Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

insidestory

insidestory

Τα βιβλία του 2017,...

Θέση

Θέση

«Πάρε θέση» και...

  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08
  • insidestory

    insidestory

    Sunday, 24 December 2017 14:17
  • Θέση

    Θέση

    Thursday, 21 December 2017 11:30

amkapaokpao«Σκοτώθηκα για ένα εισιτήριο», απάντησε η Άννα όταν τη ρώτησα γιατί ήταν ματωμένα τα χέρια της.

Είχε γυρίσει χαρούμενη από το ματς με τον Παναθηναϊκό, αργά το βράδυ, καθώς είχε περάσει μία εξαιρετική Παοκτσήδικη Κυριακή, με καφεδάκι, καλή παρέα, Τούμπα, βρώμικα, μπήκε σπίτι με την τριάρα στην τσέπη και είχε ήδη ξεχάσει τον πόνο απ’ το πέσιμο, μέχρι που της τον θύμισα εγώ. «Πήγα να περάσω στο άλλο εκδοτήριο που είχε λιγότερο κόσμο, επειδή είχε αρχίσει το ματς, πήδηξα το κάγκελο, γλίστρησα, έγδαρα τα χέρια μου».

Η παρέα χρειάστηκε, τελευταία στιγμή, ένα εισιτήριο ακόμα. Θυσιάστηκε η Άννα, είπε στους άλλους «εγώ σε κάθε ματς μέσα είμαι, μπείτε εσείς με το διαρκείας μου να μη χάσετε τη σέντρα». Έφτασε στα εκδοτήρια 19:10. Στις ουρές, υπολόγισε πως έχει καμιά πεντακοσαριά άτομα. Ονοματεπώνυμο, Ταυτότητα, ΑΜΚΑ, αναμονή, εισιτήριο. Η ουρά δεν έλεγε να τελειώσει, η έναρξη πλησίαζε, ο κόσμος άρχισε τα γαμωσταυρίδια.

Ήταν ένας πατέρας με τρία παιδιά. Φώναζε ο κόσμος, αφήστε τον άνθρωπο να περάσει μπροστά με τα παιδιά, το είπαν σε έναν καρτελάκια -ο καρτελάκιας κούνησε, λέει η Άννα, τους ώμους, «δεν μπορώ να κάνω κάτι, θα πρέπει να περιμένει τη σειρά του». Ο πατέρας γύρω στις 19:30 πήρε τα παιδιά και την έκανε.

Το ματς ήταν κάπου στο δεκάλεπτο, τα ουρλιαχτά και τα μπινελίκια είχαν απλωθεί στην ατμόσφαιρα, από μέσα έφτανε η βοή. Το διπλανό εκδοτήριο για κάποιο λόγο είχε λιγότερο κόσμο. Έφυγαν οι μισοί που περίμεναν, πήγαν σ’ αυτό. Εκεί χτύπησε το χέρι της, στη μεταφορά. Και κάπου εκεί, άρχισε η έκδοση των εισιτηρίων να γίνεται αστραπιαία, κανείς δεν περίμενε πάνω από δέκα δευτερόλεπτα, έλεγες «ένα στην οκτώ», έδινες τα χρήματα, έπαιρνες το εισιτήριο κι έμπαινες μέσα. Σε πέντε-δέκα λεπτά καθάρισαν οι ουρές κι ο κόσμος έτρεχε στο γήπεδο να δει το παιχνίδι.

Οπότε, κάπου εδώ θα πρέπει να μας απαντήσει η αγαπημένη μας ΠΑΕ ΠΑΟΚ, η διοργανώτρια του πρωταθλήματος, η ΕΠΟ, το υπουργείο, ο Κοντονής -όποιος, τέλος πάντων, εμπλέκεται στο θέατρο της «έκδοσης ονομαστικών εισιτηρίων», της απαγόρευσης έκδοσης δίχως προσωπικά στοιχεία που «ισχύει» από την έναρξη της χρονιάς και μας έχει στερήσει αρκετά λεπτά από κάθε ματς ή και ολόκληρα ματς για μερικούς που δεν άντεξαν την αναμονή στα εκδοτήρια: Ρε συ, Κοντονή, αυτός ο 027-3138075 και οι εκατοντάδες άλλοι με τα παραπλήσια αριθμητικά ονοματεπώνυμα που έβγαλαν εισιτήρια μετά τις 19:40 στο ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός, τι ΑΜΚΑ έχουν;

Πάπιγκo

Πάπιγκo

Οι άνθρωποι που μας πάντρεψαν δε νιώθουν από μπάλα κι αυτό φάνηκε όταν μας έκαναν δώρο ένα τετραήμερ ...

Read more
Κριτής

Κριτής

O καλύτερος κριτής σου είναι το ίδιο σου το παιδί... Αδίστακτη κριτική λογοτεχνίας εδώ.   &nb ...

Read more
Αβγά

Αβγά

Στις εκδρομές κο&upsil ...

Read more
0016

0016

Διπλωμένος στο χώμα, ...

Read more
Όμηροι

Όμηροι

Για να αντιληφθεί έν&alp ...

Read more
Μπαλάφας

Μπαλάφας

Το ασπρόμαυρο ταξίδ&i ...

Read more
Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας σε ...

Read more
Μιζέρια

Μιζέρια

Κάποτε θα γινόταν κι αυτό. Κάποτε θα χάναμε. Έτσι είναι ο αθλητισμός. Η ομαδάρα που κατόρθωσε να κάν ...

Read more
Αγγελίδης

Αγγελίδης

Δεκαπέντε χρόνια είχε κολλήσει το μυαλό μου στο όνομα «Αγγελίδης» και δεν πήγαινα στο μπάσκετ. ...

Read more
Καρτέρια

Καρτέρια

Στις 31 Μαΐου 2016, μετά τη &l ...

Read more
Κλάους

Κλάους

Είναι Παοκτσάκι από μικρός. Κι εγώ είμαι, τι να λέει. Πανηγυρίζει τα γκολ σαν οπαδός. Εγώ να δεις. ...

Read more
Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε &si ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.