Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

t01Κάθομαι απέναντι στην υπάλληλο και αραδιάζω τα έγγραφα για τη σύνδεση της ΔΕΗ. Έχω ένα μικρό άγχος, μη λείπει τίποτα, μη με στείλει να φέρω κανένα πιστοποιητικό ακόμα, μην καθυστερήσει το ρεύμα στο καινούργιο σπίτι και δεν μπορούμε να φορτίσουμε τα κινητά και το λάπτοπ -άλλο τι να το κάνεις το ρεύμα, τη σήμερον ημέρα.

Παρακολουθώ τους μορφασμούς της προσεκτικά, όπως ελέγχει τα χαρτιά μου, τσεκάρει, ένα, δύο, τρία, κάνει μια ανεπαίσθητη κίνηση προς τα πίσω και χαλαρώνει, χαλαρώνω κι εγώ. «Ωραία, λοιπόν, συμπληρώστε κι αυτό εδώ να προχωρήσουμε την αίτηση». Πιάνω το χαρτί που μου έδωσε, γυρίζω στο πλάι να γράψω τα στοιχεία και όπως αλλάζω οπτική γωνία βλέπω τον Φακούντο Περέιρα να κάθεται στην αναμονή, με το χαρτάκι στο χέρι και να περιμένει να εξυπηρετηθεί.

Τι δουλειά είχε ο Φακούντο Περέιρα στις εφτάμισι το πρωί στη ΔΕΗ, στην Παπαναστασίου. Εδώ είμαστε. Είχε αράξει στην καρέκλα του, αδυνατισμένος από πέρσι που είχε ένα μικρό σκεμπεδάκο, με κόκκινη μπλούζα, τι φοράς, ρε κάγκουρα, κόκκινη μπλούζα, στον ΠΑΟΚ παίζεις, να πούμε, κλασικό λουκ αξύριστο με το μαλλί κουρεμένο στο ΙΚΑ, έτοιμος να αποκοιμηθεί. Είχε κόσμο, γεμάτη η ΔΕΗ πρωινιάτικα, κάτι θείες τριγύρω του, τώρα θα τον δει κανένα Παοκτσάκι και θα του την πέσει για αυτόγραφο. Ρε παιδιά, παίκτης του ΠΑΟΚ στην αναμονή, τι πράματα είναι αυτά, κάποιος να τον εξυπηρετήσει, δεν έχει Τμήμα για VIP πελάτες;

Να δεις που τον διώξανε. Ήρθε να κόψει τη ΔΕΗ από το σπίτι που νοίκιαζε, στάνταρ. Αλλά δεν έχει κανέναν υπάλληλο η ΠΑΕ γι’ αυτές τις δουλειές, στείλανε το παλικάρι ξημερώματα να συνεννοείται στα ισπανικά με τους υπαλλήλους, κιέρο κορτάρ λα ελεκτρισιδάδ, ρε ποιο χορτάρι μας λες τώρα, άει πάγαινε από ‘δώ, πρωί πρωί, λέτσο. Ή ήρθε να συνδέσει το ρεύμα, χμμμ, παίζει κι αυτό, του το κόψανε από τον ΠΑΟΚ αλλά αυτός αρνείται να φύγει, σου λέει με αφήσατε με λιωμένο παγωτό στην κατάψυξη, κουφάλες, ο Φακούντο δε ζει χωρίς παγωτίνια, εσείς θα το κόβετε, εγώ θα το συνδέω.

Όπα. Λες να βρήκε άλλο σπίτι από άλλη ομάδα; Και ποιος να τον πάρει; Ο Άρης; Ο Απόλλωνας Καλαμαριάς; Μπα, αν ήταν έτσι θα πήγαινε στη ΔΕΗ Καλαμαριάς, δε θα ερχόταν εδώ. Οι γριές. Αυτές τον πήρανε. Υπέγραψε στον Ηρακλή, αυτό είναι, του βρήκαν κάνα σπίτι εδώ κοντά στο Καυτανζόγριο, να πούμε, μπα, όχι, όλες οι γριές μένουν Αϊ-Γιάννη, κοντά στη Μίκρα, ούτε αυτό είναι πολύ πιθανό σενάριο. Τι σκατά, δε βγαίνει νόημα. «Κύριε, παρακαλώ, συμπληρώστε την αίτηση, να προχωρήσουμε». Συγγνώμη, μαντάμ, αφαιρέθηκα. Συμπλήρωνα τα στοιχεία, αλλά όλο έριχνα κλεφτές ματιές στον Φακούντο, στα είκοσι μέτρα απόσταση, που κοιτούσε το πάτωμα σχεδόν κοιμισμένος. Θα ξημέρωσε σε κάνα κωλόμπαρο, ο αλήτης, τώρα που δεν κάνει προπονήσεις θα μεθοκοπάει στην παραλία.

Ποιο νούμερο να είχε, άραγε. Παρακαλούσα να έρθει στο διπλανό γραφείο, να τον ακούσω τι θέλει να κάνει, μπας και βγει κανένα συμπέρασμα. Να βγει και καμιά είδηση, να την ξέρω μόνο εγώ και να κάνω τον μάγκα στους Παοκτσήδες, ρε ξέρω και δε σας λέω, μην παρακαλάτε, θα το μάθετε όταν έρθει η ώρα. Η υπάλληλος με κοιτούσε απορημένη, τι ζάβλακας είναι τούτος, δέκα πράματα του είπα να γράψει κι αυτός κοιτάζει στην είσοδο. Εγώ έκανα σενάρια με το νου μου, για μια φορά ήθελα να πέσω μέσα, να βρω τι συμβαίνει πριν μου το πουν. Κατέληξα πως, δυστυχώς, έχει έρθει να διακόψει την παροχή επειδή φεύγει στο εξωτερικό. Και μ’ έπιασε μια περίεργη λύπη επειδή το συμπαθούσα το παλικάρι, μου άρεσε ως παίκτης, η τσαπατσουλιά του, η αίσθηση της αλάνας όταν είχε την μπάλα, έτσι κάπως αναρχικός και αταίριαστος στα συστήματα της ομάδας. Κρίμα, ρε Φακούντο, δεν ήταν γραφτό να μείνεις καιρό κοντά μας.

«Θα πάτε στο ταμείο να πληρώσετε την εγγύηση και θα ξαναέρθετε να τελειώσουμε τη διαδικασία». Πήρα το χαρτί, σηκώθηκα και προχώρησα προς το μέρος του. Για αρκετή ώρα σκεφτόμουν τι να του πω, κανένα «παικταρά μου» ή «μη φεύγεις» ή καμιά τέτοια καγκουριά. Να έχω να λέω «εγώ, πάντως, παιδιά, το πάλεψα να τον κρατήσω», όπως είχα κάνει και με τον Λάμπλεϊ, αλλά δεν τα είχα καταφέρει, πριν είκοσι χρόνια και το καταθέτω τώρα δημόσια να το μάθει ο κόσμος. Φτάνω στα τρία μέτρα, τελικά δεν ήταν ο Φακούντο Περέιρα. Του έμοιαζε όμως. Fair mistake, που λένε. Πάντως, με τόσες μαλακίες που σκεφτόμουν και έκανα σενάρια στο μυαλό, για πότε πέρασαν είκοσι λεπτά χαμπάρι δεν πήρα. Γιατί με τον ΠΑΟΚ δεν πλήττεις ποτέ.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038