Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

enasapomasg4Μπορεί ο Ενασαπομάς να γράφει στο ποστ του «I believe I can write whatever I want in my Instagram», δηλαδή «πιστεύω πως μπορώ να γράφω ό,τι θέλω στο δικό μου Ίνσταγκραμ» αλλά ταυτόχρονα αυτολογοκρίνεται στην ίδια ανάρτηση, αλλάζοντας το αρχικό «10 against 12 ?? No problem , PAOK YOU ARE !!! PAOK **** tn Panionio... giati autous ts grafoume sta @@ mas ta duo!!! #G4» σε «PAOK nika tn Panionio». Δηλαδή το «γάμα τον Πανιώνιο» που υπονοείται από τους αστερίσκους το άλλαξε κάποια στιγμή σε «ΠΑΟΚ νίκα τον Πανιώνιο», γιατί μπορεί να γράφουμε ό,τι θέλουμε αλλά με λένε και λίγο Ρίζο κι όπως θέλω τα γυρίζω. Θα μου πεις «τι ασχολείσαι μ’ αυτό το άτομο, πόσο πιο χαμηλά θα πέσεις», ναι, δεν ασχολούμαι με το συγκεκριμένο άτομο, αλλά όταν ταγκάρει την ανάρτηση με το #G4 ακούω ήδη κάποια κόκαλα να τρίζουν, ωραία η πλάκα αλλά υπάρχουν και πράγματα Όσια και Ιερά που δεν τα αγγίζεις -αυτά μας έχουν μείνει, στην τελική, οι μνήμες και ο σεβασμός σε όσους άφησαν τη ζωή τους σ’ εκείνο το πέταλο, το πέταλο που έβαζαν στα πούλμαν και το ταξίδευαν σε κάθε γήπεδο σ’ όλη τη Γη και άλλο πράμα από την ύπαρξή τους δεν άφησαν πίσω πέρα από την Αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ, που συμβολιζόταν από το μέρος όπου νιώθανε σπίτι τους, τη Θύρα 4 που τους μεγάλωσε και ακόμα τα τσιμέντα της μυρίζουνε τον ιδρώτα τους.

ΠΑΟΚ είσαι, ΠΑΟΚ είμαι, εσύ πιες το τσαγάκι σου από τις πορσελάνες στο Σύνδεσμο του Ροστόφ κι εγώ θα πίνω τις μπύρες μου στο καφενείο επειδή τον δικό μου τον σύνδεσμο τον έκλεισε ο Νόμος του Κοντονή. ΠΑΟΚ είσαι, ΠΑΟΚ είμαι, εγώ έχω κάνει την περίμετρο της Γης πόσες φορές κι ακόμα σέβομαι κάθε αντίπαλο, επειδή τον έχω κοιτάξει στα μάτια από το ένα μέτρο σε κάθε γήπεδο όπου ταξίδεψα, εσύ γράφε μαλακίες από το κινητό σου ξεφτιλίζοντας τα τέσσερα γράμματα που αγαπάς. ΠΑΟΚ είσαι, ΠΑΟΚ είμαι, ο καθένας τη δουλειά του και να μην μπερδευόμαστε: Εγώ και ο καθένας όπως εγώ πριν από εμένα, μαζί με εμένα και μετά από εμένα κάναμε τον ΠΑΟΚ μάγκα, εσύ έγινες μάγκας από τον ΠΑΟΚ. Στην τελική, βάζε ένα hashtag #ΣΟΥΙΤΑ στα ποσταρίσματα, καθένας με τη θέση του μέσα στο γήπεδο, θέλει ένσημα για να το δικαιούσαι το #G4 κι εσύ δεν τα έχεις.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB