Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

s90Δηλώνω δημοσίως πως εγώ δε σας τα ‘λεγα εδώ και καιρό. Αλήθεια. Δεν είμαι ο τεράστιος ποδοσφαιράνθρωπος όπως οι περισσότεροι «φίλοι» μου στο Facebook που είχαν καταλάβει τι πάει να γίνει και τα έγραφαν τόσο καιρό και να που δικαιώθηκαν.

Δεν ξέρω όλα τα παρασκήνια, ρε παιδάκι μου, ποιος έχει κονέ και ποιος είναι ο ρουφιάνος και ποιος παίζει στον ΠΑΟΚ επειδή ο παππούς του έχει ένα στρέμμα στην έκταση που θέλει να αγοράσει ο Σαββίδης για να χτίσει ελικοδρόμιο, ξέρω ‘γώ. Και ό,τι άλλο διαβάζω.

Σάπισαν τα συκώτια μας τόσες δεκαετίες να σας ακούμε στο γήπεδο, τώρα θα πρέπει να ακούμε και την ψηφιακή σας εκδοχή στο ίντερνετ. Ξερόλες. Διαβάσατε τρία ρεπορτάζ του κώλου και μάθατε τα πάντα για τον ΠΑΟΚ και αρχίσατε το κήρυγμα από το πληκτρολόγιο. Ο Άρνεσεν και ο Τούντορ και το 3-5-2 και ο Σάμπο και ο Ζάιρο και το ροτέισον και το ένα και το άλλο. Αυτό είναι το πρόβλημά μας. Άμα φοράς παρωπίδες κοιτάς μόνο στο χόρτο και χλιμιντρίζεις -δεν είναι της εποχής, πάντα γινόταν αυτό.

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα κάποιοι άνθρωποι που αντιλαμβάνονται, που έχουν τη σοφία να γνωρίζουν τη θέση τους ως Παοκτσήδες στο χωροχρόνο. Που νιώθουν. Που δε θα πούνε ποτέ «ΠΑΟΚ στα εύκολα, Παοκάρα στα δύσκολα», που δε θα γράψουν ό,τι παπαριά τους κατέβει με «1926» στο τέλος της πρότασης, που δεν αναπαράγουν ξεφτιλίκια της μόδας. Που δεν κάνουν ό,τι κάνει όλος ο οπαδικός ντουνιάς επειδή η ομάδα που υποστηρίζουν είναι ένα χόμπι, όπως το σινεμά και το ψάρεμα. Συμπτωματικά, είναι αυτοί που τα ίδια λέγανε πέρσι, πρόπερσι, πριν δέκα και πριν είκοσι χρόνια. Αυτοί που βλέπουν τον ΠΑΟΚ ως ένα σύμπαν παράλληλο με τη ζωή τους και προχωράνε ζώντας ταυτόχρονα και σ’ αυτό. Είναι αυτοί που δεν μπορούσαν να κοιμηθούνε χτες το βράδυ επειδή έχασε ο ΠΑΟΚ και όχι επειδή έχασαν οι παίκτες και ο προπονητής. Αυτοί που θα πάνε σήμερα στη δουλειά βρίζοντας επειδή νιώθουν λειψοί και όχι επειδή μόνο αυτοί είναι σωστοί και όλοι οι άλλοι λάθος. Πόσο τυχερός νιώθω που κανείς τους δε με πρόδωσε, για άλλη μια φορά. Όλες οι παπαριές που διαβάζω είναι από τους συνήθεις αόρατους παντογνώστες της τιβί και του διαδικτύου.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB