα αλλά τώρα δεν του σφίγγει το χέρι, κλαμμένη κι αυτή και σα να τη χτύπησε κεραυνός.

«Σ’ αγαπάω», της ψιθυρίζει και της προτείνει το χέρι. Του το δίνει αυτή, δειλά, προσεκτικά, σα να φοβόταν μην τη μολύνει, συναντιούνται τα δάχτυλά τους, σφίγγουν οι παλάμες τους, γέρνει πάνω του και τον αγκαλιάζει, ξέρει βαθιά μέσα της πως τον αγαπάει τόσο πολύ που κάποτε, ίσως, θα βρει τη δύναμη να τον συγχωρέσει. Ίσως. Αλλά τον αγαπάει. Κι όπως είναι αγκαλιά, μόνοι τους στο δωμάτιο, κλαίγοντας ο ένας πάνω στον άλλο, ο Μεγαλύτερος Παοκτσής Όλων Των Εποχών νιώθει πως το ρολόι σταματά. Την κοιτάει στα μάτια όπως φεύγει η ψυχή του, αυτή μένει ακίνητη, «αγάπη μου, ήρθε η ώρα». «Ναι», γνέφει αυτή, ανήμπορη να αρθρώσει λέξη. «Πεθαίνω», της λέει και κλείνει τα μάτια, «πεθαίνω». Και λίγο πριν ξεψυχήσει, ψιθυρίζει, μέσα απ’ τα δόντια του, «ένα σκουλήκι λιγότερο».

0040

0040

Κάποιοι κουστου&m ...

Read more
Διπλό

Διπλό

Είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνω από τον καιρό που άρχισα να τρέχω στα εκτός έδρας και δε θυμάμαι έστω ...

Read more
Μασέλα

Μασέλα

Ο σώγαμπρος ολυμπ&io ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Και ναι! Η κόρη μου έγινε παγκόσμιο φαινόμενο! Φυσικά, δεν έχει 5.000.000 Like και 1.000.000 ...

Read more
Προσδοκίες

Προσδοκίες

Σαν σήμερα, ακριβώς &delt ...

Read more
Μπασκετάκι-2015

Μπασκετάκι-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
Aγγελόσκυλα

Aγγελόσκυλα

Δεν υπάρχει περίπτωση να μιλήσεις με αφοσιωμένους Μουτζαχεντίν του Άγγελου και να μη σπάσουν τα νεύρ ...

Read more
Παναγιά

Παναγιά

Ωραίες οι ιστορίες από το παρελθόν, αλλά το παρόν μας έχει ξεφύγει.  Και η κατάσταση έχει φτάσε ...

Read more
Επαγγελματίες

Επαγγελματίες

Χρειάζεται και γραπτή ανάλυση αυτό το σχεδιάγραμμα των «επαγγελματιών» που φόρεσαν τις φανέλες ΠΑΟΚ ...

Read more
Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα Κ&upsilon ...

Read more
Εσφαγιάσθησαν

Εσφαγιάσθησαν

Η πρώτη φορά στην ιστορία της Α’ Εθνικής που ο ΠΑΟΚ βρέθηκε μόνος του στην πρώτη θέση ήταν μόλις στη ...

Read more
Συνείδηση

Συνείδηση

Αμφιταλαντεύτηκα, πάλεψα μέσα μου για αρκετή ώρα, μέχρι και ερώτημα στους φίλους μου έβαλα στο Faceb ...

Read more

Θανασάκης

logo