Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

Το Back To Black έγινε κλασικό, με όλη τη θετικότητα που μπορεί να εκπέμπει η λέξη «κλασικό» στον 21ο αιώνα, ακριβώς τη στιγμή που τυπώθηκε σε δισκάκι, πριν καν κυκλοφορήσει στην αγορά. Κι είναι αυτή η χροιά της, η ολοφάνερη έπαρση όπως φτύνει τα στιχάκια για τους περίπλοκους έρωτες και τις προδοσίες που πρόλαβε, άκου τώρα, να ζήσει στα είκοσι τρία της χρόνια, που καταλαβαίνεις πως το ήξερε και η ίδια: Έφτιαξε ένα άλμπουμ που την πέρασε στην αθανασία. Ειρωνικά, ήταν και το τελευταίο της.

Πόση ειρωνεία, όμως:

I don't ever want to drink again
I just, oh, I just need a friend
I'm not gonna spend ten weeks
Have everyone think I'm on the mend
And it's not just my pride
It's just till these tears have dried
They tried to make me go to rehab
I said, no, no, no

Πόσος τσαμπουκάς, πόση γείωση, πόσο πάτημα στη Γη από μια εκκολαπτόμενη ντίβα που δεν πρόλαβε να αντιληφθεί τι έχει μέσα στο κεφάλι της και να τα βάλει σε τάξη.

I'll check him at the door make sure he got green
I'm tighter than airport security teams

Αναδρομικά, η μαυρίλα σκεπάζει ακόμα περισσότερο το πεσιμιστικό συναίσθημα που βγαίνει σε όλο το δίσκο. Μια συνολική ωδή στις λανθασμένες επιλογές και τη μόνιμη μετάνοια για τις αποφάσεις που πάρθηκαν ή δεν πάρθηκαν όταν έπρεπε, ένα συναισθηματικό ντελίριο, παντρεμένο με μουσική νοσταλγία μισού αιώνα πριν. Ασύλληπτο, αθάνατο, ίσως ο δίσκος-σταθμός της Σόουλ της νέας χιλιετίας ή οποιουδήποτε είδους μπορεί να πάρει υπό τη σκέπη του τον συγκεκριμένο δίσκο- αν τολμάει. Δεν θα μάθουμε ποτέ τι χάσαμε αν έμενε ζωντανή, να μας διηγηθεί τις επόμενες καταστροφές της.

I'll be some next man's other woman soon
I can not play myself again
I should just be my own best friend
Not fuck myself in the head with stupid men

Amy Winehouse - Back Τo Black (2006)

Rehab
You Know I'm No Good
Me & Mr. Jones
Just Friends
Back to Black
Love Is a Losing Game
Tears Dry on Their Own
Wake Up Alone
Some Unholy War
He Can Only Hold Her
Addicted

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB