Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26

laserΗ μεγαλύτερη φλωριά που έχει εμφανιστεί σε κερκίδα είναι τα λέιζερ. Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω τον οπαδό που σημαδεύει έναν αντίπαλο παίκτη και χαίρεται.

Τι χαίρεσαι, ρε φίλε, σπουδαία μαγκιά έκανες. Μπράβο. Και την άλλη μέρα μαζεύονται στην καφετέρια και ένας λέει για το ντου στο Γκούμας, ο άλλος για την εκδρομή στο Καραϊσκάκη κι αυτός καμαρώνει που βρήκε σε ένα κόρνερ το μάτι του Ρομπέρτο με το λέιζερ.

Το ξέρω πως η συγκεκριμένη βλαχομαγκιά μας ήρθε από τον Πειραιά. Όλα τα ξεφτιλίκια από εκεί έρχονται, αλλά δε φταίνε οι γάβροι, μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Απλό είναι, μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας ο Πειραιάς, όλα τα καράβια εκεί πηγαίνουν με τα εμπορεύματα. Ξεφορτώνει ο γάβρος λιμενεργάτης το κοντέινερ από την Κίνα, βάζει στην τσέπη της φόρμας δυο-τρία πραματάκια που δεν είχε ξαναδεί και του έκαναν εντύπωση, τα δίνει στο γιο του να παίζει, αυτός πηγαίνει στο Καραϊσκάκη ή στο ΣΕΦ και καμαρώνει με τους φίλους του. Στιλό για φωτοβολίδες, λέιζερ, ηλεκτρονικό ταμπόν, κόκκινα χελωνονιντζάκια, οτιδήποτε.

Και πρέπει μετά εμείς να κάνουμε τα ίδια. Ποπό, τον έσκισες τον τραυματία του Ολυμπιακού, που είναι στο χόρτο δυο λεπτά και πονάει το γόνατό του κι εσύ τον κατέστρεψες εντελώς με την πράσινη κουκίδα. Γαμάτος είσαι, ρε Παοκτσάκι. Δε θα ξαναπατήσει στην Τούμπα τώρα. Ας σπάσει το πόδι του, θα γειάνει, αλλά το λέιζερ δεν το παλεύει, σκέτη τρομοκρατία αυτή η έδρα, σου λέει.

Την πρώτη φορά που με σημάδεψε κάποιος με λέιζερ έβλεπα τηλεόραση και ήρθε από κάποιο διαμέρισμα απέναντι. Μέχρι να καταλάβω τι παίζει, πίστευα πως με σημάδευε η αντιτρομοκρατική, ήταν τότε με τη 17 Νοέμβρη. Ρε γυναίκα, έχεις εσύ τίποτα νταραβέρια με τους Ξηρούς, όχι, μου λέει, βγαίνω στο μπαλκόνι, βρίσκω την πηγή, φωνάζω καλοκαιριάτικα άμα σε βρω ποιος είσαι θα σου γαμήσω ό,τι έχεις και δεν έχεις, μαλακισμένο, τσακ, έκλεισε το παντζούρι σε δευτερόλεπτα ο πιτσιρικάς απέναντι, δεν ξαναβγήκε άνθρωπος στο μπαλκόνι τους ούτε να καθαρίσει τις κουτσουλιές από τα περιστέρια, αν πάτε από Σόλωνος στο ύψος της Μπότσαρη έχει ένα πίσω μπαλκόνι ασπρόμαυρο και δεν είναι επειδή μένουν Παοκτσήδες.

Μία σωστή χρήση του λέιζερ έχω δει στη ζωή μου και εκεί πάω πάσο, καθώς πρόκειται για πραγματική αποθέωση της καφρίλας. Με είχαν πάει στη Θέρμη να δω το Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ 1-1, με το γκολ του Βιεϊρίνια στο τέλος για το Κύπελλο. Τους Θερμιώτες τους είχα για λίγο σοφτ, δεν ξέρω γιατί, οπότε έπαθα μεγάλη πλάκα, η καγκουριά τους συναγωνίζεται άνετα Επτάλοφο και Κορδελιό, οι τύποι είναι μεγάλοι άρχοντες. Καταρχάς, σε όλο το ματς φώναζαν συνθήματα προς την τηλεόραση. Υβριστικά, όλα κομπλέ, οργανωμένοι. Με το που βάζει ο γάβρος το γκολ, αυτομάτως κλείνει ο ήχος και ο ντι-τζέι παίζει τέρμα ηχογραφημένα συνθήματα από Τούμπα, μέχρι να κάνουμε τη σέντρα. Ημίχρονο, πάλι τέρμα στη διαπασών τα συνθήματα, ορίτζιναλ κερκίδα, όχι ΠΑΟΚ-ΕΟ και παπαριές που πουλούσαν σε κασέτες έξω από το γήπεδο έναν καιρό.

Αλλά η αποκορύφωση ήταν ένας τύπος που επί ενενήντα λεπτά δε σταμάτησε με το λέιζερ. Στην τηλεόραση, επαναλαμβάνω. Δεν άφησε γάβρο που να μην τον σημαδέψει. Έβλεπες τον αγώνα και στην οθόνη είχε πάντα ένα πράσινο σημαδάκι, που ακολουθούσε το γάβρο παίκτη που μάρκαρε ή είχε την μπάλα. Και όταν βάλαμε το γκολ όλοι πανηγύριζαν, αυτός άρχισε να κουνάει το λέιζερ στα πανηγύρια πιο γρήγορα, σε κύκλους, του στιλ να ρε κουφάλες, σας το χώσαμε, αλλά το χέρι δεν το πήρε από το στόχο.

Εσύ τώρα που έχεις χόμπι το λέιζερ και πας στο γήπεδο κάθε Κυριακή μ’ αυτό και καμαρώνεις ξέρω πως θα δυσανασχετείς που τα διαβάζεις αυτά. Αλλά τη γνώμη μου γράφω, γράψε τη δική σου αν θέλεις από κάτω ή γράψε με κανονικά και συνέχισε το έργο σου. Απλώς κάτσε λίγο και σκέψου πόσο φλωριά είναι αυτό που κάνεις αλλά και πόσο μαλακία είναι να αντιγράφεις τους γιους των λιμενεργατών με τα κινέζικα. Δε σου λέω να πετάς κοτρώνες, αν ήσουν τέτοιος τύπος ήδη θα το έκανες –βρες έναν άλλο τρόπο να βοηθάς την ομάδα σου αντρίκεια.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038