Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

t29ΠΑΟΚ Σ’ ΑΓΑΠΩ ΚΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΕ ΚΑΨΟΥΝ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΜΠΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ. Ε, ναι, ρε φίλε. Δεν πάει άλλο.

Μας τα ‘χετε κάνει τσουρέκια τόσα χρόνια μ’ αυτό το σύνθημα σε κάθε ματς, που θέλετε το Δικέφαλο στον τάφο σας απάνω. Δε μιλάμε, δε μιλάμε, φτάνει πια. Ως εδώ. Δε θα περάσει ο ρατσισμός απέναντι σ’ εμάς που επιλέξαμε την αποτέφρωση. Α-πο-τέ-φρω-ση, λά-λαλά-λαλά. Εμάς, που αντί για τάφος μας περιμένει ένα βαζάκι. Τι να κάνεις στο βαζάκι, άντε να κολλήσεις κανένα αυτοκόλλητο του Συνδέσμου, τα μεγαλεία είναι για τους μελλοντικούς ενταφιασμένους.

Ο ένας θα φτιάξει πάνω στον τάφο του την Τούμπα, λέει, ολόκληρη. Ο άλλος μας ζήτησε ήδη να χαράξουμε τη φάτσα του Πάμπλο και να γράψουμε το τατουάζ του. Ξέχασε να μας πει αν το θέλει στα ελληνικά ή τα ισπανικά (ή στα ποντιακά, παίζει κι αυτό), σημείωσέ το, ξέρεις εσύ ποιος είσαι, να μας το πεις πριν είναι αργά και κάνουμε εμείς την επιλογή και στραβώσεις από ‘κεί πάνω. Υπάρχει άνθρωπος που δήλωσε πως θα αφήσει παραγγελιά για «μαύρο μάρμαρο», επί λέξει το είπε, μαύρο μάρμαρο θέλει, ναι, ρε, εννοείται, θα φέρουμε από την Αφρική κάνα τόνο για σένα, τα μάρμαρα εκεί πέρα βγαίνουν μαύρα από τον ήλιο.

Και τι δεν έχουμε πει γι’ αυτό τον τάφο μας. Βάλτε μέσα τα κασκόλ και τα διαρκείας. Τυλίξτε με με το πανί. Θάψτε με με τη φανέλα του Φραντζέσκου. Ρε μαλάκες, άστε τώρα τι θα πει η μάνα μου, εσείς φορέστε μου τη φανέλα του παικταρά. Ρε η μάνα σου θα μας κυνηγάει με το σκουπόξυλο, θα θέλει να σου βάλει το κοστουμάκι που είχες αγοράσει για τη συνέντευξη στην πολυεθνική που δε σε πήρανε πριν δέκα χρόνια κι από τότε δεν το ξανάβαλες, για την κηδεία σου το φυλάει στη ναφθαλίνη. Μη μασάτε, θα το γράψω στη διαθήκη μου, τελευταία επιθυμία, δε θα μπορεί να κάνει τίποτα. Ποια διαθήκη, ρε κάγκουρα, που το πιο πολύ που έχεις γράψει στη ζωή σου είναι το σημείωμα «ΕΠΙΣΤΡΕΦΟ ΑΜΕΣΟΣ» στο μαγαζί όταν φεύγεις διακοπές.

Για μας που θα γίνουμε στάχτη δεν έχει σύνθημα, ε; Τώρα θα έχει. Θα το φωνάζουμε με την Άννα, όλο και κάποιος θα το τραγουδήσει μαζί μας, θα γίνει άντεργκραουντ χιτάκι. Θα επεκταθώ άλλη φορά με τις τελευταίες επιθυμίες μου για τη μετά θάνατο διαδικασία (μουσική, συνθήματα, πυροτεχνήματα, ενδυμασία, όλα τα έχω σκεφτεί, όπως οι περισσότεροι, μην το αρνείστε) αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως θέλω να σκορπιστούν οι στάχτες μου στην Τούμπα. Σε ματς. Πριν από ματς. Ας είναι και με τον Ολυμπιακό. Και να ‘χει αέρα. Βαρδάρη τρελό. Όποιος έχει δει το Μεγάλο Λεμπόφσκι, αντιλαμβάνεται πόσο εκδικητικός άνθρωπος είμαι.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038