Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

anosopoiitikoΝα κάνουμε μια περίληψη προηγουμένων. Γεννήθηκα στην Καβάλα το 1975. Μετακόμισα με τη γυναίκα που με συντροφεύει από τότε στη Θεσσαλονίκη το 1994.

Πηγαίνω στον ΠΑΟΚ από το 1989, παντού, όπου μπορώ. Πολλές φορές δεν μπορώ -τις περισσότερες. Έχω δει από κοντά εκατοντάδες αγώνες του ΠΑΟΚ σε διάφορα αθλήματα, οι μισοί χρειάστηκαν ταξίδια, κοντινά ή μακρινά -όλα τα χιλιόμετρα που έχω κάνει αυτά τα 27 χρόνια είναι τα χιλιόμετρα δέκα ευρωπαϊκών εκδρομών για τουλάχιστον δέκα ανθρώπους που γνωρίζω. Κάποιοι τα έχουν κάνει σε μία χρονιά όλα αυτά που έχω κάνει εγώ σε 27 χρόνια.

Η φιλοσοφία μου γι’ αυτό που λέγεται «ΠΑΟΚ», μια λέξη που τη γράφω για πρακτικούς λόγους χωρίς τις τελείες, είναι το άθροισμα όλων των εμπειριών, των σκέψεων και των συναισθημάτων που έχω βιώσει από το πρώτο μου ταξίδι μέχρι και σήμερα. Και ανανεώνεται, εμπλουτίζεται καθημερινά. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ως σκληροπυρηνικό ή πρωτόγονο, δέχομαι κάθε άποψη και υιοθετώ εύκολα κάτι όταν πραγματικά μου ανοίγει τα μάτια και προσθέτει μία ακόμα αλήθεια σ’ αυτές που έχω αποθηκευμένες. Όπως είναι λογικό, μία νέα παράμετρος ή ένα νέο στοιχείο δεν μπορούν να αλλοιώσουν μία φιλοσοφία που χτίστηκε επί τόσα χρόνια στα γήπεδα, στα ταξίδια, στους συνδέσμους, στα καφενεία, στους δρόμους, στα συνθήματα, στις πορείες, συνεπώς ακόμα και οι νέες αλήθειες που ενσωματώνω στη φιλοσοφία μου για τον ΠΑΟΚ δεν τη διαταράσσουν ουσιαστικά. Πιστεύω πως μέχρι να κλείσω τα μάτια δεν θα έχω πολύ διαφορετική άποψη για τον δικό μου ΠΑΟΚ από αυτή που έχω σήμερα -η οποία, πάνω-κάτω, είναι ίδια τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Αυτό που έχω μάθει καλά στα δύο τρίτα της ζωής μου που τα ζω με ασπρόμαυρο φίλτρο είναι πως καμία φιλοσοφία δεν ταυτίζεται. Πάντα βρίσκεις διαφορές, είτε στον πυρήνα είτε στις λεπτομέρειες. Ο δικός μου τρόπος προσέγγισης είναι απλός: Ψαχουλεύω αν ο πυρήνας είναι συγγενής, αν, δηλαδή, κάποιος είναι ΠΑΟΚ ως ψυχή, ως καρδιά, ως φιλοσοφία και πάνω του χτίζει όλα τα υπόλοιπα ή αν είναι επιδερμικός, αν είναι χομπίστας, περαστικός, αν μαγεύτηκε από τους πυρσούς, τις ιστορίες του παρελθόντος ή χρησιμοποιεί τον ΠΑΟΚ ως αναλγητικό για ξένους πόνους ή προέκταση ελλείψεων στο βρακί του. Με τους πρώτους είμαι ακόμα μαζί από το πρώτο δευτερόλεπτο που συναντηθήκαμε -τους δεύτερους συνήθως δεν προλαβαίνω να ρωτήσω το όνομά τους.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους συνοδοιπόρους μου, έχω μεγάλη ανοχή στη διαφορετικότητα. Έχω χοροπηδήξει με όλες τις φυλές της κερκίδας, δίπλα σε αναρχικούς, ακροδεξιούς, αλλοεθνείς, ψεκασμένους, πιτσιρικάδες, παππούδες, άντρες, γυναίκες, πρεζάκια, τιτίκες, κάγκουρες, δυτικούς, ανατολικούς, όποιος μου ζήτησε τον αγκώνα για αέ-αό του τον έδωσα, όποιος με αγκάλιασε σε ένα γκολ πήρε και τη δική μου αγκαλιά. Έχω μεγάλη διάθεση να συζητάω τις διαφορές μου με οποιονδήποτε, αρκεί να έχει αυτιά ανοιχτά και γλώσσα συνδεμένη με τον εγκέφαλό του. Δε με αγγίζει καμία κραυγή, καμία λέξη προορισμένη να με μειώσει ή να με προσβάλει -έχω ξεκαθαρίσει με πολύ κόπο και έχω τακτοποιημένα στο κεφάλι μου τα πάντα και το Παοκτσήδικο ανοσοποιητικό μου σύστημα λειτουργεί πλήρως και ασταμάτητα.

Οι κουβέντες για τους προπονητές, τους παίκτες, τις διοικήσεις, τους αντιπάλους και οτιδήποτε περιφερειακό στην ουσία της ασπρόμαυρης ψυχής μου είναι δευτερεύουσες. Αλυχτάνε κάποιοι, αφρίζουν, προσπαθούν να με πείσουν πως όλα είναι λάθος στο κεφάλι μου και οι προτεραιότητες χαλασμένες -«λάθος σκέφτεσαι», «ξύπνα», «φυτό», «ρομαντικέ», «ξεπερασμένε». Εγώ είμαι ο λάθος, ο κοιμισμένος, το φυτό -εγώ που δεν ζω στην εικονική πραγματικότητα των ιστοσελίδων, των ραδιοφώνων και των ψιθύρων, εγώ που μόνο το γήπεδο χρησιμοποιώ για να διαβάσω ρεπορτάζ, αυτό που βλέπω με τα ίδια μου τα μάτια.

Είμαι ευτυχισμένος. Θυμωμένος, κουρασμένος, ντροπιασμένος για τη λειψή κληρονομιά που άφησα στους επόμενους, αλλά ευτυχισμένος γι’ αυτό που βλέπω στον καθρέφτη μου. Ανήκω στη γενιά που μπορεί να μην κατάφερε πολλά σε πρώτη ανάγνωση, αλλά δε σταμάτησε να μεγαλώνει το πλήθος των πιστών δίχως να έχει να επιδείξει οτιδήποτε πέρα από την ακατέργαστη αλήθεια της. Δύο τίτλοι σε τριάντα χρόνια, σε εξήντα μία εγχώριες διοργανώσεις, δύο τελικές νίκες και πενήντα εννιά αποτυχίες. Κι όμως, όλοι ήθελαν και θέλουν να έρθουν στην αγκαλιά μας. Όσο κρατήσει αυτή η αλήθεια, θα συνεχίσουμε να μεγαλώνουμε -όταν η μπάλα πάψει να είναι η αφορμή και γίνει η αιτία, τότε θα μπει και η ταφόπλακα στον Μεγάλο ΠΑΟΚ που μαγεύει τις ψυχές των πιτσιρικάδων και τους μαγνητίζει να τον προσκυνάνε: Θα γίνει ο ΠΑΟΚ μία ομάδα ποδοσφαίρου, όπως οι άλλες, με νίκες, ισοπαλίες και ήττες. Και τότε θα χάνει, κάθε τόσο. Τότε θα αρχίσει να αιμορραγεί.

Πληγές

Πληγές

Κρύφτηκαν όλα κάτω από τα μπουκάλια, τις πέτρες και τα ξηλωμένα καρεκλάκια. Ανακατεύτηκε η μπόχα τεσ ...

Read more
Ομάδες

Ομάδες

Έχει γίνει πλέον αγα&p ...

Read more
Υποψήφιοι

Υποψήφιοι

Το συγκεντρωτικό π& ...

Read more
Τερματοφύλακας

Τερματοφύλακας

Η προσωπική μου κορυφαία στιγμή για το 2015 δε θα μπορούσε να είναι άλλη από τη μέρα που πάτησα το χ ...

Read more
Καρκίνος

Καρκίνος

Κανένα ιδιαίτερο ζόρι δεν τραβάω. Ούτε κολλήματα έχω, ούτε κάποια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων έχω στ ...

Read more
Σαλώμη

Σαλώμη

Στις 17 Οκτωβρίου 2007 &omicr ...

Read more
Χαρακώματα

Χαρακώματα

Ήμασταν εκατόν εξήντα ...

Read more
Σαλονικιοί

Σαλονικιοί

Ξυπνητήρι στις 6:15. Γρήγ&om ...

Read more
Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα &s ...

Read more
Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα τ& ...

Read more
Ενισχυτές

Ενισχυτές

Με κάθε αντίπαλο έχ&omicro ...

Read more
Σουρεαλισμός

Σουρεαλισμός

«Σουρεαλισμός» (&Ups ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.