Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

t01Κάθομαι απέναντι στην υπάλληλο και αραδιάζω τα έγγραφα για τη σύνδεση της ΔΕΗ. Έχω ένα μικρό άγχος, μη λείπει τίποτα, μη με στείλει να φέρω κανένα πιστοποιητικό ακόμα, μην καθυστερήσει το ρεύμα στο καινούργιο σπίτι και δεν μπορούμε να φορτίσουμε τα κινητά και το λάπτοπ -άλλο τι να το κάνεις το ρεύμα, τη σήμερον ημέρα.

Παρακολουθώ τους μορφασμούς της προσεκτικά, όπως ελέγχει τα χαρτιά μου, τσεκάρει, ένα, δύο, τρία, κάνει μια ανεπαίσθητη κίνηση προς τα πίσω και χαλαρώνει, χαλαρώνω κι εγώ. «Ωραία, λοιπόν, συμπληρώστε κι αυτό εδώ να προχωρήσουμε την αίτηση». Πιάνω το χαρτί που μου έδωσε, γυρίζω στο πλάι να γράψω τα στοιχεία και όπως αλλάζω οπτική γωνία βλέπω τον Φακούντο Περέιρα να κάθεται στην αναμονή, με το χαρτάκι στο χέρι και να περιμένει να εξυπηρετηθεί.

Τι δουλειά είχε ο Φακούντο Περέιρα στις εφτάμισι το πρωί στη ΔΕΗ, στην Παπαναστασίου. Εδώ είμαστε. Είχε αράξει στην καρέκλα του, αδυνατισμένος από πέρσι που είχε ένα μικρό σκεμπεδάκο, με κόκκινη μπλούζα, τι φοράς, ρε κάγκουρα, κόκκινη μπλούζα, στον ΠΑΟΚ παίζεις, να πούμε, κλασικό λουκ αξύριστο με το μαλλί κουρεμένο στο ΙΚΑ, έτοιμος να αποκοιμηθεί. Είχε κόσμο, γεμάτη η ΔΕΗ πρωινιάτικα, κάτι θείες τριγύρω του, τώρα θα τον δει κανένα Παοκτσάκι και θα του την πέσει για αυτόγραφο. Ρε παιδιά, παίκτης του ΠΑΟΚ στην αναμονή, τι πράματα είναι αυτά, κάποιος να τον εξυπηρετήσει, δεν έχει Τμήμα για VIP πελάτες;

Να δεις που τον διώξανε. Ήρθε να κόψει τη ΔΕΗ από το σπίτι που νοίκιαζε, στάνταρ. Αλλά δεν έχει κανέναν υπάλληλο η ΠΑΕ γι’ αυτές τις δουλειές, στείλανε το παλικάρι ξημερώματα να συνεννοείται στα ισπανικά με τους υπαλλήλους, κιέρο κορτάρ λα ελεκτρισιδάδ, ρε ποιο χορτάρι μας λες τώρα, άει πάγαινε από ‘δώ, πρωί πρωί, λέτσο. Ή ήρθε να συνδέσει το ρεύμα, χμμμ, παίζει κι αυτό, του το κόψανε από τον ΠΑΟΚ αλλά αυτός αρνείται να φύγει, σου λέει με αφήσατε με λιωμένο παγωτό στην κατάψυξη, κουφάλες, ο Φακούντο δε ζει χωρίς παγωτίνια, εσείς θα το κόβετε, εγώ θα το συνδέω.

Όπα. Λες να βρήκε άλλο σπίτι από άλλη ομάδα; Και ποιος να τον πάρει; Ο Άρης; Ο Απόλλωνας Καλαμαριάς; Μπα, αν ήταν έτσι θα πήγαινε στη ΔΕΗ Καλαμαριάς, δε θα ερχόταν εδώ. Οι γριές. Αυτές τον πήρανε. Υπέγραψε στον Ηρακλή, αυτό είναι, του βρήκαν κάνα σπίτι εδώ κοντά στο Καυτανζόγριο, να πούμε, μπα, όχι, όλες οι γριές μένουν Αϊ-Γιάννη, κοντά στη Μίκρα, ούτε αυτό είναι πολύ πιθανό σενάριο. Τι σκατά, δε βγαίνει νόημα. «Κύριε, παρακαλώ, συμπληρώστε την αίτηση, να προχωρήσουμε». Συγγνώμη, μαντάμ, αφαιρέθηκα. Συμπλήρωνα τα στοιχεία, αλλά όλο έριχνα κλεφτές ματιές στον Φακούντο, στα είκοσι μέτρα απόσταση, που κοιτούσε το πάτωμα σχεδόν κοιμισμένος. Θα ξημέρωσε σε κάνα κωλόμπαρο, ο αλήτης, τώρα που δεν κάνει προπονήσεις θα μεθοκοπάει στην παραλία.

Ποιο νούμερο να είχε, άραγε. Παρακαλούσα να έρθει στο διπλανό γραφείο, να τον ακούσω τι θέλει να κάνει, μπας και βγει κανένα συμπέρασμα. Να βγει και καμιά είδηση, να την ξέρω μόνο εγώ και να κάνω τον μάγκα στους Παοκτσήδες, ρε ξέρω και δε σας λέω, μην παρακαλάτε, θα το μάθετε όταν έρθει η ώρα. Η υπάλληλος με κοιτούσε απορημένη, τι ζάβλακας είναι τούτος, δέκα πράματα του είπα να γράψει κι αυτός κοιτάζει στην είσοδο. Εγώ έκανα σενάρια με το νου μου, για μια φορά ήθελα να πέσω μέσα, να βρω τι συμβαίνει πριν μου το πουν. Κατέληξα πως, δυστυχώς, έχει έρθει να διακόψει την παροχή επειδή φεύγει στο εξωτερικό. Και μ’ έπιασε μια περίεργη λύπη επειδή το συμπαθούσα το παλικάρι, μου άρεσε ως παίκτης, η τσαπατσουλιά του, η αίσθηση της αλάνας όταν είχε την μπάλα, έτσι κάπως αναρχικός και αταίριαστος στα συστήματα της ομάδας. Κρίμα, ρε Φακούντο, δεν ήταν γραφτό να μείνεις καιρό κοντά μας.

«Θα πάτε στο ταμείο να πληρώσετε την εγγύηση και θα ξαναέρθετε να τελειώσουμε τη διαδικασία». Πήρα το χαρτί, σηκώθηκα και προχώρησα προς το μέρος του. Για αρκετή ώρα σκεφτόμουν τι να του πω, κανένα «παικταρά μου» ή «μη φεύγεις» ή καμιά τέτοια καγκουριά. Να έχω να λέω «εγώ, πάντως, παιδιά, το πάλεψα να τον κρατήσω», όπως είχα κάνει και με τον Λάμπλεϊ, αλλά δεν τα είχα καταφέρει, πριν είκοσι χρόνια και το καταθέτω τώρα δημόσια να το μάθει ο κόσμος. Φτάνω στα τρία μέτρα, τελικά δεν ήταν ο Φακούντο Περέιρα. Του έμοιαζε όμως. Fair mistake, που λένε. Πάντως, με τόσες μαλακίες που σκεφτόμουν και έκανα σενάρια στο μυαλό, για πότε πέρασαν είκοσι λεπτά χαμπάρι δεν πήρα. Γιατί με τον ΠΑΟΚ δεν πλήττεις ποτέ.

Πολίτικα

Πολίτικα

Πολιτική ανάλυση, κατήχηση, προσηλυτισμός, κομματική προπαγάνδα, νεότερη ιστορία της Ελλάδας και των ...

Read more
0014

0014

Η μεγαλύτερη προσφ&om ...

Read more
Ρέιβερ

Ρέιβερ

Καλό το Μέταλ, καλά τ&alph ...

Read more
Σοκ

Σοκ

Πρώτη εκδρομή στη ζωή &ta ...

Read more
Ορμένιο

Ορμένιο

Για να πας από Ξάνθη σ&ta ...

Read more
Γέννα

Γέννα

Στην 4Α άναβαν φωτιές &kappa ...

Read more
insidestory

insidestory

Τα βιβλία του 2017, δηλ&a ...

Read more
Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν έ&c ...

Read more
Η Ζωή Μετά (2002)

Η Ζωή Μετά (2002)

Η περίοδος 2001-2002 ήταν η τ&e ...

Read more
Βόλος

Βόλος

Μετά από ένα δίωρο πανη&gam ...

Read more
Πατρίσιο

Πατρίσιο

Ο Πατρίσιο Καμπς σήμ&e ...

Read more
Πτήση

Πτήση

Η κούπα σηκώνεται στ& ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.