Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

Τόνοι

Τόνοι

Από τη μία, έχουμε έναν...

Θαύμα

Θαύμα

Η φετινή...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

Βάρος

Βάρος

Η προσωπική μου...

Παππούς

Παππούς

Πέρασε η τετραετία...

Ήρεμα

Ήρεμα

Σαν σήμερα, στις 11...

Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

Γιώργος

Γιώργος

Το είχα πάρει...

Μίκι

Μίκι

|||| Σαν σήμερα, πριν...

  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16
  • Τόνοι

    Τόνοι

    Monday, 03 February 2020 16:57
  • Θαύμα

    Θαύμα

    Monday, 03 February 2020 08:25
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Tuesday, 24 December 2019 13:12
  • Βάρος

    Βάρος

    Saturday, 14 December 2019 20:21
  • Παππούς

    Παππούς

    Thursday, 12 December 2019 21:39
  • Ήρεμα

    Ήρεμα

    Wednesday, 11 December 2019 13:58
  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06
  • Γιώργος

    Γιώργος

    Friday, 01 November 2019 15:18
  • Μίκι

    Μίκι

    Tuesday, 29 October 2019 12:36

«Μπαμπά, μπορείς να μου εξηγήσεις τι σημαίνουν τα κάλαντα»;

kalanta

- Hello.
- Hello, good Christmas, Mr. Agent.
- Oh, God.
- You didn’t come for the Fifteenaugust finally.
- Oh, my God.
- How it goes? Is moving the market?
- How do you keep finding my number? I’ve just activated this one.
- This is Greece, Mr. Agent, we have plenty of roofs.

Read more ...

«Βρε γαμημένε Λετονέ, τρως τη ραδιενέργεια, γίνεσαι δυόμισι μέτρα κι έρχεσαι εδώ μέσα να μας παίρνεις τα ριμπάουντ, δηλαδή αυτό δεν είναι ντόπινγκ, να πούμε»;

Φτάστε μας.

i38

Ο Νοέμβριος του 2017 θα μου μείνει ως ο μήνας που πήρα την περισσότερη αγάπη από ανθρώπους που δεν γνώριζα, δεν είχα συναντήσει ποτέ μου ή είχα να συναντήσω χρόνια ή δεκαετίες. Μέσα σε έναν μήνα εξαντλήθηκε η Α’ Έκδοση του βιβλίου, κάτι που με συγκινεί, με γεμίζει ευγνωμοσύνη και με κάνει περήφανο. Σας ευχαριστώ, όλους και όλες, για την εμπιστοσύνη και τα σπουδαία όμορφα λόγια που δεν τσιγκουνευτήκατε, είτε από κοντά είτε μέσω μηνυμάτων.

Το σύνθημα για τον Δεκέμβριο είναι, πλέον:
ΕΚΕΙ - ΕΚΕΙ - ΣΤΗ Β’ ΕΚΔΟΣΗ!

i37

- Βάλτε παπούτσια, θα αργήσουμε στην παρουσίαση του μπαμπά.
- Μαμά, πού θα πάμε;
- Είπαμε, σε ένα θέατρο, για το βιβλίο του μπαμπά.
- Σε θέατρο; Θα δούμε Καραγκιόζη;
- Ναι, τον μπαμπά.

i46

#ΌτανΣεΣτηρίζειΗΟικογένεια

i40Ο ΠΑΟΚ δεν έχει χάσει ποτέ σε αγώνα που έγινε 20 Νοεμβρίου. Δεν έχει χάσει ούτε σε αγώνα που δεν έγινε, όπως αυτός του 1994, όπου ο Λαός πήρε το διπλό και στον αγωνιστικό χώρο του Χαριλάου πέρα από την κερκίδα, δείχνοντας τον δρόμο στην ομάδα για το 0-4 που θα ακολουθούσε λίγες μέρες μετά.

 

trypesΕίχα ξεκινήσει με μεγάλο προβάδισμα, αλλά η Άννα με προσπέρασε και με κέρδισε τελικά στις Τρύπες με 14-13 στις συναυλίες τους. Αν και όταν διαλύθηκαν το είχα απωθημένο και έλεγα πως έπρεπε να κάνουν άλλη μία να ισοφαρίσω, τώρα που πέρασαν τα χρόνια και το σκέφτομαι συμπεραίνω πως είναι ντροπή να πας σε δέκατη τέταρτη συναυλία μιας μπάντας, γκαντεμιά, κακοτυχία, πήγε η Άννα και τους ανάγκασε να χωρίσουν.

Read more ...

Μια εποχή στις γαλαρίες. Κάποιος να βρει τι κρατάω στο χέρι, ρε φίλε, θα σκάσω.

i56

Κάθε ωραίο σερί τελειώνει στο 14-0 (και μόλις το γράφεις, σου κάνει σερί ο αντίπαλος 0-14)...

i53

i54Από τη στάση μας περνάνε δύο γραμμές του ΟΑΣΘ. Η Λιλιγκάνα έχει μάθει ποιο νούμερο είναι αυτό στο οποίο μπαίνουμε κάθε πρωί για να πάμε σχολείο και μόλις το βλέπει φωνάζει χαρούμενη. Αν τύχει να περάσει η άλλη γραμμή λέει «αυτό δεν είναι το νούμερό μας». Όμως προχθές το απόγευμα δεν θέλαμε να πάμε σχολείο, αλλά στο Παλατάκι, και όταν έφτασε η άλλη γραμμή και την πήρα αγκαλιά να ανεβούμε άρχισε να διαμαρτύρεται. «Αυτό δεν είναι το λεωφορείο μας, είναι το άλλο νούμερο». Και της εξήγησα πως με το κανονικό νούμερο πάμε στο σχολείο και με το άλλο νούμερο πάμε στον ΠΑΟΚ. Το δέχτηκε, το σημείωσε στον εγκέφαλό της, φτάσαμε στο τέρμα, πήραμε το επόμενο για Παλατάκι, όλα καλά. Συνεπώς, ήταν πολύ λογικό αυτό που συνέβη στο μυαλό της σήμερα το πρωί, όσο περιμέναμε για να πάμε σχολείο. Περνάει η άλλη γραμμή, κοιτάζει παραξενεμένη, γυρνάει στη μαμά της και ρωτάει, γεμάτη απορία: «Μαμά, γιατί πηγαίνουν τόσοι άνθρωποι πρωί-πρωί στον ΠΑΟΚ»;

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB