Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01

makis2Ο Μάκης στέκεται στην πόρτα και όλο το προσωπικό έχει κάνει μια ουρά μπροστά του. Ποδοσφαιριστές, τεχνικό τιμ, φροντιστές, καθαρίστριες, οδηγοί, παρατρεχάμενοι.

Όποιος φτάνει πρώτος στην ουρά παίρνει ένα ποσό που ποικίλλει, ανάλογα με το βαθμό ικανοποίησης του προέδρου από την απόδοσή του. Ένας παίρνει δύο πεντακοσάρικα, άλλος εκατό ευρώ, άλλος παίρνει ένα πεντάευρω και μαζί το βλέμμα «σου είπα, σύνερθε». Κάποιες καθαρίστριες παίρνουν περισσότερα από τους βασικούς της ομάδας. Cut.

Ο Μάκης αναζητά παντού τον Αμπντούν που έχει εξαφανιστεί, επειδή του έχει δώσει αυτοκίνητο και το θέλει πίσω. Τον ψάχνουν παντού, πηγαίνουν στο σπίτι του, χτυπάνε το κουδούνι, τίποτα. Χτυπάνε στα άλλα κουδούνια, ανοίγει κάποιος και μπαίνουν στην πολυκατοικία. Ανεβαίνουν, χτυπάνε την πόρτα του, καμία απάντηση. Χτυπάνε στο διπλανό διαμέρισμα, ανοίγει η πόρτα του άσχετου ενοίκου, «λέγε, ρε, πού είναι ο Αμπντούν»; Cut.

Ποδοσφαιριστής με καλή καριέρα στο ελληνικό ποδόσφαιρο απαντάει στο τηλέφωνο και δέχεται πρόταση από το Μάκη «έλα αύριο να υπογράψεις δύο χρόνια συμβόλαιο». Ο ποδοσφαιριστής πανικοβάλλεται και του λέει το πρώτο πράμα που του έρχεται στο μυαλό, δηλαδή πως «με έχει κλείσει ο Τάδε, δεν μπορώ να πάρω το λόγο μου πίσω, άντρες είμαστε, παντελόνια φοράμε, το ξέρεις πως αν με θέλεις θα έρθω τρέχοντας, αλλά για μια μπέσα ζούμε σ’ αυτό τον κόσμο». Ο Μάκης τον επιβραβεύει για τη λεβεντοσύνη του και τον ρωτάει αν υπέγραψε. Ο ποδοσφαιριστής λέει «όχι, από μέρα σε μέρα, αλλά έχω δώσει το λόγο μου». Ο Μάκης τον καθησυχάζει, «κολλητός μου είναι, μην αγχώνεσαι, ένα τηλέφωνο θα κάνω και θα το τελειώσω το θέμα». Ο ποδοσφαιριστής ιδρώνει, παίρνει στον Τάδε να τον ενημερώσει ώστε να μην αποκαλυφθεί πως μόλις πούλησε τρέλα στο Μάκη, ο Τάδε δεν απαντά, ο ποδοσφαιριστής παθαίνει έλκος μέσα σε τρία λεπτά, έμφραγμα, εγκεφαλικό, κρίση πανικού και σκωληκοειδίτιδα. Τρέμει. Στην τρίτη, τέταρτη κλήση ο Τάδε του απαντά, «έλα, ρε παικταρά, πού χάθηκες εσύ», κύριε Τάδε, ακούστε τι συμβαίνει, έτσι κι έτσι είπα στο Μάκη, σώστε με. Ο Τάδε αποδεικνύεται ψυχάρα και του λέει πως θα το τακτοποιήσει. Την άλλη μέρα, ο ποδοσφαιριστής υπογράφει στην ομάδα του Τάδε, όπου αγωνίζεται για ολόκληρη τη χρονιά, ενώ οι εφημερίδες αναρωτιούνται «μα πώς επέλεξε να αγωνιστεί σ’ αυτή την ομάδα, αφού είχε καλύτερες προτάσεις από την Ελλάδα και το εξωτερικό».

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038