Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

ptisiΗ κούπα σηκώνεται στο βρώμικο αέρα της πρωτεύουσας και αρχίζει το πανηγύρι για τους Πρωταθλητές του Άγγελου Ζαζόπουλου.

«Παοκάρα, είμαι χάλια, βλέπω έναν αετό με οκτώ κεφάλια», μία φορά, δύο φορές, χίλιες εννιακόσιες είκοσι έξι φορές, κλείνουν οι φωνές των πιτσιρικάδων, των προπονητών, των συνοδών, δε σταματάει το γλέντι μέχρι το Βενιζέλος, συνεχίζεται ακόμα πιο δυνατά το τραγούδι στο αεροδρόμιο, στην αίθουσα αναμονής, στο τσεκ-ιν, στην επιβίβαση, στο αεροπλάνο, οι τουρμπίνες έχουν αρχίσει να δουλεύουν για την απογείωση και η ασπρόμαυρη μάστιγα εξαπλώνεται στο μισό αεροσκάφος, «ωωω, Παοκάρα, έχω τρέλα, μέσ’ στο μυαλόοο», κάποιοι άσχετοι επιβάτες γουστάρουν και χειροκροτάνε, κάποιοι μένουν απαθείς, και κάποιοι άλλοι -όπα, κάπου τους ξέρουμε αυτούς.

Λίγες ώρες νωρίτερα και λίγα χιλιόμετρα βορειότερα, μια άλλη ομάδα προσπάθησε για το δικό της όνειρο αλλά δεν τα κατάφερε. Δεν μπορούν όλοι να τα καταφέρνουν, κάποιος κερδίζει και κάποιος χάνει. Αλλά αυτή η ομάδα δεν έχασε απλά έναν αγώνα, έχασε την ιστορική ευκαιρία «να ξαναφέρει το μπάσκετ στο Βορρά», όπως απαιτούσε το κακόμοιρο κοινό της λίγες ημέρες πριν, λες και δικό τους ήταν και θα το ξαναφέρνανε, αγνοώντας οι περισσότεροι πως το μπάσκετ στο Βορρά κλάπηκε από άλλη ομάδα κι εκείνη έχει την ευθύνη να το ξαναφέρει κάποτε. Φόρτωσαν την ομάδα τους με ευθύνες που δεν της αναλογούσαν, έγινε η λογική και αναμενόμενη ήττα ολόκληρη τραγωδία. Κατήφεια στα αποδυτήρια, στενοχώρια στη διαδρομή για το αεροδρόμιο, βαριές ανάσες στην αίθουσα αναμονής, ησυχία, λίγες κουβέντες -όπα, τι είναι αυτοί οι ζουρλοί που μπήκανε μέσα και χοροπηδάνε ουρλιάζοντας.

Και τα φέρνει έτσι η στιγμή και δεν τους φτάνει που έχουν να γυρίσουν στο Βορρά χωρίς το μπάσκετ στις βαλίτσες τους, που το είχανε σίγουρο για κάποιον λόγο που τον ξέρουν μόνο αυτοί που όλες οι άλλες ομάδες τους είναι στις μικρές κατηγορίες κι αντί να χαίρονται που παίζουν στους ημιτελικούς στο ένα και μοναδικό άθλημα που τους έχει μείνει απαιτούν και μεγαλεία και πρωτάθλημα που έχουν να πάρουν είκοσι πέντε χρόνια, τους κάθεται και η αποστολή των Παοκτσήδων, που δεν είναι απλοί Παοκτσήδες, είναι Πρωταθλητές, είναι πιτσιρικάδες άρα τα πνευμόνια και τα λαρύγγια δεν κουράζονται εύκολα, έχουν στην ομάδα τους ολόκληρο Πάμπλο Γκαρσία βοηθό προπονητή άρα δεν κωλώνουν πουθενά και σε τίποτα, από σαράντα λεπτά έγινε η πτήση Αθήνα-Θεσσαλονίκη σαράντα χρόνια για τους καψερούς τους αρειανούς που γύριζαν από τον αποκλεισμό του ΟΑΚΑ. Αλλάξτε πόλη / Ασπρόμαυρη είναι όλη / Αλλάξτε αεροπλάνο / Κεφάλι θα σας κάνω.

Νίνης

Νίνης

Η μεγάλη μου κόρη έχει ποδοσφαιρικό ένστικτο. Από τον πρώτο αγώνα που είδε στη ζωή της, ξεχώρισε αμέ ...

Read more
Αναλγητικό

Αναλγητικό

ΠΑΟΚ-ΑΕΚ 73-71. Δε θυμάμαι από πότε έχω να δω παιχνίδι στο μπάσκετ που το πήρε η κερκίδα. ...

Read more
Αξιοκρατία

Αξιοκρατία

Πολύ περίεργο τυπάκι. Είχε σκάσει στη δουλειά όταν εγώ είχα ήδη παλιώσει και με είχανε βάλει να τον ...

Read more
Συνάρτηση

Συνάρτηση

Για την καθυστέρηση έναρξης του αγώνα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός επί 60 λεπτά και για 3 κιλά γάβρους στο γήπεδο ...

Read more
Θρίλερ

Θρίλερ

Αυτό το πράμα δεν είναι ΠΑΟΚ. Το χρυσό ντέρμπι της ΙΟΝ είναι. Τα περσινά θρίλερ συνεχίζονται και φέτ ...

Read more
Φάπες

Φάπες

Αν υπάρχει άνθρωπος ως ο ορισμός του παιδιού για φάπες, αυτός ήταν ο ΦΛ. Το ΦΛ από το ελεεινό παρατσ ...

Read more
Υπομονή

Υπομονή

Σοβαρά τώρα, σ’ εμένα θα κάνεις μάθημα για την υπομονή; Σ’ εμένα θα κουνήσεις το δάχτυλο και θα με δ ...

Read more
Σκουπίδια

Σκουπίδια

Μετρήθηκες, γάβρε. Προχθές, χθες, σήμερα, κάθε μέρα μετριέσαι. Και κάθε φορά αποδεικνύεις, την τελ ...

Read more
Όμιλοι

Όμιλοι

Ίσως η πιο γελοία έμ&pi ...

Read more
Αχρωματοψία

Αχρωματοψία

Από τότε που με θυμάμαι, ένιωθα ένα είδος οίκτου για τον φίλο μου με την πλήρη αχρωματοψία. Δεν έβλε ...

Read more
Γαλαρία

Γαλαρία

Η πέτρα είχε σκάσει ακριβώς στο κέντρο του πίσω παρμπρίζ, έσκισε το τζάμι αλλά δεν το ‘ριξε. Πήγαμε, ...

Read more
Επιλοχίας

Επιλοχίας

Στο στρατό με σέβονταν και με φοβόντουσαν για τους λάθος λόγους. Λόγω ηλικίας και βαθμού, ένα και το ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.