Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

avantzoΣτο 18ο λεπτό του αγώνα Άγιαξ-ΠΑΟΚ όλα τα Παοκτσάκια έριχναν καντήλια στον Γλύκο για την απόκρουση-ασίστ στον Ντόλμπεργκ, ο οποίος έβαλε το γκολ που ακυρώθηκε ως οφσάιντ και μετά έκατσαν πάλι στις καρέκλες τους ανακουφισμένοι, επειδή δε μέτρησε και παρέμεινε το 0-0. Όλα; Όχι. Ένα Παοκτσάκι πίστεψε πως το γκολ μέτρησε κανονικά και σιχτίριζε περισσότερο τον Γλύκο, φορτώνοντας που το φάγαμε με τόσο ηλίθιο τρόπο στο πρώτο σουτ του αγώνα και ποιος ξέρει πόσα θα φάμε που το κοντέρ άρχισε να γράφει από τόσο νωρίς.

Στο 27ο λεπτό όλα τα Παοκτσάκια έπαθαν παράκρουση στο απίστευτο πλαϊνό σουτ του Κάμπος, ουρλιάζοντας από χαρά που ανοίγουμε το σκορ μέσα στο Άμστερνταμ, πέταγαν μπύρες, αγκαλιάζονταν, χειροκροτούσαν, βλέποντας πως ένα ματς επιτέλους μας πάει όπως το θέλουμε. Όλα; Όχι. Ένα Παοκτσάκι απλώς πανηγύρισε την ισοφάριση, εντάξει, πώς κάνουμε έτσι, 1-1 είναι το σκορ, δεν κερδίζουμε κιόλας.

Στο ημίχρονο όλα τα Παοκτσάκια συζητούσαν χαρούμενα αλλά συγκρατημένα, έμπαιναν στο ίντερνετ να τσεκάρουν τυχόν παραλειπόμενα ή λεπτομέρειες που τους έχουν ξεφύγει, πατούσαν λάικ σε όποιο ποστ εμφανιζόταν μπροστά τους από την τρελή χαρά και τους έβλεπες με το μόνιμο χαμόγελο να κοιτάνε τις οθόνες των κινητών τους. Όλα; Όχι. Ένα Παοκτσάκι είδε το ποστ μου πως «κερδίζουμε 0-1 στο Άμστερνταμ» και με ρώτησε «τι ακριβώς εννοείς», εγώ δεν κατάλαβα γιατί με ρωτάει, το Παοκτσάκι έμεινε με την απορία στο πρόσωπο τύπου «τι γράφει αυτός ο γελοίος τώρα για 0-1, πάλι τρολάρει, με τον πόνο μας παίζει».

Στο 57ο λεπτό όλα τα Παοκτσάκια έγειραν πίσω απογοητευμένα από την ισοφάριση, αφού η ομάδα είχε χάσει και δυο καλές ευκαιρίες να κάνει το 0-2 νωρίτερα, κοίτα, ρε φίλε, τι γκολ φάγαμε, η κουνέλα, ρε δεν μπορούσε, ρε μπορούσε, ρε παίρνει φάλτσα, ρε να το πιάσει, ΠΑΟΚ είναι, τι με λες τώρα και τα λοιπά. Όλα; Όχι. Ένα Παοκτσάκι έβγαζε τρελό ντέρτι, βλέποντας τον Άγιαξ να περνάει πάλι μπροστά στο σκορ και να κάνει το 2-1, σκεπτόμενο ίσως πως «καλή ήταν η ισοπαλία, τώρα που μας βάλανε και δεύτερο θα πρέπει στην Τούμπα να σκοράρουμε, να παίξουμε πιο ανοιχτά, θα είναι δύσκολο να κρατήσουμε πίσω».

Στη λήξη του αγώνα όλα τα Παοκτσάκια ένιωθαν σχετικά χαρούμενα, αν και θεωρούσαν πως αυτό το ματς θα μπορούσε να τους δώσει κάτι παραπάνω, αλλά για να είμαστε και δίκαιοι το 1-1 ήταν το σκορ που καθρέπτιζε όσα είχανε δει στο χορτάρι, μια χαρά είμαστε, στην Τούμπα θα τους πατήσουμε, με 0-0 περνάμε, ρε, από την αρχή την πρόκριση θα την έχουμε στο τσεπάκι, εντάξει, Άγιαξ είναι, τι θέλαμε, να του ρίξουμε πέντε γκολ, μια χαρά, μια χαρά, φτου, φτου, φτου. Όλα; Όχι. Ένα Παοκτσάκι δεν καταλάβαινε γιατί είμαστε τόσο χαλαροί όλοι μας και ψιλοχαρούμενοι, πήρε το θάρρος, ρώτησε, «ρε μαλάκες, σοβαρά τώρα, πόσο έληξε, 1-1»;

Στρίμωγμα

Στρίμωγμα

Βρεθείτε στη θέση τους. Χωρίς ειρωνείες και χωρίς πλάκα, μπείτε στο μυαλό τους εκείνη την ώρα που κα ...

Read more
Τουρνικέ

Τουρνικέ

Έχει κάτι πιτσιρίκια &pi ...

Read more
2016

2016

Πέρσι από το 2015 περίμενα να μου φέρει διαφορετικά πράματα. «Πάει ο κοντός ο χρόνος, ας ψηλώσουμε, ...

Read more
Ραβασάκια

Ραβασάκια

Ο Γιώργος Γεωργιάδης ζήτησε από τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ να γράψουν σε ένα χαρτάκι, ανώνυμα, τι ...

Read more
Πολυχρονεμένος

Πολυχρονεμένος

Ο εορτάζων και πολυχρονεμένος Δημήτρης Σαλπιγγίδης έχει πετύχει μέχρι σήμερα 113 γκολ με τη φανέλα τ ...

Read more
Ίντερ

Ίντερ

Κριτική ΠΑΟΚ-Ίντερ 0-0 Τέτοιο πρόλογο δεν έχω ρίξει στη ζωή μου ούτε σε γκόμενα στο σχολείο, τότε π ...

Read more
Ξυραφάκια

Ξυραφάκια

Είμαι ο μοναδικός οπαδός στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού που έχει μπει σε γήπεδο με ξυραφάκια ...

Read more
Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016 έ&l ...

Read more
Καθήκον

Καθήκον

Δεν υπάρχει καμία «υποχρέωση» και κανένα «καθήκον» του κόσμου να πηγαίνει στο γήπεδο. ...

Read more
Σιγή

Σιγή

Με τον Αλφαβήτα έχο&upsi ...

Read more
Άντε

Άντε

Την ώρα που όλοι βλέπαμε το ίδιο έργο. Την ώρα που παρακολουθούσαμε, σε ζωντανή μετάδοση, τον ίδιο ε ...

Read more
Υπομονή

Υπομονή

Σοβαρά τώρα, σ’ εμένα θα κάνεις μάθημα για την υπομονή; Σ’ εμένα θα κουνήσεις το δάχτυλο και θα με δ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.