Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

toumpa2016epΜόλις είχα φάει το σπρέι πιπεριού κι έτσουζαν τα μάτια μου όπως έτρεχα από την 4 μέχρι έξω από την 7, όπου με περίμενε η Άννα με την υπόλοιπη παρέα για να φύγουμε. Όλοι είχαν το ελαφρύ τσούξιμο από τα χημικά, ακόμα κι αυτοί που δεν είχαν συμμετάσχει σε επεισόδια, ακόμα κι αυτοί που δεν είχαν πάει καν στον αγώνα -έβλεπες τους τύπους στις καντίνες να σιχτιρίζουν την αστυνομία ιδρωμένοι με τις χαρτοπετσέτες στα χέρια. Κατηφορίζαμε για τη Διογένους και στο ύψος της σταθμευμένης διμοιρίας σφύριξε δίπλα στ’ αυτιά μου ένα κοτρώνι, το οποίο έπεσε σε μια ασπίδα με θόρυβο που έκανε τους ματατζήδες να σφιχτούν και να αρματωθούν. «Σιγά, ρε μαλάκες, έχει και ανθρώπους εδώ», φώναξα αυθόρμητα, βλέποντας όλο το έργο, αυτόν που πλησίασε και τη σβούριξε, την ίδια την πέτρα που πέρασε ανάμεσα από εμένα και την Άννα και την κατάληξή της, πέντε μέτρα δίπλα μας, πάνω στην ασπίδα. «Στ’ αρχίδια μας, ρε, να μην έρχεστε από ‘δώ», ήρθε η απάντηση από τον ρίπτη -μ’ έπιασαν τα γέλια.

Ξαφνικά, από την άλλη πλευρά, από την 1, ακούστηκε στην ηρεμία ποδοβολητό και γυρίσαμε τα κεφάλια σφιγμένοι, έτοιμοι για νέο γύρο επιθέσεων. Ένας ήταν, κουκουλοφόρος, έτρεχε προς τη διμοιρία με μεγάλες δρασκελιές και δεν έκοβε ταχύτητα -τον έπιασε το μάτι μου στο ύψος της μπουτίκ και από εμπειρία προσπαθούσα να δω, μέσα σε ένα-δυο δευτερόλεπτα, τι κρατούσε. Αν ήταν μπουκάλι θα έπρεπε να τρέξουμε αντίθετα μη μας κάψει κι εμάς, αν ήταν πέτρα να κάνουμε πίσω, να απομακρυνθούμε από τους μπάτσους, που η κακή μας τύχη μας έφερε σ’ εκείνο το σημείο τη συγκεκριμένη στιγμή, που είχαμε παρκάρει από πίσω τους. Δεν μπορούσα να διακρίνω, ο τύπος συνέχιζε να τρέχει, έφτασε στους πρώτους παραταγμένους, τους διέσπασε και χώθηκε ανάμεσά τους. Κατέβασε την κουκούλα, γέλασε, αγκάλιασε έναν ματατζή και κάνανε χάι-φάιβ. Έπειτα, διπλώθηκε με τα χέρια στα γόνατα να ξαναβρεί την ανάσα του. «Δε με πίστευες, ορίστε, το είδες και με τα μάτια σου», είπα στην Άννα. «Βρε σε πίστευα, αλλά και που το είδα με τα μάτια μου ακόμα δεν το πιστεύω».

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038