Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

Isovitis75Η μεγαλύτερη προσωπική μου ήττα είναι που πίστεψα πως μπορώ να φτιάξω ένα χώρο όπου απλώς θα γράφω ό,τι σκέφτομαι, εφόσον ο ίδιος γνωρίζω πως αυτά που γράφω είναι μοναχά αυτά που σκέφτομαι δίχως καμία άλλη παράμετρο να τα θολώνει -κι όποιος θέλει να τα διαβάζει ας τα διαβάζει, όποιος δεν θέλει ας μην τα διαβάζει.

Πού πας, ρε κακομοίρη, πόσο αφελής είσαι, που πάτησες και τα σαράντα κι ακόμα δεν ωρίμασε το ασπρόμαυρο κεφάλι σου. Κάθε λίγες μέρες πρέπει να δηλώνω για τους νέους αναγνώστες αλλά και για τους ξεχασιάρηδες παλιούς πως η συγκεκριμένη σελίδα είναι απλώς ένας χώρος να αδειάζω το μυαλό μου, να κάνω αυτοψυχανάλυση που δεν έχω και λεφτά να πάω στον τρελογιατρό να τον τρελάνω και αυτόν -ούτε Παοκοσύνη διδάσκω, ούτε βαρυσήμαντες γνώμες πιστεύω πως έχω, ούτε όρεξη να επιχειρηματολογώ για τις απόψεις μου. Είναι αυτές που είναι, τις καταγράφω, έχω αυτήν τη διαστροφή να σκέφτομαι δημοσίως. Ως εκεί. Αυτό που με ξεχωρίζει, εμένα και μερικούς άλλους με τη συγκεκριμένη διαστροφή, είναι πως δεν υπάρχει κάτι πίσω από τα γραπτά μας πέρα από το εσωτερικό κίνητρο να τα μοιραστούμε. Ούτε να πληρωθούμε θέλουμε, ούτε να γίνουμε διάσημοι, ούτε να επηρεάσουμε κανέναν. Έτσι, απλώς τα γράφω. Άμα δε σ’ αρέσουν, που έχει πολλούς που δεν τους αρέσουν και καλά κάνουν, τράβα παραπέρα, οι ιστοσελίδες είναι περισσότερες από όσες προλαβαίνεις να διαβάσεις σε δέκα ζωές, τι κολλάς εδώ πέρα.

Βλέπω το ματς, βλέπω τον σιχαμένο τον Τζαβέλλα να κάνει πάλι θέατρο και να σφαδάζει στο έδαφος που ο αντίπαλος ούτε καν τον ακουμπάει, μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, μου έρχεται εμετός. Το γράφω. «Ναι, ο Τζαβέλλας σε πείραξε». Τελειώνει το ματς, κοιτάω τα στατιστικά μου, που τα έχω όλα κομπλέ από παλιά, αντιλαμβάνομαι πως τέτοιο συνεχόμενο χάλι αγωνιστικό έχει να μας βρει πενήντα χρόνια. Το γράφω. «Ναι, ο Τούντορ σε πείραξε». Τα βάζω κάτω, που όλες τις πληροφορίες μου για τον ΠΑΟΚ τις παίρνω από τα γήπεδα που πάω σε όλα τα αθλήματα και κάνω προσωπικό ρεπορτάζ και μαθαίνω ό,τι χρειάζομαι να μάθω για να γνωρίζω τι συμβαίνει στις ομάδες μας, σκέφτομαι πως ο Ιβάν κάπου έχει χάσει το δρόμο. Το γράφω. «Ναι, ο Ιβάν σε πείραξε». «Ναι, ο Πέλκας σε πείραξε». «Ναι, ο κόσμος σε πείραξε». «Ναι, ο Σάντος σε πείραξε». Ρε δε γαμιόμαστε.

Χωρίς να το έχω σκοπό, έγινα άλλη μία στάση στο αγωνιώδες σερφάρισμα του Παοκτσή για «ενημέρωση» σχετικά με τον ΠΑΟΚ. «Πώς το βλέπεις το ματσάκι αύριο»; «Όλο αποφεύγεις να σχολιάσεις την απόδοση της ομάδας». «Ήταν εμφάνιση τώρα αυτή, ρε Ισοβίτη; Μίλα, μην τους καλύπτεις, έχεις τίποτα κολλητηλίκια στην ομάδα»; Μαλάκες μου, μπορεί πλέον να κάθομαι ελαφρώς πιο ψηλά στην κερκίδα από όσο στα νιάτα μου, που πάντα την έβγαζα χαμηλά κι έβλεπα (που δεν έβλεπα τίποτα) ανάμεσα στα κάγκελα και τα πανιά, αλλά πότε έδωσα την εντύπωση πως ξέρω από μπάλα για να την αναλύσω κιόλας στους άλλους; Πότε ήρθε ο Μακ από αριστερά στα δεξιά, πότε άλλαξε τα σέντερ μπακ και ανέβασε τον έναν ψηλά, πότε κάναμε αλλαγή μπορεί χαμπάρι να μην πάρω στο γήπεδο. Για ποιο λόγο να περιμένει κάποιος «ενημέρωση» από τη σελίδα μου ειλικρινά δε βρίσκω εξήγηση. Που το έχω γράψει κιόλας, αρκετές φορές, μην παρεξηγηθούμε και μας θεωρήσουν για τίποτα ειδήμονες.

Τέλος πάντων, βαρέθηκα. Τη σελίδα τη διαβάζουν κάποιες χιλιάδες άνθρωποι, όπως λένε τα όμορφα στατιστικά που μας έχουν ο Ζάκεμπεργκ και η Γκουγκλ, θεωρώ πως οι περισσότεροι έχουν το λόγο τους. Όσοι με επισκέπτονται ως μια εναλλακτική στα τάδεΠΑΟΚ.gr που διαβάζουν μπορούν να αποχωρήσουν, σίγουρα κάτι έχουν κάνει λάθος κι ήρθαν εδώ. Όσοι έχουν τη διαστροφή να διαβάζουν έναν τύπο με διαστροφή να καταγράφει τις σκέψεις και τις αναμνήσεις του, αυτοί κάτι θα έχουν να περιμένουν. Οι διεστραμμένοι. Εσείς οι κανονικοί, με τις αγωνίες για τα συστήματα και τους φορμαρισμένους παίκτες και σε ποια θέση θα τερματίσει ο ΠΑΟΚ στη βαθμολογία, καληνύχτα και καλή τύχη.

Δυναμιτάκια

Δυναμιτάκια

ΠΑΟΚ-Άρης 77-78. Φέρτε μου τον τύπο μπροστά μου. Πρέπει να τον δω φάτσα. Να του μιλήσω και να τον ακ ...

Read more
Σοβαρά

Σοβαρά

Τελικά δεν ήταν αστείο. Οπότε, ας σοβαρευτούμε (τουλάχιστον έως να ακούσουμε την πρώτη Παναγιά που θ ...

Read more
Μάνου

Μάνου

Στα τέλη της δεκαε&t ...

Read more
Οπαδογράφοι

Οπαδογράφοι

Έχουμε, λοιπόν, ένα όνομα συγκεκριμένου ανθρώπου που προσπαθεί εντεταλμένα να κάνει κακό στον ΠΑΟΚ: ...

Read more
Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που γνωρίζ&omicr ...

Read more
Υπομονή

Υπομονή

Σοβαρά τώρα, σ’ εμένα θα κάνεις μάθημα για την υπομονή; Σ’ εμένα θα κουνήσεις το δάχτυλο και θα με δ ...

Read more
Μπερδεμένα

Μπερδεμένα

Έχω να μεθύσω, να χάσω &tau ...

Read more
0007

0007

Το είχαμε ως ιερο&tau ...

Read more
Κόλαση

Κόλαση

«Η Κόλαση» του Ντάντ& ...

Read more
Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός, ει&de ...

Read more
Αϊβαλί

Αϊβαλί

Πριν λίγους μήνες, μέτρησα τις μεγαλύτερες απουσίες της ζωής μου από τον ΠΑΟΚ. ...

Read more
Έξω

Έξω

Τελικά, ξεπεράστηκε κάθε ιστορικό προηγούμενο. Η πιο φασιστική, η πιο απροσδόκητα αυταρχική απόφαση ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.