Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

Βάρος

Βάρος

Η προσωπική μου...

Παππούς

Παππούς

Πέρασε η τετραετία...

Ήρεμα

Ήρεμα

Σαν σήμερα, στις 11...

Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

Γιώργος

Γιώργος

Το είχα πάρει...

Μίκι

Μίκι

|||| Σαν σήμερα, πριν...

421

421

ΠΑΟΚ και Άρης...

Μπένγκτσον

Μπένγκτσον

Την ημέρα που ο ΠΑΟΚ...

Ημιδιαμονή

Ημιδιαμονή

Θέλεις να ψάξεις...

  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Tuesday, 24 December 2019 13:12
  • Βάρος

    Βάρος

    Saturday, 14 December 2019 20:21
  • Παππούς

    Παππούς

    Thursday, 12 December 2019 21:39
  • Ήρεμα

    Ήρεμα

    Wednesday, 11 December 2019 13:58
  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06
  • Γιώργος

    Γιώργος

    Friday, 01 November 2019 15:18
  • Μίκι

    Μίκι

    Tuesday, 29 October 2019 12:36
  • 421

    421

    Sunday, 22 September 2019 11:19
  • Μπένγκτσον

    Μπένγκτσον

    Thursday, 08 August 2019 17:03
  • Ημιδιαμονή

    Ημιδιαμονή

    Wednesday, 19 June 2019 17:42

xmasΧριστούγεννα 1987. Δεν έχω συμπληρώσει ούτε τρεις εβδομάδες ως Παοκτσής, ζαλισμένος ακόμα από το έπος των Σερρών και τις κοσμογονικές αλλαγές στο σπίτι. Η πράσινη οικογένεια αποκτά ένα ασπρόμαυρο μέλος και ο πατέρας σιχτιρίζει την ώρα και τη στιγμή που με πήρε μαζί του στο 6-1. Αλλά δεν μπορεί να πει τίποτα -τέτοια ξεφτίλα του Ολυμπιακού δεν είχε ζήσει ούτε αυτός, που ακολουθούσε παντού τον Παναθηναϊκό του τόσες δεκαετίες. Χαλάλι, έλεγε, από το να γίνεις γαύρος καλύτερα γύφτος.

Read more ...

iremaΣαν σήμερα, στις 11 Δεκεμβρίου 1993, ο Στέλιος Χαρλαβάνης πετσοκόβει με τον μπαλτά τον ζαλισμένο ΠΑΟΚ της πρώτης χρονιάς δίχως προορισμό και κορυφώνει την παράστασή του με την ίσως πιο άκυρη αποβολή της δεκαετίας. Θα απομείνει μία ολόκληρη ώρα αγώνα, ο ΠΑΟΚ όχι μόνο θα κρατήσει με δέκα παίκτες το 2-1 που προκύπτει ως εκείνη τη στιγμή παίζοντας το χαρακτηριστικό ποδόσφαιρο «ντου» δίχως πλάνο και με αποκλειστικό τρόπο ανάπτυξης το «σουτάρετε από παντού, ένα θα μπει» του Μπλαχίν. Μπήκαν τρία, είδαμε το ένα, το τρίτο, που έκλεισε το απίστευτο για τα δεδομένα της εποχής 3-1 κόντρα στον τεράστιο Παναθηναϊκό του Όσιμ -και μόνο η σύνθεση του αντιπάλου προδίδει το μέγεθος του γλεντιού που στήθηκε στην κατηφοριά για το δεύτερο γλέντι της βραδιάς εναντίον του συμπολίτη στο Παλέ: Βάντσικ, Αποστολάκης, Μαυρίδης, Ουζουνίδης, Καλιτζάκης, Μπορέλι, Χριστοδούλου, Νιόπλιας, Γεωργιάδης, Σαραβάκος, Βαζέχα, Φραντζέσκος, Δώνης.

Read more ...

73236812 2649127528478569 93746311299334144 nΤο είχα πάρει απόφαση πως δεν θα δω το ματς και είχα επικεντρωθεί στο πώς θα μπουν η Άννα με το παιδί. Ήδη μου έλεγαν να μην τολμήσω είσοδο από την 4, που ήταν υπερπλήρης, οπότε κατεβήκαμε στην 8 για να δούμε τι παίζει. Θα παρακαλούσαμε, θα φωνάζαμε, θα κάναμε σκηνικό, αναλόγως την κατάσταση. Ήμασταν δύο ενήλικες με ένα παιδί και ένα διαρκείας της 4.

Αποδείχτηκε πως πολλοί ήταν αυτοί που δεν κατάφερναν να μπουν στο σωστό πέταλο και είχαν κάνει την κατηφοριά. Χωρίς πολλή ταλαιπωρία, ένας από τους υπεύθυνους πήρε πρωτοβουλία και μάζεψε όσους είχαν εισιτήριο σε άλλη Θύρα για να τους μπάσει από ένα ανοιχτό τουρνικέ. «Πηγαίνετε», είπα της Άννας, αλλά ήταν θολωμένη. Η μικρή είχε αρχίσει να κλαίει, με ήθελε μαζί. «Μπείτε και θα το παλέψω», τις βεβαίωσα, πιο πολύ για να αποφύγω το μελόδραμα -εκείνη τη στιγμή, το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να κερδίσουμε το ματς, να πάρουμε το Πρωτάθλημα και για γιορτές έχουμε καιρό.

Read more ...

quinn1

|||| Σαν σήμερα, πριν είκοσι τέσσερα χρόνια, ένα υπέροχο κυριακάτικο απόγευμα στο Καυτανζόγλειο, κυνήγησα τον πιο αργό ποδοσφαιριστή της ιστορίας του ΠΑΟΚ για να του πάρω τη φανέλα και δεν τον έφτασα... ||||

He’s fat / He’s round / He’s worth a million pounds («Είναι χοντρός / Είναι στρογγυλός / Αξίζει ένα εκατομμύριο λίρες»)
Who ate all the pies / You, fat bastard / You ate all the pies («Ποιος έφαγε όλες τις πίτες / Εσύ, παλιόχοντρε / Εσύ έφαγες όλες τις πίτες»).

Read more ...

toursounidisΠΑΟΚ και Άρης συναντιούνται ως αντίπαλοι για 422η φορά στην ιστορία τους σε επίπεδο Πρώτης Κατηγορίας, Κυπέλλου ή Λιγκ Καπ, στα τέσσερα βασικά ομαδικά αθλήματα. Ακολουθεί ανάλυση των μεγαλύτερων νικών που έχει πετύχει καθεμιά από τις δύο ομάδες σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, χάντμπολ, εντός έδρας, εκτός έδρας, σε ουδέτερο γήπεδο, σε άντρες και γυναίκες.

Στο ποδόσφαιρο ανδρών, ΠΑΟΚ και Άρης έχουν συναντηθεί σε 134 επίσημα ματς για Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Τη μεγαλύτερη νίκη ανάμεσα στις δύο ομάδες έχει πετύχει ο ΠΑΟΚ, στις 16/02/1975 (Τούμπα, Α’ Εθνική, ΠΑΟΚ-Άρης 5-0). Εκτός έδρας, τη μεγαλύτερη νίκη ανάμεσα στις δύο ομάδες έχει πετύχει ο ΠΑΟΚ, στις 07/12/1994 (Χαριλάου, Α’ Εθνική, Άρης-ΠΑΟΚ 0-4). Σε ουδέτερο γήπεδο, τη μεγαλύτερη νίκη ανάμεσα στις δύο ομάδες έχει πετύχει ο ΠΑΟΚ, στις 13/04/2003 (Τρίκαλα, Α’ Εθνική, ΠΑΟΚ-Άρης 2-0).

Read more ...

thatcher

Το «Μοντέρνο Ποδόσφαιρο», εναντίον του οποίου σηκώνονται πανιά σε όλη την Ευρώπη, αυτό που αποτελεί έμπνευση για συνθήματα και κατάρες από τα πέταλα που παραμένουν, ακόμα, στα χέρια και τα λαρύγγια της εργατικής τάξης, δεν είναι παρά το εντυπωσιακό αποτέλεσμα της μετατροπής του από παιχνίδι σε εμπορεύσιμο προϊόν. Αν θέλεις να το εξηγήσεις με λίγα και απλά λόγια, το ομορφότερο παιχνίδι που έχει εφεύρει ο άνθρωπος πέρασε από τους εμπνευστές του, δηλαδή τις παρέες φίλων, συναδέλφων, συντρόφων που έφτιαξαν τις πρώτες ομάδες στα χέρια και τα λογιστικά βιβλία αυτών που το είδαν ως μπίζνα, ως ευκαιρία να το ξεζουμίσουν, να το λειάνουν, να το καλλωπίσουν και να το επαναπροσδιορίσουν ως ένα πανάκριβο εμπόρευμα στο οποίο δεν θα έχουν πρόσβαση αυτοί που το έφτιαξαν. Όπως κάθε ιστορία με χάπι εντ στον καπιταλισμό, ένα αγαθό που είναι δωρεάν ή αρκετά φθηνό ώστε να είναι προσβάσιμο από όλους, μετατρέπεται σε προϊόν πολυτελείας και αφήνει εκτός τα οικονομικά κατώτερα στρώματα, που συνήθως είναι αυτά που παράγουν το «προϊόν». Στην περίπτωση του ποδοσφαίρου, όπου όλο το πακέτο ξεκίνησε από την εργατική τάξη, είναι πια κάτι ξένο γι’ αυτούς που έζησαν παράλληλες ζωές, ειδικά στη Μεγάλη Βρετανία: Μία στον κανονικό κόσμο και μία στις κερκίδες.

Read more ...

11025293 840317262692947 203518499414614563 oΕίχα πάρει τηλέφωνο το θείο μου τον Περικλή στην Κομοτηνή, να τον ρωτήσω πότε αρχίζει και πότε τελειώνει το Ραμαζάνι. Περίμενα λίγο στο ακουστικό, μέχρι να μιλήσει με τον μουσουλμάνο που είχε στο μαγαζί. Μόλις μου έδωσε τις ημερομηνίες, άρχισα να σημειώνω στο πρόγραμμα του Πρωταθλήματος ποια ματς παίζει ο ΠΑΟΚ μέσα στο Ραμαζάνι. Σ’ εκείνους τους αγώνες, ο Μαγκντί θα ήταν αδύναμος. Δε θα είχε φάει τίποτα από το πρωί, θα κουραζόταν εύκολα και η ομάδα θα έπαιζε χάλια. Τουλάχιστο να τύχαινε κανένα βραδινό ματς, να προλάβαινε να βάλει κάτι στο στόμα του πριν την έναρξη.

Read more ...

diplanosΣτο Γυμνάσιο είχα τρεις διπλανούς, έναν σε κάθε τάξη. Τους έκανα ροτέισον. Ο Μπάμπης, ο Νίκος, ο Δημήτρης. Τριάντα χρόνια πριν. Όλοι ΠΑΟΚ, πώς έτυχε. Χθες, ο Μπάμπης μου βρήκε τα εισιτήρια για το ματς, ο Νίκος μου έδωσε ραντεβού να βρεθούμε στο ματς και ο Δημήτρης βρέθηκε μπροστά μου στο ματς -αυτές είναι οι φιλίες που κρατάνε για μια ζωή κι όποιος ισχυριστεί πως ξεχνάω τους παιδικούς μου φίλους μάλλον δεν ήταν φίλος μου.

Read more ...

g004Έχουμε πάρει το διπλό, το πρώτο διπλό στο πρώτο Ξάνθη-ΠΑΟΚ της ιστορίας, ο Λαός έχει μπει στα πούλμαν για την επιστροφή, εγώ με τον Φώτη στεκόμαστε κάπου τριγύρω και θαυμάζουμε το θέαμα. Κατεβαίνει από ένα πούλμαν ένας φωνακλάς, μας πλησιάζει: Τι είστε εσείς, ρε μαλακισμένα, να πούμε να πούμε; Μέχρι να απαντήσουμε, μας αρπάζει από το σβέρκο, τι δεν καταλαβαίνετε, γαμώ την πουτάνα μου μέσα, είπαμε, μπείτε να φύγουμε επιτέλους.

Read more ...

94sefΜετά από αυτό το ματς, είχαν τελειώσει οι γαύροι μέσα μου ως αντίπαλο δέος διά παντός. Τέτοιο ξεφτιλίκι, τόση βρομιά δεν είχα ξαναδεί μέσα στα γήπεδα. Οι ρουφιάνοι! Είχαν στήσει το πιστόλι με τις φωτοβολίδες ανάμεσα στη διμοιρία των ΜΑΤ και πετούσαν πράσινους ιπτάμενους δολοφόνους στους πέντε χιλιάδες στο πέταλο. Είχαν βάλει την «ασφάλεια» με τα καρτελάκια του Ολυμπιακού να κάνει ντεμέκ πως μας ψάχνει – το μόνο που έψαχναν ήταν το πανί της Νεάπολης, ούρλιαζε ο Μπέλλος «καριόληδες, μουνόπανα, ξεφτιλισμένοι». Έβαλαν τους σεκιουριτάδες να μας κλέψουν τα πανιά – η απόλυτη ύβρις στους κανόνες της οπαδικής αντιπαλότητας, έπεφταν προσκυνημένοι στη δύναμη του προέδρου που, σιγά σιγά, θα τους ενσωμάτωνε ως τσιράκια και μεροκάματα στην αυτοκρατορία της παράγκας που έχτιζε από τότε.

Read more ...

10259927 1488155628064176 1743380413596143583 nΟ αγώνας Στεφανέλ-ΠΑΟΚ 91-100, ο δεύτερος τελικός του Κυπέλλου Κόρατς 1993-94, ακόμα μνημονεύεται ως «το τέλειο παιχνίδι». Συντριπτικό μπάσκετ, ασύλληπτη αποτελεσματικότητα και συγκέντρωση, τελειώσαμε το ματς με 9/11 τρίποντα, καθαρίσαμε τους Ιταλούς πριν πάρουν χαμπάρι τι σχέδιο είχε ο Σούλης και πώς τους έσπασε κάθε πλάνο να σταματήσουν την αγία τριάδα μας στο παρκέ. Και δώσ’ του πάλι γλέντια στην πόλη, κορναρίσματα, σημαίες, κασκόλ, συνθήματα, φέραμε το δεύτερο ευρωπαϊκό μας κι έμοιαζε να ήμασταν ακόμα στην αρχή, ποιος ξέρει πού θα σταματήσει αυτή η ομάδα η ασταμάτητη. Η ομάδα που ενέπνευσε το πιο κλασικό σύνθημα της εποχής: «Μες στη ρακέτα είναι ο Σάβιτς / Τα στόρια έχει κατεβάσει / Με Μπέρι και με Πρέλεβιτς / Η μπάλα πια πώς θα περάσει / Ο Μαματζιόλας σταθερός / Κι ο Νάσος ο Γαλακτερός / Κόρφας, Μπουντούρης και Ρεντζιάς / Κι ο Τσέκος ο αληταράς». Ξεχάσαμε τον Μπαλογιάννη, τον βάλαμε μια φορά αντί Μαματζιόλα, σε ένα ματς με λίγο κόσμο, μας κράξανε, ντεμέκ για την ιεροσυλία που αλλάξαμε το σύνθημα.

Read more ...

adikoTen thousand days in the fire is long enough.

«Δέκα χιλιάδες μέρες στη φωτιά είναι αρκετές». Κι όμως, έπρεπε να φτάσω κι εγώ τις δέκα χιλιάδες μέρες της Τζούντιθ του «10,000 Days (Wings Pt. 2)», όπου οι Tool αφηγούνται συγκλονιστικά, σε ένα από τα μέγιστα έργα τέχνης που έχει δημιουργήσει η ανθρωπότητα, την Έξοδο-Είσοδο της μητέρας του Maynard από μια ζωή-επίγεια κόλαση, με παράλυση και μόνιμο πόνο επί 27 χρόνια, στον Παράδεισο που δικαιούται ως ο απόλυτος άγγελος. Στην ατυχή (ατυχέστατη) σύγκριση, η δική μου περίπτωση χρειάστηκε επίσης περίπου 27 χρόνια -αυτό μου ήρθε στο μυαλό με τη λήξη του ΠΑΟΚ-Πανιώνιος της προηγούμενης Τετάρτης.

Read more ...

g94Πλησίαζε το ΠΑΟΚ-Άρης στο μπάσκετ, εποχή που ακόμα βρισκόμουν στη μύηση ως οπαδός. Μάθαινα συνθήματα, συμπεριφορές, χορογραφίες, πιο πολύ την κερκίδα παρακολουθούσα παρά τους αγώνες. Από το προηγούμενο ΠΑΟΚ-Άρης, το πρώτο, είχε κολλήσει το μυαλό μου, μ’ έπιανε το στομάχι όποτε το σκεφτόμουν, έπρεπε να λύσω το θέμα, να εκφράσω την απορία, να πάρω την απάντηση. Και, αναλόγως την απάντηση, θα έβλεπα πώς θα το χειριζόμουν. Αλλά πώς ρωτάς – άμα σου απαντήσει αυτό που δε θέλεις, τι γίνεται;

Read more ...

outpaokaekΗ «Τούμπα-Κόλαση» στα καλύτερά της από νωρίς, όλο το γήπεδο στο πόδι, ασταμάτητο γλέντι η κερκίδα και η ομάδα να ανταποκρίνεται, ισοφάρισε το 2-0 του πρώτου αγώνα από νωρίς και κυνηγούσε το τρίτο. Έχανε η ΑΕΚ τις ευκαιρίες και δε μας ένοιαζε, ντάξει, θα κάνουν κι αυτοί μια επίθεση, πώς να γίνει, άσ’ τους να σουτάρουν και πάμε εμείς για την πρόκριση.

Read more ...

h15H Άννα είχε την πρόνοια να απαθανατίσει μία ιστορική στιγμή στην οπαδική διαδρομή του Λαού του ΠΑΟΚ: Τη φάτσα ενός απλού, μέσου οπαδού ακριβώς τη στιγμή που πληροφορείται πως «στο χθεσινό ματς, το πρώτο που δώσαμε ποτέ για το Τσάμπιονς Λιγκ και εξαιτίας του είχαμε όλοι ringtone στα κινητά τον ύμνο της διοργάνωσης, ο Λιάσος Λουκά που μπήκε αλλαγή ήταν τιμωρημένος και θα χάσουμε το παιχνίδι με 0-3 άνευ αγώνος».

Read more ...

mama

Στο μπαλκόνι είχε μια σακούλα με μισοκαθαρισμένα σπανάκια και μια παντόφλα. Κάτω, στην τσιμεντοστρωμένη αυλή, έξι μέτρα απόσταση από το χαμηλό κάγκελο του πατρικού μου, βρήκαμε την άλλη παντόφλα, ένα στραβωμένο μαχαίρι και το αίμα της. Ανεβήκαμε πάλι. Δεν έστεκε τίποτα. Σπανάκι, παντόφλα, μαχαίρι, αίμα.

Read more ...

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB