Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

lockedins- Πείτε μου το όνομά σας.
- (Ζαν-Ντομινίκ.)
- Ελάτε, κάντε μια προσπάθεια. Το όνομά σας;
- (Μόλις το είπα.)
- Πείτε το όνομά σας.
- (Ζαν-Ντομινίκ.)

- Τα ονόματα των παιδιών σας;
- (Τεοφίλ, Σελέστ, Ορτάνς.)
- Εντάξει, μην ανησυχείτε. Θα πάρει καιρό, αλλά θα μπορέσετε να ξαναμιλήσετε.
- (Ορίστε; Δε με ακούτε; Γιατρέ; Γιατρέ; Χριστέ μου, δεν μπορώ να μιλήσω. Δε με ακούν. Δεν μπορώ να μιλήσω! Γιατρέ!)

Σύνδρομο Εγκλεισμού (Locked In Syndrome): Μία κατάσταση κατά την οποία ο ασθενής έχει υποστεί πλήρη παράλυση, δεν μπορεί να κινηθεί ή να επικοινωνήσει προφορικά, αλλά βλέπει, ακούει και αντιλαμβάνεται τα πάντα -μπορεί να κινήσει μόνο τα μάτια του. Ο ασθενής δεν επιδέχεται ιατρικής παρέμβασης και είναι εξαιρετικά σπάνιο να επανέλθει.

Η ταινία «Ο Τζόνι Πήρε Τ’ Όπλο Του» (Johnny Got His Gun, 1971, Dalton Trumbo) και ιδιαίτερα οι στίχοι του «One» (And Justice For All, 1988, Metallica) που αποτελούν μία συγκλονιστική διασκευή της υπόθεσης σε άλλη μορφή τέχνης, ήταν ό,τι κοντινότερο είχα βρει πιτσιρικάς σε κάτι που μου συνέβαινε κάθε τόσο στον ύπνο μου. Ξυπνούσα, άκουγα, έβλεπα, ένιωθα, αλλά δεν μπορούσα να κουνήσω κανένα μέλος του σώματός μου. Με έπιανε πανικός. Ίδρωνα. Δεν ήταν απλό μούδιασμα, ήταν πλήρης παράλυση, η οποία διαρκούσε για κάποια δευτερόλεπτα ή λεπτά -ακόμα δεν μπορώ να το αποσαφηνίσω. Ο ήρωας ζούσε ένα παρόμοιο δράμα, αν και το δικό του δε θα τελείωνε ποτέ: Δεν είχε χέρια, πόδια, μάτια, στόμα, αυτιά -δεν είχε τίποτα εκτός από το μυαλό του.

Περίπου είκοσι χρόνια μετά, βρήκα κάτι ακόμα πιο συναφές με την υπνοπαράλυση: Την ιστορία του Ζαν-Ντομινίκ Μπομπί, ο οποίος μετά από εγκεφαλικό διατηρεί μόνο την κίνηση των ματιών του, βλέπει, ακούει, αντιλαμβάνεται τα πάντα τριγύρω του αλλά δεν μπορεί ούτε να κινήσει οτιδήποτε άλλο ούτε να επικοινωνήσει προφορικά. Ο Ζαν-Ντομινίκ υποφέρει από «Σύνδρομο Εγκλεισμού» -κείτεται σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, συνεχίζοντας να ζει απλώς παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν γύρω του δίχως καμία δυνατότητα παρέμβασης. Η βιογραφική ιστορία του αποτυπώνεται από τον ίδιο (Le Scaphandre et le Papillon, 1997), σε ένα βιβλίο που γράφτηκε μετατρέποντας τις κινήσεις των ματιών του σε λέξεις.

Ξαναείδα πρόσφατα την ταινία (The Diving Bell and the Butterfly, 2007, Julian Schnabel) και αυτήν τη φορά άλλαξαν οι συμβολισμοί όσο την παρακολουθούσα. Τώρα με έβλεπα στη θέση του ήρωα ξύπνιο, ζωντανό, να κείτομαι σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου και να παρακολουθώ και να αντιλαμβάνομαι τα πάντα, δίχως να μπορώ να κινηθώ ή να μιλήσω. Να προσπαθώ να ουρλιάξω, να επικοινωνήσω, αλλά κανείς να μη με ακούει και τίποτα να μην μπορώ να επηρεάσω. Ξάπλωνα εκεί, ανήμπορος, παρακολουθώντας τον κόσμο να συνεχίζει να γυρίζει κι εγώ απλώς να παραμένω ζωντανός. Να βλέπω επιχειρηματίες που προσπαθούν να εξαγοράσουν όσα μαγικά φτιάξαμε τόσες δεκαετίες ώστε να τα ξεπουλήσουν για εμπόρευμα, υπαλλήλους που εξαργυρώνουν τη δόξα που τους έδωσα εγώ και όλοι οι χιλιάδες όπως εγώ, μέλη της ομάδας που το μόνο αύριο που κοιτάζουν είναι η επόμενη μέρα μακριά από εδώ, μανατζαραίους που ρουφάνε το ασπρόμαυρο αίμα μοιράζοντας πρέζες στις πεινασμένες βδέλλες τριγύρω τους, σιχαμένους ποδοσφαιριστές που φοράνε το Δικέφαλο στο στήθος μολύνοντας ό,τι ιερό μας πέρασαν οι προηγούμενοι, ζητιάνους που για ένα κοκαλάκι στήνονται στην ουρά για να μεταφέρουν οποιοδήποτε μήνυμα τους ζητηθεί ως αντάλλαγμα, αδέρφια μου που χοροπηδάνε υβρίζοντας τους νεκρούς αδερφούς μας, συνεταιρισμούς στο οπαδιλίκι και εισαγόμενους χουλιγκανικούς μοντερνισμούς. Αυτό σκεφτόμουν: Τόσο καιρό πίστευα πως μιλάω -τελικά δε με ακούει κανείς. Ούτε εμένα, ούτε εσένα. Ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει κι εμείς είμαστε συνδεμένοι με τα μηχανήματα, παρακολουθώντας τον να αλλάζει, να μεταμορφώνεται, να αγριεύει. Όχι, δεν πεθάναμε. Ως οπαδική γενιά παραμένουμε ζωντανοί -κατάκοιτοι, παράλυτοι, σύγχρονα μνημεία αλλοτινών εποχών.

Ο ασθενής δεν επιδέχεται ιατρικής παρέμβασης και είναι εξαιρετικά σπάνιο να επανέλθει.

Mπούλης

Mπούλης

Παγκόσμια ημέρα εναντίον του bullying προχθές, το οποίο στα ελληνικά μεταφράζεται, κάπως άστοχα, ως ...

Read more
Γιορτούλα

Γιορτούλα

Τι είναι η καλοκαι&rh ...

Read more
Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι είμαστ&eps ...

Read more
0003

0003

Το κλάμα της Ναντ, το & ...

Read more
Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των αποτε& ...

Read more
Tσομπανόσκυλα

Tσομπανόσκυλα

Ο ΠΑΟΚ που ονειρ&epsil ...

Read more
Αλήτες

Αλήτες

Σαν σήμερα, στις 2 Οκτωβρίου 1988, ο Λάγιος Ντέταρι κάνει το ντεμπούτο του στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. ...

Read more
2016-Γεγονότα

2016-Γεγονότα

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Ισλανδία

Ισλανδία

Αρχικά ήθελα να πάω ν&alpha ...

Read more
Αυλαία

Αυλαία

Είκοσι χρόνια ακριβ ...

Read more
Μάκης

Μάκης

Ο Μάκης στέκεται στην πόρτα και όλο το προσωπικό έχει κάνει μια ουρά μπροστά του. Ποδοσφαιριστές, τε ...

Read more
Eιρωνεία

Eιρωνεία

ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός 68-71. Όσο και να προσπαθώ, δεν μπορώ να ξεκολλήσω το μυαλό μου από την ιστορική ε ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.