Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

moskvaΕκείνοι οι πολύωροι κυριακάτικοι καφέδες με την Άννα και τον Γιάννη είναι ό,τι πολυτιμότερο έχω να θυμάμαι από τα φοιτητικά μου χρόνια. Με την Ελευθεροτυπία και το Βήμα που ζύγιζαν δέκα κιλά, από τις εννιά το πρωί ως το βράδυ -εκτός αν έπαιζε ο ΠΑΟΚ, που το τελειώναμε λίγο νωρίτερα για να πάμε στο γήπεδο. Ο καφές, όμως, μετά το «Ράδιο Μόσχα» ήταν από τους πιο επικούς. Τι ήταν αυτό το πράμα που είχαμε δει χθες το βράδυ, από πού μας ήρθε, ποιος είναι ο, πώς τον λένε, ρε μαλάκα, τον σκηνοθέτη, Νίκο Τριανταφυλλίδη, ποιος είναι ο Νίκος ο Τριανταφυλλίδης και γιατί δεν τον ξέρουμε εμείς. Από πού να είναι; Ε, από ‘δώ θα είναι, όλοι οι σαλεμένοι δικοί μας είναι πάντα. Λες; Λέω. Να μάθουμε. Θα μάθουμε. Πρέπει να τον γνωρίσουμε, ο τύπος είναι για πολύ σπουδαία πράματα. Ναι, θα τον γνωρίσουμε, ποιος μας ξεφεύγει εμάς. «Εγώ θέλω να γνωρίσω τη Ρωσίδα τη χορεύτρια, εσείς να πάτε να γνωρίσετε τον σκηνοθέτη». Μαλάκα, ακόμα να συνέλθω, τελικά υπάρχει κόσμος που φτιάχνει ακόμα όμορφα πράγματα. Cut.

«Σε θέλει ο Νίκος ο Τριανταφυλλίδης για το ντοκιμαντέρ που ετοιμάζει για τον ΠΑΟΚ». Ποιος θέλει ποιον; «Ρε μαλάκα, αυτό το ντοκιμαντέρ για τα ενενήντα χρόνια». Ναι. «Το γυρίζει ο Νικόλας». Πλάκα κάνεις. «Όχι». Έλα. «Ναι». Πώς έτσι; «Ε, αφού είναι μεγάλο Παοκτσάκι». Ναι, κι εγώ είμαι μεγάλο Παοκτσάκι, κι εσύ είσαι μεγάλο Παοκτσάκι, ξέρω και κάτι χιλιάδες άλλα μεγάλα Παοκτσάκια αλλά δε γυρίζουμε ταινίες για τον ΠΑΟΚ. «Ναι, ρε, αυτός το ανέλαβε, ετοιμάζει ολόκληρο θέμα με κόσμο που θα μιλάει για τον ΠΑΟΚ». Δεν είχα ιδέα. «Και θέλει να συμμετέχεις κι εσύ». Εγώ. «Ναι». Ξέρεις σε ποιον πήρες τηλέφωνο, έτσι; «Ναι, ρε. Πριν λίγο μιλούσαμε για σένα». Με τον Νίκο; «Ναι». Για μένα; «Ναι». Και πού με ξέρει εμένα ο Νίκος; «Σε διαβάζει». Πλάκα με κάνεις. «Όχι». Πλάκα με κάνεις. «Ρε του είπα ήδη πως δε θα δεχτείς, επειδή δε γουστάρεις πάρε δώσε με την ΠΑΕ, αλλά τουλάχιστον να βρεθείτε, να σου εξηγήσει το όραμά του». Ας πούμε τώρα πως δε με δουλεύεις... «Δε σε δουλεύω». Και πως όντως συμβαίνει αυτό που λες. «Ναι, ρε». Ντάξει, δεν παίζει να συμμετάσχω σε τέτοιο πράμα, αλλά πρέπει οπωσδήποτε να τον γνωρίσω. «Α, ωραία». Έχει είκοσι χρόνια που θέλω να τον γνωρίσω. «Έλα». Από τότε που είδα το «Ράδιο Μόσχα». Cut.

Ακόμα κι αν δεν είχα αναστολές περί της ανάμειξης της ΠΑΕ στο εγχείρημα, όταν άκουσα τα ονόματα αυτών που είχαν ήδη μιλήσει για το ντοκιμαντέρ του Νικόλα έκανα πίσω οριστικά. «Δεν μπορώ να είμαι μέρος ενός εγχειρήματος που περιλαμβάνει αυτούς που μου αναφέρεις, δεν υπάρχει περίπτωση». Δεν ήταν εύκολο να το εξηγήσω και να με καταλάβει κάποιος που δεν έχει περάσει τη μισή και βάλε ζωή του στην κερκίδα του ΠΑΟΚ. «Αυτοί οι άνθρωποι είναι τοξικοί». Μιλήσαμε αρκετές φορές με τον συνεργάτη του, «ο κύριος Τριανταφυλλίδης φτιάχνει ένα ψηφιδωτό ανθρώπων που αποτελούν την ιστορία του ΠΑΟΚ, όλοι έχουν ένα δικό τους κομμάτι στην ιστορία», ραντεβού πριν το ένα ματς, ραντεβού μετά το άλλο ματς, δεν έκατσε ποτέ να μιλήσω με τον Νίκο ούτε στο τηλέφωνο. Και ήξερα πως ο χρόνος τελειώνει, από το Δεκέμβριο ακόμα μου είχε μεταφέρει ένας φίλος πως τους είχε κινηματογραφήσει να πανηγυρίζουν το γκολ με την Ντόρτμουντ και είχε σχολιάσει «για να με θυμάστε». Cut.

Ο Νικόλας Τριανταφυλλίδης, από την πρώτη φορά που με άφησε με το στόμα ανοιχτό πριν από μια εικοσαετία παρακολουθώντας το σινεμά του, έγινε μύθος με τα χρόνια στο μυαλό μου από τις διηγήσεις φίλων και γνωστών που είχαν βρεθεί σε μια παρέα συζητώντας μαζί του για τον ΠΑΟΚ. Ο ορισμός του Παοκτσή, με τον μόνιμο πόνο στο μυαλό και την πλήρη συνειδητοποίηση της ανταρσίας, της επανάστασης, του ανέφικτου, της κόντρας, της απειθαρχίας απέναντι σε όλους τους κανόνες της μπάλας που για κάποιους θα είναι πάντα η αφορμή. Βρέθηκα στο παραλίγο να γνωρίσω τον μύθο από κοντά αλλά δεν πρόλαβα. Πρόλαβε αυτός, όμως, να με επιβεβαιώσει για ακόμα μια φορά πως ο ΠΑΟΚ που έμαθα από έφηβος υπάρχει, συνεχίζει να είναι σημείο αναφοράς για ανθρώπους που γίνονται οι ίδιοι σημεία αναφοράς για τους επόμενους, χρωματίζει σε άσπρο και μαύρο τις καρδιές αυτών που κάνουν τις άλλες καρδιές να χτυπάνε πιο δυνατά, πετάει πάνω από μόδες και τάσεις και κοιτάζει πάντα ευθεία δίχως να ρίχνει ούτε ένα βλέμμα στη Γη. Ο ΠΑΟΚ που νοσταλγεί το μέλλον, στοιχειωμένος από τα φαντάσματα του παρελθόντος του, αν και γνωρίζει πως είναι καταδικασμένος να ανεβάζει τον ίδιο του τον εαυτό ως βράχο στο βουνό και να ζει τη λούπα της ουτοπίας από τότε που γεννήθηκε και εις τους αιώνες των αιώνων.

Πέταλα

Πέταλα

Πολύς λόγος γίνεται για τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στα αντικριστά πέταλα της Τούμπας, δηλα ...

Read more
Υγεία

Υγεία

Εμφανίστηκε το πρωί &mu ...

Read more
Εταιρεία

Εταιρεία

Όταν εργάζεσαι σε μια εταιρεία, είσαι υπάλληλος. Όταν υπηρετείς μία Ιδέα και πιστεύεις σ’ αυτή την Ι ...

Read more
Πίεση

Πίεση

Δεν τον ξέρω τον Σταύρο Κόλκα. Γενικώς, επαφές με δημοσιογράφους έχω μόνο με 2-3 που ανταλλάξαμε μην ...

Read more
Προπαγάνδα

Προπαγάνδα

Τον τρόπο με τον οποίο θα επιχειρηθεί να καλυφθεί η χθεσινή ιστορική ξεφτίλα από τον επίσημο Ολυμπια ...

Read more
Ζωζώ

Ζωζώ

Αυτός είσαι, ολυμπιακέ. 13 Πρωταθλήματα και 5 Κύπελλα είχες πάρει από το 1997 και τα χώρεσες όλα σ’ ...

Read more
Δγετισία

Δγετισία

Από σήμερα, η ιστοσελίδα μας θα φιλοξενεί τον διάσημο καθηγητή διαιτησίας κύριο Περικλή Βασιλάκη Καΐ ...

Read more
Λουκούμι

Λουκούμι

Το περσινό φάιναλ φο&r ...

Read more
Κλαψομούρης

Κλαψομούρης

Ήμουν διακοπές στην Καβάλα και τα λέγαμε με τον Παύλο και τον Εφραίμ, ωραίος καφές πρωινιάτικα πριν ...

Read more
Αγαπητός

Αγαπητός

Απολύτως αναπάντεχ&eta ...

Read more
Συνένοχοι

Συνένοχοι

Πριν το Θωμά Βουλινό δεν ξέρω τι γινόταν με τους προέδρους. Δηλαδή ξέρω, τα έχω διαβάσει και μου τα ...

Read more
Αποχώρηση

Αποχώρηση

50 χρόνια πριν, στο Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ για το Πρωτάθλημα του 1964, ο ΠΑΟΚ αποχωρεί από τον αγωνιστι ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.