Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

nazi01Οι ρατσιστικές κραυγές ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν αποτελέσει βασικό άξονα διαλεκτικής μίας αθλητικής εταιρείας.

Οι προσβολές για το γνήσιο της «ελληνικότητας» ενός ανθρώπου γίνονται πρώτη γραμμή άμυνας, παίζουν στην πρώτη σελίδα κάθε μέσου ενημέρωσης αυτές τις ημέρες και βουλιάζουν τους υπανθρώπους που τις εκτοξεύουν στην ίδια τη σαπίλα της ύπαρξής τους. Διόλου τυχαίο πως προέρχονται από τους διοικούντες μίας ομάδας που πρόσφατα τιμωρήθηκε από την ανώτερη ευρωπαϊκή Αρχή για ρατσισμό στην κερκίδα της -η επίσημη αντίδραση του Ολυμπιακού, μέσω του μέγα προπαγανδιστή του, ήταν, πάνω-κάτω, «ε, σιγά το πράμα, υπερβάλλει η UEFA, δεν έγινε και τίποτα για ένα σύμβολο των SS».

Η αλλοτρίωση της κερκίδας του Ολυμπιακού Πειραιά από ακροδεξιά, ναζιστοειδή στοιχεία τα τελευταία χρόνια όχι απλώς δεν είναι κάτι κρυφό, αλλά φροντίζουν και οι ίδιοι να το καμαρώνουν. Ναζιστικά και ακροδεξιά σύμβολα, σημαίες, πανό, μόνιμα απλωμένα στη διάθεση του θεατή και του τηλεθεατή, ώστε να γίνεται αντιληπτό από όλους πως ο ερυθρόλευκος πυρήνας έχει άλλες προτεραιότητες από την υποστήριξη στην ομάδα -παράλληλα, δίπλα στα ναζιστικά σύμβολα, τοποθετείται συχνά-πυκνά και το φασιστικό «No Politica», δηλαδή η απαγόρευση αντιδράσεων από τους αντιφρονούντες. Είμαστε Ναζί, αλλά η πολιτική κουβέντα απαγορεύεται. Πλάι τους, χοροπηδάνε οι λοβοτομημένοι παλινοστούντες, οι αριστεροί, οι αναρχικοί, οι δεξιοί και όλοι μαζί, δεκαετίες τώρα, φωνάζουν το πιο ρατσιστικό σύνθημα που έχει ακουστεί ποτέ στα ελληνικά γήπεδα: Βου-Βου-Βούλγαροι. Αυτό που μας λένε κι οι μπάτσοι όποτε κατεβαίνουμε ή όποτε ανεβαίνουν.

nazi02Όποιος έχει μάτια βλέπει και κάποιες ύπουλες προσπάθειες και στη δική μας κερκίδα. Το ίδιο σύμβολο που τιμώρησε η UEFA ως ρατσιστικό, έχει απλωθεί και απλώνεται ακόμα στην Τούμπα, ως σήμα ενός Συνδέσμου μας. Κουκίδα, μειοψηφία, λεκές, αλλά είναι εκεί, πλάι στα πανιά της Παρτιζάν καμιά φορά που έρχονται οι ξυρισμένοι να μας κάνουν παρέα. Όμως όποτε τέθηκε το θέμα στα σοβαρά, η αντίδραση του οργανωμένου κόσμου ήταν άμεση και σαφής -πιο σαφής δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Επίσημα, αναλυτικά, καταγγελτικά, εύστοχα. Ο ΠΑΟΚ μπορεί να είναι μια μεγάλη αγκαλιά και να τους χωράει όλους κάτω από τα φτερά του, αλλά όποιο κύτταρο σηκώσει ανάστημα πατώντας σε ένα άλλο θα πρέπει να απομακρυνθεί. Και, προσωπικά, έχω δει ζωντανά πολλά κύτταρα να απομακρύνονται, την ώρα που προσπαθούσαν να μολύνουν άλλα.

Αλλά τώρα δε μιλάμε για πολιτικές τριβές ανάμεσα σε οπαδούς ή για αναζητήσεις ταυτότητας Συνδέσμων φιλάθλων και των μελών τους -η πάλη των πολιτικών συσχετισμών στις κερκίδες ήταν, είναι και θα είναι συνεχής. Έχουμε, πλέον, μία επίσημη ΠΑΕ, έναν αθλητικό σύλλογο, τον μεγαλύτερο της χώρας σε δυναμική, λαμβάνοντας υπόψη το ποσοστό διείσδυσής του στην οπαδική πίτα, δηλαδή τον αθλητικό σύλλογο που εκπροσωπεί οπαδικά το μεγαλύτερο κομμάτι των Ελλήνων. Έχουμε να κάνουμε με μια χυδαία, με τη χυδαιότερη επίθεση ρατσισμού εναντίον ενός ανθρώπου που, βάζοντας στην άκρη τις διαφορές μας, είναι ο διοικητικός ηγέτης του ΠΑΟΚ. Τα επιχειρήματα έχουν τελειώσει, οποιαδήποτε λογική συζήτηση οδηγεί τον Ολυμπιακό σε υποχώρηση, οπότε ο ρατσισμός αναλαμβάνει το ρόλο της διαλεκτικής. Δεν είσαι Έλληνας, άρα δεν μπορείς να μιλάς. Δεν είσαι Έλληνας, άρα έχεις άδικο εκ των προτέρων. Δεν είσαι Έλληνας, είσαι φιλοξενούμενος -δεν ολοκλήρωσε τη σκέψη του ο Ολυμπιακός, αν θεωρεί ως φιλοξενούμενους τα εκατομμύρια των Ποντίων και των Βλάχων και των Σαρακατσάνων και των Πολιτών και όποιον Έλληνα έστειλε η μοίρα του στην ξενιτιά κι όταν επιστρέφει ακούει να τον χαρακτηρίζουν ως «ξένο». Οι πιο τραγικοί θα είναι οι γάβροι Πόντιοι, στο επόμενο εντός έδρας τους, που θα χοροπηδάνε χειροκροτώντας αυτούς που τους χαρακτηρίζουν ως «φιλοξενούμενους».

nazi04Ο Ολυμπιακός Πειραιά έγινε ο πρώτος αθλητικός σύλλογος που επίσημα επιλέγει να τοποθετείται δημοσίως με ρατσιστικό λόγο. Ο ΠΑΟΚ έγινε για πολλοστή φορά αποδέκτης ρατσιστικών κραυγών, αλλά μετά από δεκαετίες που έχουμε πάθει ανοσία να τα ακούμε από τη ρατσιστική τους κερκίδα πλέον τα ακούμε και από επίσημα χείλη -κάτι κάναμε, όπως φαίνεται. Η φάρσα είναι εμφανής για τον Ιβάν Σαββίδη, που έχει επιλέξει να συμπορευτεί πολιτικά με τα πιο ακροδεξιά στοιχεία που έχει να επιδείξει ο πολιτικός χώρος όπου ανήκει, αποξενώνοντας μεγάλο μέρος της κερκίδας που δε γουστάρει να παίρνει το μέρος κανενός και να μην ξεπουλάει τον ΠΑΟΚ για άλλες επιδιώξεις -έφαγε τη μαχαιριά από τους ομοϊδεάτες. Θα είχε ενδιαφέρον η τοποθέτηση του Τζιτζικώστα και του Φράγκου αν συνομιλούν με τον Σαββίδη ως Έλληνα ή ως φιλοξενούμενο.

Αν είχε πραγματικά έξυπνους ανθρώπους στο πλάι του, θα πήγαινε χθες μετά τη συνάντηση μέχρι τον Πειραιά, να στηθεί στην ουρά για το συσσίτιο που κάνει ο Ολυμπιακός για τους «φιλοξενούμενους» στη χώρα μας. Αλλά δεν έχει. Και δεν καταλαβαίνει, τέσσερα χρόνια τώρα, πως δεν έχει κάνει βήμα μπροστά επειδή δεν έχει.

Μπροστά

Μπροστά

Τον ΠΑΟΚ δε θα τον αλλάξει κανένας βολεμένος με την υπάρχουσα κατάσταση. Κανένας υπάλληλος, κανένα ό ...

Read more
Μόρφωση

Μόρφωση

Δικέφαλε, μεγάλωσα και άλλαξαν πολλά, αλλά ότι θα έπρεπε να κόψω και την πιο αγαπημένη μου συνήθεια ...

Read more
Αναγούλα

Αναγούλα

Σαράντα πέντε αγώνες, ό ...

Read more
Βασιλάκης

Βασιλάκης

Η μεγαλύτερη διαιτ&e ...

Read more
Μίκρα

Μίκρα

ΠΑΟΚ-Αναγέννηση Βύρωνα 26-21. Τώρα βρήκαμε καινούργιο μπελά. Ξέρουμε ανάγνωση. Όπου πάμε, ό,τι κι αν ...

Read more
Ενέργεια

Ενέργεια

Αριστερά, τα πιο πο&lambda ...

Read more
Άπιστοι

Άπιστοι

Στην ιστορία του Κ&upsil ...

Read more
Προετοιμασία

Προετοιμασία

«Με τον όρο χειμερία νάρκη χαρακτηρίζεται μια κατάσταση μακράς ύπνωσης στην οποία και περιέρχονται π ...

Read more
Κουίζ

Κουίζ

Λοιπόν, επειδή μας τ&alp ...

Read more
Προδότες

Προδότες

Πονάει λίγο, αλλά ας μιλήσουμε για τους προδότες (και για τους «προδότες»), μέρες που είναι. (Μπαίν ...

Read more
Ζούκοφ

Ζούκοφ

Τούτος εδώ είναι ο Νικόλας ο Τόσκας. Η κορυφή στην ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της Ε ...

Read more
Ρομποτάκι

Ρομποτάκι

Δε βρήκα τίποτα στη ζ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.