Ενισχυτές

Ενισχυτές

Με κάθε αντίπαλο...

Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

  • Ενισχυτές

    Ενισχυτές

    Monday, 23 October 2017 23:18
  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01

kteliraklitsaΗ πέτρα είχε σκάσει ακριβώς στο κέντρο του πίσω παρμπρίζ, έσκισε το τζάμι αλλά δεν το ‘ριξε. Πήγαμε, ήρθαμε, άντεξε. Κάπου στη Λάρισα, νύχτα.

Άκουσα τον ήχο της κοτρόνας δέκα εκατοστά πίσω μου, γύρισα να δω τι έγινε, το πούλμαν συνέχισε να τραβάει το δρόμο του προς Αθήνα. Ρε οδηγέ, μας την πέφτουνε, ρε, σταμάτα να κατεβούμε να τους τσακώσουμε. Είχαμε απομακρυνθεί από το σημείο πέντε χιλιόμετρα μέχρι να συνεννοηθούμε τι είχε συμβεί. Ρε ψηλέ, τι έγινε ρε, να πούμε, τι κάνετε εκεί πίσω, σπάσατε κανένα τασάκι; Ρε τι τασάκι, έσκασε κοτρόνι στο τζάμι. Ποιο τζάμι ρε, να πούμε, το δικό μας το τζάμι; Ναι, ρε φίλε, το ράγισε, δες εδώ. Πού να δω; Εδώ; Εδώ πού εδώ, τι με δείχνεις, δε βλέπω, ρε οδηγέ, άναψε κάνα φως, ρε, να δω τι με λένε αυτοί οι μυστήριοι εκεί πίσω. Αμάν, ρε αλήθεια λένε ρε, σταμάτα, πουλμαντζή, πάτα φρένο να κατεβούμε να τους γαμήσουμε, πού είμαστε ρε, α, Λάρισα, να τα γαμήσουμε τα βλαχαδερά, να πούμε. Ρε σταμάτα, σε λέω. Από πίσω το περιπολικό έπαιζε τα φώτα μόλις χαμηλώσαμε ταχύτητα. Παιδιά, δεν μπορώ να σταματήσω στην Εθνική με το περιπολικό από πίσω μέσα στη νύχτα, μας ακολουθούν για να μη σταματάμε. Ντάξει, θα τα γαμήσουμε τα βλαχαδερά στην επιστροφή.

Φεύγαμε από το Παρκ Ντε Πρενς, πάλι στην ίδια θέση εγώ, στο κέντρο της γαλαρίας. Θρύψαλα τα τζάμια, αλλά όχι στον ηλεκτρικό. Σπάει το πίσω παρμπρίζ, ανοίγει σα χαρτί, στη μέση μια μεγάλη τρύπα και τα γυαλιά πάνω στην πλάτη μου, στα μαλλιά, στα κουρτινάκια, παντού. Ακόμα τον ακούω τον Άντι, ρε ρίχτε τα όλα τα τζάμια έξω, να έχουμε θέα να τους πετάμε κι εμείς. Τα ρίξαμε όλα. Έμεινε το λεωφορείο χωρίς παρμπρίζ, εμείς οι πίσω αρματωθήκαμε με πολεμοφόδια και γεμίσαμε την Πόλη του Φωτός με κονσερβοκούτια. Μακάρι να θυμόμουν τη μάρκα, να το είχα ολοκληρωμένο. Νομίζω πως ήταν ZWAN. Λάντσιον μιτ. Είχαν περισσέψει από έναν δικό μας που είχε πάρει πολλές προμήθειες, δέκα κονσέρβες μάλλον Ζβαν, τις πήραμε στα χέρια και δώσ’ του. Πέτρες εσείς, κρέας εμείς, φάτε, ρε λιγούρια, να χορτάσετε, ο Λαός του ΠΑΟΚ σας δίνει συσσίτιο αέρος-εδάφους. Και μετά, δύο χιλιάδες και κάτι χιλιόμετρα μέχρι Θεσσαλονίκη δίχως πίσω τζάμι. Περάσαμε τις Άλπεις με χιόνια, με την τρύπα πίσω. Απλώσαμε όλα τα πανιά από τη γαλαρία μέχρι τη μέση και καθόμασταν όλοι μπροστά -ευτυχώς το λεωφορείο δεν ήταν γεμάτο. Ακόμα κρυώνω. Πήρα μετάθεση Νευροκόπι και ήμουν ο μοναδικός που δε μου έκανε εντύπωση το μείον δεκαεφτά -ρε εγώ έχω διασχίσει την Ευρώπη, να πούμε, δίχως πίσω τζάμι, τι να με κάνει το κρύο σας.

Και προχθές, πάλι στη μέση της γαλαρίας με βρήκε το σκηνικό. Αλλά αυτήν τη φορά είχα και τη Μικρή Χουλιγκάνα στην αγκαλιά -αυτή ήθελε να κάτσουμε εκεί, πρωτόγνωρη εμπειρία το ΚΤΕΛ, ήθελε να πάει πίσω, στις μεγάλες θέσεις. Δεν πάθαμε τίποτα. Σταματημένο το πούλμαν στη στάση πάνω στην επαρχιακή Οδό, μπήκε από κάτω μας ένα μαύρο αυτοκινητάκι από πίσω. Σηκώθηκε το λεωφορείο στον αέρα ή έτσι μου φάνηκε. Μπαμ. Σκόνη, φωνές, τι έγινε. Μεγάλο τράνταγμα. Αμέσως μύρισε η βενζίνη, σε ένα δευτερόλεπτο. Την άρπαξα στην αγκαλιά, τη μικρή και τα πράματα και τις τσάντες, μπαμπά, τι συμβαίνει, μη μιλάς, αγκάλιασέ με σφιχτά και θα σου εξηγήσω σε ένα λεπτό. Της έπεσε η σαγιονάρα κάτω από τη θέση. Έσκυψα με τη μικρή αγκαλιά και τα συμπράγκαλα και την πήρα -αν μου πεις να σκύψω εκεί κάτω δίχως να κρατάω τίποτα θα πάθω λουμπάγκο. Έτρεξα στη μεσαία πόρτα και κατέβηκα. Οι υπόλοιποι ακόμα το συζητούσαν, τι έγινε, τι μυρίζει έτσι, πάθαμε λάστιχο. Μην κάθεστε μέσα, φώναξα, μυρίζει βενζίνη.

Βγήκα από το λεωφορείο και έτρεξα κάπου διακόσια μέτρα. Δίχως να λαχανιάσω. Καμιά φορά που δεν προλαβαίνω το αστικό τρέχω είκοσι μέτρα και θέλω κάνα τέταρτο να ξαναβρώ την ανάσα μου. Φτάσαμε σε απόσταση ασφάλειας, την άφησα κάτω. Θα μου πεις τι έγινε τώρα, μπαμπά; Αλλά δε χρειαζόταν να της πω τίποτα, το είδε το σκηνικό, το αυτοκίνητο που μας κάρφωσε είχε μείνει μέσα στο δρόμο. Ακουγόταν ο οδηγός που ούρλιαζε από μέσα, πονάω, πονάω, οι υπόλοιποι επιβάτες τριγύρω, έβλεπαν τη ζημιά. Άρχισαν να σταματάνε οι μαλάκες οι περίεργοι, να θαυμάσουν το θέαμα. Η μικρή είχε χλωμιάσει, προσπαθούσε να ταιριάξει την εμπειρία στο μυαλό της, είχε αναστατωθεί. Πήρα να έρθουν να μας μαζέψουν οι δικοί μας από το παραδιπλανό χωριό. Περιμέναμε κάνα τέταρτο, ίσως και παραπάνω. Όταν φεύγαμε δεν είχε έρθει ούτε τροχαία, ούτε ασθενοφόρο για τον οδηγό που έσκουζε ακόμα.

Συνήθως είμαι αυτός που τρέχει να βοηθήσει. Σε ό,τι σκηνικό με ατύχημα με θυμάμαι, είμαι ο Ερυθρός Σταυρός της κατάστασης, να τρέξω, να πάρω τηλέφωνα, να κουβαλήσω, να μείνω με τον τραυματία μέχρι να έρθει βοήθεια. Προχθές το μόνο που με ένοιαξε ήταν να πάρω το παιδί αγκαλιά και να εξαφανιστώ. Μένει πίσω αρκετός κόσμος να βοηθήσει, θα μου πεις, αλλά αυτό ούτε που το σκέφτηκα. Μύρισα τη βενζίνη, εξαφανίστηκα τρέχοντας. Εγώ είμαι καλά, το παιδί είναι καλά, όλα καλά. Ο τύπος ακόμα σφάδαζε μέσα στο αυτοκίνητο και αντί να τον λυπηθώ σκεφτόμουν «ρε τον καργιόλη, θα κωλοβαρούσε στο Facebook όσο οδηγούσε, στον ίσιο δρόμο καρφώθηκε από πίσω μας, αν πάθαινε κάτι το παιδί θα τον έπνιγα επιτόπου». Τώρα που πέρασαν οι μέρες έχω μια αγωνία αν είναι καλά ο άνθρωπος, αλλά εν βρασμώ ήθελα να του κάνω κακό. Και θα του έκανα, αν κάτι είχε πάει στραβά. Άλλαξα. Με άλλαξαν τα παιδιά, ήρθαν νέες προτεραιότητες. Ευτυχώς στις εκδρομές δεν κάθομαι πια στη γαλαρία, φέρνω γκαντεμιά.

Ρούμπικ

Ρούμπικ

Δεν ήμουνα στα καλά ...

Read more
Ξενέρωμα

Ξενέρωμα

Αρχικά με ξένισε η ανάρτηση του αγαπητού και ιστορικού Κορδελιού, πριν τρεις ημέρες στο Facebook. ...

Read more
2016-Βόλεϊ

2016-Βόλεϊ

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Δαίμονες

Δαίμονες

Ο πιο διαχρονικός μ ...

Read more
Διάγνωση

Διάγνωση

Να θυμάσαι επετείους, γενέθλια, γάμους, γεννήσεις, θανάτους, με ορόσημο κάποιον αγώνα. ...

Read more
Ψώνια

Ψώνια

Οι σαββατιάτικες &up ...

Read more
Γαλάνης

Γαλάνης

Δεν ξέρω αν επρόκειτο για βρώμικες διασυνδέσεις του Μπάνε με τη στατιστική υπηρεσία του Γαλάνη ή για ...

Read more
0040

0040

Κάποιοι κουστου&m ...

Read more
Συνένοχοι

Συνένοχοι

Πριν το Θωμά Βουλινό δεν ξέρω τι γινόταν με τους προέδρους. Δηλαδή ξέρω, τα έχω διαβάσει και μου τα ...

Read more
0008

0008

Πάντα τον διέκοπτα. Όπ&omicr ...

Read more
Αόρατοι

Αόρατοι

Δηλώνω δημοσίως πως εγώ δε σας τα ‘λεγα εδώ και καιρό. Αλήθεια. Δεν είμαι ο τεράστιος ποδοσφαιράνθρω ...

Read more
Πετάω

Πετάω

Κάθε 12η Αυγούστου, &e ...

Read more

Θανασάκης

logo