Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26

Isovitis75Η μεγαλύτερη προσωπική μου ήττα είναι που πίστεψα πως μπορώ να φτιάξω ένα χώρο όπου απλώς θα γράφω ό,τι σκέφτομαι, εφόσον ο ίδιος γνωρίζω πως αυτά που γράφω είναι μοναχά αυτά που σκέφτομαι δίχως καμία άλλη παράμετρο να τα θολώνει -κι όποιος θέλει να τα διαβάζει ας τα διαβάζει, όποιος δεν θέλει ας μην τα διαβάζει.

Πού πας, ρε κακομοίρη, πόσο αφελής είσαι, που πάτησες και τα σαράντα κι ακόμα δεν ωρίμασε το ασπρόμαυρο κεφάλι σου. Κάθε λίγες μέρες πρέπει να δηλώνω για τους νέους αναγνώστες αλλά και για τους ξεχασιάρηδες παλιούς πως η συγκεκριμένη σελίδα είναι απλώς ένας χώρος να αδειάζω το μυαλό μου, να κάνω αυτοψυχανάλυση που δεν έχω και λεφτά να πάω στον τρελογιατρό να τον τρελάνω και αυτόν -ούτε Παοκοσύνη διδάσκω, ούτε βαρυσήμαντες γνώμες πιστεύω πως έχω, ούτε όρεξη να επιχειρηματολογώ για τις απόψεις μου. Είναι αυτές που είναι, τις καταγράφω, έχω αυτήν τη διαστροφή να σκέφτομαι δημοσίως. Ως εκεί. Αυτό που με ξεχωρίζει, εμένα και μερικούς άλλους με τη συγκεκριμένη διαστροφή, είναι πως δεν υπάρχει κάτι πίσω από τα γραπτά μας πέρα από το εσωτερικό κίνητρο να τα μοιραστούμε. Ούτε να πληρωθούμε θέλουμε, ούτε να γίνουμε διάσημοι, ούτε να επηρεάσουμε κανέναν. Έτσι, απλώς τα γράφω. Άμα δε σ’ αρέσουν, που έχει πολλούς που δεν τους αρέσουν και καλά κάνουν, τράβα παραπέρα, οι ιστοσελίδες είναι περισσότερες από όσες προλαβαίνεις να διαβάσεις σε δέκα ζωές, τι κολλάς εδώ πέρα.

Βλέπω το ματς, βλέπω τον σιχαμένο τον Τζαβέλλα να κάνει πάλι θέατρο και να σφαδάζει στο έδαφος που ο αντίπαλος ούτε καν τον ακουμπάει, μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, μου έρχεται εμετός. Το γράφω. «Ναι, ο Τζαβέλλας σε πείραξε». Τελειώνει το ματς, κοιτάω τα στατιστικά μου, που τα έχω όλα κομπλέ από παλιά, αντιλαμβάνομαι πως τέτοιο συνεχόμενο χάλι αγωνιστικό έχει να μας βρει πενήντα χρόνια. Το γράφω. «Ναι, ο Τούντορ σε πείραξε». Τα βάζω κάτω, που όλες τις πληροφορίες μου για τον ΠΑΟΚ τις παίρνω από τα γήπεδα που πάω σε όλα τα αθλήματα και κάνω προσωπικό ρεπορτάζ και μαθαίνω ό,τι χρειάζομαι να μάθω για να γνωρίζω τι συμβαίνει στις ομάδες μας, σκέφτομαι πως ο Ιβάν κάπου έχει χάσει το δρόμο. Το γράφω. «Ναι, ο Ιβάν σε πείραξε». «Ναι, ο Πέλκας σε πείραξε». «Ναι, ο κόσμος σε πείραξε». «Ναι, ο Σάντος σε πείραξε». Ρε δε γαμιόμαστε.

Χωρίς να το έχω σκοπό, έγινα άλλη μία στάση στο αγωνιώδες σερφάρισμα του Παοκτσή για «ενημέρωση» σχετικά με τον ΠΑΟΚ. «Πώς το βλέπεις το ματσάκι αύριο»; «Όλο αποφεύγεις να σχολιάσεις την απόδοση της ομάδας». «Ήταν εμφάνιση τώρα αυτή, ρε Ισοβίτη; Μίλα, μην τους καλύπτεις, έχεις τίποτα κολλητηλίκια στην ομάδα»; Μαλάκες μου, μπορεί πλέον να κάθομαι ελαφρώς πιο ψηλά στην κερκίδα από όσο στα νιάτα μου, που πάντα την έβγαζα χαμηλά κι έβλεπα (που δεν έβλεπα τίποτα) ανάμεσα στα κάγκελα και τα πανιά, αλλά πότε έδωσα την εντύπωση πως ξέρω από μπάλα για να την αναλύσω κιόλας στους άλλους; Πότε ήρθε ο Μακ από αριστερά στα δεξιά, πότε άλλαξε τα σέντερ μπακ και ανέβασε τον έναν ψηλά, πότε κάναμε αλλαγή μπορεί χαμπάρι να μην πάρω στο γήπεδο. Για ποιο λόγο να περιμένει κάποιος «ενημέρωση» από τη σελίδα μου ειλικρινά δε βρίσκω εξήγηση. Που το έχω γράψει κιόλας, αρκετές φορές, μην παρεξηγηθούμε και μας θεωρήσουν για τίποτα ειδήμονες.

Τέλος πάντων, βαρέθηκα. Τη σελίδα τη διαβάζουν κάποιες χιλιάδες άνθρωποι, όπως λένε τα όμορφα στατιστικά που μας έχουν ο Ζάκεμπεργκ και η Γκουγκλ, θεωρώ πως οι περισσότεροι έχουν το λόγο τους. Όσοι με επισκέπτονται ως μια εναλλακτική στα τάδεΠΑΟΚ.gr που διαβάζουν μπορούν να αποχωρήσουν, σίγουρα κάτι έχουν κάνει λάθος κι ήρθαν εδώ. Όσοι έχουν τη διαστροφή να διαβάζουν έναν τύπο με διαστροφή να καταγράφει τις σκέψεις και τις αναμνήσεις του, αυτοί κάτι θα έχουν να περιμένουν. Οι διεστραμμένοι. Εσείς οι κανονικοί, με τις αγωνίες για τα συστήματα και τους φορμαρισμένους παίκτες και σε ποια θέση θα τερματίσει ο ΠΑΟΚ στη βαθμολογία, καληνύχτα και καλή τύχη.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038