Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52

365040Δεν έχω άλλον τρόπο να τους περιγράψω. Είναι οι «Τρύπες της Λατινικής Αμερικής». Ή οι Τρύπες είναι οι «Έλληνες Vela Puerca», κάπως έτσι. Λόγω ηλικίας, ας μείνω στον πρώτο παραλληλισμό. Αλλά, όση ενέργεια, όση ένταση, όσο παροξυσμό έβγαζαν μια φορά κι έναν καιρό οι Νεαπολίτες ιερείς του ελληνικού ροκ στη σκηνή, τα ίδια επίπεδα ιδρώτα και κεφαλιού έτοιμου να σκάσει από χαρά και πληρότητα νιώθεις ακούγοντας τους Ουρουγουανούς φυλακισμένους στα αστικά τοπία με θέα τον Ατλαντικό που στοιχειώνουν και εμπνέουν τα στιχάκια τους.

Read more ...

365039Δεν έχει σημασία ποιο τραγούδι της άκουσες πρώτο, αν την έμαθες από κάποιο βιντεοκλίπ της ή από κάτι στο ραδιόφωνο που έπαιζε στο αυτοκίνητο χωρίς να δίνεις σημασία μέχρι να ακούσεις τη φωνή της. Είτε την ήξερες είτε όχι, την ώρα που έβαλες να παίξει ολόκληρο, απ’ την αρχή ως το τέλος, από την απαξίωση της αποτοξίνωσης του «Rehab» ως τον ύμνο στον εθισμό του «Addicted», εθίστηκες κι εσύ. Σόουλ ή τζαζ ή R&B ή sophisticated pop ή όλα μαζί ή τίποτα απ’ αυτά -πάλι δεν έχει καμιά σημασία.

Read more ...

365038To αγοράσαμε ακριβώς την επόμενη μέρα, μετά το «Toxicity». Ήταν ισοπεδωτικό το συναίσθημα, έπρεπε να ακούσουμε οτιδήποτε έχουν κυκλοφορήσει αυτοί οι ουρανοκατέβατοι τύποι που εμφανίστηκαν στα αυτιά μας και μας διέλυσαν σε ένα βράδυ. Είχαν μονάχα ένα cd ακόμα, τα βάζαμε εναλλάξ, όλη μέρα, επί μήνες, επί χρόνια, από το 2001 ως το 2005 που τους είδαμε ζωντανά και κάπως μας έφυγε το απωθημένο. Τέσσερα χρόνια με τους SOAD, μόνιμο μπάκγκραουντ, βιντεάκια, φωτογραφίες, τα πάντα -το πιο μεγάλο κόλλημα της κοινής μας ζωής με την Άννα.

Read more ...

365037

Ξυπνητήρι στις 5:30. Πλύσιμο, ντύσιμο, πρωινό, φραπές για τον δρόμο. Αστικό για το ΚΤΕΛ. Εισιτήριο για Καλλικράτεια, με επιστροφή. Δουλειά, κυρίως χαμαλίκι, για έξι, εφτά, οκτώ ώρες. Περπάτημα, στους τριάντα πέντε, τριάντα έξι βαθμούς μέχρι το χωριό. ΚΤΕΛ για την πόλη. Αστικό για το σπίτι. Άφιξη μετά από δώδεκα ώρες. Φαγητό και ύπνος ως το επόμενο ξυπνητήρι στις 5:30. Καμιά φορά περπάτημα και στο πήγαινε και στο έλα. Χιλιόμετρα μέσα στον ήλιο της Χαλκιδικής, πρωί, μεσημέρι, οι διερχόμενοι με εκατόν είκοσι στις πονηρές στροφές να ξύνουν τα ξεραμένα χόρτα και να διαλύουν τις χελώνες και τους σκαντζόχοιρους που προσπερνούσα με προσοχή μην πατήσω στα κουφάρια τους.

Read more ...

365036

Βάζει μπρος ο θείος, χώνει και την κασέτα στο κασετόφωνο. Εκείνη την κασέτα την άσπρη, τη σαράντα πόντους, άντε τώρα να το εξηγήσεις για ποια κασέτα μιλάμε, που ήθελε τέσσερις για να τη βάλουν στη θήκη, δύο να την κρατάνε και δύο για να τη σπρώχνουνε. Ντουγκ τουρουρούνγκ, κάτι ήχοι από έντερα, κάτι σαν να τρίζουν σπληνάντερα ακούστηκαν, όπα, λέω, μπλακ μέταλ ο θείος, σόλο καφρίλα η κασέτα, ρε τι πράματα είναι αυτά, τσάμπα το πήρα το γουόκμαν με το Arise, εδώ έχουμε νέο είδος του μέταλ που το ακούνε και τα γηροκομεία, ντεθ μέταλ κυριολεκτικό. Αλλά ήταν ψάρωμα, η μέταλ εισαγωγή σταμάτησε απότομα κι άρχισε ένας βαρύτονος την κλάψα: Τα μαύρα μάτια σου/ Όταν τα βλέπω με ζαλίζουνε.

Read more ...

365035«Ρε καραγκιόζη, πλάκα μας κάνεις», σκέφτηκε φωναχτά η Άννα μόλις μπήκε στην κουζίνα. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, θεώρησα πως αναφερόταν σ’ εμένα, αν και δεν με είχε συνηθίσει σε τέτοια φρασεολογία. «Τι έπαθες πάλι», φώναξα από το γραφείο, όπου είχα βιδωθεί με το φρέσκο «Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι» επί μέρες και σηκωνόμουν μόνο για τουαλέτα και περίπτερο. Δεν μου απάντησε, αλλά συνέχισε να φωνάζει «δες, δες τον κάφρο, δες τον γελοίο τι έχει κάνει, ε, δεν αντέχω άλλο» και τέτοια ακαταλαβίστικα. Αναγκάστηκα να αφήσω τα ακουστικά και να πάω, απρόθυμα και βαριεστημένα, να ελέγξω τι είχε συμβεί.

Read more ...

365034Είχαμε φτάσει ήδη τις πέντε ώρες όρθιοι, χορεύοντας στο Πράιντ Παρκ και προσπαθώντας να αποφύγουμε με αγκωνιές τους μεθυσμένους Εγγλέζους, λίγο πριν τους συλλάβουν οι σεκιουριτάδες που τους κουβαλούσαν τέσσερις μαζί έξω από το γήπεδο. Είχαν παίξει ένα γεμάτο δίωρο, που ακολούθησε τους !!! και τον Μπεν Χάρπερ με την πολύχρωμη, υπέροχη κουστωδία του, ζαλιζόμασταν από το πολύωρο ταξίδι προς την πόλη της συναυλίας που ξεκινήσαμε πιστεύοντας ότι την έλεγαν «Ντέρμπι» αλλά φτάνοντας μάθαμε πως λέγεται «Ντάρμπι» και πάθαμε πολιτισμικό σοκ, είχαμε πιει, είχαμε γλεντήσει όσο λίγες φορές στη ζωή μας, είχαμε φάει και μια ελαφριά βροχούλα από εκείνες τις ρομαντικές της αγγλικής εξοχής που βλέπεις στις ταινίες εποχής να βγαίνουν η Λαίδη με την υπηρέτρια να της κρατάει την ομπρέλα, αλλά αντέχαμε. Αντέχαμε, όσο άντεχαν κι αυτοί.

Read more ...

365033Ένα Αμερικανάκι ανακαλύπτει την τσιγγάνικη μουσική, τα Βαλκάνια, την Μονμάρτη, τα χάλκινα, τα ανακατεύει με τζαζ και ρομαντισμό για την Ευρώπη των γιάνκηδων, το πολιτιστικό τους άλλοθι, και παρουσιάζει ένα απολύτως φευγάτο σύνολο ήχων και στίχων που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις πως έχει έρθει από την άλλη όχθη του Ατλαντικού. Κάποιες στιγμές πνιγμένο στη μελωδία, κάποιες στιγμές απλώς αριστουργηματικό στην απλότητά του, σε αναγκάζει να το ακούς ξανά και ξανά και να μην το βαρεθείς ποτέ, επειδή αυτός που το έφτιαξε δεν βαρέθηκε ούτε νότα να προσθέσει ή να αφαιρέσει για να φτάσει στην κυκλοφορία του άλμπουμ-σταθμού για τη φολκ που έμοιαζε να αναγεννιέται την προηγούμενη δεκαετία.

Read more ...

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038