Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26

365040Δεν έχω άλλον τρόπο να τους περιγράψω. Είναι οι «Τρύπες της Λατινικής Αμερικής». Ή οι Τρύπες είναι οι «Έλληνες Vela Puerca», κάπως έτσι. Λόγω ηλικίας, ας μείνω στον πρώτο παραλληλισμό. Αλλά, όση ενέργεια, όση ένταση, όσο παροξυσμό έβγαζαν μια φορά κι έναν καιρό οι Νεαπολίτες ιερείς του ελληνικού ροκ στη σκηνή, τα ίδια επίπεδα ιδρώτα και κεφαλιού έτοιμου να σκάσει από χαρά και πληρότητα νιώθεις ακούγοντας τους Ουρουγουανούς φυλακισμένους στα αστικά τοπία με θέα τον Ατλαντικό που στοιχειώνουν και εμπνέουν τα στιχάκια τους.

Με την τεράστια διαφορά πως από κάτω, στο βλέμμα του μουσικού, δεν υπάρχει το πιστό, δεμένο, φανατισμένο κοινό που τον λατρεύει ως θεότητα της βραδιάς -κάτω από τους Vela Puerca βρίσκονται τα νιάτα της Νότιας Αμερικής όπως μπορείς να τα θαυμάσεις στις βίαιες διαδηλώσεις και τις λατρευτικές τελετές των γηπέδων της, τα ισπανόφωνα νιάτα που χορεύουν και χοροπηδούν τραγουδώντας πάντα κάθε λέξη, μουρμουρίζοντας τα ριφάκια και κάνοντας σεγόντο στα όργανα όπως υμνούν τις ομάδες τους παρακολουθώντας ποδόσφαιρο, διαμορφώνοντας τον ήχο ζωντανά, ως 9ος παίκτης στην οκτάδα του γκρουπ που λατρεύει όσο κανένα άλλο.

Το ταξίδι των Vela Puerca τα τελευταία είκοσι χρόνια τους φέρνει να ξεπερνούν σε κάθε δίσκο τον εαυτό τους, ακολουθώντας τον ηγέτη Sebastián αλλά και τον υπαρχηγό του, τον άλλο Sebastián, που μέσα στα χρόνια αποκτούν, μαζί με την αυτοπεποίθηση της απόλυτης αποδοχής σε όλη την ήπειρο λόγω και της γλώσσας, μία αίσθηση βεβαιότητας στον τρόπο που μπλέκουν τα τραγούδια, αφήνοντας τον ακροατή με ένα μούδιασμα πως μόλις έχει ακούσει κάτι που θα έπρεπε να έχει ακούσει δεκαετίες πριν αλλά κάτι συνέβη και του είχε ξεφύγει. Ευτυχώς, η δισκογραφία τους είναι αρκετή και χορταστική.

Αποκορύφωμα αυτής της πορείας, ίσως λόγω της συγκυρίας που έφτιαξαν οι πετυχημένες περιοδείες, η επαφή τους με το κοινό και η μετατροπή τους σε σταρ στα μέρη τους αλλά και η κατάρρευση της δισκογραφικής βιομηχανίας που απογοητεύει τους περισσότερους αλλά πεισμώνει τους λίγους που επιμένουν να φτιάχνουν αριστουργήματα που δεν θα αγοράσει κανείς πέρα από όσους κόψουν εισιτήρια να τους δουν από κοντά, το έπος Piel y Hueso, ένας δίσκος με τη διαχρονικότητα ως υπότιτλο και άκουσμα για λιώσιμο -αν και ο όρος «λιώσιμο» πλέον είναι αδόκιμος, πόσο να λιώσεις ένα mp3. Μπορεί να μην ξαναγράφεται το «Zafar» αλλά αντικαθίσταται ως εναρκτήριος ύμνος των λάιβ με το αποκλειστικά γραμμένο για τους ακόλουθούς τους «Sobre la sien», που σε βάζει στο νόημα από τα πρώτα δευτερόλεπτα και σε προετοιμάζει να ακούσεις τους νέους VP, που τους ξέρεις και τους γουστάρεις και τους φαντάζεσαι μονίμως με ένα τσιγάρο μαριχουάνα στο στόμα να γρυλίζουν αλλά σου συστήνονται ξανά, δείχνοντάς σου πως μπορούν να το κάνουν ακόμα καλύτερα.

Κι αν ο Cebreiro συνήθως αφήνει την εντύπωση του «δεύτερου βιολιού», κι αν η φάτσα του και -κυρίως- η γραφική του συναυλιακή συμπεριφορά δεν σου γεμίζει το μάτι σε σχέση με την τεράστια, ασφυκτική για τους υπόλοιπους περσόνα του Teysera, εν τέλει υπογράφει τα πιο δυνατά κομμάτια λίγο πριν το τέλος: Το «Polidoro» για εκείνη τη «θλιβερή μέρα της ιστορίας, όπου εις το όνομα της Πατρίδας και του Θεού σφαγιάστηκε η ατίθαση Φυλή» και το «Todo el Karma» για τον νεκρό ήρωα του Βραζιλιάνικου πανκ Ρενάτο Ρούσο.

Αν η γλώσσα και η αμεσότητα κατανόησης αποτελεί εμπόδιο για να απολαύσεις ένα πραγματικό διαμάντι, πολύς κόσμος δεν ξέρει τι χάνει. Οι Vela Puerca αποτελούν το μεγαλύτερο παράδειγμα πως η ροκ ζει και αναπνέει σε όλο τον κόσμο και, καμιά φορά, σου στέλνει χαιρετίσματα με τόσο σημαντικές δουλειές που σε κάνει να αναρωτιέσαι τι κάνουν οι πρωτεργάτες της, στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Ευτυχώς, δεν έχω τέτοια κολλήματα -το αντίθετο. Ίσως να βοήθησε το γεγονός πως οι Vela Puerca ιδρύθηκαν 24 Δεκεμβρίου και κάθε 24 Δεκεμβρίου κάνουν μια συναυλία με δωρεάν είσοδο για όλους -κάθε 24 Δεκεμβρίου έχουμε επέτειο με την Άννα και ποιος ξέρει, μπορεί μία από τις επόμενες να τη γιορτάσουμε μαζί τους. Αν και είμαστε δύο χρόνια μεγαλύτεροί τους.

La Vela Puerca - Piel y Hueso (2011)

Sobre la sien
Y así vivir
La teoría
Tentación
Sigo creyendo
Cada palabra
Se le va
El borde
No se sabe porqué
Polidoro
Todo el karma
Se despierta

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038