ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

sima1926aΟ ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι είναι κάθε χρόνο Πρωταθλητής. Με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο. Είναι και Κυπελλούχος, αν δεν κάτσει καμιά περίεργη αναποδιά. 

Και παίζει στο Champions League, περνάει από τους ομίλους, φτάνει την Άνοιξη να κοντράρεται με τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης.

Ο ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι δεν έχει στην κερκίδα στραβοστόμηδες και γκρινιάρηδες. Όλοι πειθαρχούν στις αποφάσεις του αφεντικού και δε δημιουργούν προβλήματα. Όποιος ξεφεύγει από τη γραμμή αποβάλλεται. Οι νέοι γαλουχούνται υπό τους ήχους της μικροφωνικής στο πέταλο, φωνάζουν συνθήματα μόνο για το μεγαλείο της ομάδας και χειροκροτάνε τυφλά όποιον φοράει τη φανέλα.

Ο ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι έχει ιδιόκτητους συνδέσμους. Δεν πληρώνει ενοίκια, δε χρειάζεται τακτικά μέλη να πίνουν τις μπύρες τους στο σύνδεσμο για να βγάλει τα έξοδα -μόνο ακόλουθους στα κοινωνικά δίκτυα να κοινοποιούν τις δημοσιεύσεις που εξυμνούν τη διοίκηση και να είναι διαθέσιμοι για κανένα πέσιμο με πολιτικά κριτήρια που βολεύουν τον ιδιοκτήτη. Ταξιδεύει στους ευρωπαϊκούς αγώνες με χρηματοδότηση, παίρνει εισιτήρια με ένα τηλεφώνημα στο υπουργείο.

Ο ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι έχει ακριβούς ξένους και μαζεύει όλο τον ανθό της ελληνικής αγοράς. Ξεπλένει το χρήμα και του αλλάζει πατρίδα. Κόβει τα όνειρα κάθε πιτσιρικά και τον δανείζει στις μισές ομάδες του Πρωταθλήματος, καλύπτοντας το κόστος διαμονής -αρκεί να ακούσει το «ευχαριστώ» όταν έρθει η ώρα. Έχει τις άκρες να καλούνται στις εθνικές όλοι οι ποδοσφαιριστές του και να μην καλούνται οι παίκτες των άλλων ομάδων, εκτός αν είναι καλά παιδιά.

Ο ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι έχει ιδιόκτητα στελέχη σε κάθε οργανισμό που ασχολείται με το ελληνικό ποδόσφαιρο. Διαιτησία, Ομοσπονδίες, Συνεταιρισμούς, Υπουργεία. Βολεύει στις δουλειές του αφεντικού αστυνομικούς, κληρικούς, μεγαλοσυνδεσμίτες. Δίνει δουλειά με αντάλλαγμα την ψήφο και την αιώνια πίστη στα ιδανικά της ομάδας.

Ο ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι ελέγχει κάθε επικοινωνιακό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Ανοίγει τα κεφάλια των διαφωνούντων, διαλύει νιάτα, τσακίζει οικογένειες. Ξεφτιλίζει καριέρες, μετατρέπει σε γιουσουφάκια τους αδύναμους, εξαφανίζει ή περιθωριοποιεί τους δυνατούς.

Ο ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι είναι πρώτος και παραμένει πρώτος με κάθε κόστος. Είτε του αξίζει, είτε δεν του αξίζει. Το μόνο που έχει σημασία είναι να είναι πρώτος. Δε χωράνε ρομαντισμοί, δε φτουράνε ανούσιοι συναισθηματισμοί στην εξασφάλιση της πρωτιάς. Κανείς δε θυμάται τον δεύτερο -η ιστορία γράφεται από τους πρωταθλητές.

Ο ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι γαμάει και δέρνει. Τρέμουν όλοι στο πέρασμά του, κάνουν στην άκρη. Κάτι μυρμηγκάκια μόνο ψελλίζουν βρισιές και κατάρες -τα λιώνει δίχως δεύτερη σκέψη. Κι από πίσω ακολουθούμε εμείς, πανηγυρίζοντας, κάνοντας κωλοδάχτυλα σε όλους τους ηττημένους, «πάλι σας γαμήσαμε, οέ, οέ».

Ο «ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι» ήδη βρίσκει αποδοχή δειλά-δειλά σε ανθρώπους που είτε ξέχασαν, είτε ποτέ τους δεν κατάλαβαν πως ο ΠΑΟΚ δεν είναι μία ομάδα ποδοσφαίρου-προέκταση του λειψού ανδρισμού τους. Ο ΠΑΟΚ είναι δικός μας. Ο ΠΑΟΚ είμαστε εμείς. Οι φαντασιώσεις ερυθρόλευκων αποχρώσεων έχουν δικό τους λιμάνι και θα μείνουν δεμένες εκεί. Τα μαντρόσκυλα ήδη έχουμε τεντώσει τ’ αυτιά κι είμαστε σε ετοιμότητα. Αυτός ο βράχος θα ανεβαίνει το βουνό και θα ξαναπέφτει μέχρι να μας βγει η ψυχή -αλλά ο ιδρώτας μας θ’ αξίζει όσο όλες οι βρώμικες πρωτιές τους μαζί. Κάθε πρωτιά μας θα είναι καθαρή. Το χρωστάμε σε όλες τις γενιές που μας έδωσαν τον ΠΑΟΚ και στις επόμενες που θα τον παραλάβουν από εμάς.

Τζόγος

Τζόγος

Γεννήθηκα μέσα στον &t ...

Read more
2017

2017

3 Ιανουαρίου, Λιβα&de ...

Read more
Ξενέρωμα

Ξενέρωμα

Αρχικά με ξένισε η ανάρτηση του αγαπητού και ιστορικού Κορδελιού, πριν τρεις ημέρες στο Facebook. ...

Read more
Απογοήτευση

Απογοήτευση

Από εμπιστοσύνη και &ups ...

Read more
Σημαντικότερο

Σημαντικότερο

Δεν υπάρχει σημαντ&iota ...

Read more
Σπανός

Σπανός

Έχω πάει σε αρκετές έδρες. Όχι σε όλη την Ελλάδα, όπως πολλοί δικοί μου, αλλά σε αρκετές. ...

Read more
Λουκούμι

Λουκούμι

Το περσινό φάιναλ φο&r ...

Read more
Δικαιοσύνη

Δικαιοσύνη

ΠΑΟΚ-Γκινγκάμπ 1-2. Εκτέλεση πέναλτι σε ευρωπαϊκό ματς στην Τούμπα, με το σκορ 0-1, σε αγώνα που με ...

Read more
Παπαδόπουλος

Παπαδόπουλος

Δεν ξέρω πόσες εκδρομές έχω πάει, αλλά έχω γνωρίσει πολύ κόσμο τόσα χρόνια στα πήγαινε-έλα (ή «πάνε- ...

Read more
Χαρακώματα

Χαρακώματα

Ήμασταν εκατόν εξήντα ...

Read more
Αυτοεξόριστος

Αυτοεξόριστος

Εγώ ξέρω να χάνω. Την αποδέχομαι την ήττα, δε διαμαρτύρομαι για τον τρόπο που έχασα το παιχνίδι –ειδ ...

Read more
Φραγή

Φραγή

Ω, ναι. Κοιμάσαι στις 3, ξυπνάς χαράματα, τέτοια μέρα, όλα κελαηδάνε. Η μικρή στις έξι παρά, το πουλ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.