ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

louketoΤελευταία ζακέτα. Πάρ’ την, τυχερός είσαι, είναι και στο νούμερό σου. Να κατεβάσουμε τα σκουπίδια, να μην αφήσουμε βρωμιές στον άνθρωπο φεύγοντας. Τα πανιά, πηγαίνετε τα πανιά με τα άλλα, να είναι όλα μαζί στην καβάτζα. Δεν ξέρω, μπορεί να τα κάψουμε. Μάλλον, θα δούμε. Από το μπαλκόνι όλα τα πήραμε; Ωραία. Βάλτε τις καρέκλες τακτοποιημένες στην άκρη, έτσι, τη μία πάνω στην άλλη. Αυτά τα κωλόχαρτα κάποιος να τα πάρει σπίτι του, ρε παιδιά. Τι κοιτάτε, κωλόχαρτα είναι, τι να κάνουμε τώρα, να τα πετάξουμε; Έλα, πάρ’ τα εσύ, τέσσερα παιδιά έχεις, τι ντρέπεσαι, όλοι μαζί τα πληρώσαμε. Ωραία. Στέγνωσε το αστάρι; Πάμε ένα χέρι ακόμα.

Και τι να κάνουμε, ρε συ, να ξηλώσουμε όλο τον τοίχο να μας μείνει το σήμα του Συνδέσμου τοιχογραφία; Ναι, το βγάλαμε φωτογραφίες, να το θυμόμαστε. Τέλειο ήταν, αλλά τώρα πρέπει να το καλύψουμε, δεν μας ανήκει ο χώρος. Έμεινε, ρε, κανένα ποτήρι να πιούμε έναν καφέ; Δεν πειράζει, πάω να πάρω από κάτω, από το μπουγατσατζίδικο. Το κολάζ, ξέρω κι εγώ, να το δώσουμε στο παιδί που το έφτιαξε, τόση δουλειά έριξε, ναι. Ε, πέρασαν δέκα χρόνια από τότε, θα τον βρούμε, εξαφανισμένος είναι, κάπου εδώ πιο πάνω μένει. Άμα δεν το θέλει αυτός, πάρ’ το, τι να σε πω. Τον καναπέ κατεβάστε και το τραπεζάκι. Ναι, ρε, δικά του είναι. Άμα δεν έχει χώρο θα το σκεφτούμε.

Το ταμείο εντάξει. Δεν πειράζει, ρε μαλάκα, που δεν πλήρωσες τις δύο τελευταίες συνδρομές, τι με τα δίνεις τώρα, τι να τα κάνω. Όσα περισσεύουν θα τα δώσουμε ξέρεις πού. Ναι, εκεί. Ας κάνουμε μια τελευταία καλή πράξη κλείνοντας. Ε, πώς, θα τα μοιραστούμε, πλάκα με κάνεις; Ας τα δώσουμε εκεί να πιάσουν τόπο. Πρώτη φορά θα είναι; Ναι, είναι το ρεύμα και το νερό, τα άλλα είναι τακτοποιημένα. Όχι, το νοίκι είναι εντάξει, μίλησα με τον ιδιοκτήτη, κομπλέ είμαστε. Έλα, να τελειώνουμε απόψε. Ένα τελευταίο δρομολόγιο. Φύγετε όσοι θέλετε, λίγα πράματα μείνανε, θα τα κουβαλήσουμε εμείς. Πλύνε, ρε, τον νεροχύτη, έτσι, λίγο νερό ρίξε να τον αφήσουμε καθαρό. Έτσι, μπράβο, κάν’ το και λίγο με το χαρτί, ωραίος.

Οι τουαλέτες καθαρές, η κουζίνα καθαρή, το μπαλκόνι εντάξει. Να, εδώ, αυτά να πάρουμε, έναν κόπο μέχρι την ανακύκλωση, τι να τα κάνουμε τώρα, τελείωσε το παραμύθι, έλα, πάει, ξεκολλήστε, δε θα τα ξαναλέμε. Τι με λες, ρε μαλάκα, τόσον καιρό το συζητάμε, τώρα θα το ξανασκεφτούμε; Θα πας εσύ φυλακή, ρε μαλάκα; Θα πας; Με δύο παιδιά; Δε θα πας. Ε, τι με λες τότε. Ξέρω. Κι εγώ πονάω. Είκοσι χρόνια είναι αυτά, πώς να το χωνέψω. Αλλά τελείωσε τώρα, να το πάρουμε απόφαση, δε γίνεται αλλιώς. Ε, αφού γαμιέται ο πούστης. Ναι. Ρε ποια ΠΑΕ και ποιος Ερασιτέχνης, ρε πάτε καλά, σε ποιον κόσμο ζείτε, γαμώ την τρέλα μου βραδιάτικα. Στ’ αρχίδια τους μας γράφουνε όλοι, ρε πάρτε το χαμπάρι, τους βόλεψε η ιστορία. Άντε, μη με φορτώνετε κι άλλο τώρα που το τελειώνουμε.

Ποια εισιτήρια, ρε μικρέ, εδώ όλοι με τα διαρκείας είμαστε και δεν πάμε στο γήπεδο, τα εισιτήρια που θα χάσεις για τα ντέρμπι κλαίγεσαι τώρα; Αιμοδοσία θα κάνουμε, τι σχέση έχει αυτό, θα μαζευόμαστε αυτοί που δίνουμε κάθε χρόνο και θα πηγαίνουμε στο νοσοκομείο, δηλαδή πρέπει να είμαστε Σύνδεσμος για να δίνουμε αίμα; Ναι, καταλαβαίνω τι λες. Ε, θα δίνουμε τρία ευρώ για τον καφέ να τα βλέπουμε στα μαγαζιά. Το ξέρω. Γέμισε το αμάξι; Ωραία. Λοιπόν, να περάσουμε ένα χέρι τον τοίχο και να πάμε από το παλικάρι να του δώσουμε τα κλειδιά. Ποια αυτοκόλλητα. Α, ναι. Πέτα τα. Τι να κολλήσουμε, ρε μαλάκα, Σύνδεσμος δεν υπάρχει. Ούτε αυτοκόλλητα, ούτε πανιά, ούτε τίποτα. Έτσι. Τα πράματα φύγανε, το διαμέρισμα το αφήνουμε σαν καινούργιο, όλα είναι πληρωμένα και δε χρωστάμε σε κανέναν, τα υπόλοιπα τα πάμε αύριο εκεί, λοιπόν, παλικάρια, τι μούτρα είναι αυτά, ρε μαλάκες, έτσι είμαι κι εγώ; Μάλιστα. Τι να κάνουμε, μας κερδίσανε. Άντε, βγείτε να κλειδώσω για τελευταία φορά. Ουφ. Είκοσι χρόνια, ρε φίλε, μισή ζωή. Μπάσταρδοι.

Γαλάνης

Γαλάνης

Δεν ξέρω αν επρόκειτο για βρώμικες διασυνδέσεις του Μπάνε με τη στατιστική υπηρεσία του Γαλάνη ή για ...

Read more
Περισπασμός

Περισπασμός

Η σαπουνόπερα με τι&s ...

Read more
Εσφαγιάσθησαν

Εσφαγιάσθησαν

Η πρώτη φορά στην ιστορία της Α’ Εθνικής που ο ΠΑΟΚ βρέθηκε μόνος του στην πρώτη θέση ήταν μόλις στη ...

Read more
Βράχια

Βράχια

1 Οκτωβρίου 1992 - 1 Οκτω&b ...

Read more
Τουλάιλαϊτ

Τουλάιλαϊτ

ΠΑΟΚ-Χίμκι 78-82. Ο τελευταίος άνθρωπος που είδα να κάνει σκηνικό στο μπάσκετ για το κάπνισμα ήταν ο ...

Read more
Σακούλα

Σακούλα

Μια σακούλα σούπερ-μάρκετ με ένα διαρκείας χάντμπολ του ΠΑΟΚ ταλαντευόταν επί τέσσερις ώρες στην κορ ...

Read more
Ρομαντικό

Ρομαντικό

Τι πιο ρομαντικό θέαμα από έναν πατέρα που κρατάει το γιο του από το χέρι, ντυμένοι με κασκόλ του ΠΑ ...

Read more
Ψυχοπαθής

Ψυχοπαθής

Από το πρώτο βράδυ πο&upsi ...

Read more
Εμείς

Εμείς

Εμείς δεν ανεβήκαμ ...

Read more
Aμηχανία

Aμηχανία

Αν έλεγα στην παρέα πριν από είκοσι πέντε χρόνια πως «έχω αμηχανία», το πρώτο που θα με ρωτούσανε θα ...

Read more
Φερνάντο

Φερνάντο

Σήμερα ο ΠΑΟΚ συμπ&lam ...

Read more
Όμιλοι

Όμιλοι

Ίσως η πιο γελοία έμ&pi ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.