Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

paokaek10playoff1652010 0Η Ηλέκτρα είναι 6,5 ετών. Τα τελευταία δύο χρόνια έχει πάει σε 45 αγώνες του ΠΑΟΚ, οι 44 εντός έδρας και ο ενας εκδρομή, σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ και χάντμπολ, σε άντρες και γυναίκες. Αναρωτιόμουν αν έχουν πάει σε 45 αγώνες του ΠΑΟΚ στη ζωή τους ολόκληρη κι αν έχουν ταξιδέψει έστω και μία φορά ακολουθώντας τον ΠΑΟΚ εκτός έδρας όλοι αυτοί οι άγριοι χούλιγκανς του ίντερνετ, που ματώνουν τα πλήκτρα και ουρλιάζουν κουνώντας το δάχτυλο, δίχως να δέχονται καμία αντίθετη άποψη για όσα συμβαίνουν στον ΠΑΟΚ επειδή μόνο «αυτοί ξέρουν». Αν έχουν δει αγώνα του ΠΑΟΚ στην Τούμπα, στο Παλατάκι, στη Μίκρα, στην Τριανδρία, στη Σταυρούπολη, στο Παλέ, αν έχουν μιλήσει από κοντά με τους αθλητές, τους προπονητές, τους διοικητικούς, τους δημοσιογράφους, αν έχουν γνωρίσει το πρόσωπο του συνοπαδού τους με τον οποίο μιλάνε, συμφωνούν ή διαφωνούν μέσω του διαδικτύου, αν έχουν ταιριάξει τη φάτσα στο άβαταρ, αν έχουν δει μέσα στα μάτια του άλλου Παοκτσή, εκεί όπου κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί και κανείς δεν μπορεί να σε μπλοκάρει ή να σου βάλει ένα εμότικον για να σε αποφύγει.

Είναι ένας κόσμος που ζει τον ΠΑΟΚ εικονικά, ψηφιακά, σε απόσταση ασφάλειας -είναι αυτοί που δε σταματάνε ποτέ να σχολιάζουν όπου μπορούν να φιλοξενηθούν οι απόψεις τους και να κηρύσσουν τη Μεγάλη Αλήθεια τους για τον ΠΑΟΚ, την οποία έχουν διαμορφώσει παρακολουθώντας από την τηλεόραση, τις ιστοσελίδες και τα ραδιόφωνα. Ένα συνονθύλευμα από άρθρα των αγαπημένων τους οπαδογράφων, από εικόνες των αγώνων του ΠΑΟΚ από την τηλεόραση και από τα χάιλαϊτς των ματς, στάτους των φίλων και των κυβερνογνωστών τους και ατάκες ξερολίασης των ψευδοπροσωπικοτήτων του ραδιοφώνου. Αυτοί είναι που θα σου πουν «έτσι είναι» ή «δεν είναι έτσι», αυτοί είναι που θα σε βρίσουν και θα σε προσβάλουν ανελέητα επειδή πραγματικά πιστεύουν πως τα πράγματα υπάρχουν και στον αληθινό κόσμο όπως φτάνουν στο μυαλουδάκι τους μέσω των καλωδίων, αυτοί είναι που τα βλέπουν όλα θετικά ή όλα αρνητικά και είναι απόλυτοι σε καθετί σχετικό με τον ΠΑΟΚ, αναλόγως πώς έχουν φτιάξει αυτό τον παράλληλο ασπρόμαυρο κόσμο τους.

Και είναι ένας άλλος κόσμος που ζει στην πραγματικότητα, σε απόσταση που οι φλόγες καίνε τον κώλο τους κάθε φορά -είναι αυτοί που έχουν κάνει τον ΠΑΟΚ τρόπο ζωής, της πραγματικής τους ζωής, από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους. Αυτοί που ακούνε το ξυπνητήρι κάθε πρωί και μέχρι να ξεθολώσουν αναρωτιούνται τι μέρα είναι κι αν παίζει κάπου ο ΠΑΟΚ σήμερα για να τρέξουν ξοπίσω του, αυτοί που έχουν λιώσει τα παπούτσια τους για να χοροπηδάνε πίσω από κάγκελα και πανιά, αυτοί που πιο πολύ έχουν τραγουδήσει παρά συζητήσει για τον ΠΑΟΚ, αυτοί που ακόμα και το μοναδικό σημαντικότερο πράγμα από τον ΠΑΟΚ, την ίδια την οικογένειά τους, έχουν καταφέρει να την ενσωματώσουν στο ασπρόμαυρο σύμπαν τους και να προχωράνε παράλληλα την κάθε τους μέρα και την κάθε τους ανάσα. Είναι αυτοί, τα Παοκτσάκια που ζουν τον πραγματικό ΠΑΟΚ, που ποτέ δε θα σου πουν «έτσι είναι εκατό τοις εκατό» ή «αποκλείεται να είναι έτσι». Είναι αυτοί που έμαθαν να ζυγίζουν, να το σκέφτονται από χίλιες μεριές, να μετράνε όλες τις παραμέτρους και να σκέφτονται και να αποφασίζουν με μοναδικό κριτήριο αύριο να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα για τον ΠΑΟΚ. Είτε αυτό τους φέρνει σε ευκολότερη, είτε σε δυσκολότερη θέση.

Αυτοί οι δύο κόσμοι ήρθαν σε επαφή μέσω των social media. Κι όπως ήταν λογικό, η μειοψηφία των ψηφιακών οπαδών επικράτησε στις εντυπώσεις, καθώς ο Παοκτσής της πραγματικότητας ούτε ξέρει ούτε έχει καμιά ιδιαίτερη όρεξη να μάθει το συγκεκριμένο παιχνίδι. Το βλέπεις στα ποσταρίσματα με τις αναλύσεις, δέκα γραμμές ασυναρτησίες κι από κάτω ένας σαραντάρης που καταλαβαίνεις πως τα μάτια του έχουν γουρλώσει να απαντάει «ρε παιδιά, τι λέτε τώρα, από πού προκύπτει αυτό». Το βλέπεις στα σχόλια των ιστοσελίδων, τα παπαγαλάκια με την ηχώ του οπαδογράφου, οι απαξιωτές με την ειρωνεία, ένα σκόρπιο Παοκτσάκι γηπεδικό θα γράψει «ούτε όπως τα λέει ο τύπος είναι, αλλά ούτε και το ακριβώς αντίθετο, κάπου στη μέση είναι το έργο» -και θα φάει το κράξιμο από όλους, επειδή δεν ασπάζεται τη Μεγάλη Αλήθεια τους που συνήθως μεταφράζεται σε «πίστευέ με και μη ερεύνα».

Δε βρίσκω μεγαλύτερο πρόβλημα στο οπαδικό μας κομμάτι από την πλημμύρα των ιντερνετικών Παοκτσήδων στη σύγχρονη κουλτούρα της επικοινωνίας μας. Αντιλαμβάνομαι πως κάποιοι αναγκαστικά βλέπουν τον ΠΑΟΚ από απόσταση, κάποιοι μένουν μακριά, κάποιοι στην επαρχία, κάποιοι στο εξωτερικό -αλλά θα έπρεπε να είναι αυτονόητο πως εφόσον δεν έχεις δυνατότητα να παρακολουθήσεις από κοντά τι συμβαίνει στον ΠΑΟΚ, αν δε μυρίζεις το χορτάρι κι αν δε βλέπεις κάθε τόσο τα πραγματικά πρόσωπα αυτών με τους οποίους δίνεις αιματοβαμμένες μάχες στο διαδίκτυο για να επιβάλεις μια άποψη που έχεις φτιάξει από δεκάδες ή εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά θα έπρεπε τουλάχιστον να μην είσαι απόλυτος. Να το πω πιο απλά: Αυτοί που είναι στην πρώτη γραμμή είναι και αυτοί που προσωπικά ακούω χωρίς ποτέ να απορρίπτω, επειδή είναι αυτοί που βλέπουν πιο καθαρά από τον καθένα. Από θεωρίες χόρτασα -ειδικά τα τελευταία χρόνια που ο θεωρητικός Παοκτσής μεταλλάχτηκε σε αυτό το υβρίδιο του ιντερνετικού χουλιγκάνου. Είναι, ρε παιδί μου, τα Παοκτσάκια που χοροπηδάνε δίπλα μου και είναι τα άβαταρ που χοροπηδάνε στην οθόνη μου. Καμία σχέση.

Επαγγελματίας

Επαγγελματίας

Ο πρώην συνάδελφος και νυν κολλητός και αδερφός Θ ήταν και παραμένει ο μεγαλύτερος επαγγελματίας Παο ...

Read more
Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η εξή&si ...

Read more
Φτου

Φτου

Καμάρι μας, ψυχή μας, ήρωά μας, φτου σου να μη σε ματιάσουμε, ...

Read more
Εννιά

Εννιά

ΠΑΟΚ-Απόλλων Αθήνα&sigma ...

Read more
Ψυχοπαθής

Ψυχοπαθής

Από το πρώτο βράδυ πο&upsi ...

Read more
Πραγματικότητα

Πραγματικότητα

Ο φίλος μου ο Βαγγέλης με χαρακτήρισε χθες ως «τον τελευταίο φίλαθλο σ’ αυτή την πόλη που δεν ακούει ...

Read more
Καραγκιοζάκο

Καραγκιοζάκο

Δύο ματς παίξαμε στο Πρωτάθλημα, τα κερδίσαμε. Ένα ματς στο Κύπελλο, το κερδίσαμε, πήγαμε ημιτελικό ...

Read more
Πεινάλας

Πεινάλας

Τι θα πει «Παοκτσάκι από κούνια» (20 μηνών): Κρατάς το μπουκάλι με το γάλα στο χέρι. ...

Read more
Εμφύλιοι

Εμφύλιοι

Τα σούτια μεταξύ μας στην κερκίδα πόσο μεγάλο κεφάλαιο είναι. ...

Read more
0028

0028

Ο δικός μου «Κούδ&alpha ...

Read more
Άριστα

Άριστα

Το μεγαλύτερο σε διάρκεια γκολ που έχουμε βάλει στην ιστορία μας μπήκε σε ένα Χαλκηδόνα-ΠΑΟΚ 1-2, στ ...

Read more
Κλαρίνo

Κλαρίνo

Είχανε βρει έναν πολύ εκνευριστικό τρόπο να μας ξενερώνουν όταν ξεφεύγαμε πριν από τα ΠΑΟΚ-Άρης. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.