Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

glosoliΑρχικά ήθελα να πάω να ζήσω για πάντα στην Ισλανδία, αλλά δε με ακολουθούσε η Άννα, οπότε μείναμε εδώ και προκόψαμε.

Μετά ήθελα να πάω για δεκαπέντε μέρες σε ένα ερημικό πανδοχείο με φυσικό φωτισμό από το Βόρειο Σέλας, αλλά επειδή ήταν έγκυος με χρειαζόταν να της ψήνω τοστάκια και να στύβω φυσικούς χυμούς πορτοκάλι, τα μοναδικά πράγματα που μπορούσε να καταναλώσει και να μην τα ξεράσει τους πρώτους τρεις μήνες της εγκυμοσύνης. Επίσης δε με άφησε να πάω στο Γουέμπλεϊ να τους ξαναδώ, αν και είχα βρει εισιτήρια στην οικογενειακή κερκίδα που είχε και παιδικές τουαλέτες και steward να προσέχει το παιδί αν ο μπαμπάς έχει γίνει ιπτάμενος από τις μπύρες και θέλει να χτυπηθεί στο κάγκελο να στανιάρει, με το απίστευτο επιχείρημα πως η Χουλιγκάνα ήταν μικρή για τέτοιο ταξίδι, αν και το παιδί θα έκλεινε τα τρία, δηλαδή σχεδόν ενήλικο.

Κάπου ενδιάμεσα, είχα ζήσει την ωραιότερη στιγμή της ζωής μου μέχρι να γίνω πατέρας κι αν εξαιρέσεις τις εκδρομές με τον ΠΑΟΚ, στη συναυλία των Sigur Ros στο πρώην στρατιωτικό αεροδρόμιο του Neuhausen-ob-Eck, που κι αυτή την προλάβαμε οριακά επειδή ο βλαμμένος ο μπατζανάκης έβαλε άλλο Neuhausen στο gps και διασχίσαμε τη μισή Γερμανία ώσπου να φτάσουμε καθυστερημένοι στο οροπέδιο όπου έπαιζαν οι Ισλανδοί, με την καλύτερη σύνθεση της καριέρας τους, με φιλαρμονική και με τις τέσσερις Amiina στα έγχορδα και απίστευτο ήχο, δηλαδή πιο τέλειο κι από το τέλειο. Κι όμως, ήταν ακόμα πιο τέλειο επειδή μετά την αγαπημένη σου μπάντα έπαιζε η δεύτερη αγαπημένη σου μπάντα, αυτά συμβαίνουν μια φορά στη ζωή σου. Sigur Ros είκοσι άτομα στη σκηνή και παραμυθένιο σκηνικό με τον ήχο, τα τεράστια μπαλόνια και με απίστευτη λίστα από το δεύτερο cd, Radiohead με Τομ σε τρελό κέφι και σαλεμένο Τζόνι εντελώς σαλεμένο και τη σημαία του Θιβέτ στο κέντρο της σκηνής, ακόμα δεν έχω συνέλθει από εκείνο το βράδυ.

Η μουσική των Sigur Ros με βοήθησε να ξεπεράσω την πρώτη μου κατάθλιψη, η οποία έληξε μόλις κάναμε τον πρώτο υπέρηχο, κάπου οκτώ χρόνια πριν. Η ισλανδική κουλτούρα, που με είχε μαγέψει από τα φοιτητικά μου χρόνια όταν είχα ανακαλύψει τις απόκοσμες σελίδες του Χαλντόρ Λάξνες που μύριζαν ρέγγα, μαγικά φίλτρα και ηφαίστειο, ακόμα και σήμερα συνεχίζει να αποτελεί την εναλλακτική μου για τη στιγμή που δε θα με κρατάει τίποτα στον τόπο όπου έτυχε να γεννηθώ και να μεγαλώσω, με τον ήλιο που πλέον είναι εχθρός, την αφιλόξενη θάλασσα που ταΐζει τα ψάρια της με τα άψυχα κορμιά των καταραμένων που δεν κατάφεραν να τη διασχίσουν κυνηγημένοι, με τους αγράμματους γραμματιζούμενους και τους θρησκοτουρίστες και τους πολιτικούς κληρονόμους και την καθημερινή ανακατωσούρα να ζεις σε μια χώρα όπου όλοι είναι περήφανοι για τους προ χιλιετιών προγόνους τους ενώ ζουν και πεθαίνουν κάνοντας ακριβώς τα αντίθετα.

Σήμερα η μοναδική Εθνική που υποστηρίζω πραγματικά, λόγω της αγάπης μου για τον τόπο που εκπροσωπεί, παίζει στους 16 ενός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Θα είναι το μοναδικό από τα οκτώ ματς αυτής της Φάσης που θα δω. Κι ας γκρινιάζει η Άννα να δούμε πρώτα το φινάλε του Game of Thrones -θα γίνει μάχη απόψε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038