Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

brainpaokΟ φίλος μου ο Βαγγέλης με χαρακτήρισε χθες ως «τον τελευταίο φίλαθλο σ’ αυτή την πόλη που δεν ακούει αθλητικά ραδιόφωνα» ή κάπως έτσι.

Αλήθεια είναι. Δεν άκουγα ποτέ αθλητικά ραδιόφωνα, δε διάβαζα φανατικά και τώρα δε διαβάζω καθόλου αθλητικές ιστοσελίδες, δε βλέπω τηλεόραση εδώ και περίπου είκοσι χρόνια, εκτός από πέρσι που έβαλα συνδρομητική και βλέπω μόνο μπάλα και Μπούμερανγκ που παίζει αναγκαστικά όλη μέρα παιδικά στο σπίτι. Συνεπώς, για πολλούς ανθρώπους του κοινωνικού μου κύκλου είμαι «εκτός πραγματικότητας».

Το αν είμαι ή δεν είμαι εκτός πραγματικότητας μπορεί οποιοσδήποτε να το κρίνει από τα κείμενά μου. Για μένα, εκτός πραγματικότητας -ή, καλύτερα, εντός μιας εικονικής πραγματικότητας- είναι το μεγάλο μέρος του κόσμου μας που καταναλώνει λαίμαργα και αχόρταγα οτιδήποτε του σερβίρεται από τις συχνότητες και το διαδίκτυο, σε οποιαδήποτε μορφή, αρκεί να εμπεριέχει τη λέξη «ΠΑΟΚ». Από τα ρεπορτάζ για το σημερινό αγώνα μέχρι χυδαιότητες «η πιο όμορφη Παοκτσού ποζάρει με τα εσώρουχα» και από τα «ο πρώην φροντιστής του ΠΑΟΚ άνοιξε επιδιορθώσεις τακουνιών στο πι και φι» μέχρι «άγριο φονικό στο Μοντεβίδεο, την πόλη όπου πρωτόπαιξε μπάλα ο Πάμπλο Γκαρσία». Και το ξέρω καλά πως μιλάω για την πλειοψηφία -είμαστε αρρωστάκια, δε χορταίνουμε ΠΑΟΚ απ’ το πρωί ως το βράδυ. Εκεί βασίζονται.

Το χειρότερό μου είναι να προσπαθώ να δικαιολογούμαι που δεν ξέρω τον Άλφα ή τον Βήτα. «Καλά, ρε, πού ζεις, αυτός κάνει εκπομπή εκεί και έχει μεγάλο ρεύμα». «Μα δεν τους ακούς κάθε μεσημέρι, τρομερό ρεπορτάζ». «Διάβαζέ τον αυτόν, έχει καλή πένα». «Πρώτοι το βγάζουν αυτοί και μετά ακολουθούνε οι υπόλοιποι, αυτούς να διαβάζεις». Όχι, ρε φίλε, δεν μπορώ να ακούω ή να βλέπω ή να διαβάζω τίποτα επειδή «το διαβάζουνε όλοι» ή «το ακούνε όλοι» και κάποτε πρέπει να αποδεχθείς πως κάποιος μπορεί και να είναι διαφορετικός. Καλύτερος, χειρότερος, παράξενος, ιδιότροπος, πες το όπως θες.

Δε μηδενίζω. Όπως σε κάθε χώρο, έτσι και στο δημοσιογραφικό υπάρχει κόσμος που κρατάει ψηλά τη σημαία του λειτουργήματος. Αλλά για κάθε έναν τέτοιο, θα βρεις άλλους δέκα που κυλιούνται στη λάσπη, σαν τα σκουλήκια. Παντού είναι έτσι, γιατί να διαφέρουν αυτοί. Σε μια υπηρεσία σε έχουν γραμμένο οι πάντες μέχρι να βρεις τον ένα που κάνει τη δουλειά του. Το ποιοι αξίζουν και δεν κάνουν εκπτώσεις το βρήκα μόνος μου, με τα δικά μου κριτήρια και τους ακολουθώ. Ως εκεί, επιλεκτικά.

«Και πώς ενημερώνεσαι για τον ΠΑΟΚ». Πάω στο γήπεδο, ρε μεγάλε. Πιο καλή ενημέρωση δεν έχει απ’ αυτό, εκεί είναι γυμνός ο «παικταράς παγκόσμιας κλάσης», ο «ένας από τους τελευταίους αρχηγούς που έχουν απομείνει», ο «γεννημένος νικητής» και οι λοιπές παπαριές που γράφονται καθημερινά. Αυτός και η μπάλα. Χωρίς γλείψιμο, χωρίς αβάντες, χωρίς θάψιμο. Εκεί θα τον δω, εκεί θα τον κρίνω, εκεί «θα ενημερωθώ» για τον ΠΑΟΚ. Όπως παλιά, που γελούσαμε το πρωί με τα Σπορ και το απόγευμα βλέπαμε την πραγματικότητα μπροστά στα μάτια μας.

Αφορμή για όλα αυτά ήταν η συνεχής τροφοδότηση που μου κάνετε με λινκ και δημοσιεύματα, «μα δες τι γράφει ο στημένος», «πες, πόσο καραγκιόζης είναι» και «δεν τον αντέχω, κοίτα τι γράφει». Το καταλαβαίνω, είναι εξοργιστικό να διαβάζεις δέκα μπαρούφες την ώρα, κι εγώ εκνευρίζομαι, μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι όταν τα διαβάζω. Αλλά, συνήθως, δεν τα διαβάζω. Δεν τα ακούω, δεν τα βλέπω. Δεν έχω τίποτα να κερδίσω, τα θεωρώ εικονική πραγματικότητα και ίσως να κάνω λάθος -η εμπειρία μου μέχρι σήμερα δείχνει πως δεν κάνω λάθος.

Ένας είναι στον τάδε σταθμό, ένας στον άλλο, ένας στη δείνα ιστοσελίδα, ένας στην άλλη, ένας στην παράλλη, ένας εδώ, ένας εκεί. Θες από σύμπτωση, θες από ευπρόσδεκτες συμβουλές φίλων και αδερφών, τους βρήκα, τους ξεχώρισα και μένω εκεί. Αν βγει κάτι νέο και καλό δε θα μου ξεφύγει, θα φτάσει σ’ εμένα, έστω και μέσω τρίτων. Όπως χθες, καλή ώρα, που ανακάλυψα κάτι που δεν ήξερα, το ‘βαλα στη μνήμη με τα υπόλοιπα. Κάτι παρόμοιο έλεγε κάποτε ο Αγγελάκας, «αν γίνει κάτι σημαντικό, τόσους φίλους έχω, κάποιος θα μου το πει».

Ο καθένας είναι ελεύθερος να γεμίζει το χρόνο του όπως το επιθυμεί. Διακόπτοντας την ενασχόληση με οτιδήποτε και οποιονδήποτε απλώς σου τρώει το χρόνο και το διαβάζεις ή το ακούς μόνο και μόνο «για να δεις τι μαλακίες θα πει ή θα γράψει και σήμερα» κερδίζεις χρόνο για άλλα πράγματα. Μια ώρα μπαρούφας να γλιτώσεις τη μέρα, βάζοντας Χ σε πηγές που αποδειγμένα και επανειλημμένα έχεις κρίνει πως δε σου προσφέρουν παρά αρνητικά συναισθήματα, μπορείς να την εκμεταλλευτείς για κάτι πιο ποιοτικό. Διάβασε ένα βιβλίο, ας πούμε. Κυκλοφορούν ακόμα.

Μονό

Μονό

Υπάρχει μια στιγμή σ&tau ...

Read more
Παράσιτα

Παράσιτα

Η προσωπική μου πο&lambda ...

Read more
Αχρωματοψία

Αχρωματοψία

Από τότε που με θυμάμαι, ένιωθα ένα είδος οίκτου για τον φίλο μου με την πλήρη αχρωματοψία. Δεν έβλε ...

Read more
Δώσε

Δώσε

Αυτός είναι ο Παοκτσής. Κερδίζει ήδη 5-1 τον Ολυμπιακό στις Σέρρες, κλέβει ο επιθετικός του την μπάλ ...

Read more
Φως

Φως

Εγώ δεν είχα τέτοια &del ...

Read more
Yπέρβαση

Yπέρβαση

Στο ημίχρονο, είχα πάρει απόφαση πως στο συγκεκριμένο παιχνίδι ούτε που με ενδιαφέρει η τελική έκβασ ...

Read more
91

91

Δεν έχεις πάει ποτέ σ& ...

Read more
Επιστροφές

Επιστροφές

Σήμερα έχουν γενέθλια επτά προπονητές του ΠΑΟΚ: Οι τέσσερις Άγγελοι Αναστασιάδηδες και οι τρεις Γι ...

Read more
Χορτάστε

Χορτάστε

Όταν η ομάδα μας χρειά& ...

Read more
Αναφορά

Αναφορά

«Ο Λαός του ΠΑΟΚ &alpha ...

Read more
Σοβαρά

Σοβαρά

Τελικά δεν ήταν αστείο. Οπότε, ας σοβαρευτούμε (τουλάχιστον έως να ακούσουμε την πρώτη Παναγιά που θ ...

Read more
Άβαταρ

Άβαταρ

Η Ηλέκτρα είναι 6,5 ετών. &T ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.