Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

lockedins- Πείτε μου το όνομά σας.
- (Ζαν-Ντομινίκ.)
- Ελάτε, κάντε μια προσπάθεια. Το όνομά σας;
- (Μόλις το είπα.)
- Πείτε το όνομά σας.
- (Ζαν-Ντομινίκ.)

- Τα ονόματα των παιδιών σας;
- (Τεοφίλ, Σελέστ, Ορτάνς.)
- Εντάξει, μην ανησυχείτε. Θα πάρει καιρό, αλλά θα μπορέσετε να ξαναμιλήσετε.
- (Ορίστε; Δε με ακούτε; Γιατρέ; Γιατρέ; Χριστέ μου, δεν μπορώ να μιλήσω. Δε με ακούν. Δεν μπορώ να μιλήσω! Γιατρέ!)

Σύνδρομο Εγκλεισμού (Locked In Syndrome): Μία κατάσταση κατά την οποία ο ασθενής έχει υποστεί πλήρη παράλυση, δεν μπορεί να κινηθεί ή να επικοινωνήσει προφορικά, αλλά βλέπει, ακούει και αντιλαμβάνεται τα πάντα -μπορεί να κινήσει μόνο τα μάτια του. Ο ασθενής δεν επιδέχεται ιατρικής παρέμβασης και είναι εξαιρετικά σπάνιο να επανέλθει.

Η ταινία «Ο Τζόνι Πήρε Τ’ Όπλο Του» (Johnny Got His Gun, 1971, Dalton Trumbo) και ιδιαίτερα οι στίχοι του «One» (And Justice For All, 1988, Metallica) που αποτελούν μία συγκλονιστική διασκευή της υπόθεσης σε άλλη μορφή τέχνης, ήταν ό,τι κοντινότερο είχα βρει πιτσιρικάς σε κάτι που μου συνέβαινε κάθε τόσο στον ύπνο μου. Ξυπνούσα, άκουγα, έβλεπα, ένιωθα, αλλά δεν μπορούσα να κουνήσω κανένα μέλος του σώματός μου. Με έπιανε πανικός. Ίδρωνα. Δεν ήταν απλό μούδιασμα, ήταν πλήρης παράλυση, η οποία διαρκούσε για κάποια δευτερόλεπτα ή λεπτά -ακόμα δεν μπορώ να το αποσαφηνίσω. Ο ήρωας ζούσε ένα παρόμοιο δράμα, αν και το δικό του δε θα τελείωνε ποτέ: Δεν είχε χέρια, πόδια, μάτια, στόμα, αυτιά -δεν είχε τίποτα εκτός από το μυαλό του.

Περίπου είκοσι χρόνια μετά, βρήκα κάτι ακόμα πιο συναφές με την υπνοπαράλυση: Την ιστορία του Ζαν-Ντομινίκ Μπομπί, ο οποίος μετά από εγκεφαλικό διατηρεί μόνο την κίνηση των ματιών του, βλέπει, ακούει, αντιλαμβάνεται τα πάντα τριγύρω του αλλά δεν μπορεί ούτε να κινήσει οτιδήποτε άλλο ούτε να επικοινωνήσει προφορικά. Ο Ζαν-Ντομινίκ υποφέρει από «Σύνδρομο Εγκλεισμού» -κείτεται σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, συνεχίζοντας να ζει απλώς παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν γύρω του δίχως καμία δυνατότητα παρέμβασης. Η βιογραφική ιστορία του αποτυπώνεται από τον ίδιο (Le Scaphandre et le Papillon, 1997), σε ένα βιβλίο που γράφτηκε μετατρέποντας τις κινήσεις των ματιών του σε λέξεις.

Ξαναείδα πρόσφατα την ταινία (The Diving Bell and the Butterfly, 2007, Julian Schnabel) και αυτήν τη φορά άλλαξαν οι συμβολισμοί όσο την παρακολουθούσα. Τώρα με έβλεπα στη θέση του ήρωα ξύπνιο, ζωντανό, να κείτομαι σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου και να παρακολουθώ και να αντιλαμβάνομαι τα πάντα, δίχως να μπορώ να κινηθώ ή να μιλήσω. Να προσπαθώ να ουρλιάξω, να επικοινωνήσω, αλλά κανείς να μη με ακούει και τίποτα να μην μπορώ να επηρεάσω. Ξάπλωνα εκεί, ανήμπορος, παρακολουθώντας τον κόσμο να συνεχίζει να γυρίζει κι εγώ απλώς να παραμένω ζωντανός. Να βλέπω επιχειρηματίες που προσπαθούν να εξαγοράσουν όσα μαγικά φτιάξαμε τόσες δεκαετίες ώστε να τα ξεπουλήσουν για εμπόρευμα, υπαλλήλους που εξαργυρώνουν τη δόξα που τους έδωσα εγώ και όλοι οι χιλιάδες όπως εγώ, μέλη της ομάδας που το μόνο αύριο που κοιτάζουν είναι η επόμενη μέρα μακριά από εδώ, μανατζαραίους που ρουφάνε το ασπρόμαυρο αίμα μοιράζοντας πρέζες στις πεινασμένες βδέλλες τριγύρω τους, σιχαμένους ποδοσφαιριστές που φοράνε το Δικέφαλο στο στήθος μολύνοντας ό,τι ιερό μας πέρασαν οι προηγούμενοι, ζητιάνους που για ένα κοκαλάκι στήνονται στην ουρά για να μεταφέρουν οποιοδήποτε μήνυμα τους ζητηθεί ως αντάλλαγμα, αδέρφια μου που χοροπηδάνε υβρίζοντας τους νεκρούς αδερφούς μας, συνεταιρισμούς στο οπαδιλίκι και εισαγόμενους χουλιγκανικούς μοντερνισμούς. Αυτό σκεφτόμουν: Τόσο καιρό πίστευα πως μιλάω -τελικά δε με ακούει κανείς. Ούτε εμένα, ούτε εσένα. Ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει κι εμείς είμαστε συνδεμένοι με τα μηχανήματα, παρακολουθώντας τον να αλλάζει, να μεταμορφώνεται, να αγριεύει. Όχι, δεν πεθάναμε. Ως οπαδική γενιά παραμένουμε ζωντανοί -κατάκοιτοι, παράλυτοι, σύγχρονα μνημεία αλλοτινών εποχών.

Ο ασθενής δεν επιδέχεται ιατρικής παρέμβασης και είναι εξαιρετικά σπάνιο να επανέλθει.

Σιγή

Σιγή

Με τον Αλφαβήτα έχο&upsi ...

Read more
0011

0011

O πάτερ-Εφραίμ είναι ο ά&n ...

Read more
Βαφτίσια

Βαφτίσια

Πρέπει να είσαι κάπως ανόητος για να φωνάξεις σε έναν καλλιτέχνη, την ώρα που βρίσκεται στη σκηνή, « ...

Read more
Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε επισ ...

Read more
Κριτική

Κριτική

Μας την είπε και ο δικός μας τώρα πως δεν κάνουμε κριτική και αγαπάμε τυφλά. Τι να εννοεί κάποιος με ...

Read more
Αθωότητα

Αθωότητα

Αυτές τις άγιες ημέρες η ανάγκη για αυτοκάθαρση είναι δυνατότερη από ποτέ. Να ξεπλύνεις τις βρωμιές ...

Read more
Κλαψομούρης

Κλαψομούρης

Ήμουν διακοπές στην Καβάλα και τα λέγαμε με τον Παύλο και τον Εφραίμ, ωραίος καφές πρωινιάτικα πριν ...

Read more
0035

0035

«Να προσέχετε τον Πά&m ...

Read more
Μάκης

Μάκης

Ο Μάκης στέκεται στην πόρτα και όλο το προσωπικό έχει κάνει μια ουρά μπροστά του. Ποδοσφαιριστές, τε ...

Read more
Επανάστασις

Επανάστασις

Συγκεντρωμένο το &alpha ...

Read more
Ιονέλ

Ιονέλ

Η σύγχρονη ιστορία τ&omi ...

Read more
Επιστήμη

Επιστήμη

Με βάση την τελευταία σοβαρή έρευνα (του Focus, το 2006), οι Παοκτσήδες ήταν το 13% του πληθυσμού. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.