Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

laserΗ μεγαλύτερη φλωριά που έχει εμφανιστεί σε κερκίδα είναι τα λέιζερ. Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω τον οπαδό που σημαδεύει έναν αντίπαλο παίκτη και χαίρεται.

Τι χαίρεσαι, ρε φίλε, σπουδαία μαγκιά έκανες. Μπράβο. Και την άλλη μέρα μαζεύονται στην καφετέρια και ένας λέει για το ντου στο Γκούμας, ο άλλος για την εκδρομή στο Καραϊσκάκη κι αυτός καμαρώνει που βρήκε σε ένα κόρνερ το μάτι του Ρομπέρτο με το λέιζερ.

Το ξέρω πως η συγκεκριμένη βλαχομαγκιά μας ήρθε από τον Πειραιά. Όλα τα ξεφτιλίκια από εκεί έρχονται, αλλά δε φταίνε οι γάβροι, μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Απλό είναι, μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας ο Πειραιάς, όλα τα καράβια εκεί πηγαίνουν με τα εμπορεύματα. Ξεφορτώνει ο γάβρος λιμενεργάτης το κοντέινερ από την Κίνα, βάζει στην τσέπη της φόρμας δυο-τρία πραματάκια που δεν είχε ξαναδεί και του έκαναν εντύπωση, τα δίνει στο γιο του να παίζει, αυτός πηγαίνει στο Καραϊσκάκη ή στο ΣΕΦ και καμαρώνει με τους φίλους του. Στιλό για φωτοβολίδες, λέιζερ, ηλεκτρονικό ταμπόν, κόκκινα χελωνονιντζάκια, οτιδήποτε.

Και πρέπει μετά εμείς να κάνουμε τα ίδια. Ποπό, τον έσκισες τον τραυματία του Ολυμπιακού, που είναι στο χόρτο δυο λεπτά και πονάει το γόνατό του κι εσύ τον κατέστρεψες εντελώς με την πράσινη κουκίδα. Γαμάτος είσαι, ρε Παοκτσάκι. Δε θα ξαναπατήσει στην Τούμπα τώρα. Ας σπάσει το πόδι του, θα γειάνει, αλλά το λέιζερ δεν το παλεύει, σκέτη τρομοκρατία αυτή η έδρα, σου λέει.

Την πρώτη φορά που με σημάδεψε κάποιος με λέιζερ έβλεπα τηλεόραση και ήρθε από κάποιο διαμέρισμα απέναντι. Μέχρι να καταλάβω τι παίζει, πίστευα πως με σημάδευε η αντιτρομοκρατική, ήταν τότε με τη 17 Νοέμβρη. Ρε γυναίκα, έχεις εσύ τίποτα νταραβέρια με τους Ξηρούς, όχι, μου λέει, βγαίνω στο μπαλκόνι, βρίσκω την πηγή, φωνάζω καλοκαιριάτικα άμα σε βρω ποιος είσαι θα σου γαμήσω ό,τι έχεις και δεν έχεις, μαλακισμένο, τσακ, έκλεισε το παντζούρι σε δευτερόλεπτα ο πιτσιρικάς απέναντι, δεν ξαναβγήκε άνθρωπος στο μπαλκόνι τους ούτε να καθαρίσει τις κουτσουλιές από τα περιστέρια, αν πάτε από Σόλωνος στο ύψος της Μπότσαρη έχει ένα πίσω μπαλκόνι ασπρόμαυρο και δεν είναι επειδή μένουν Παοκτσήδες.

Μία σωστή χρήση του λέιζερ έχω δει στη ζωή μου και εκεί πάω πάσο, καθώς πρόκειται για πραγματική αποθέωση της καφρίλας. Με είχαν πάει στη Θέρμη να δω το Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ 1-1, με το γκολ του Βιεϊρίνια στο τέλος για το Κύπελλο. Τους Θερμιώτες τους είχα για λίγο σοφτ, δεν ξέρω γιατί, οπότε έπαθα μεγάλη πλάκα, η καγκουριά τους συναγωνίζεται άνετα Επτάλοφο και Κορδελιό, οι τύποι είναι μεγάλοι άρχοντες. Καταρχάς, σε όλο το ματς φώναζαν συνθήματα προς την τηλεόραση. Υβριστικά, όλα κομπλέ, οργανωμένοι. Με το που βάζει ο γάβρος το γκολ, αυτομάτως κλείνει ο ήχος και ο ντι-τζέι παίζει τέρμα ηχογραφημένα συνθήματα από Τούμπα, μέχρι να κάνουμε τη σέντρα. Ημίχρονο, πάλι τέρμα στη διαπασών τα συνθήματα, ορίτζιναλ κερκίδα, όχι ΠΑΟΚ-ΕΟ και παπαριές που πουλούσαν σε κασέτες έξω από το γήπεδο έναν καιρό.

Αλλά η αποκορύφωση ήταν ένας τύπος που επί ενενήντα λεπτά δε σταμάτησε με το λέιζερ. Στην τηλεόραση, επαναλαμβάνω. Δεν άφησε γάβρο που να μην τον σημαδέψει. Έβλεπες τον αγώνα και στην οθόνη είχε πάντα ένα πράσινο σημαδάκι, που ακολουθούσε το γάβρο παίκτη που μάρκαρε ή είχε την μπάλα. Και όταν βάλαμε το γκολ όλοι πανηγύριζαν, αυτός άρχισε να κουνάει το λέιζερ στα πανηγύρια πιο γρήγορα, σε κύκλους, του στιλ να ρε κουφάλες, σας το χώσαμε, αλλά το χέρι δεν το πήρε από το στόχο.

Εσύ τώρα που έχεις χόμπι το λέιζερ και πας στο γήπεδο κάθε Κυριακή μ’ αυτό και καμαρώνεις ξέρω πως θα δυσανασχετείς που τα διαβάζεις αυτά. Αλλά τη γνώμη μου γράφω, γράψε τη δική σου αν θέλεις από κάτω ή γράψε με κανονικά και συνέχισε το έργο σου. Απλώς κάτσε λίγο και σκέψου πόσο φλωριά είναι αυτό που κάνεις αλλά και πόσο μαλακία είναι να αντιγράφεις τους γιους των λιμενεργατών με τα κινέζικα. Δε σου λέω να πετάς κοτρώνες, αν ήσουν τέτοιος τύπος ήδη θα το έκανες –βρες έναν άλλο τρόπο να βοηθάς την ομάδα σου αντρίκεια.

Τηλεόραση

Τηλεόραση

Έχω δει σε αγγλική pu ...

Read more
Γκέρκιν

Γκέρκιν

Όπως όλα τα ταξίδια μα ...

Read more
2017-2018

2017-2018

Τα αποτελέσματα, ο&io ...

Read more
0011

0011

O πάτερ-Εφραίμ είναι ο ά&n ...

Read more
Κουλτουριάρα

Κουλτουριάρα

Δεν υπάρχει μεγαλύ&ta ...

Read more
Κατερίνη

Κατερίνη

Την είχαμε πέσει και βλέπαμε το Τρένο Της Μεγάλης Φυγής. Ο Γιον Βόιτ το οδηγούσε στην απόλυτη ελευθε ...

Read more
Θάνος

Θάνος

Είχαμε πάρει τα εισ& ...

Read more
Σκόνη

Σκόνη

Περίμενα μέσα στο ψο ...

Read more
Εύνοια

Εύνοια

Δελτίο Τύπου ΠΑΕ ΠΑΟΚ Προς την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία «Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, συναισθανόμενη την ευ ...

Read more
Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε επισ ...

Read more
Αποδείξεις

Αποδείξεις

Γράφω ποιο είναι το &r ...

Read more
Γουρλού

Γουρλού

Έκανα στην άκρη σήμερα, έμεινα σπίτι να προσέχω τα παιδιά, έφυγε η Άννα να φέρει το τρίποντο με τη Β ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.