Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

nazi01Οι ρατσιστικές κραυγές ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν αποτελέσει βασικό άξονα διαλεκτικής μίας αθλητικής εταιρείας.

Οι προσβολές για το γνήσιο της «ελληνικότητας» ενός ανθρώπου γίνονται πρώτη γραμμή άμυνας, παίζουν στην πρώτη σελίδα κάθε μέσου ενημέρωσης αυτές τις ημέρες και βουλιάζουν τους υπανθρώπους που τις εκτοξεύουν στην ίδια τη σαπίλα της ύπαρξής τους. Διόλου τυχαίο πως προέρχονται από τους διοικούντες μίας ομάδας που πρόσφατα τιμωρήθηκε από την ανώτερη ευρωπαϊκή Αρχή για ρατσισμό στην κερκίδα της -η επίσημη αντίδραση του Ολυμπιακού, μέσω του μέγα προπαγανδιστή του, ήταν, πάνω-κάτω, «ε, σιγά το πράμα, υπερβάλλει η UEFA, δεν έγινε και τίποτα για ένα σύμβολο των SS».

Η αλλοτρίωση της κερκίδας του Ολυμπιακού Πειραιά από ακροδεξιά, ναζιστοειδή στοιχεία τα τελευταία χρόνια όχι απλώς δεν είναι κάτι κρυφό, αλλά φροντίζουν και οι ίδιοι να το καμαρώνουν. Ναζιστικά και ακροδεξιά σύμβολα, σημαίες, πανό, μόνιμα απλωμένα στη διάθεση του θεατή και του τηλεθεατή, ώστε να γίνεται αντιληπτό από όλους πως ο ερυθρόλευκος πυρήνας έχει άλλες προτεραιότητες από την υποστήριξη στην ομάδα -παράλληλα, δίπλα στα ναζιστικά σύμβολα, τοποθετείται συχνά-πυκνά και το φασιστικό «No Politica», δηλαδή η απαγόρευση αντιδράσεων από τους αντιφρονούντες. Είμαστε Ναζί, αλλά η πολιτική κουβέντα απαγορεύεται. Πλάι τους, χοροπηδάνε οι λοβοτομημένοι παλινοστούντες, οι αριστεροί, οι αναρχικοί, οι δεξιοί και όλοι μαζί, δεκαετίες τώρα, φωνάζουν το πιο ρατσιστικό σύνθημα που έχει ακουστεί ποτέ στα ελληνικά γήπεδα: Βου-Βου-Βούλγαροι. Αυτό που μας λένε κι οι μπάτσοι όποτε κατεβαίνουμε ή όποτε ανεβαίνουν.

nazi02Όποιος έχει μάτια βλέπει και κάποιες ύπουλες προσπάθειες και στη δική μας κερκίδα. Το ίδιο σύμβολο που τιμώρησε η UEFA ως ρατσιστικό, έχει απλωθεί και απλώνεται ακόμα στην Τούμπα, ως σήμα ενός Συνδέσμου μας. Κουκίδα, μειοψηφία, λεκές, αλλά είναι εκεί, πλάι στα πανιά της Παρτιζάν καμιά φορά που έρχονται οι ξυρισμένοι να μας κάνουν παρέα. Όμως όποτε τέθηκε το θέμα στα σοβαρά, η αντίδραση του οργανωμένου κόσμου ήταν άμεση και σαφής -πιο σαφής δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Επίσημα, αναλυτικά, καταγγελτικά, εύστοχα. Ο ΠΑΟΚ μπορεί να είναι μια μεγάλη αγκαλιά και να τους χωράει όλους κάτω από τα φτερά του, αλλά όποιο κύτταρο σηκώσει ανάστημα πατώντας σε ένα άλλο θα πρέπει να απομακρυνθεί. Και, προσωπικά, έχω δει ζωντανά πολλά κύτταρα να απομακρύνονται, την ώρα που προσπαθούσαν να μολύνουν άλλα.

Αλλά τώρα δε μιλάμε για πολιτικές τριβές ανάμεσα σε οπαδούς ή για αναζητήσεις ταυτότητας Συνδέσμων φιλάθλων και των μελών τους -η πάλη των πολιτικών συσχετισμών στις κερκίδες ήταν, είναι και θα είναι συνεχής. Έχουμε, πλέον, μία επίσημη ΠΑΕ, έναν αθλητικό σύλλογο, τον μεγαλύτερο της χώρας σε δυναμική, λαμβάνοντας υπόψη το ποσοστό διείσδυσής του στην οπαδική πίτα, δηλαδή τον αθλητικό σύλλογο που εκπροσωπεί οπαδικά το μεγαλύτερο κομμάτι των Ελλήνων. Έχουμε να κάνουμε με μια χυδαία, με τη χυδαιότερη επίθεση ρατσισμού εναντίον ενός ανθρώπου που, βάζοντας στην άκρη τις διαφορές μας, είναι ο διοικητικός ηγέτης του ΠΑΟΚ. Τα επιχειρήματα έχουν τελειώσει, οποιαδήποτε λογική συζήτηση οδηγεί τον Ολυμπιακό σε υποχώρηση, οπότε ο ρατσισμός αναλαμβάνει το ρόλο της διαλεκτικής. Δεν είσαι Έλληνας, άρα δεν μπορείς να μιλάς. Δεν είσαι Έλληνας, άρα έχεις άδικο εκ των προτέρων. Δεν είσαι Έλληνας, είσαι φιλοξενούμενος -δεν ολοκλήρωσε τη σκέψη του ο Ολυμπιακός, αν θεωρεί ως φιλοξενούμενους τα εκατομμύρια των Ποντίων και των Βλάχων και των Σαρακατσάνων και των Πολιτών και όποιον Έλληνα έστειλε η μοίρα του στην ξενιτιά κι όταν επιστρέφει ακούει να τον χαρακτηρίζουν ως «ξένο». Οι πιο τραγικοί θα είναι οι γάβροι Πόντιοι, στο επόμενο εντός έδρας τους, που θα χοροπηδάνε χειροκροτώντας αυτούς που τους χαρακτηρίζουν ως «φιλοξενούμενους».

nazi04Ο Ολυμπιακός Πειραιά έγινε ο πρώτος αθλητικός σύλλογος που επίσημα επιλέγει να τοποθετείται δημοσίως με ρατσιστικό λόγο. Ο ΠΑΟΚ έγινε για πολλοστή φορά αποδέκτης ρατσιστικών κραυγών, αλλά μετά από δεκαετίες που έχουμε πάθει ανοσία να τα ακούμε από τη ρατσιστική τους κερκίδα πλέον τα ακούμε και από επίσημα χείλη -κάτι κάναμε, όπως φαίνεται. Η φάρσα είναι εμφανής για τον Ιβάν Σαββίδη, που έχει επιλέξει να συμπορευτεί πολιτικά με τα πιο ακροδεξιά στοιχεία που έχει να επιδείξει ο πολιτικός χώρος όπου ανήκει, αποξενώνοντας μεγάλο μέρος της κερκίδας που δε γουστάρει να παίρνει το μέρος κανενός και να μην ξεπουλάει τον ΠΑΟΚ για άλλες επιδιώξεις -έφαγε τη μαχαιριά από τους ομοϊδεάτες. Θα είχε ενδιαφέρον η τοποθέτηση του Τζιτζικώστα και του Φράγκου αν συνομιλούν με τον Σαββίδη ως Έλληνα ή ως φιλοξενούμενο.

Αν είχε πραγματικά έξυπνους ανθρώπους στο πλάι του, θα πήγαινε χθες μετά τη συνάντηση μέχρι τον Πειραιά, να στηθεί στην ουρά για το συσσίτιο που κάνει ο Ολυμπιακός για τους «φιλοξενούμενους» στη χώρα μας. Αλλά δεν έχει. Και δεν καταλαβαίνει, τέσσερα χρόνια τώρα, πως δεν έχει κάνει βήμα μπροστά επειδή δεν έχει.

Φτου

Φτου

Καμάρι μας, ψυχή μας, ήρωά μας, φτου σου να μη σε ματιάσουμε, ...

Read more
Διπλό

Διπλό

Είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνω από τον καιρό που άρχισα να τρέχω στα εκτός έδρας και δε θυμάμαι έστω ...

Read more
Κάστρον

Κάστρον

Ντεμέκ κατόρθωμα, λέ&epsil ...

Read more
Αποθέωση

Αποθέωση

Για να είσαι καλός γονιός και ταυτόχρονα να σε αποθεώνουν τα παιδιά σου χρειάζεται απίστευτη προσπάθ ...

Read more
Χυδαιότητα

Χυδαιότητα

Στον δικό μου ΠΑΟΚ δεν υπάρχουν επιστροφές και δεύτερες ευκαιρίες. Επέλεξες να με παρατήσεις, φορούσ ...

Read more
Περίεργα

Περίεργα

Έπρεπε να φτάσουμε μέ ...

Read more
Έλεγχος

Έλεγχος

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ μπ ...

Read more
Αναλγητικό

Αναλγητικό

ΠΑΟΚ-ΑΕΚ 73-71. Δε θυμάμαι από πότε έχω να δω παιχνίδι στο μπάσκετ που το πήρε η κερκίδα. ...

Read more
Διάλειμμα

Διάλειμμα

Τη χρονιά που μας πέρ&alph ...

Read more
Περαστικοί

Περαστικοί

Αν πιστεύεις πως ο ΠΑΟΚ είναι οι παίκτες του, οι προπονητές του, οι διοικήσεις του, οι υπάλληλοί του ...

Read more
Γκέρκιν

Γκέρκιν

Όπως όλα τα ταξίδια μα ...

Read more
Φάπες

Φάπες

Αν υπάρχει άνθρωπος ως ο ορισμός του παιδιού για φάπες, αυτός ήταν ο ΦΛ. Το ΦΛ από το ελεεινό παρατσ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.