Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06

lockedins- Πείτε μου το όνομά σας.
- (Ζαν-Ντομινίκ.)
- Ελάτε, κάντε μια προσπάθεια. Το όνομά σας;
- (Μόλις το είπα.)
- Πείτε το όνομά σας.
- (Ζαν-Ντομινίκ.)

- Τα ονόματα των παιδιών σας;
- (Τεοφίλ, Σελέστ, Ορτάνς.)
- Εντάξει, μην ανησυχείτε. Θα πάρει καιρό, αλλά θα μπορέσετε να ξαναμιλήσετε.
- (Ορίστε; Δε με ακούτε; Γιατρέ; Γιατρέ; Χριστέ μου, δεν μπορώ να μιλήσω. Δε με ακούν. Δεν μπορώ να μιλήσω! Γιατρέ!)

Σύνδρομο Εγκλεισμού (Locked In Syndrome): Μία κατάσταση κατά την οποία ο ασθενής έχει υποστεί πλήρη παράλυση, δεν μπορεί να κινηθεί ή να επικοινωνήσει προφορικά, αλλά βλέπει, ακούει και αντιλαμβάνεται τα πάντα -μπορεί να κινήσει μόνο τα μάτια του. Ο ασθενής δεν επιδέχεται ιατρικής παρέμβασης και είναι εξαιρετικά σπάνιο να επανέλθει.

Η ταινία «Ο Τζόνι Πήρε Τ’ Όπλο Του» (Johnny Got His Gun, 1971, Dalton Trumbo) και ιδιαίτερα οι στίχοι του «One» (And Justice For All, 1988, Metallica) που αποτελούν μία συγκλονιστική διασκευή της υπόθεσης σε άλλη μορφή τέχνης, ήταν ό,τι κοντινότερο είχα βρει πιτσιρικάς σε κάτι που μου συνέβαινε κάθε τόσο στον ύπνο μου. Ξυπνούσα, άκουγα, έβλεπα, ένιωθα, αλλά δεν μπορούσα να κουνήσω κανένα μέλος του σώματός μου. Με έπιανε πανικός. Ίδρωνα. Δεν ήταν απλό μούδιασμα, ήταν πλήρης παράλυση, η οποία διαρκούσε για κάποια δευτερόλεπτα ή λεπτά -ακόμα δεν μπορώ να το αποσαφηνίσω. Ο ήρωας ζούσε ένα παρόμοιο δράμα, αν και το δικό του δε θα τελείωνε ποτέ: Δεν είχε χέρια, πόδια, μάτια, στόμα, αυτιά -δεν είχε τίποτα εκτός από το μυαλό του.

Περίπου είκοσι χρόνια μετά, βρήκα κάτι ακόμα πιο συναφές με την υπνοπαράλυση: Την ιστορία του Ζαν-Ντομινίκ Μπομπί, ο οποίος μετά από εγκεφαλικό διατηρεί μόνο την κίνηση των ματιών του, βλέπει, ακούει, αντιλαμβάνεται τα πάντα τριγύρω του αλλά δεν μπορεί ούτε να κινήσει οτιδήποτε άλλο ούτε να επικοινωνήσει προφορικά. Ο Ζαν-Ντομινίκ υποφέρει από «Σύνδρομο Εγκλεισμού» -κείτεται σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, συνεχίζοντας να ζει απλώς παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν γύρω του δίχως καμία δυνατότητα παρέμβασης. Η βιογραφική ιστορία του αποτυπώνεται από τον ίδιο (Le Scaphandre et le Papillon, 1997), σε ένα βιβλίο που γράφτηκε μετατρέποντας τις κινήσεις των ματιών του σε λέξεις.

Ξαναείδα πρόσφατα την ταινία (The Diving Bell and the Butterfly, 2007, Julian Schnabel) και αυτήν τη φορά άλλαξαν οι συμβολισμοί όσο την παρακολουθούσα. Τώρα με έβλεπα στη θέση του ήρωα ξύπνιο, ζωντανό, να κείτομαι σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου και να παρακολουθώ και να αντιλαμβάνομαι τα πάντα, δίχως να μπορώ να κινηθώ ή να μιλήσω. Να προσπαθώ να ουρλιάξω, να επικοινωνήσω, αλλά κανείς να μη με ακούει και τίποτα να μην μπορώ να επηρεάσω. Ξάπλωνα εκεί, ανήμπορος, παρακολουθώντας τον κόσμο να συνεχίζει να γυρίζει κι εγώ απλώς να παραμένω ζωντανός. Να βλέπω επιχειρηματίες που προσπαθούν να εξαγοράσουν όσα μαγικά φτιάξαμε τόσες δεκαετίες ώστε να τα ξεπουλήσουν για εμπόρευμα, υπαλλήλους που εξαργυρώνουν τη δόξα που τους έδωσα εγώ και όλοι οι χιλιάδες όπως εγώ, μέλη της ομάδας που το μόνο αύριο που κοιτάζουν είναι η επόμενη μέρα μακριά από εδώ, μανατζαραίους που ρουφάνε το ασπρόμαυρο αίμα μοιράζοντας πρέζες στις πεινασμένες βδέλλες τριγύρω τους, σιχαμένους ποδοσφαιριστές που φοράνε το Δικέφαλο στο στήθος μολύνοντας ό,τι ιερό μας πέρασαν οι προηγούμενοι, ζητιάνους που για ένα κοκαλάκι στήνονται στην ουρά για να μεταφέρουν οποιοδήποτε μήνυμα τους ζητηθεί ως αντάλλαγμα, αδέρφια μου που χοροπηδάνε υβρίζοντας τους νεκρούς αδερφούς μας, συνεταιρισμούς στο οπαδιλίκι και εισαγόμενους χουλιγκανικούς μοντερνισμούς. Αυτό σκεφτόμουν: Τόσο καιρό πίστευα πως μιλάω -τελικά δε με ακούει κανείς. Ούτε εμένα, ούτε εσένα. Ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει κι εμείς είμαστε συνδεμένοι με τα μηχανήματα, παρακολουθώντας τον να αλλάζει, να μεταμορφώνεται, να αγριεύει. Όχι, δεν πεθάναμε. Ως οπαδική γενιά παραμένουμε ζωντανοί -κατάκοιτοι, παράλυτοι, σύγχρονα μνημεία αλλοτινών εποχών.

Ο ασθενής δεν επιδέχεται ιατρικής παρέμβασης και είναι εξαιρετικά σπάνιο να επανέλθει.

Σπίτι

Σπίτι

«Αυτό, αυτό, αυτό είνα& ...

Read more
Σύμβολο

Σύμβολο

Έχει πολλά χρόνια πο&upsi ...

Read more
Λεκές

Λεκές

Ο ΠΑΟΚ ταξίδευε στη Λιβαδειά για την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου ως δεύτερος, έχοντα ...

Read more
Pestin

Pestin

Ήμουν ο πιο ενημερ&omega ...

Read more
Σημαντικότερο

Σημαντικότερο

Δεν υπάρχει σημαντ&iota ...

Read more
Εβδομηντατέσσερα

Εβδομηντατέσσερα

Με τα τρία γκολ εναντίον της Ντιναμό Μινσκ, ο Στέφανος Αθανασιάδης πέρασε στην 7η θέση των σκόρερς ό ...

Read more
Πλάνο

Πλάνο

Επιτέλους, μίλησε κάποιος επίσημα για τον φετινό ΠΑΟΚ και μας ξεστράβωσε. Και όχι οποιοσδήποτε, μίλη ...

Read more
Ρομποτάκι

Ρομποτάκι

Δε βρήκα τίποτα στη ζ ...

Read more
0017

0017

Αναδρομικά, η μεγαλ ...

Read more
Εξιλέωση

Εξιλέωση

Στα παιδιά μου δεν &l ...

Read more
Βαφτίσια

Βαφτίσια

Πρέπει να είσαι κάπως ανόητος για να φωνάξεις σε έναν καλλιτέχνη, την ώρα που βρίσκεται στη σκηνή, « ...

Read more
Ουτοπίες

Ουτοπίες

Στις 10 Ιανουαρίου, μετά τον αγώνα Αστέρας-ΠΑΟΚ, στην ιστοσελίδα PAOK24 δημοσιεύθηκε ανυπόγραφο άρθρ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.