Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06

ivan savvidisΈχει πολλά χρόνια που δεν ασχολούμαι με το σπορ των μεταγραφών, σε αντίθεση με το εκάστοτε φιλικό μου περιβάλλον, το οποίο κατά κανόνα αποτελείται από ασπρόμαυρους συνοδοιπόρους.

Δεν μπορώ να προσδιορίσω πότε ακριβώς πέρασα στην κατάσταση όπου βρίσκομαι σήμερα -για την ακρίβεια, δεν με θυμάμαι ποτέ να έχω κάποια ιδιαίτερη κάψα για τους μεταγραφικούς στόχους, τους νέους παίκτες, τους ψιθύρους και όλα τα υλικά που κρατάνε τους Παοκτσήδες σε ένταση κάθε Καλοκαίρι ξεφυλλίζοντας εφημερίδες, ακούγοντας ραδιόφωνα, σερφάροντας, ρωτώντας, συζητώντας ποιος θα έρθει και ποιος θα φύγει. Συνήθως είμαι ο τελευταίος που μαθαίνει τα ονόματα των νεοφερμένων στο πρώτο ματς της χρονιάς. Εκεί, ναι, με ενδιαφέρουν ως ένα σημείο.

Από το 1989 που ξεκίνησα, δεν πήγα σε λιγότερους ή περισσότερους αγώνες του ΠΑΟΚ εξαιτίας καλών ή κακών μεταγραφών. Δεν με τράβηξε στο γήπεδο κανένας παικταράς και δε με έδιωξε από την κερκίδα κανένας άχρηστος, με την εξαίρεση του Ντίνου Αγγελίδη που με οδήγησε σε ολοκληρωτική αποχή από το μπάσκετ για σχεδόν δεκαπέντε χρόνια -αλλά αυτό δεν είχε να κάνει με την αγωνιστική αξία του παίκτη παρά με την απόλυτη προδοσία της διοίκησης του ΠΑΟΚ προς το δικό μου ασπρόμαυρο αξιακό σύστημα. Θα πάω σε όσους αγώνες μπορώ, είτε η ομάδα είναι πρώτη είτε είναι τελευταία. Θα πάω σε όποιο άθλημα μπορέσει να καλύψει η τσέπη και ο χρόνος μου, όποια κι αν είναι η προοπτική της ομάδας. Πρωτάθλημα, πλέι-οφ, σωτηρία, βαθμολογικά αδιάφορη. Θα πάω για τις δύο ώρες μαζί με τα αδέρφια μου, να ενισχύσω κάθε ομάδα που φοράει στο στήθος τον Δικέφαλο Αετό.

Η συνήθης ανταπόκριση στον τρόπο που εγώ βλέπω τον ΠΑΟΚ στο αγωνιστικό σκέλος είναι να με αποκαλούν «φυτό» ή «πρόβατο». Το ποδόσφαιρο έπεφτε στη Βήτα Εθνική, εγώ κάθε Κυριακή στην κερκίδα σκαστός από τους μεγάλους που μας μάζευαν να πετάμε πέτρες στην αποχή, στο γυρισμό με λέγανε «τσάτσο του Βουλινού». Το μπάσκετ χάνει από κάθε πικραμένο, εγώ στη γωνία μου κάθε Σάββατο, με ρωτάνε «πήγες πάλι» και συμπεραίνουν «χαρά στο κουράγιο σου που στηρίζεις αυτό το έκτρωμα». Το βόλεϊ έδειχνε σημάδια πως θα ήταν φωτοβολίδα, εγώ κάθε τόσο στο Παλατάκι, «ποιο βόλεϊ, ρε μαλάκα, πραγματικά πιστεύεις πως θα το ξανακάνουμε το περσινό». Το χάντμπολ ψυχορραγεί, «δεν υπάρχει άθλημα χάντμπολ». «Ποιες γυναίκες πας και βλέπεις στην Τριανδρία, ρε φίλε, πλάκα με κάνεις, αυτές δεν μπορούν ούτε να σουτάρουν». «Γυναικείο χάντμπολ; Το ‘χεις κάψει εντελώς».

Ποτέ δεν έχω νιώσει «πελάτης» ώστε να απαιτήσω καλύτερο «προϊόν» για τα χρήματα που δίνω στην είσοδο. Όπως και δεν έχω νιώσει «κορόιδο», να δέχομαι αδιαμαρτύρητα ό,τι μου σερβίρει ο εκάστοτε διοικητικός ηγέτης μιας ομάδας του ΠΑΟΚ. Η μόνη μου απαίτηση είναι όσοι υπηρετούν τον ΠΑΟΚ αγωνιζόμενοι με τη φανέλα του να νιώθουν πού βρίσκονται, τι σημαίνει αυτό το σύμβολο στο στήθος τους και να ματώνουν. Το αποτέλεσμα έρχεται δεύτερο. Γνωρίζω πως κάθε ένας από αυτούς είναι περαστικός, δεν δένομαι εύκολα με πρόσωπα που αγωνίζονται σε ομάδα του ΠΑΟΚ. Αλλά όσο αγωνίζονται, απαιτώ να το κάνουν σα να είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή τους. Που για κάποιους και κάποιες ήταν και είναι, το έχω δει στα μάτια τους.

Συμπλήρωσα είκοσι επτά χρόνια διαρκούς πονοκεφάλου ως Παοκτσής στην ασπρόμαυρη κερκίδα και η μοναδική φορά που ένιωσα απογοήτευση, βάσει των δικών μου απαιτήσεων προς τον αγωνιστικό ΠΑΟΚ, είναι η τελευταία τετραετία του ποδοσφαίρου. Η εποχή του Ιβάν. Με παίκτες υπαλλήλους, με έντονα χαρακτηριστικά δημοσιοϋπαλληλισμού, με άχρωμα πρόσωπα και ψόφιες ματιές, απόμακρους, άνιωθους, εξωγήινους στον Πλανήτη ΠΑΟΚ και όσα πρεσβεύει για μένα. Δυστυχώς, η αποστροφή μου για τη νέα τάξη πραγμάτων στον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ ταυτίζεται από τους περισσότερους, μέχρι και τους στενούς μου φίλους, με τη γενικότερη μαυρίλα και την γκρίνια που στοιχειώνει την ομάδα λόγω κυρίως της αγωνιστικής μιζέριας των τελευταίων δεκαετιών και λιγότερο του σκηνικού που έχει στηθεί διοικητικά, με τις συνέπειες και στο αγωνιστικό κομμάτι, συνεπώς δυσκολεύομαι αρκετά να αποστασιοποιηθώ από αυτούς που βρίζουν τον Ιβάν και τους παρατρεχάμενούς του -ναι, κι εγώ τους βρίζω και τους σιχαίνομαι, αλλά όχι για τους ίδιους λόγους με τους περισσότερους.

Το, ας το πούμε κι έτσι, «αντιδιοικητικό» κομμάτι της κερκίδας αντιτίθεται στον Ιβάν και όσους έχει φυτέψει τριγύρω του σε κάθε ευκαιρία. Ειρωνεία για τις μεταγραφές, γκρίνια για τις αποτυχίες, βρισίδι για τις ηλιθιότητες που πετάει όποτε κάνει δηλώσεις. Για τις σχέσεις με τον Ζαγοράκη, τον Βρύζα, τον Γκαγκάτση, τον Κοντονή, τον Μελισσανίδη, τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο. Για τα διαρκείας στους ανέργους, για τον υπεύθυνο ασφάλειας, για το Ροστόφ, για τις πολιτικές αλητείες μέσα στο ιερό γήπεδο της Τούμπας, για τις επιχειρηματικές μανούβρες πάνω στο όνομα και το κύρος του ΠΑΟΚ. Αντικειμενικά, τόσες μαλακίες σε τόσο λίγο διάστημα δε θα μπορούσε να κάνει ούτε ο πιο μεγάλος εχθρός μας. Αλλά θα τα συγχωρούσα όλα αν πίστευα πως όντως επρόκειτο για μαλακίες και όχι πολιτικές, πως ήταν λάθη βλακείας και όχι στρατηγική. Σήμερα, με τέσσερα χρόνια ως διοικητικός ηγέτης της ΠΑΕ, το δείγμα είναι μεγάλο και ασφαλές για να μην τον αδικήσεις στην κρίση σου. Έχει αποτύχει. Έχει αποτύχει να διατηρήσει την Αξία του Δικέφαλου Αετού ως το απόλυτο Σύμβολο μιας Ιδέας που πρεσβεύει και υπηρετεί πολλά περισσότερα από μια μπάλα που κυνηγάνε έντεκα μαντράχαλοι και είναι ο μοναδικός στην ιστορία μας, όσο την κατέχω είτε ως συμμετέχοντας είτε ως μελετητής, που έχει αποτύχει σ’ αυτό. Αλλά είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί αντίπαλο δέος, που θα του επιτραπεί να ξαναδοκιμάσει και να αποτύχει και πάλι, όσες φορές αυτός το επιθυμεί.

Πλέον, δεν διαβάζω ούτε τις επίσημες ανακοινώσεις των ονομάτων. Δεν ψάχνω το παρελθόν των παικτών, τη θέση τους, την καριέρα τους, όπως έκανα παλαιότερα. Δε βρίσκω νόημα. Όποιος και να ‘ρθει, μικρός ή μεγάλος, έμπειρος ή φιλόδοξος, την ίδια άδεια ματιά θα έχει στο χορτάρι. Θα είναι υπάλληλος μιας εταιρείας, θα πληρώνεται κάθε πρώτη του μήνα και το μόνο που θα τον νοιάζει θα είναι να μη δυσαρεστήσει τον Μεγάλο Πατερούλη που τον προσέλαβε. Ο Δικέφαλος Αετός στο στήθος δεν θα είναι παρά το trademark της εταιρείας -σα να εργάζεσαι σε ένα σούπερ-μάρκετ και να φοράς την μπλούζα με το λογότυπό του, ούτε που το προσέχεις.

Σουρεαλισμός

Σουρεαλισμός

«Σουρεαλισμός» (&Ups ...

Read more
Βολικό

Βολικό

Τι βολικό να φταίνε πά& ...

Read more
Ευαίσθητος

Ευαίσθητος

Μια φορά είχαν βάλει τους βάζελους στη 10, στο Παλέ. Για τους νέους, όπως βλέπεις στην τηλεόραση απέ ...

Read more
0007

0007

Το είχαμε ως ιερο&tau ...

Read more
Καρατιά

Καρατιά

Το πρώτο ΠΑΟΚ-Κέρκυρα της ιστορίας ήταν το τελευταίο ματς του Άγγελου ως προπονητής του ΠΑΟΚ στην Το ...

Read more
320

320

Με την απόφαση να μετ&alp ...

Read more
Ρούμπικ

Ρούμπικ

Δεν ήμουνα στα καλά ...

Read more
Υπενθύμιση

Υπενθύμιση

Σούπερ κοριός, απομαγνητοφώνηση #777. Διάλογος ανάμεσα σε πρώην ποδοσφαιριστή και πρώην πρόεδρο του ...

Read more
Όραμα

Όραμα

Το όραμά μου για τον &al ...

Read more
Σαββατοκύριακο

Σαββατοκύριακο

«Έλα Αθήνα», μου είπ&eps ...

Read more
Ατζέντης

Ατζέντης

- Hello.- Hello, Mr. Agent, I’m calling from PAOK…- Yes, yes, I know who you are.- So, ...

Read more
0038

0038

Ο μοναδικός άνθρωπ&omicron ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.