Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

oramasdΤο όραμά μου για τον αγωνιστικό ΠΑΟΚ είναι απλό. Τόσο απλό που μοιάζει ουτοπικό.  Το ποδόσφαιρο, στους άντρες και τις γυναίκες, στην Τούμπα. Σε μια Τούμπα που θα είναι κανονικό γήπεδο, με κανονικές εισόδους, χωρίς σκουριασμένα σίδερα και αιχμηρά σύρματα να καραδοκούν για μια λάθος κίνησή σου να σε στείλουν για αντιτετανικό, με κανονικές τουαλέτες που καθαρίζουν άνθρωποι που θα έχουν προσληφθεί για τη συγκεκριμένη δουλειά για άντρες, γυναίκες, παιδιά και ανθρώπους με ιδιαίτερες σωματικές απαιτήσεις. Με ορατότητα από κάθε σημείο και προστασία των θεατών, ιδιαιτέρως των ανηλίκων, που οι τραγικά και εγκληματικά ηλίθιοι υπεύθυνοι της σημερινής ΠΑΕ έχουν τοποθετήσει ανάμεσα στους πυρσούς των φιλοξενούμενων και τις πέτρες των δικών μας. Με σκέπαστρο περιμετρικά. Με περιβάλλοντα χώρο όπου μπορείς να περιμένεις τη σειρά σου για να μπεις χωρίς να σε κορνάρουν τα οχήματα ένα μέτρο από τη Θύρα εισόδου. Με υπαλλήλους που σέβονται τον θεατή και όχι ψευδομπάτσους που με τη στολή του σεκιουριτά νιώθουν τη λίμπιντο να χτυπάει κόκκινα και αντί να αποτελούν εργαλεία τήρησης των κανόνων ζουν για λίγη ώρα κάθε εβδομάδα την ονείρωξή τους να επιβάλλουν εξουσία σε ανθρώπους που η δουλειά τους είναι να υπηρετούν. Ένα γήπεδο-σπίτι, χωρίς απλωμένα απαγορευμένα σύμβολα μίσους, ρατσισμού και απανθρωπιάς. Κι ένα προπονητικό κέντρο, για την αντρική και τη γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου, κάπου κοντά.

Το μπάσκετ, το βόλεϊ και το χάντμπολ, σε άντρες και γυναίκες, στο Παλατάκι. Χωρίς να είναι πρόβλημα το να απλώσεις και να μαζέψεις το ταραφλέξ, επειδή θα έχουν προσληφθεί δεκάδες υπάλληλοι και όχι ένας για όλες τις δουλειές. Μια ασπρόμαυρη κυψέλη, όπου θα εναλλάσσονται οι ομάδες, με πρόγραμμα, με σύστημα, με οργάνωση. Στο Παλατάκι όπου τα καρεκλάκια θα είναι άσπρα και μαύρα, με μια γωνιά για όποιον φιλοξενούμενο θέλει να έρθει, χωρίς απλωμένα καλώδια της τηλεόρασης στα πόδια σου για να σκοντάφτεις όποτε περνάς από εκείνο το σημείο, με το ταβάνι να αντανακλά την ιστορία όλων των ομαδικών τμημάτων που αγωνίζονται στο κλειστό μας σπίτι. Μόνο το πόλο, λόγω της ιδιαιτερότητας, θα έπρεπε να βρίσκεται μακριά από τα -ιδιόκτητα- σπίτια μας.

Με ανθρώπους στις διοικήσεις που γνωρίζουν το αντικείμενό τους. Με προέδρους που ξέρουν να διοικούν. Με υπεύθυνους τμημάτων που ξέρουν το κάθε άθλημα και τις ιδιαιτερότητές του. Με τμήματα υποδομών σε κάθε άθλημα όπου η δουλειά γίνεται με κοινή φιλοσοφία, ελέγχεται κάθετα από το ένα τμήμα στο επόμενο και η διαδρομή του παιδιού που μπαίνει στην ασπρόμαυρη αλυσίδα είναι ξεκάθαρη και τα κριτήρια για την εξέλιξή του αντικειμενικά και ελεγχόμενα από ολόκληρο σύστημα αξιολόγησης και όχι από τα κολλητηλίκια ή τα παρακάλια του γονιού του στον εκάστοτε προπονητή. Με γραμματείες που ξέρουν έστω να πληκτρολογούν και να λένε καλημέρα αμέσως στον επισκέπτη και όχι να περιμένεις να στεγνώσουν τα νύχια τους. Με υπαλλήλους που προσλαμβάνονται επειδή είναι ικανοί και επειδή είναι και νιώθουν ΠΑΟΚ, όχι επειδή πήγαν στο ίδιο σχολείο με κάποιο μέλος της διοίκησης. Για κάθε πόστο, για κάθε δουλειά, υπάρχει ένας απίστευτος αριθμός Παοκτσήδων που είναι εξειδικευμένος και μπορεί να την κάνει τιμώντας τόσο το Παοκτσηδιλίκι του όσο και την εργασιακή του ιδιότητα.

Ένας ΠΑΟΚ, ένας τρόπος λειτουργίας. Για κάθε άθλημα προϋπολογισμός, στόχοι, έξοδα, έσοδα, υποδιοίκηση, ευθύνες, στελέχωση. Έως και ένα κοινό εισιτήριο μπορείς να έχεις όταν ο ΠΑΟΚ είναι Ένας ενωμένος οργανισμός. Κι ας αποτύχει αγωνιστικά. Ας βγαίνει τρίτος ή έκτος ή όγδοος. Ποιος δε θα στήριζε κάτι τόσο ενωμένο, κάτι τόσο διαφανές, κάτι τόσο συμπαγές. Το μόνο που έχουμε βρει από όλα αυτά είναι ποιος θα τα χρηματοδοτήσει. Όσο κι αν δεν τον γουστάρω, νομίζω πως το πρόβλημα είναι πρώτα όλοι οι άλλοι και μετά αυτός -αν του παρουσίαζαν τέτοιο πλάνο ως προαπαιτούμενο για να αγοράσει τη διαχείριση ποιος μου λέει εμένα πως δε θα δεχόταν.

Λένε πως είσαι μια ουτοπία...

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038