Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

Τόνοι

Τόνοι

Από τη μία, έχουμε έναν...

Θαύμα

Θαύμα

Η φετινή...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

Βάρος

Βάρος

Η προσωπική μου...

Παππούς

Παππούς

Πέρασε η τετραετία...

Ήρεμα

Ήρεμα

Σαν σήμερα, στις 11...

Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

Γιώργος

Γιώργος

Το είχα πάρει...

Μίκι

Μίκι

|||| Σαν σήμερα, πριν...

  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16
  • Τόνοι

    Τόνοι

    Monday, 03 February 2020 16:57
  • Θαύμα

    Θαύμα

    Monday, 03 February 2020 08:25
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Tuesday, 24 December 2019 13:12
  • Βάρος

    Βάρος

    Saturday, 14 December 2019 20:21
  • Παππούς

    Παππούς

    Thursday, 12 December 2019 21:39
  • Ήρεμα

    Ήρεμα

    Wednesday, 11 December 2019 13:58
  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06
  • Γιώργος

    Γιώργος

    Friday, 01 November 2019 15:18
  • Μίκι

    Μίκι

    Tuesday, 29 October 2019 12:36

apovasiΗ γηπεδούχος ομάδα σκοράρει στο 85ο λεπτό και μειώνει το σκορ. Ο εκφωνητής ακούγεται από τα μεγάφωνα: «Το γκολ της ομάδας μας ο Ντίνις»... Και περιμένεις να ακούσεις το επώνυμο, ως είθισται, τρεις φορές, στη μόδα που ήρθε και στα ελληνικά γήπεδα και, δυστυχώς, ακόμα και στην Τούμπα. Αλλά μένει κρεμασμένος στην ηχώ του ο εκφωνητής, δεν ακούγεται το επώνυμο από κανέναν οπαδό της Ξάνθης, στην πιο αμήχανη, υποθέτω, στιγμή που έχει ζήσει αυτό το γήπεδο από τότε που χτίστηκε: Οι λιγοστοί οπαδοί («οπαδοί») των γηπεδούχων έχουν εξαφανιστεί, ήδη από το 70’, όταν και είχε αρχίσει η αποχώρηση κάτι λιγοστών μπαμπάδων με παιδάκια που φορούσαν κόκκινα, ομοιόμορφα μπουφάν, κάτι παπάδων και κάτι θειάδων, εκ των οποίων η μία φορούσε ένα κόκκινο κασκόλ.

Ασπρόμαυρη απόβαση στο πέταλο, ασπρόμαυρη απόβαση στο ισιάδι των φιλοξενούμενων, ασπρόμαυρη απόβαση στο ισιάδι των γηπεδούχων, ασπρόμαυρη απόβαση στα επίσημα -τι πίστευε ο εκφωνητής, άραγε, πως θα λάβει ως απάντηση όταν προσπάθησε να «ξεσηκώσει» την κερκίδα φωνάζοντας το μικρό όνομα του σκόρερ; Για πόσο fair play οπαδούς έχει τους Παοκτσήδες, να θεώρησε πως θα σταματήσουμε το «Πρωτάθλημα και Κύπελλο στον Πύργο τον Λευκό» και θα φωνάξουμε «Αλμέιδα» τρεις φορές; Θα είχε ακούσει, νωρίτερα, στην πλατεία, που φωνάζαμε άλλο σύνθημα που τελειώνει με «τρεις φορές» και θα μπερδεύτηκε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB