Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

konton123«Η απόφασή μας βασίστηκε στην έκθεση της Αστυνομίας, η οποία ανέφερε πως τα επεισόδια ξεκίνησαν από τη Θύρα 4. Η τιμωρία αφορά μόνο σε αυτήν τη Θύρα και δεν θα μπορούσε να επεκταθεί σε άλλες.

Η Θύρα 4Α είναι μια ξεχωριστή Θύρα, όπως πληροφορήθηκα τις τελευταίες ώρες». Σταύρος Κοντονής, Σεπτέμβριος 2016.

«Όπως πληροφορήθηκα τις τελευταίες ώρες».

Ενδεχόμενο 1: Είσαι πραγματικά μεγάλος βλάκας και σε δουλεύουνε.
Ενδεχόμενο 2: Για κάποιο λόγο μάσησες με την τιμωρία και έκανες κωλοτούμπα.
Ενδεχόμενο 3: Η πληροφόρησή σου έγινε από άγνωστο άτομο που σε πήρε τηλέφωνο, με τον παρακάτω διάλογο:

ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΤΟΜΟ: Έλα, Σταύρο;
ΓΝΩΣΤΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Παρακαλώ;
ΑΑ: Έλα, ρε, τι με κάνεις;
ΓΥ: Συγγνώμη, κύριε, ποιος είστε;
ΑΑ: Μουρή χαμούρα, έτσι ξηγιέσαι; Με κλείνεις το σπίτι μου, να πούμε, και αφήνεις τα παιδιά στα ελέη του κακού κόσμου; Πού θα πάνε ρε τα παιδιά άμα δεν έχουνε ρε να πούμε τη Θύρα 4 ξέρω ‘γώ; Θα μπλέξουνε με τίποτα ναρκωτικά, με τίποτα παπατζήδες, να πούμε, με τίποτα ξέρω ‘γώ τέντιμπόηδες, Σταύρο, μ’ ακούς, Σταύρο;
ΓΥ: Σας ακούω, κύριε.
ΑΑ: Έτσι μπράβο, εγώ θα σε τα λέω κι εσύ θα με ακούς. Σταύρο;
ΓΥ: Παρακαλώ.
ΑΑ: Σταύρο; Ρε Σταύρο, έτσι ξηγιέσαι, ρε Σταύρο;
ΓΥ: Μα ποιος είστε; Πού βρήκατε αυτό το νούμερο;
ΑΑ: Ρε τράβα (ακατάληπτο) μουρή (ακατάληπτο) τώρα να πούμε, σε είπα ένα πράμα, το κατάλαβες; Κατάλαβες τι σε είπα;
ΓΥ: Εγώ...
ΑΑ: Ρε καταλαβαίνεις τι σε μιλάω τώρα; Καταλαβαίνεις τι σε είπα για τα παιδιά και τους τεντιμπόηδες;
ΓΥ: Θεωρώ πως κάτι καταλαβαίνω...
ΑΑ: Ρε τι θεωρείς και πυθαγόρεια θεωρήματα ρε με λες τώρα ρε (ακατάληπτο), άκου, Σταύρο;
ΓΥ: Ναι.
ΑΑ: Σταύρο;
ΓΥ: Ορίστε.
ΑΑ: Σταύρο, με καταλαβαίνεις τώρα τι σε λέω, έτσι; Να το ξαναπώ, Σταύρο;
ΓΥ: Αν δεν έχουν τα παιδιά σπίτι θα μπλέξουν με αλήτες.
ΑΑ: Ρε τι αλήτες με λες τώρα, εγώ δεν ήμουνα αλήτης, αλήτη μ’ έκανες εσύ και σου ‘πα μου ‘πες τώρα το έριξες στο ρεμπέτικο να πούμε, ένα πράμα σε είπα, το κατάλαβες, Σταύρο;
ΓΥ: Ναι.
ΑΑ: Α να γεια σου. Θα βγεις τώρα εκεί στα ράδια και τις τελεοράσεις και θα πεις «εγώ να πούμε δεν είπα να κλείσει η Θύρα 4 όλη», με πιάνεις, Σταύρο; «Εγώ να πούμε για τους από ‘κεί είπα, που είναι να πούμε έτσι τα παιδιά βράζει το αίμα τους, δεν είχανε πάει να κοινωνήσουν το πρωί ένεκα που ο παπάς της ενορίας είχε πάθει κολικό του νεφρού, να πούμε», έτσι να πεις, για τον κολικό θα πεις. Η Θύρα η 4 η Άλφα δεν είχε σχέση, να πούμε, αυτά είναι καλά παιδιά και σπουδαγμένα, όλα με τα πτυχία στην τσέπη, να πούμε. Συνονοηθήκαμε, Σταύρο;
ΓΥ: Συνονοηθήκαμε.
ΑΑ: Έτσι, τώρα με μιλάς σωστά. Καταλαβαίνεις τι σε μιλάω τόση ώρα που γράφει και το τηλέφωνο και πέφτουν οι μονάδες, από κινητό σε παίρνω, Σταύρο, να ξέρεις πως εγώ την πληρώνω τη συνομιλία.
ΓΥ: Να σας πάρω εγώ...
ΑΑ: Ρε τράβα (ακατάληπτο) που θα με κάνεις και κιμπαριλίκια με τα λεφτά του κράτους, ρε (ακατάληπτο), παλιο (ακατάληπτο), ρε (ακατάληπτο) να πούμε ένα κι ένα άλφα βήτα γάμα συνονοηθήκαμε τι θα πεις;
ΓΥ: Η Θύρα 4 δεν πήγαν να κοινωνήσουν και η Θύρα 4Α είναι καλά παιδιά και να πάνε στο γήπεδο να μην τους κάνουν παρέα οι τεντιμπόηδες.
ΑΑ: Ε, αυτό να πεις. Και για τον κολικό του παπά να πεις, μην το ξεχάσεις, αυτά τα είπε ο γιατρός που τον είδε, δεν τα λέω εγώ.
ΓΥ: Θα πω και για τον κολικό.
ΑΑ: Ωραία.
ΓΥ: Ωραία.
ΑΑ: Τι με κάνεις την ηχώ τώρα να πούμε, είπαμε, ωραία, δηλαδή κλείσε το τηλέφωνο και κάνε μια συνέντευξη εκεί πέρα να τα πεις, να ηρεμήσουν και τα παιδιά και οι γονείς τους που ανησυχούν πως θα κλείσει όλη η Θύρα 4 να πούμε και δε θα έχουνε πού να πάνε την Κυριακή.
ΓΥ: Κλείνω και το κανονίζω.
ΑΑ: Ωραία.
ΓΥ: Ωραία.
ΑΑ: Ρε μη με επαναλαμβάνεις τι λέω, τράβα κάνε αυτό που σε είπα.
ΓΥ: Μάλιστα.
ΑΑ: Δώσ’ μου τώρα τον μουσάτο, αυτόνανε που είναι δίπλα σου και σε σημαδεύει, να πούμε.

Χαρακώματα

Χαρακώματα

Ήμασταν εκατόν εξήντα ...

Read more
Χρέη

Χρέη

Όταν η προσωπική μου γνώμη ταυτίζεται με την πλειοψηφία, πάντα αρχίζω να ψάχνομαι τι δεν πάει καλά. ...

Read more
Όμηροι

Όμηροι

Για να αντιληφθεί έν&alp ...

Read more
Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει κάπο&iot ...

Read more
Ρόλφι

Ρόλφι

Επειδή χρέος μας είναι η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας σε κάθε ευκαιρία, θεωρώ πως έφτασε η ώρ ...

Read more
Ευχαριστώ

Ευχαριστώ

Προσωπικά, γνωρίζω τρεις τύπους ανθρώπων που επιτίθενται σε κάποιον επειδή απλώς εκφράζει τη γνώμη τ ...

Read more
Κουζίνα

Κουζίνα

Το μόνο εύκολο, μέρε ...

Read more
Ρούμπικ

Ρούμπικ

Δεν ήμουνα στα καλά ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
Φέρμπι

Φέρμπι

O Φέρμπι (Furby) ήταν ένα αξιαγάπητο παιχνίδι για μικρούς και μεγάλους, μια μαλακία, κάτι τόσο αηδια ...

Read more
Ερασιτεχνισμοί

Ερασιτεχνισμοί

Ήμουν πιτσιρικάς όταν ένα συμβάν με οδήγησε να απομυθοποιήσω τους επαγγελματίες ζητιάνους και τα προ ...

Read more
Καστοριά

Καστοριά

Δεν υπάρχει πιο εκδικητικός Παοκτσής από τον ΤΣ. Ο άνθρωπος είναι να τον φοβάσαι, άμα τον είχαμε βασ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.