Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

diverΠάντα οι επιλογές μου σε τουρνουά εθνικών ομάδων είχαν να κάνουν με τα προσωπικά μου, παρανοϊκά και ευμετάβλητα κριτήρια.

Για παράδειγμα, εκεί που υποστήριζα Βραζιλία από μικρός, τη σιχαίνομαι από το ντροπιαστικό θέατρο του Ριβάλντο στη Σαϊτάμα το 2002 και τους έχω ρίξει κατάρα από τότε -το 1-7 από τους Γερμανούς ήταν για μένα απολαυστικό. Ο θρίαμβος των ηττημένων των Φόκλαντς επί της θατσερικής Αγγλίας με έκανε οπαδό της Αργεντινής από τα 11, κάτι που δυνάμωσε κι άλλο από τις ώρες που περνάω βλέποντας βιντεάκια από κερκίδες της Αργεντινής και χαμογελώντας όποτε βλέπω γραμμένο καπου πως "πάλι διδάξαμε κερκίδα".

Στην Ευρώπη αγαπούσα από μικρός την Ισπανία του Αρκονάδα και τη Γαλλία του Πλατινί (και του Μπόνιεκ, είπαμε, δικό μου κεφάλι, δική μου πραγματικότητα). Πάντα οι Ιταλοί με καθήλωναν ως επιστήμονες της τακτικής, πάντα μισούσα τους Γερμανούς από εκείνη της ιστορική έξοδο-απόπειρα δολοφονίας του Σουμάχερ. Και διαχρονικά εκτιμούσα όλες της ομάδες της Σοβιετικής Ένωσης, αν και ο τελικός του 1988 μου σύστησε ένα άλλο ποδόσφαιρο, με χρώμα πορτοκαλί, που στάθηκα τυχερός να το θαυμάσω και από κοντά στην καλύτερη εποχή του.

Σε αυτό το Euro η πρώτη ομάδα που ήθελα να αποκλειστεί ήταν η σιχαμένη Σλοβακία με τους βουτηχτές -Στοχ, Βάις και Μακ ήταν αντιπροσωπευτικά δείγματα της Σχολής. Καλό ήταν που έφυγαν από τη μέση εθνικές που κουβάλησαν πλήθη φασιστών στις κερκίδες τους (Αλβανία, Ουγγαρία, Ρωσία, Ρουμανία, Πολωνία), οι αιώνιοι λούζερς Άγγλοι έτσι για να συνεχίζεται το ανέκδοτο και οι Ισπανοί, που θεωρώ πλέον πολύ υποκριτικό κάποιοι από αυτούς να αγωνίζονται στην εθνική της χώρας από την οποία θέλουν να αποσχιστούν.

Χάρηκα που η Ισλανδία, η χώρα στη οποία θέλω να ζήσω στην επόμενη ζωή μου, ήταν η έκπληξη του τουρνουά, όπως χάρηκα που οι κοντινότεροι σε old school Παοκτσήδες Ιρλανδοί συνεχίζουν να αρνούνται την Ούλτρα μοντέρνα αντίληψη περί ποδοσφαιρικής εκδρομής.

Τους Πορτογάλους τους συμπαθώ ως λαό και πάντα τους υποστήριζα. Και στο Euro του 2004 ήθελα να το σηκώσουν αυτοί, προδομένος και οργισμένος από τους πρώην ασπρόμαυρους συνοδοιπόρους με τους οποίους τραγουδούσα επί χρόνια ΠΑΟΚ Εσύ Γαμώ Την Εθνική, βλέποντάς τους να γεμίζουν τα τσάρτερ όπως μυρίστηκαν το πανηγυράκι και ακούγοντάς τους να βρωμίζουν τα συνθήματά μας χοροπηδώντας δίπλα σε καρναβάλια με περικεφαλαίες, ως περήφανοι Έλληνες με βαμμένα γαλανόλευκα μάγουλα, μια χώρα μια ομάδα μαζί με γάβρους, βάζελους και χανούμια που πριν λίγα χρόνια τους μαχαιρώναν στα στενά της Ομόνοιας και τους πετούσαν πέτρες και μολότοφ στα πούλμαν και τον ηλεκτρικό.

Γιατί άλλο είναι να νιώθεις Έλληνας και να υποστηρίζεις τους αθλητικούς εκπροσώπους της χώρας σου, άλλο να έχεις περάσει τη μισή σου ζωή στο ασπρόμαυρο κάγκελο κυνηγημένος από αυτούς που τώρα χειροκροτάς, στο χορτάρι ή στην κερκίδα δίπλα σου. Δε με ενόχλησε κανείς από όσους χάρηκαν και βγήκαν στους δρόμους επειδή απλώς ενθουσιάστηκαν με την «εθνική επιτυχία». Γέροι, νέοι, νοικοκυρές, φοιτητές, κόρνες, συνθήματα -εγώ απλώς έμεινα αδιάφορος. Δε με αφορούσε το θέμα. Αυτό που με ξέσκισε ήταν οι γνωστές μούρες με τις οποίες φωνάζαμε παρέα πόσο μαλάκας είναι ο Νικοπολίδης, τι θα κάνει τη μάνα του Νταμπίζα ο Ζήσης Βρύζας, πόσο καραγκιόζης είναι ο Γιαννακόπουλος, τι κάνουν τα βράδια οι μάνες της μισής εθνικής που τώρα την προσκυνούσαν που τους έδωσε τόση χαρά. Κάποιοι από αυτούς ήταν οι ίδιοι που έβγαζαν και έδιναν το ρυθμό γι' αυτά τα συνθήματά. 

Απόψε, όμως, δεν υποστηρίζω τους Πορτογάλους. Καμία σχέση με το ανέκδοτο της εποχής περί Σάντος που σπάμε πλάκα, ο λόγος είναι πως στη συγκεκριμένη εθνική αγωνίζονται οι δύο πιο αντιπαθείς ποδοσφαιριστές του κόσμου. Ο Πέπε και ο Ρονάλντο. Δύο θεατρίνοι παγκόσμιας κλάσης, δύο βρωμιάρηδες που σπαταλάνε το ταλέντο τους καταστρέφοντας το παιχνίδι. Οι Γάλλοι, ούτως ή άλλως, πάντα μου άρεσαν. Ειδικά τα τελευταία χρόνια που οι εθνικές τους είναι, κατ' ουσία, μικτές κόσμου. Αλέ λε μπλε.

Σκούζει

Σκούζει

Η 29η Νοεμβρίου 2016, η νύχτ&a ...

Read more
Ρομποτάκια

Ρομποτάκια

Τα ρομποτάκια είχαν &p ...

Read more
Βαφακούντο

Βαφακούντο

Κριτική ΠΑΟΚ-Φιορεντίνα 0-1. Όπως τα πήρε τόσα ματς ο Άγγελος, έτσι έχασε αυτό με τη Φιορεντίνα. Δικ ...

Read more
Ντοκουμέντο

Ντοκουμέντο

Εγώ δεν έχω κολλήματα και άνετα παραδέχομαι πως έχω τα περισσότερα καμένα εγκεφαλικά από οποιονδήποτ ...

Read more
Εμφύλιοι

Εμφύλιοι

Τα σούτια μεταξύ μας στην κερκίδα πόσο μεγάλο κεφάλαιο είναι. ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Τόσες δεκαετίες πνίγουμε τον καημό μας στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, αλλά από μέσα μας η φλόγα δε σ ...

Read more
Επέτειος

Επέτειος

Η Σ έχει ένα κατάστημα με είδη περιποίησης για γυναίκες. Και για μερικούς άντρες. Εισαγωγές, δηλαδή ...

Read more
Κάστρον

Κάστρον

Ντεμέκ κατόρθωμα, λέ&epsil ...

Read more
Απεντόμωση

Απεντόμωση

Και οι τυφλοί είδαν εχθές. Ομάδα απαλλαγμένη από εξωαγωνιστικές έγνοιες, συγκεντρωμένη στο χορτάρι, ...

Read more
Ψείρισμα

Ψείρισμα

Κριτική ΠΑΟΚ-Πανιώνιος 84-80 Το κλέψιμο του Κούπερ στο κέντρο του γηπέδου και το τρίποντο στη συνέχ ...

Read more
Αγγελής

Αγγελής

Συμπληρώνονται σήμερα 44 χρόνια από μία μαύρη σελίδα της ιστορίας του ΠΑΟΚ: ...

Read more
Νόβασπορτς

Νόβασπορτς

Δε μου αρέσει να μηδενίζω, ούτε να αδικώ. Η καφρίλα, η ολοκληρωτική απαξίωση και η μηδενική σκέψη-αυ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.