Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

o25Υπέγραψε επιτέλους ο σέντερ φορ που περιμέναμε τόσες μέρες. Δεν ξέρω αν είναι μεγαλύτερο όνομα από τον Μπερμπάτοφ, όπως γράφει το έγκυρο goal.com, αλλά βάσει καριέρας σίγουρα αξίζει τα 3,6 εκατομμύρια που ξόδεψε ο Σαββίδης για να τον φέρει στην Τούμπα για τα επόμενα δύο χρόνια. Το δικό μου ερώτημα είναι γιατί τώρα, γιατί όχι πριν τους προκριματικούς του Champions League, όπου ένα σέντερ φορ τέτοιας κλάσης σίγουρα θα ανέβαζε την ομάδα πολλά επίπεδα παραπάνω και δεν πιστεύω πως αυτός ο Άγιαξ θα είχε τύχη να τον σταματήσει, όταν ο Κλάους τον έκανε ό,τι ήθελε -παρά τις αστοχίες του στην τελική προσπάθεια. Κι αυτά περί «δυσκολίας να σπάσει το συμβόλαιό του με την ΤΣΣΚΑ» τα ακούω βερεσέ. Αν τον ήθελε τόσο πολύ (που τον ήθελε, αφού τον πλήρωσε τελικά), θα τον έφερνε πριν δύο μήνες. Αλλά ας μην το συνεχίσω -ας δω τη θετική πλευρά αυτήν τη φορά. Το όνομα και μόνο μου βουλώνει το στόμα, εμένα και πολλών σαν εμένα που αμφισβήτησαν τις προθέσεις Σαββίδη και τα δημοσιεύματα δεξιά κι αριστερά τις τελευταίες ημέρες.

Ο Γουατεφακί Μουσαντανί σίγουρα είναι το μεγαλύτερο όνομα που έχει έρθει στην ιστορία του ΠΑΟΚ και αυτό αποδεικνύεται από την έως τώρα καριέρα του, η οποία μιλάει από μόνη της: 4 Πρωταθλήματα Ρωσίας με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, 1 Γιουρόπα Λιγκ, 1 Σούπερ Καπ, 1 Κόπα Άφρικα με την Αιθιοπία, Χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, 1 Κύπελλο Γερμανίας με την Μπορούσια Ντόρτμουντ, 1 Σούπερ Καπ Γερμανίας, 2 Πρωταθλήματα Γαλλίας με τη Λιόν, 3 Κύπελλα Γαλλίας, 2 Σούπερ Καπ Γαλλίας -χωρίς να λαμβάνω υπόψη τους τίτλους με την ομάδα που τον ανέδειξε στη γενέτειρά του, την Ατλέτικο Αντίς Αμπέμπα («ΑΑΑ»), όπου έχει κατακτήσει τα πάντα. 32 συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ και άλλες 23 στο Γιουρόπα Λιγκ, 52 φορές διεθνής, με συνολικά στατιστικά 323 επίσημες συμμετοχές και 192 γκολ στην ευρωπαϊκή του καριέρα.

Αν για τον Μπερμπάτοφ αναρωτιόμασταν πώς κατάφεραν να τον πείσουν να έρθει στην Ελλάδα, για τον Μουσαντανί, που εκτός των άλλων αποτελεί και τον αγαπημένο παίκτη των φανατικών της ΤΣΣΚΑ και πνευματικό παιδί του προέδρου της, του γνωστού ολιγάρχη Ιβάν Φτίπσε, δεν ξέρω πώς έγινε η δουλειά. Όπως και να ‘γινε, για πρώτη φορά αράζω ήσυχος και ανακουφισμένος. Το μόνο που εύχομαι είναι να αποφύγει θλάσεις και τραυματισμούς και να μας φτάσει ψηλά -αν δεν το σηκώσουμε και φέτος, με τέτοιον παικταρά, δε θα το σηκώσουμε ποτέ.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB